بسم الله الرحمن الرحیم  

 

  انا اعطینا ک الکوثر فصل لربک وانحر ان شأنئک هوالابتر

 

ولادت با سعادت حضرت فاطمة الزهراء سلام الله علیها را به پیشگاه منجی عالم بشریت حضرت بقیة الله الاعظم حجة بن الحسن العسکری(عجل الله تعالی فرجه الشریف)و ارواحنا له الفداه تبریک عرض می نمائیم.

   ام ابیها

زیباترین کنیه از اشرف کائنات که تنها به او اختصاص دارد ودر تاریخ چنین کنیه ای به کسی داده نشده است .

این مدال افتخاری است که پیامبر عظیم الشأن(صلی الله علیه وآله وسلم ) به دخترشان داده اند.

  چه امتیازی در این کنیه است؟

 مدتها بود که این مطلب، فکر را به خود مشغول کرده بود که چه خصوصیتی در این کنیه است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم )آن را به دخترشان نسبت دادند  تا به این نتیجه رسیده که شاید علت این امراین باشد ،

نظر به این که: بالاترین احترام برای  مادر می باشد. در واقع حضرت با این کلام خواسته اند بالاترین حرمت را در بارۀ دخترشان به کار برده باشند

  بیان مطلب

احترام  مادر  بالاترین امری است که در رأس احترامات قرار دارد  به این معنا که هرصاحب مقامی بالنسبه به بعضی از مقام بالاتری برخوردار است وبرای دیگران محترم است  اما او در هر رتبه ومقامی که باشد مادر نسبت به او از احترام خاصی  برخوردار است .

به بیان دیگر

 دیگران او را احترام کرده ومقام او را گرامی می دارند ولی او باید مادر را محترم شمرده ودر برابر او سر تعظیم فرو آورد گر چه از نظر حقیقی وحقوقی بالا ترین مقام را دارا باشد. به عنوان مثال مرجع تقلید یک شخصیتی است هم حقیقی وهم حقوقی اولین مرتبه را در جامعه به خود اختصاص داده است وهمۀ مقلیدن آن مرجع او را احترام کرده ونسبت به او عرض ادب داشته ودست او را می بوسند و... اما  این مرجع عالی مقام اگر مادرداشته باشد او باید مادر خودرااحترام نموده واورا موردتکریم قرار داده ودر برابر او سر تعظیم فروبرده وبوسه به دست وپای او زده وبه این بوسه واحترام افتخار کند .

 بعد از بیان این معناحال معنای ام ابیها وبلندی این بیان  روشن می شود که بالاترین احترام  در این کنیه به کار رفته و این کنیه بیانگر شخصیت بی بدیل  حضرت فاطمۀ  زهراء سلام الله علیها  می باشد.

