• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
تعداد مطالب : 5
تعداد نظرات : 2
زمان آخرین مطلب : 6058روز قبل
آموزش و تحقيقات

فهرست

1)  درس اولتست درس اول 2)درس دومتست درس دوم 3)درس سومتست درس سوم 4)درس چهارمتست درس چهارم 5)درس پنجمتست درس پنجم 6)درس ششمتست درس ششم 7)درس هفتمتست درس هفتم 

درس اول:

اقسام فعل از نظر حروف اصلی:1)فعل معتل   2)فعل صحیحفعل معتل:به فعل های كه یكی از حروف اصلی آن حروف عله(و،ا،ی)    باشد و به چهار دسته تسقیم می شود:1)            فعل معتل مثال :  فعلی كه اولین حرف اصلی آن حروف عله  باشد.مانند(وعد)2)            فعل معتل اجوف: به فعلی كه دومین حرف آن عله باشد. مانند (قَال، عاد)3)            فعل معتل ناقص :فعلی كه سومین حرف آن حرف عله باشد. مانند(دعا، تلا)4)        فعل معتل لفیف: فعل های كه دو حرف اصلی آن حرف عله باشد و اگر دو حرف عله كنار هم قرار بگیرد آن را لفیف مقرون و اگر دو حرف عله جدا از هم قرار بگیرد آن را لفیف مفروق می گویند . مانند(روی ، ولی) فعل صحیح :به فعل های گفته می شود كه در ساختمان اصلی آن (حروف اصلی آن) حروف عله به كار نرفته باشد و به سه دسته تقسیم می شود .1)فعل مهموز:فعلی كه یكی از حروف اصلی آن همزه باشد كه اگر اول باشد مهموز فاء و اگر دومین حرف باشد مهموز العین واگر سومین باشد مهموز اللام گفته می شود. (أمر،سأل،بدأ)2) فعل مضاعف:فعلی كه دو تا از حروف آن هم جنس باشد. مانند :(یَمُدَّ، زَلْزَلَ)3)فعل سالم :فعلی كه در آن حرف عله و همزه وحرف همجنس به كار نبرده باشد. مانند:(كَتَبَ،خَرَجَ)اعلالبه تغییراتی كه بر روی حروف عله روی می دهد گفته می شود و به سه دسته تقسیم می شود:1)اعلال به اسكان:هر گاه حركت حرف عله در فعل های معتل حذف ویا به حرف ما قبل داده شودو در موارد زیر روی می دهد:الف)هر گاه حرف عله در آخر فعل مضارع معتل ناقص قرار بگیرد ساكن می شود.مانند:(یَدْعُوُ=یَدْعُو)ب‌)            هرگاه حرف قبل از حرف علّه ساكن باشد حركت حرف علّه به حرف ساكن داده می شود و حرف عله ساكن می شود. مانند: (یَقْوُلُ=یَقُوْلُ )2)اعلال به قلب : هرگاه حرف عله به حرف دیگری تبدیل شود گفته می شود و در موارد زیر روی می دهد :الف)حرف عله  متحرك ما قبل مفتوح به الف تبدیل می شود . مانند :(قَوَلَ=قالَ)،(بَیَعَ=باعَ)ب)هرگاه حرف قبل از حرف عله كسره داشته باشد حرف عله به یاْء تبدیل می شود. مانند:(مِوْزان=میزان،مِوْلاد=میلاد)3)اعلال به حذف: هرگاه حرف عله در فعلهای معتل حذف گردد اعلال به حذف گفته می شود و در موارد زیر روی می دهد :الف) هرگاه حرف عله واو در مضارع معتل مثال معلوم ثلاثی مجّرد بعد از حروف مضارعه قرار بگیرد حذف می گردد. مانند :‍ (یَوْلِدٌ=یَلِدُ،یَوْضَعُ=یَضَعُ)ب)هرگاه حرف بعد از حرف علّه ساكن شود حرف عله حذف می شود. مانند :(قالنَّ=قُلنَّ،هَدَیتُ=هَدَتْ)ج)هرگاه حرف بعد از عله یكی از حروف واو یا یاء باشد حرف عله حذف می گردد. مانند :(یَدْعوونَ=یَدْعُونََ،تَدْعوِینَ=تَدْعِینَ)د)هرگاه حرف عله در آخر فعل مضارع معتل ناقص قرار بگیرد هنگام مجزوم شدن فعل حرف عله حذف می گردد. مانند :مضارع          أمر          نهیتَدْعُو           اُدْعُ          لاتَدْعُاعلال در معتل مثال1)         ماضی: در صیغه های فعل ماضی معتل مثال هیچ اعلالی روی نمی دهد.2)         مضارع: در صیغه های فعل مضارع معلوم ثلاثی مجرد معتل مثال واوی حرف عله واو حذف می گردد.جِدُ=یَجِدُ       تَجِدُ               تَجِدُ           تَجِدینَیَجِدانِ    تَجِدانِ           تَجِدانَ        تَجِدانِ            أجِدُیَجِدُونَ   یَجِدْنَّ            تَجِدُونَ       تَجِدْنَّ             نَجِدُ3)أمر:در صیغه های أمر معنل مثال واوی حرف عله حذف می گردد.مضارع        أمر             مضارع            أمرتَجِدُ            جِدْ              تَجِدینَ         جِد‌ِئتَجِدانِ          جِدْا              تَجِدانِ          جِداتَجِدُونَ         جِدْوا             تَجِدْنَ           جِدْنَ 

