تبیان، دستیار زندگی

آیا می‌دانید برای آن‌که گوشی همراه کارآمد و بادوامی را استفاده کنید، آزمایش‌های شگفت‌انگیزی روی آنها انجام می‌شود.
آیا تاکنون برایتان پیش آمده که گوشی همراه از دستتان بیفتد، یا روی آن نشسته باشید یا نوشیدنی روی آن ریخته باشید؟ احتمالا بیش از یک بار چنین حوادثی را تجربه کرده‌اید! ولی این روزها به لطف آزمایش‌هایی که پیش از ارائه یک دستگاه جدید به بازار مصرف روی آن انجام می‌شود، گوشی‌های تلفن همراه محکم‌تر شده‌اند.
نوکیا برای اولین بار درهای مرکز آزمایش گوشی‌های همراه خود را بر روی دوربین‌های تلویزیونی باز کرد تا نشان دهد که دستگاه‌های جدید چه مراحلی را طی می‌کنند. مهندسان این شرکت، بیش از ۲۰۰ آزمایش استقامت فیزیکی روی گوشی‌ها انجام می‌دهند که در ادامه به برخی از آنها اشاره می‌کنیم.

● آزمایش‌ دوام و فرسودگی

هر یک از کلیدهای اصلی گوشی‌های همراه در جریان این آزمایش، بیش از نیم میلیون بار فشرده می‌شوند تا تاثیر استهلاک را بر آنها بیازمایند.
هنگامی که نوکیا بازی‌هایی را بر روی بعضی از گوشی‌هایش معرفی کرد، دریافت که بعضی از کلید‌های این دستگاه‌ها خیلی بیشتر و شدیدتر از دیگر کلید‌ها فشرده می شوند. در نتیجه، اکنون فشارهای متفاوتی بر کلیدها اعمال می‌شود و کلیدهای اصلی و شماره‌هایی که در جریان بازی‌ها بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند، باید یک میلیون بار فشرده شدن را تاب بیاورند.
آزمایش دیگری که روی گوشی‌ها انجام می‌شود تا دوام و پایداری آنها را بیازماید، این است که چقدر می‌توان آنها را در جیب شلوار گذاشت یا از آن بیرون آورد! در این آزمایش، از یک تکه پارچه شلوار استفاده می‌شود که ۷۵۰ هزار بار به گوشی سابیده می‌شود. این آزمایش چندین روز متمادی به طول می‌انجامد.
یک آزمایش تکرار دیگر، این است که ۶۰۰۰ بار، شارژر را دستی به گوشی وصل و از آن جدا می‌کنند. برای انجام این آزمایش چندین نفر استخدام شده‌اند تا این کار را به صورت دستی انجام دهند، چون بر خلاف ماشین‌ها، آدم‌ها هر بار به گونه متفاوتی این کار را انجام می‌دهند.
مهندسان نوکیا، حتی خراش‌ها و خط‌افتادگی‌هایی را که در داخل کیف دستی ممکن است از برخورد با کلید و یا چیزهای دیگر به گوشی وارد شود، شبیه‌سازی کرده‌اند. در این مرحله، گوشی به همراه چند ابزار تیز دیگر درون محفظه‌ای گردان قرار می‌گیرد تا استحکام آن بررسی شود.

● مقاومت در شرایط مختلف جوی

هر گوشی درون یک دستگاه نور قرار می‌گیرد و برای آزمایش هر نوع تغییر رنگ در آن، در معرض چهار گونه مختلف از پرتو‌های نور قرار می‌گیرد که شامل پرتوهای فرابنفش نیز می‌شود.
از سوی دیگر، گوشی را برای ۶ روز داخل فریزر و کوره قرار می‌دهند. هر گوشی باید بتواند در دماهای بین منفی ۲۰ و مثبت ۵۵ درجه کار کند.
پس از آن نوبت سونا می‌رسد. قرار گرفتن در معرض رطوبت ۹۵ درصد به این معنی است که گوشی خیس می‌شود و از آن آب می‌چکد، ولی باید دو ساعت در این شرایط کار کند.
البته بیشتر موبایل‌ها برای این طراحی نشده‌اند که ضد آب باشند؛ ولی اگر خواستید در زیر باران تماس تلفنی برقرار کنید، همه آنها باید بتوانند به خوبی کار کنند. کارشناسان توصیه می‌کنند اگر گوشی شما به نحوی خیس شد؛ آن را خاموش کنید، باطری را درآورید و دستگاه را روی یک رادیاتور خشک کنید.
مهندسان، این شرایط را با آزمودن نحوه عملکرد گوشی در حالی که آب به مدت سه دقیقه روی آن می‌چکد، آزمایش می‌کنند.