ادامه دارد   

بسم الله الرحمن الرحیم رحمت واسعۀ الهی در ماه مبارک رمضان پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله ) در جمعه آخر ماه شعبان درخطبه ای که خواندند ،فرمودند: «...ایهاالناس! قد اقبل الیکم شهرالله بالبرکة والرحمة والمغفرة ...» = « ای مردم ! روکرده است به شما ماه خدا با برکت ورحمت ومغفرت (آمرزش گناهان) ، ماهی است که نزد پروردگار بهترین ماه ها وروزهایش بهترین روزها است وشبهایش بهترین شبها است وساعت هایش بهترین ساعتها است و آن ماهی است که شما را به ضیافت خداوند دعوت شده اید ...نفسهای شما در آن ثواب تسبیح رادارد وخواب شما ثواب عبادت دارد واعمال شما در آن مقبول است ودعاهای شما در آن مستجاب است پس سؤال کنید وبخواهید از پروردگارخودبه نیت های درست ودلهای پاکیزه از گناهان ،تا توفیق دهد شما را یرای روزه داشتن آن وتلاوت کردن قرآن در آن ، یدرستی که شقی وبد عاقبت کسی است که محروم گردد از آمرزش خدا در این ماه عطیم . ویاد کنید به گرسنگی وتشنگی در این ماه تشنگی وگرسنگی روز قیامت را وصدقه بدهید بر فقیران ومسکینان خودواحترام کنید پیران خود راوبه کودکان خود مهربانی کنید ونوازش نمائید...ونگاهدارید زبانهای خود رااز آنچه که نباید گفت وچشمهای خود را از آنچه حلال نیست نگاه کردن به آن ،بپوشید وباز دارید گوشهای خود رااز آنچه شنیدن آن حلال نیست ...» در فراز دیگر از خطبه سفارش نماز در این ماه را می کنند «...بار سنگین گناهان را با طلب آمرزش از خدا وبا انجام دادن سجده های طولانی وبدانید که حق تعالی به عزت وجلال خود سوگند یاد کرده است که عذاب نکند نماز گزاران و سجده کنندگان در این ماه را و ایشان را به آتش جهنم در روز قیامت نترساند...»ونیز در بخش دیگر از آن سفارش به دادن افطاری به روزه داران نمودند «...بپرهیزید از آتش جهنم به افطار دادن روزه داران اگر چه به نصف خرما با شد ،گر چه به یک شربت آبی باشد...»ونیز سفارش به خواندن قرآن فرمودند به این که «...کسی که یک آیۀ قرآن در این ماه بخواند ثواب کسی را دارد که در ماههای دیگر ختم قرآن کرده باشد...»سپس فرمودند: «ای مردم !در های بهشت در این ماه باز است پس از خدا بخواهید که به روی شما نبندد ودرهای جهنم در این ماه بسته است ،از پروردگار خودبخواهید که برروی شما نگشاید و شیاطین را در این ماه غُل کرده و بسته اند پس از خدا بخواهید که ایشان را برشما مسلّط نگرداند...» . امیدواریم که خداوند تبارک وتعالی از فیوضات وبرکات این ماه ما را بهرمند بگرداند ورحمت واسعۀ خود را شامل حال ما قرار بدهد . آمین یارب العالمین .