اعلال در معتل اَجوف

1)ماضی: در صیغه های فعل ماضی معتل اجوف 5 صیغه اول اعلال به قلب دارد و 6صیغه آخر اعلال به حذف دارد.قالَ       قالَتْ            قُلْتَ        قُلْتِقالا       قالَتا              قُلْتُما      قُلْتُما             قُلْتُقالُو      قُلْنَ             قُلْتُم        قُلْتُنَّ             قُلْناتذكر:باید توجّه داشت در صیغه های فعل ماضی از صیغه ی 6 تاآخر بعد از حذف حرف عله اگر حرف عله واو باشد اول فعل ضمه و اگر حرف عله یا ء باشد حرف عله كسره می گیرد.نكته:در فعل های ماضی خاف (خَ وَ فَ)ونام (نَ وَ مَ) با آنكه حرف عله واو می باشد در صیغه های ماضی از صیغه 6تا آخر بعد از حذف حرف عله اول فعل كسره می گیرد.خافَ ،خافا،خافوُا،خافَتْ،خافَتِ،خِفْنَ...2)مضارع:در صیغه های فعل مضارع اجوف دو صیغه مؤنث (6،7) اعلال به حذف دارد و بقیه صیغه ها در صورتی كه بر وزن یَفْعُلُ ویَفْعِلُ باشد اعلال به اسكان و اگر بر وزن یَفْعَلُ اعلال به قلب روی می دهد. یَقُولُ     تَقُولُ             تَقُولَ       تَقُولینَ ِیَقُولان    تَقُولان          تَقوُلانَ      یَقًولانَ           اَقُولَیَقُولوُنَ    یَقُلْنَ             یَقُولوُنَ     یَقُلْنَ            نَقُلْنانكته:در فعل مضارع از خاف(خَوَفَ) ونام(نَوَمَ) ونال(نَیَلَ) چون مضارع آنها بر وزن یَفْعَلُ می باشد حرف عله به الف تبدیل می  شود و اعلال به قلب دارد.3)أمر:در صیغه های أمر معتل اجوف صیغه 1تا 6 حرف عله حذف می شود واعلال به حذف دارد و در بقیه صیغه ها مانند فعل مضارع می باشد.تَقُولُ=قُلْ                   تَقُولانِ= قوُلا                   تَقُولوُنَ= قوُلوا...تست درس اول1)استیضاح از نظر ریشه چه نوع معتلی است؟الف)اجوف      ب)ناقص      ج)مثال واوی     د)مثال یایی2)ما هو الخطاءعن فعل«صِلْ »؟الف)مفرد مذكر غائب                ب)اعلال به حذفج)مثال                                      د)فعل أمر3)جمع مؤنث غائب فعل (سارَ)كدام است؟الف)سارْنَ      ب)ساروُا      ج)سِرْنَ      د)سِرْتُنَّ         