● آزمایش سقوط

معمولی‌ترین راهی که خیلی از کاربران، گوشی‌های خود را از دست می‌دهند، این است که از دستشان رها شود. دست‌کم این چیزی است که خیلی‌ از کاربران در تویتر به آن اشاره کرده‌اند.
«گوشی همراهم در حیاط منزل از دستم افتاد و یک دقیقه بعد، پدرم با ماشین چمن‌زنی از روی آن رد شد». «هفته قبل، هنگامی‌که گوشی جدیدم، اچ‌تی‌سی تاچ، زنگ خورد؛ در اثر ویبره از روی قفسه آشپزخانه افتاد و به داخل سینک ظرفشویی پر از آب سقوط کرد». مواردی از این دست بسیارند.
نوکیا از فرایند علمی‌تری برای تخریب گوشی‌های خود استفاده می‌کند، تنها با این تفاوت که آنها باید بتوانند این آزمایش‌ها را تاب بیاورند و خراب نشوند. گوشی از هر طرف، هر گوشه و هر لبه خود، دو بار و از فاصله ۱.۵ متری بر زمین و روی یک سطح سخت سیمانی انداخته می‌شود. ممکن است قاب و باطری از جا در بیایند، ولی هنگامی‌که دوباره سر جای خود قرار گرفتند، باید گوشی به خوبی روز اول کار کند.

● ساختار فیزیکی

هر یک از گوشی‌های نمونه باید از ۱۲۰ بار غلت خوردن در یک قفس غلتان یک متری و ۱۸۰ بار در یک قفس کوچک‌تر، جان سالم به در ببرد. این غلت خوردن معادل انداختن گوشی بر روی میز است و تخمینی از کل طول عمر گوشی به دست می‌دهد. هم‌چنین، یک آزمایش تاب خوردن نیز انجام می‌شود: گشتاوری به اندازه ۴۰ نیوتن‌متر، گوشی را می‌چرخاند تا آنجا که قاب باطری در آستانه در آمدن قرار می‌گیرد.
مردی ۹۵ کیلویی را تصور کنید که معمولا گوشی همراهش را در جیب عقبی خود می‌گذارد. اگر وی بخواهد بنشیند، چه بر سر گوشی‌اش خواهد آمد؟ برای قبولی در این آزمون، گوشی باید بتواند در آزمون انعطاف‌پذیری که شامل اعمال نیرویی ۱۳۰ نیوتنی با استفاده از یک صفحه آهنی است، سالم بماند.
اگر یک گوشی نتواند آزمایش‌ها را با موفقیت طی کند، به آزمایشگاه فرستاده می‌شود تا پژوهشگران به دنبال دلایل شکست بگردند. لایه‌های مختلف هر قسمت، با اشعه ایکس بررسی می‌شوند تا شکاف‌های مویی را بیابند و از نور لیزر نیز برای بررسی وضعیت بیرونی گوشی استفاده می‌شود. در ضمن، وضعیت باطری نیز با استفاده از ابزاری که می‌تواند وضع شیمیایی گوشی را بررسی کند، مورد بررسی قرار می‌گیرد.

