این شعر سروده یکی از اعضای انجمن ادبی شهرمان است با نام خانم « الف.ش» ، به علت زیبایی شعر آن را به همه شما روزه داران عزیز تقدیم می کنم:
سلام من به شبنم زلال و بی زوال تو سلام من به هر کسی چمیده در ظلال تو
سلام من به ماه نو،به ماه دعوت خدا تمام ماهها همه ، نشانی از هلال تو
سلام من به قدر تو، به لحظه لحظه دعا به مهر و سجده علی به شوکت و جلال تو
سلام من به آن شبی که عشق رستگار شد و جزر ومد موج خون زروی بی مثال تو
و تیغ نعره ای کشید و روی ماه را شکافت چه بی خبر زشعله های آتش وصال تو
به روی چشم من بنه ، همان قدم که می شناخت ز مهربانی قدم گدای بی سوال تو
خدای مهربان من، شعرم وعشق وجان من فدای مرتضی علی(ع)، آینه جمال تو
دلم برای تو تنگ است ، برنمی گردی؟ و قلب ما پر سنگ است، بر نمی گردی؟
غم نبودن تو همچو بغض جامانده زمان چه جای درنگ است، برنمی گردی؟
گره فتاد میان هم عقل و هم احساس و آدمی پر رنگ است، برنمی گردی؟
کدام جمعه بگو ای تو صبح قرار! نگاه دیده به زنگ است، بر نمی گردی؟
دوباره شعر بگویم هزار بار غزل فضای قافیه تنگ است، برنمی گردی؟
بیا و پنجره دل باز کن مولا
که دل برای تو تنگ است، برنمیگردی؟