 

درس دوم

اعلال در فعل های معتل ناقص1)ماضی:در صیغه های ماضی معتل ناقص(فَـعَـلَ) اوّلین صیغه اعلال به قلب دارد وصیغه های 3،4،5 اعلال به حذف دارد و در بقیه صیغه ها اعلالی روی نمی دهد.دَعَا(اعلال به قلب)   دَعَوَتْ=دَعَتْ(اعلال به حذف)دَعَووا=دَعَوْا(اعلال به حذف)   دَعَوَتا= دَعَتا(اعلال به حذف)بقیه صیغه ها بدون اعلال می باشد.نكته:هرگاه فعل معتل ناقص بر وزن فَعِلَ باشد فقط در یك صیغه اعلال روی می دهد. یعنی فقط در صیغه ی سوم اعلال به حذف روی می دهد ودر بقیه صیغه ها اعلالی روی نمی دهد.(خَشیَ، رَضیَ)2)مضارع:در صیغه های مضارع معتل ناقص صیغه های 3،9،10 اعلال به حذف روی می دهد وحرف عله حذف می گردد و در صیغه ها اگر فعل بر وزن یَفْعُلُ و یَفْعِلُ باشد اعلال به اسكان و اگر فعل بر وزن یَفْعَلُ باشد اعلال به قلب روی می دهدیعنی حرف عله به الف تبدیل می شود. این اعلال به قلب و اسكان فقط در صیغه هایی روی می دهد كه ضمیر بارز ندارند و در صیغه های مثنی و جمع مؤنث اعلالی روی نمی دهد.تذكر:اگر فعل مضارع بر وزن یَفْعُلُ باشد جمع های مذكر و مؤنث بر یك وزن بكار برده می شود .یَفْعُلُ= جمع مذكرو مؤنث غائب=یَدعُونَیَفْعُلُ=جمع مذكر ومؤنث مخاطب= تَدْعوُنَو اگر فعل بر وزن یَفْعِلُ باشد صیغه ی مفرد مؤنث مخاطب و جمع مؤنث مخاطب مانند هم بكار برده می شوند.یَفْعِلُ= مفرد و جمع مؤنث مخاطب= تَهْدَینَأمر:در صیغه های أمر معتل ناقص صیغه های 1،3، 4،اعلال به حذف دارند وبقیه صیغه ها بدون اعلال می باشند.تست درس دوم4)كدام خطا است؟الف)لمّا یقوم   ب)لم یَقم    ج)لمّا یقوما   د)لم یقوموا5)أعِظُ چه نوع فعلی است؟الف)ناقص      ب)مهموز     ج) سالم       د)مثال6)مفرد مؤنث مخاطب یَنجو كدام است؟الف)تنجوین   ب)تنجینَ     ج)ینجونَ     د)ینجینَ             