بسم الله الرحمن الرحیم وبه نستعین سید الشهداء رحمت واسعۀ الهی « یا رحمةالله الواسعه ویا باب نجاة الامّه...» حال این آتشی که این گونه در بهترین لحظات برای نجات از آن به خدا پناه می بریم در پرتو عظمت امام حسین (علیه السلام )خاموش بیان مطلب از آن جائی که خداوند تبارک وتعالی ارحم الراحمین است برای نجات بندگان از عذاب وآتش راههائی را معین کرده است تا از آن طریق بندگان از رحمت او، بهره مند شوند .از طرفی سفارش شده است که برای تقرب جستن به درگاه الهی از وسیله استفاده کنید.واین معنا در قرآن آمده است : «یا ایها الذین آمنوا اتقواالله وابتغوا الیه الوسیله» = «ای کسانی که ایمان آورده اید !تقوا الهی را پیشه کنید واز (مخالفت فرمان ) خدا بپرهیزید؛ ووسیله ای برای تقرب او بجوئید »/سوره مائده /آیه /35 . وبهترین وسیلۀ تقّرب ،بندگان مقرب خدا وند متعال ،اولیاء الله خاصه حضرات معصومین (علیهم السلام ) هستندکه می توانند واسطۀ ازبرای فیض و رحمت الهی باشند . واما تقرب به خداوند متعال، از طریق حضرت ابی عبدالله الحسین سید الشهداء (سلام الله علیها) می تواند نزدیکترین راه بوده باشد ، این نکته ای است که از روایات معصومین (علیهم السلام ) استفاده می شود ، ازآن جمله است «کل الخیر فی باب الحسین (علیه السلام ) » = همۀ خوبیها در خانۀ امام حسین (علیه السلام ) است . خداوند متعال شفا را در تربت او قرار داده واجابت دعا را در تحت قبۀ آن حضرت قرار داده است واین معنا برای شیعیان وپیروان ومحبین آن حضرت پوشیده نیست وبالاتر از همه این که ، خداوند متعال برای کسانی که برای مظلومیت آن حضرت عزاداری کنند امتیازی در نظر گرفته که مقام والای آن حضرت را می رساند وآن این که : آتش جهنمی که آن گونه از نجاتش در بهترین لحظات از خدا وند متعال باید مسئلت کنیم در پرتو عزاداری برای آن حضرت خاموش می شود وبرای عزاداران آن حضرت حرام می گردد به عبارتی دیگر عزاداری برای آن حضرت عِدل توبه است ،چطور یک بندۀ گنهکار اگر توبه کند واز کردۀ خود پشیمان شود خداوند گناهان آو را می آمرزد همین طور اگر کسی از روی ایمان برای مظلومیت سید الشهداء (سلام الله علیه) عزاداری کرده ویک قطره اشک بریزد خداوند او را بخشیده واز عذاب جهنم نجات می دهد. حتی در روایت آمده است که اگر یک قطره اشک عزادار حضرتش به آتش جهنم بیفتد آتش را از بین می برد، به طوری که حرارت جهنم از بین می رود ( کنایه از اثرآن است ):«...فلو انّ قطرة من دموعه سقطت فی جهنم لاطفئت حرها حتی لایوجد لها حر...»کامل الزیارات /ص/108 در این مقوله روایات زیادی آمده است طالبین می توانند به کتاب کامل الزیارت مرحوم محمدبن قولویه مراجعه نمایند.