بهترین راه درمان آفتاب سوختگی در کودکان چیست؟

ابتدا به پزشك تلفن كنید. آفتاب سوختگی در كودكان زیر یك سال خطرناك تر از آنست كه به نظر می آید. پزشك كودك شما در مورد علائم آفتاب سوختگی سوالاتی می كند و ممكن است از شما بخواهد تا او را برای معاینه نزدش ببرید تا مطمئن شود نیاز به درمان فوری ندارد. باید مقدار زیادی مایعات از جمله شیر به او بخورانید تا حالش بهتر شود و مایع از دست رفته در اثر قرار گرفتن در معرض آفتاب جبران شود. برای بهبود ناحیه سوخته پارچه ای تمیز را در آب سرد بخیسانید و بعد فشار دهید تا آب آن خارج شود و سپس به مدت 10 تا 15 دقیقه به آرامی روی پوست سوخته كودك قرار دهید و این عمل را چند بار در طول روز تكرار كنید ولی مراقب باشید تا كودك سردش نشود.
ممكن است كودك شما از حمام سرد هم خوشش بیاید. برای آنكه حمام دلچسب تر شود مقدار كمی جوش شیرین و یا عصاره بلوط به آن بیفزائید. پوست كودك را پس از استحمام خشك كنید اما حوله را روی پوست نمالید. سپس یك لوسیون مرطوب كننده غیرالكلی و یا ژل آلوئه ورا روی پوست او بمالید تا خارش را كاهش دهد. با شروع پوسته ریزی در محل سوختگی خارش تشدید می گردد.
از پزشك خود در مورد استفاده از استامینوفن یا بروفن كودكان برای تسكین درد سوال كنید. (از مصرف آسپرین بپرهیزید زیرا ممكن است كودك را در معرض خطر ابتلا به سندرم Reye قرار دهد).
به كودك لباسهای آزاد بپوشانید تا پوست سوخته او را تحریك نكند و تا زمان بهبودی كامل او را جلوی آفتاب نبرید زیرا خطر آفتاب سوختگی مجدد بسیار بالاست.

آنچه نباید انجام دهید:

• از مصرف تركیبات حاوی وازلین روی پوست كودك بپرهیزید. وازلین از تعریق و دفع حرارت پوست جلوگیری می كند. این امر در مورد مصرف كره و روغن ها نیز صادق است.
• از مصرف پماد یا اسپری های كمك های اولیه كه حاویی بنزوكائین هستند، بپرهیزید زیرا ممكن است باعث تحریك پوست و واكنشهای آلرژیك شوند.
• از قرار دادن یخ یا مخلوط آب و یخ بر روی پوست كودك بپرهیزید.
• تاول ها را نتركانید زیرا تاولها برای محافظت از لایه های زیرین پوست تشكیل می شوند و تركاندن آنها ممكن است به عفونت بیانجامد. اگر تاول خودبخود باز شد به آرامی پوست مرده را از روی آن بردارید و یك پماد آنتی بیوتیك نظیر نئوسپورین در محل آن قرار دهید.

چرا آفتاب سوختگی خطرناك است؟

آفتاب سوختگی نوعی سوختگی پوست است. پوست كودك شما بسیار لطیف و حساس است بنابراین خیلی سریع می سوزد. اگر آفتاب سوختگی از نوع سوختگی درجه یك باشد علائم آن قرمزی، تورم خفیف و درد است. سوختگی درجه دو كه خطرناك تر است، دردناك تر از سوختگی درجه یك است و قرمزی، تورم و تاول های بیشتری دارد. سوختگی درجه یك معمولا در عرض 2 تا 5 روز بهبود می یابد ولی بهبودی سوختگی درجه دو ممكن است 2 هفته طول بكشد.
سایر علائم یك سوختگی خطرناك عبارتند از تب یا درد شدید یا استفراغ، لرز یا هذیان. اگر كودك مدت زیادی در معرض آفتاب قرار داشته است ممكن است در معرض خطر گرما زدگی نیز قرار داشته باشد.

اگر كودك پس از آفتاب سوختگی پوسته ریزی كند، باید چه كنم؟

اگر كودك پس از آفتاب سوختگی پوسته ریزی كند نگران نشوید زیرا این بخشی از روند طبیعی بهبودی است. پوسته ریزی معمولا 3 تا 10 روز پس از آفتاب سوختگی شروع می شود.