درس سوم

مفعول مطلقمصدری است منصوب از جنس فعل كه برای بیان تأكید یا نوع وقوع فعل به كار برده می شود و به دو دسته تقسیم می شود: 1)مفعول مطلق تأكیدیمصدری است منصوب از جنس فعل كه بدون صفت با مضاف الیه به كار برده می شود و معمولاً نكره می باشد و برای تأكید بر وقوع فعل به كار می رود. 1)سَلَّموا تَسلیماً          2)اُذكُرُ الله ذكراًمفعول مطلق                             مفعول مطلقتأكیدی                              تأكیدینكته:باید توجه داشت مفعول مطلق تأكیدی درجمله برای ترجمه آن باید از كلمات تأكیدی فارسی (واقعاً، حتماً، بدون شك...) استفاده می كنیم .1)حتماً درود بفرستید.      2)خداوند را حتماً یاد كنید.2)مفعول مطلق نوعی (بیانی)مصدری است منصوب از جنس فعل كه برای بیان چگونگی وقوع فعل به كار برده می شود و همواره با صفت یا مضاف الیه همراه است. مانند:1)اُذْكُروالله ذكراً كثیراً  (ذكراً=مفعول مطلق نوعی،كثیراً=صفت)تذكر:در ترجمه مفعول مطلق نوعی در صورتی كه با صفت همراه باشد فقط صفت ترجمه می شود یعنی بصورت (خیلی،زیاد،فراوان و...)استفاده می كنیم ودر صورتی كه با مضاف الیه همراه باشد از كلمات (مثل،مانندو...)استفاده می كنیم.1)خدا را خیلی یاد كنید.نكته:گاهی مفعول مطلق بصورت مصدری منصوب بدون فعل بكار برده می شود ولی بصورت فعل ترجمه می شود.(شكراً،عفواً،طاعتهً،سمعاً،أیضاً،حتماً،حقاً،اَهلاً،سبحان الله،حمداً)نكته:گاهی مفعول مطلق نوعی از جمله حذف می شود و صفت به جای آن قرار می گیرد كه آن صورت به صفت نائب مفعول مطلق گفته می شود و همیشه نكره و منصوب می باشند.اُذكروُا الله ذكراً كثیراً= اُذكرُوا الله كثیراًنائب مفعول مطلق نوعی و منصوبمفعول فیه(ظرف زمان و مكان)اسمی است جامد و منصوب كه زمان یا وقوع فعل را در جمله مشخص می كند و معمولاً با معنی فئ(در) همراه است .ظرف زمان:عِنْدَ، قبلَ، بَعْدَ، الآنَ، اِذا، حِینَ، متی، مَهما، الیل، النهار،... ظرف مكان:خَلْفَ، أمامَ، فَرْقَ، بَیْنَ، وَسَط، جنب، هُنا، هُناكَ،داخل...مثال:وَجَدْتُ كتابی هُناكَمفعول فیه ظرف مكان