یسم الله الرحمن الرحیم قال الله تبارک وتعالی فی محکم کتابه اعوذ بالله من الشیطان الرجیم «قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمةالله ان الله یغفر الذنوب جمیعا انه هو الغفور الرحیم »سوره زمر آیه (53) = اللهم کن لولیک الحجةبن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه فی هذه الساعة وفی کل ساعة ولّیا وحافظا وقائدا وناصرا ودلیلا وعینا حتی تسکته ارضک طوعا وتمتعه فیها طویلا خداوند انشاءالله فرج امام زمان را برما نزدیک بگرداند وما را از اعوان وانصار آن حضرت قرار بدهد صلوات جلیّ ختم کنید « اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجّل فرجهم» خداوند تبارک وتعالی می فرماید «بگو :ای بندگان من که بر خود اسراف وستم کرده اید! از رحمت خداوند نومید نشویدکه خداوند همۀ گناهان را می آمرزد ؛ زیرا اوبسیار آمرزنده ومهربان است »ودر جای دیگر می فرماید «ان ّالحسنات یذهبن السّیئات»سوره هود آیة (114)که حسنات وکارهای خداپسند موجب آمرزش گناهان می شود ودر جای دیگر باز آمده است که نه تنها خداوند گناهان را می آمرزد بلکه گناهان را به حسنات مبدل میکند تا نامۀ اعمال آنها خالی نباشد در قرآن آمده است که «فاولئک یبدل الله سیئاتهم حسنات»سورۀ فرقان آیۀ/70 اما نکاتی که لازم به ذکر است و نباید فراموش کرد،عبارتند از اینکه : اولا حق را خداوند نمی بخشد وثانیا این آیات شامل بعضی از گناهان نمی شود بیان مطلب : بعضی براین باورند که حق الناس مورد آمرزش قرار نمی گیرد اما حق الله را خداوند می بخشد در حالی که این مطلب درست نیست ؛زیرا حق الله را هم خدا نمی بخشد بلکه گناهان را خداوند می آمرزد به این معنا که نماز ،از حق الله به شمار می رود حال اگر کسی توبه کرد ویا حسناتی را انجام داد که مشمول این آیۀ کریمه شد خداوند غفورورحیم گناهان اورا می آمرزد وحتی گناهان را طبق آیۀ کریمه مبدل به حسنات می کند اما از حق خودش نمی گذرد به این معنا که هر چه نماز از او فوت شده باید همه را قضا کند. وآمرزش گناهان به این معنا نیست که دیگر تکلیف برای انجام فرائضی که از او فوت شده برداشته شود وهم چنین روزه که از حق الله به شمار می رود .پس این یک اشتباهی است که بعضی از آن غافلند وبر این باورند که حق الناس بخشیده نمی شود بلکه حق بخشیده نمی شود،چه حق الله باشد وچه حق الناس . بله یک فرقی بین این دو هست وآن این که در حق الله آنگونه که از روایات استفاده می شود وفقهاء ومراجع عظام حفظهم الله به آن فتوا می دهند این است که در جائی که مکلف شک داشته باشد به این که آیا نمازی از او فوت شده یا نه در موارد مشکوک تکلیف از او بر داشته شده ودر نتیجه نماز قضا به گردن او نمی باشد و در روزه که آن هم حق الله است مطلب همین گونه است ؛ اما به خلاف حق الناس که در مورد حق الناس باید احتیاط کند وآن مقداری را که در نظرش مشکوک است باید بپردازد تا یقین کند که ذمه اش بری شده است.به عنوان مثال در حق الله کسی شک دارد که آیا یک ماه نماز از او فوت شده یا بیشتر . همان یک ماهی را که یقین دارد باید قضا کند اما اگر نمی داند که به شخصی هزار تومان بدهکار است یا بیشتر باید به مقداری که احتمال از آن بیشتر را نمی دهد بپر دازد تا مطمئن شود که دینی به گردن او باقی نمانده است . واما نکته دیگر این که بعضی از گناهان به قدری شدید هستند وسنگین می باشد که نه تنها حسنات آنها را از بین نمی برد بلکه آن گناهان به قدری سنگین وبزرگ هستند که حسنات را از بین می برند . به عنوان مثال اگر یک دیواری که کثیف باشد با یک رنگ پاک می شود ودیگر هیچ آثاری از آن کثافات باقی نمی ماند اما گاهی دیوار مرطوب است ، قدرت تخریبی رطوبت به قدری زیاد است که نه تنها رنگ آن را پاک نمی کند بلکه آن رطوبت است که رنگ را هم خراب می کند اگر گچ هم باشد خراب می کتد سیمان هم همینطور و.. بعضی از گناهان به قدری قدرت تخریبی بالائی دارند که نه تنها حسنات آنها را پاک نمی کند بلکه آن گناهان، موجب از بین بردن حسنات می شوند وموجب حبط عمل می شوتد.