آیا آسیب پوستی دراثر آفتاب سوختگی نگران كننده است؟

بله، نگران كننده است. 70 تا 90% از زمانیكه هر فرد در طول عمرش در آفتاب قرار می گیرد در 20 سال اول زندگی است. قرار گرفتن در معرض اشعه ماورای بنفش اولین عامل ایجاد تمام انواع سرطان پوست است. بعضی از مطالعات نشان می دهند كه آفتاب سوختگی شدید در دوران كودكی ممكن است منجر به ملانوم كه كشنده ترین نوع سرطان پوست است شود. افرادی دارای پوست و موی روشن یا كك مك و كسانیكه چشم های آنها آبی یا سبز است بیش از سایرین در معرض خطر آسیب های مختلف پوستی از جمله سرطان پوست هستند ولی به هر حال اشعه آفتاب برای همه مردم خطرناك است.

چگونه می توان ازآفتاب سوختگی كودك پیشگیری كرد؟

پیشگیری از آفتاب سوختگی مشكل نیست ولی باید در این باره سعی و دقت كرد. بنا بر توصیه انجمن متخصیص اطفال آمریكا، كودكان كمتر از 6 ماهه نباید از پمادهای ضد آفتاب استفاده كنند بنابراین تا رسیدن به این سن باید تا آنجا كه مقدور است او را از آفتاب دور نگهدارید. هنگام خروج از خانه لباس آستین بلند و شلوار بلند به او بپوشانید و كلاه لبه دار سرش بگذارید.
وقتی به 6 ماهگی رسید باید وقتی او را در فضای باز نگه میدارید شلوار بلند و لباس آستین بلند به او بپوشانید. برای بازی او را به محل های سایه ببرید و بخاطر داشته باشید كه بین 10 صبح و 4 بعد از ظهر آفتاب بیشترین ضرر را دارد و اشعه ماوراء بنفش می تواند در تمام طول روز، تمام فصول و روزها و حتی روزهای ابری به پوست آسیب بزند.
روی قسمت های باز بدن از پمادهای ضد آفتاب بدون PABA كه SFP آنها تقریباً 15 است، بمالید و تقریباً 30 دقیقه قبل از خروج از خانه این كار را انجام دهید تا وقت برای جذب كافی باشد.

گوجه‌فرنگی از هزاران سال پیش وجود داشته است، ولی البته به اندازه یك گیلاس بوده است و كم‌كم در اثر پرورش درشت‌تر شده است. خاستگاه اصلی این گیاه آمریكای جنوبی است. در قرن شانزدهم در كشور پرو به مقدر زیاد كشت می‌شده است.
در قرن هفدهم گوجه‌فرنگی به انگلستان و هلند راه یافت و چون بسیار گران بود فقط مردم ثروتمند می‌توانستند از آن استفاده كنند و به نام سیب عشق معروف شد.
گوجه‌فرنگی در حال حاضر در تمام مناطق دنیا كشت می‌شود و تقریبا در تمام فصول سال وجود دارد. گوجه‌فرنگی انواع مختلفی دارد و حدود 16 نوع آن در بازار به فروش می‌رسد.

درون گوجه:

گوجه‌فرنگی سرشار از ویتامین‌های آ، ب 1، ب 2، ث و مواد معدنی ازجمله كلسیم، فسفر، سدیم، پتاسیم، منیزیم، آهن، مس، روی، ارسنیك و كبالت است.
100 گرم گوجه‌فرنگی خام حاوی 20 كالری انرژی، یك گرم پروتئین، 11 میلی‌گرم كلسیم، 6/0 میلی‌گرم آهن، 1100واحد بین‌المللی ویتامین آ، 3/0 گرم چربی، 06/0 میلی‌گرم ویتامین ب 1، 04/0 میلی‌گرم ویتامین ب 2 و 23 میلی‌گرم ویتامین ث است.
در گوجه‌فرنگی رسیده، تقریبا تمام آمینواسیدهای اصلی به استثنای تریپتوفان وجود دارد. قند موجود در گوجه‌فرنگی رسیده، گلوكز فروكتوز و ساكاروز است كه البته میزان آن اندك است. رنگدانه اصلی گوجه‌فرنگی لیكوپن بوده كه سبب رنگ قرمز آن می‌شود. پوست گوجه‌فرنگی حاوی مقادیر فراوانی از كاروتینوئیدها بوده كه به وسیله سلول‌های روده انسان جذب می‌شود. بنابراین اغلب توصیه می‌‌شود كه این سبزی خوش‌طعم را همراه با پوست میل كنید. گوجه‌فرنگی به علت دارا بودن مواد مغذی زیاد و كالری پایین، یكی از پایه‌های اصلی رژیم‌های غذایی است.