حروف عطف

حروفی هستند كه در جمله و یا دو اسم را به هم ربط (معطوف) می دهند. به كلمه قبل از حروف عله معطوف الیه می گویند و می تواند نقش های مختلف داشته باشد و به كلمه ی بعد از حرف عطف ،معطوف یا عطف به حروف گفته می شود كه در اعراب از معطوف الیه پیروی می كند.حروف عطف عبارتند از:(وَ، فَ، ثُمَّ، أوُ، بَلْ ،لِكنْ، لا)جاءَ المعلمُ و التلمیذُ      المعلمَ=فاعل و مرفوعوَ=حرف عطف             التلمیذُ=معطوف و مرفوعتست درس سوم7)ما هوَ صحیحُ؟ (عاشروُا ـــــــ الاخوانِ؟)الف)معاشرهَ    ب)معاشرهً     ج)المعاشرهَ    د)المعاشرهِ8)اجعل مفعول مطلق المناسب للفراغ؟ الموءمنونَ یٌقیمونَ الصلاهَ ..الف)اقامهَ     ب)مقیماً       ج)مُقیمونَ     د)اقواماً                                  درس چهارمحالكلمه ای است كه حالت فاعل یا مفعول جمله را در هنگام وقوع فعل بیان می كند و به سه شكل به كار می رود: 1)حال مفرد 2)حال جمله اسمیه 3)حال جمله فعلیهحال مفرد:اسمی است منصوب ،نكره و مشتق كه حالت فاعل را در هنگام وقوع فعل نشان می دهد و آن اسمی كه حال آن را بیان می كند صاحب حال گفته می شود.نكته:حال مفرد نكره می باشد ولی صاحب حال همیشه یك اسم معرفه می باشد و حال مفرد در جنس و عدد از صاحب حال پیروی می كند.جاءَ التلامیذُ الی المدرسهِ مسرورینَالتلامیذ=صاحب حال فاعل و مرفوعمسرورینَ=حال مفرد و منصوب به یاءنیابینكته: صاحب حال معمولاً در جمله فاعل و یا مفعول جمله می باشد و حال مفرد همیشه یك اسم فاعل ویا مفعول ویا صفت مشبه می باشد. حال جمله اسمیهجمله است كه با واو حالیه شروع می شود و بعد از واو ضمیرمنفصلی مرفوعی قرار می گیرد كه به صاحب حال بر می گردد یعنی در    جنس و عدد از صاحب پیروی می كندو آن جمله حالت فاعل و مفعول جمله را در هنگام وقوع فعل مشخص می كند و چون جمله اعراب دارد محلاً منصوب می گردد. جاءَ المعلمُ الی الصفُّ و هو مسرورٌ(المعلم=صاحب حال فاعل و مرفوع،واو=واو حالیه ،هو مسرورینٌ=حال جمله اسمیه محلاً منصوب)حال جمله فعلیهجمله است كه با فعل شروع می شود و آن فعل در جنس و عدد از صاحب حال پیروی می كند و حالت فاعل یا مفعول جمله را مشخص می كند و محلاً منصوب می باشد .1)رایُت المعلمُ یقرأ الكتاب(المعلمُ=مفعول به ومنصوب، یقراُالكتاب=حال جمله فعلیه محلاً منصوب)نكته: هر گاه در یك جمله فعل مضارع بعد از فعل ماضی قرار بگیرد ،فعل مضارع بصورت ماضی استمراری ترجمه می شود .1)معلم را دیدم در حالی كه كتاب می خواند.نكته:واو حالیه با حال جمله اسمیه به كار می رود ولی فقط در یك حالت با حال جمله فعلیه به كار می رود یعنی هرگاه فعل در حال جمله فعلیه با قَدْ همراه است .أذهبُ الی المدرسهٌ و قَدْ كتبْتُ دروسی(جمله فعلیه محلاًمنصوب)به مدرسه می روم در حالی كه درسهایم را نوشته ام.نكته:كلمه ی وَحْدَ همیشه با ضمیر و همواره حال مفرد است.رایُت المعلمُ فی المدرسهُ وحْدَهُ(حال مفرد)تست درس چهارم9)میّز الصحیح للفراغ :‍ (دَخَلَ أعداءُ فلسطین..)الف)غاصبون    ب)غاصبان        ج)الغاصبین       د)غاصبینَ2)ذوالحال در جمله (رَجعوا مِن السفر صباحاً یحزنون) چیست؟