                         بسم الله الرحمن الرحیم   

  ابو بصیرگفت :بر امّ حمیده (عیال امام جعفر صادق (سلام الله علیها)وارد شدم تا او را در رحلت امام (ع)تسلیت بگویم ،او گریست ومن به گریۀ او گریستم آن گاه فرمود:«ای ابا محمد!اگر امام صادق(ع)را به هنگام وفات می دیدی چیز عجیبی مشاهده می کردی ،حضرت چشمان مبارک را گشودوفرمود:«با هر که قرابت وبستگی دارم ، به نزد من گرد آورید»ما هیچ کس را فرو گزار نکرده وهمگان را حاضر ساختیم ، امام (سلام الله علیه)به آنان نگریست وفرمود:«انّ شفاعتنا لا تنال مستخفّابالصلاة»«بدرستیکه شفاعت ما به کسی که نماز را سبک بشمارد نمی رسد».

(سفینة البحار جلد /2 ص/19)

 گویم زامام صادق این طرفه حدیث             

                                 تاشیعه او  به    لوح دل   بنگارد

 

 فرمود  که برشفاعت ما نرسد                                          

                                  هر کس که نماز را سبک بشمارد  درقرآن هم در یک جا "مصلّین" را مورد عتاب قرار می دهدآن جایی که می فرماید :«فویل للمصلین»_-«وا ی به حال نماز گزاران »!! کدام دسته ؟ « الذینهم عن صلاتهم ساهون»-«آن گروه از نماز گزارانی که نماز را سبک می شمارند».(سوره ماعون آیه /4-5 )          کلمه "ویل"از کلماتی است که در مواردیاستعمال شده که حکایت ازقبح شدید آن عمل  می کند. مانند عتاب کردن به منکرین معاد وقیامت می فرماید : « ویل للمکذبین»ویا در باره دروغگویان « ویل لکل افک اثیم»ویا در باره عیب جویان « ویل لکل همزة لمزه»ویا در مورد کم فروشان « ویل للمطففین»وآیاتی دیگری که بیانگر این معنا می باشد.آیا سبک شمردن از این بدتر ! که یک عمر نماز خوانده اما یک نماز صحیح وبدون غلط نخوانده است!!! در حالی که فقهاء عظام( حفظهم الله)می فرمایند : « اگر کسی یک غلط در نمازش باشد وبا علم به اآن با همان کیفیت نماز بخواند ، نمازش باطل است» بدین معنا که بایدنماز را اعاده ویا قضا نماید وطبق بعضی از مراجع عظام: «حتی المقدورنماز را به جماعت بخواند تا غلطهای نمازش را برطرف کرده وصحیح شود».          اما متأسفانه دیده می شود عده ای از این افراد، بدون هیچ ترس وواهمه ای از عواقب امر خود وبدون توجه به اهمیت نماز به فکر تصحیح آن نیستند وشیطان آنها را اغفال کردهوبا القاء کردن بعضی از مطالب ، از قبیل امید وار بودن به رحمت الهی وبه شفاعت شافعین بالاخص شفاعت اهل بیت (سلام الله علیهم ) و…آنها را از این که به نماز اهمیت بدهند باز می دارد وشاید کلام امام جعفر صادق (سلام الله علیه ) و تأکید آن حضرت در آن موقعیت خاص، برای این امید نا بجا بوده است تا بعضی دچار وسوسه های شبطانی نشوندومسئله نماز را کوچک نشمارندواین شفاعت را که از موهبتهای الهی بشمار می رود را ، وسیله استخفاف در امر دین ، خاصه نماز قرار ندهند .خدوند تبارک وتعالی ما را از شر شیطان ونفس اماره محافظت بفرمایدوما را از نماز گزاران واقعی قرار بدهد آمین یا رب العالمین

                                     بسم الله الرحمن الرحیم

قال الصادق (علیه السلام ) :«ان شفاعتنا لا تنال مستخفا بالصلاة»: امام جعفر صادق (سلام الله علیه ) فرمودند :«شفاعت ما شامل حال

کسانی که نماز را سبک می شمارند نمی شود»نکته دیگر این که

حضرت نفرمودند که من شفاعت نمی کنم تا بعضی پیش خود فکر کرده

که برای شفاعت از دیگران طلب شفاعت می کنیم از کلام حضرت

 استفاده می شود که کسانی که نماز را سبک بشمارند قابلیت شفاعت

 را ندارند مانند اطاقی که نور گیر ندارد قابلیت تابش نور خورشید را

 ندارد واز نور خورشید محروم است ولذا در بعضی از روایات آمده است

 که شما خودتان را به ما برسانید ما شما را نجات می دهیم واین همان

معنای قابلیت را می رساند کسی که نمازش را سبک نشمارد قابلیت

شفاعت را ندارد .نکته دیگر ایین که کلام در بارۀ کسانی است که نماز

 می خوانند اما به نماز اهمیت نمی دهند نه در باره بی نماز صبحت از

بی نماز نیست تا کسی بگوید ما که نماز می خوانیم ، اصلا بی نماز

وتارک الصلاة که مورد بحث نیست ؛ زیرا اگر کسی نماز نخواند طبق

 آیۀ قرآن اگر بدون توبه از دنیا برود قطعا اهل جهنم است مگر آن که

 سعادت یارش شود وتوبه کرده واز کردۀ خود پشیمان شده والا طبق

 آیۀ شریفه جای او در" سقر "یکی از درکات جهنم است در قرآن

می فرماید که بهشتیان از دوزخیان سؤال می کنند که:

«ما سلککم فی سقر» =« شما چه کردید که شما رادر سقرآوردند ؟

 » در پاسخ می گویند « قالوا لم نکن من المصلین» =

«ما نماز نمی خواندیم »پس کلام در بارۀ نماز خوانها می باشد قرآن

می فرماید « وای به حال نماز خوانان » :«فویل للمصلین» کدام

دسته از نماز گذاران؟ « الذینهم عن صلاتهم ساهون»=

« آن کسانی که نماز را سبک می شمارند»!!

آیا سبک شمردن از این بیشتر که یک عمر است که نماز می خواند

اما در تمام عمر دورکعت نماز صحیح نخوانده است!!!

 ادامه دارد ...

                  بسم الله الرحمن الرحیم وبه نستعین

قال الصادق (ا

امام جعفر صادق علیه السلام )«انّ شفاعتنا لا تنال مستخفا بالصلاه»=

 فرمودند :« به تحقیق شفاعت ما خانواده شامل حال كسانی كه

نمازشان را سبك می شمارند نمی شود»

بیان مطلب

قبل از بیان هر مطلبی ذكر نكاتی كه اهمیت این روایت را بیان میكندلازم است :

الف – روایات زیادی از امام صادق (علیه السلام) ذكر شده است وشاید بتوان

گفت كه بیشترین روایاتی كه به دست ما رسیده است از آن حضرت است به

جهت فرصتی كه در آن زمان پیدا شد وحوزه درسی كه در محضر آن حضرت

 بر پاشد وشاگردان وارسته وقابلی كه در خدمت امام شرفیاب شدند این مقدمات

باعث شد تا از وجود حضرت استفاده بشتری شود در نتیجه روایات زیادی از

حضرت ثبت شد وشیعه از بركات آن روایات پر بار وبی نیاز شد

ب- روایاتی كه از حضرت نقل شده است دوگونه است بعضی از روایات در

پاسخ از سؤالات بیان شده است وبرخی دیگر خود حضرت بیان فرموده اند

وبرای اهل فن فرق بین این دو روشن است

ج – بیان این روایت در آخرین لحظات عمر مباركشان بوده است كه برای اهل

بصیرت اهمیت زمانی به این معنا كه كلام  در قالب وصیت از اهمیت بالائی

برخوردار است .

د-دعوت اهل منزل برای بیان روایت به اهمیت آن می افزاید به این بیان كه اگر

افراد به خدمت حضرت شرفیاب می شدند واز حضرت در خواست مطلبی را می

نمودند یك معنائی داشت ؛ اما آن كه حضرت آنها را فرا خواندند واین توصیه را

فرمودند اهمیت كلام را مضاعف می كند ودر مقام واقعه از قسم دوم است به این

معنا كه حضرت از اهل منزل خواستند تا جمع شوند سپس این روایت را بیان

فرمودند

ه- روایت با حرف انّ آغاز می شود از خصوصیات این حرف به اصطلاح اهل

ادب تأكید است

 اما به بیانی دیگر كه بیانگر اهمیت كلام باشد است مانند اطلاعیه ای كه خوانده

 می شود اگر آن خبر مهمی باشد قبل از خواند ن آن ، عبارت توجه فرمائید را

می گویند تا شنونده به آن اطلاعیه بیشتر اهمیت دهددر واقع  "انّّ´از چنین

جایگاهی برخوردار است "