10 نكته:

1- میوه نارس گوجه‌فرنگی سمی است و باید از خوردن آن پرهیز كرد. در گوجه‌فرنگی سبز و نارس ماده‌ای سمّی به نام سولانین وجود دارد كه خوردن آن موجب مسمومیت شده و ایجاد دل پیچه، اسهال و باز شدن مردمك چشم می‌شود.
2- در چین از جوشانده ریشه، شاخه‌ها و برگ‌های مسن گوجه‌فرنگی برای رفع دندان‌درداستفاده می‌شود و خود گیاه نیز خاصیت حشره‌كش دارد.
3- لیكوپن موجود در گوجه‌فرنگی، نوعی آنتی‌اكسیدان است كه مانع ایجاد كلسترول بد خون می‌‌شود و به همین دلیل از بروز حملات و بیماری‌های قلبی جلوگیری می‌كند. توجه داشته باشید مصرف گوجه‌فرنگی پخته، موجب جذب لیكوپن بیشتری در بدن می‌شود.
4- گوجه‌فرنگی حاوی انواع ویتامین‌های گروه ب است، به همین دلیل داروی مناسبی برای رفع عصبانیت‌های افراد است. مصرف مداوم گوجه‌فرنگی همراه با غذا و به صورت سالاد، سیستم عصبی بدن را تقویت كرده و ‌آرامش را به همراه خواهد آورد.
5- گوجه‌فرنگی یكی از مهم‌ترین منابع ویتامین آ است. به همین دلیل درتقویت بینایی، تقویت و سلامتی پوست و مخاط‌‌ها و رشد استخوان‌ها مفید است.
6- گوجه‌فرنگی به دلیل داشتن ویتامین‌های ث و آ فراوان دستگاه ایمنی بدن را تقویت كرده و بدن را در برابر امراض وبیماری‌های عفونی مقاوم می‌سازد.
7- اگر پوست شماكك و مك دارد، هر روز آن را با آب گوجه‌فرنگی تمیز كنید، كم‌كم كك و مك‌ها را از بین می‌‌برد.
8- گوجه‌فرنگی ورم مفاصل را برطرف می‌كند و برای مبتلایان به نقرس و رماتیسم مفید است.
9- گوجه‌فرنگی به دلیل نداشتن سدیم و قند، غذای مناسبی برای افراد مبتلا به دیابت و فشار خون است.
10- توجه داشته باشید خوردن گوجه‌فرنگی، برای بعضی بیمارانی كه دچار حساسیت یا آلرژی (خارش بدن،قرمز شدن پوست، آسم، كهیر و...) هستند، ضرر دارد.