الف)صباحاً       ب)السفر    ج)ضمیر مستتر هم   د)ضمیر بارز واو درس پنجمتمییزبه كلماتی گفته می شود كه برای رفع ابهام در جمله به كار می روند به عبارتی دیگر اسمی است نكره و منصوب و جامد كه برای رفع ابهام بكار می رود و به دو شكل بكار می روند:1)تمییز مفرد 2)تمییز نسبهتمییز مفرد: اسمی است جامد،نكره ومنصوب كه بعد از وزن ،متر ،پمانه،مسافت ،عدد ومقدارو اندازه قرار می گیرد.إستریتُ كیلوینَ تفاحاًتمییز مفرد و منصوبنكته:تمییز اعداد كه بعد از عدد قرار می گیرد تمییز عددو مفرد گفته می شود.( تمییز اعداد اعراب مخصوص به خود دارد یعنی می توانند مشتق و مجرور باشد.)عدد 1 و 2  صفت می باشند تمییز ندارند .تمییز اعداد 3 تا 10=جمع و مجرورتمییز اعداد 11 تا 99= مفرد و مجرورتمییز اعداد 100 به بعد = مفرد و مجرور2)تمییزنسبه: اسمی است جامد ،نكره،و منصوب كه برای رفع ابهام از جمله بكار می رود.نكته:مصدرهای نكره و منصوب بعد از اسم تفضیل(أفْعَلُ و فُعْلی) تمییز نسبه می باشد.نكته:بعضی فعل ها در جمله به تمییز نیاز دارند: فَجَّرَ. نَظَّـمَ . زَادَ . اِزدادَ . مَلَأَ . إمْتِلاً . زادَ . طابَ . حَسُنَ ....مانند: فجَّرَاللهُ الاَرضُ عُیُوناً(تمییز نسبه و منصوب)نكته: كلمات خیر و شر اگر به معنی بهتر و بدتر باشداسم تفضیل است و نیاز به تمییز دارد واسم نكره ومنصوبی كه بعد از این كلمات قرار می گیرد تمییز نسبه است.الباقیاتُ الصالحاتُ خَیرٌ عِنْدَاللهُ ثواباً(كارهای شایسته نزد خداونداز نظر ثواب بهتراست)تست درس پنجم11)میّز الخطاء للفراغ لایجاد اسلوب التمییز:(یزداد المسلمونُ .......... .)الف)ایماناً     ب)یقیماً          ج)خلوصاً        د)زاهداً12)در عبارت (انّ اللهَ اكثرُعلماً) تمییز در اصل چه بوده است؟الف)فاعل     ب)اسم انّ       ج)خبر انّ        د)مفعول13)در عبارت(یكتَمِلُ طُلّابُ الصَّفِ عدداً)تمییز دراصل چه بوده است؟الف)فاعل     ب)مفعول       ج)مبتدا       د)نائب فاعل         درس ششماستثناء:جدا كردن حكم كسی یا چیزی از گروه یا دسته ی دیگراستثناء گفته می شود.1)مستثنئ:اسمی است منصوب كه بعد از ادات استثناء قرار می گیرد و از گروه یا دسته دیگری جدا می شود.2)مستثنئ منه:اسمی است كه قبل از ادات استثناء قرار می گیرد و مستثنئ از آن جدا می شود و در جمله می تواند مبتدا ،خبر، فاعل ،مفعول به و... باشد.3)ادات استثناء: كلماتی هستند كه بوسیله آنها مستثنئ را از مستثنئ منه جدا می كند.(اِلّا، غَیْر،سِوی)مستثنئ:مستثنئ به سه شكل به كار می رود:الف)مستثنئ متصل ب)مستثنئ منقطع ج)مستثنئ مفرّغالف)مستثنئ متصل:هرگاه مستثنئ از جنس و نوع مستثنئ منه باشد و همیشه منصوب است.جاءالتلامیذُ الی المدرسه الا واحداً منهمُ(التلامیذُ=مستثنئ منه، فاعل و مرفوع)(الا= ادات استثناء)(واحداً=مستثنئ متصل ومنصوب)ب)مستثنئ منقطع:هرگاه مستثنئ از جنس و یا نوع مستثنئ منه نباشد آن را مستثنئ منقطع می نامند و همیشه منصوب است.قلبتْ إخوانُكَ الا أخاكَ(اخوانك=مستثنئ منه فاعل و مرفوع )(الا=ادات استثناء)(أخاك=مستثنئ منقطع و منصوب به الف نیابی)ج)مستثنئ مفرّغ:هر جا مستثنئ منه از جمله حذف شده باشد یعنی مستثنئ بدون مستثنئ منه به كار برده باشد در آن صورت به مستثنئ مفرّع گفته می شود و معمولاً با ادات نفی و استفهام همراه می شود .لاتَذكُـرُوا إلاّ اللهَ . ( فقط خداوند را عبادت كنید.)