بدنسازهای جدی و سخت‌کوش و سایر ورزشکارانی که مجدانه در تلاش برای رسیدن به درجات بالای ورزش هستند و یا آنهائی‌که به داشتن یک ترکیب بدنی عالی همیشه به‌عنوان یک نیاز نگاه می‌کنند بدانند که روغن ماهی ۱۳ خاصیت منحصر به‌فرد دارد که هر کدام به‌نوبه خود در جهت حفظ یک بدن ماهیچه‌ای و خوش‌ترکیب و در عین‌حال داشتن یک سیستم درونی عاری از هرگونه مشکل مفید می‌باشند.
به‌هر حال اگر قصد دارید تمرینات‌تان را با ماکزیمم تلاش دنبال کنید پس روغن ماهی را حتماً به فهرست برنامه غذایتان اضافه کنید. در ادامه فوائد این ماده غذائی با ارزش را برشمرده‌ایم.
۱) روغن ماهی حفظ سلامت غشاء سلول Eicosapentaenoic اسید یا همن (EPA) و docosahexaenoic اسید یا همان (DHA) را تضمین می‌کنند. غشاء سلول منعطف و محتوی تعداد زیادی از گیرنده‌های انسولین است که گیرنده و پاسخ‌ده انسولین در سیستم بدن هستند همین امر نتیجتاً کاهش ذخائر چربی در سلول‌های چربی را سبب می‌شود.
۲) روغن ماهی ژن‌های لیپولیتیک (ژن‌های چربی‌سوزی) را فعال می‌سازد.
۳) روغن ماهی: ژن‌های لیپوژنیک (ژن‌های ذخیره‌کننده چربی) را غیرفعال می‌سازد.
۴) روغن ماهی پروتئین‌های واکنش‌پذیر C را تقلیل می‌دهد که اخیراً کشف شده به‌عنوان یک فاکتور ریسکی، ابتلا به بیماری التهابی همچون پوکی استخوان، آنژین، انسداد شرائین، حمله قلبی، سکته، از کار افتادن قلب بر اثر تراکم مایعات و دیابت می‌باشد. به‌نظر می‌رسد DHA موجود در روغن ماهی بیشترین وظیفه را به‌عنوان یک ماده محافظ موثر برعهده دارد DHA همچنین توانائی بالائی در کاهش فشار خون دارد.
۵) روغن ماهی میزان استفاده چربی‌های ذخیره‌شده در سلول‌های مخصوص ذخیره چربی (adipocyte) را افزایش می‌دهد.
۶) روغن ماهی دارای حق تقدم به‌منظور تولید انرژی زمانی‌که در سلول‌های چربی ذخیره شد را دارد.
۷) روغن ماهی التهابات ناشی از تمرینات ورزشی را کاهش می‌دهد.
۸) روغن ماهی مدیریت درد از طریق کاهش التهابات را سبب می‌شود.
۹) EPA موجود در روغن ماهی به‌عنوان تنظیم‌کننده ارسال خون به مغز عمل می‌کند. که این خاصیت در حفظ تمرکز در طول اجراء تمرینات (با وزنه) بسیار ضروری می‌باشد. DHA در عملکرد حافظه غشاء مغز و قوه شناخت بسیار مهم می‌باشد.
۱۰) روغن ماهی سطح سروتونین (انتقال‌دهنده عصبی شادی‌آور) را افزایش می‌دهد. بنابراین روغن ماهی میزان بروز افسردگی، تشویش، اضطراب، ترس‌های ناگهانی و کاهش هوس برای خوردن کربوهیدرات (نشاسته) را سبب می‌شود.
۱۱) روغن ماهی ریسک ابتلا به بیماری‌های تنفسی را به‌وسیله کاهش تری‌گلیسیریدها، homocysteinc ، Fibrinogen و افزایش سطح HDL (کلسترول مفید) تقلیل می‌یابد.
۱۲) روغن ماهی از طریق چند مکانیزم باعث کاهش فشارخون می‌شود. که از جمله می‌توان به افزایش ترکیبات گشادکننده رگ‌ها و اکسیدنیتریک و کاهش التهاب‌های عروقی و بلوکه کردن عناصر مسدودکننده در دیواره رگ‌ها مثل کانال‌هائی از کلسیم که ویسکوزیته خون را کاهش می‌دهند.
۱۳) روغن ماهی یک مقابله‌کننده با استرس عالی به‌شمار می‌آید. مکمل‌کردن این اسید چرب ضروری از فعال شدن آدرنال استروئیدها، آلدسترون، اپی‌نفرین و نورامی‌نفرین که با فشار فکری افزایش می‌یابند ممانعت می‌کند. به‌همین خاطر برای همان میزان استرس در صورت مصرف روغن ماهی به‌صورت مداوم هورمون‌های استرس کمتری تولید می‌شود.
هر یک از دلایل فوق اهمیت مکمل‌کردن روغن ماهی را در رژیم‌غذائی برای ما ایجاب می‌کند پس از اضافه کردن این ماده غذائی باارزش و بی‌نظیر به فهرست موادغذائی روزانه‌تان دریغ نکنید.