نكته:مستثنئ مفرّغ در جمله می تواند مرفوع یا منصوب باشد و اعراب آن به مستثنئ منه محذوف بستگی دارد به این صورت كه اگر مستثنئ منه محذوف مرفوع باشد ، مستثنئ مفرّغ نیز مرفوع می شود و اگر مستثنئ منه كه حذف شده  منصوب باشد مستثنئ مفرغ نیز محذوف می شود.هل جزاءُ الاحسانِ الّا الإحسانُ(الإحسانُ= مستثنئ مفرّغ و مرفوع)نكته: هرگاه مستثنئ مفرّغ باشد و فعل نیز منفی بكار رفته باشد در ترجمه به جای ادات استثناء كلمه ی«فقط» اضافه كنیم و فعل جمله را مثبت معنی كنیم.(آیا پاداش نیكی فقط نیكی است؟)تست درس ششم14)ما هو الخطاء فی الفراغ؟«لم یدخل الجنهِ الّا ..........»الف)المؤمن          ب)المؤمنونَ       ج)المؤمنانِ       د)المؤمنینَ15)میّز الصحیح للفراغ ؟(هل یَعِلِّمُ الّا ........ .)الف)التلمیذُ النجا     ب)تلمیذاً       ج)التلمیذِ      د)تلمیذَیْنِ16)اعراب مستثنئ در «ما نَزَلَمن الّا مطر قلیل»الف)مرفوع       ب)منصوب       ج)مجرور          د)مرفوع محلاً            درس هفتممنادئاسمی است كه مورد ندا واقع می شود و به دو شكل به كار برده می شود :1)منادای مفرد      2)منادای مضاف1)منادای مفرد:هرگاه منادای یك اسم مستقل باشد یعنی به كلمه دیگری اضافه نشده باشد آن را منادی مفرد می نامیم و خود به دو شكل بكار می رود :الف)منادئ علم:هرگاه منادای یك اسم علم یا خاص باشد مبنی به ضمّ و محلاً منصوب است.مانند:(یا اللهُ=منادای علم)ب)منادای نكره مقصوده (غیر علم) : هرگاه منادای یك اسم نكره یا غیر علم باشد مبنی به ضّم و محلاً منصوب می باشد.مانند:(یا رجلً= منادای نكره مقصوده)2)منادای مضاف:هرگاه منادای مضاف واقع شود یعنی به اسم دیگری اضافه شده باشد معرب و منصوب می باشد.مانند:یاعَبْدَالله (عبد= منادای مضاف) (مضاف الیه و مجرور)نكته: حرف ندای«یا» فقط با اسم هایی بكار می رود كه «ال» نداشته باشد بجز كلمه «الله» كه گاهی «یا» از اول آن حذف می شود و به جای آن «میم» مشدّد در آخر الله حذف می شود.یا اللهُ ـــــ اللّهَُّ(مَّ و یا=حرف ندا)(اللهَ=منادای علم مبنی بر ضّم محلاًمنصوب)نكته: هرگاه منادای مضاف به ضمه به «یا» متكلم وحده اضافه شود اعراب تقدیری دارد یعنی تقدیراً منصوب می گردد كه گاهی ضمیر «یا» از آخر حذف می شود ولی كسره حذف آخر باقی می ماند.یا ربَّی = یارَبَّ =رَبَّ= (منادای مضاف تقدیراً منصوب)نكته: هرگاه اسم «ال»داری مورد منادا واقع شود بعد از «یا» برای مذكر أیُهّا و برای مؤنث أیُتَهّا كه در آن صورت أیّ و أیّهُ منادای نكره مقصوده مبنی بر ضّم ، محلاً منصوب می باشد و ها حرف تنبیه و اسم «ال» دار بعد از آن اگر جامد باشد عطف بیان و اگر مشتق باشد صفت گفته می شود.یا ایُهّا الناسُ (یا = حرف ندا)(ایُهّا = منادای نكره مقصوده مبنی بر ضّم محلاً منصوب)(الناسُ = عطف بیان)یا ایُتَهّاالمسلمات (ایُتُّ= منادای نكره مقصوده مبنی ضّم محلاً منصوب)(ها = حرف تنبیه)(المسلماتُ = صفت و مرفوع و مشتق)تست درس هفتم17)میّز الصحیح للفراغ؟«یا ایهّا ........  .الف) المؤمنون      ب) المؤمنَ       ج)المؤمنینَ        د)المؤمِنِ18)ما هو الصحیح فی الفراغ؟«یا  ........... ـی العالمِ»الف)مجاهد         ب)المجاهد      ج)ایّها المجاهد     د)مجاهدانپاسخ تست درس اول تا هفتم1)ج  2)الف   3)ج   4)ب   5)د   6)ب   7)ب   8)الف   9)د10)د   11)د   12)ب   13)الف   14)د  15)الف  16)الف    17)الف     18)الف پایان

 

دوشنبه 16/9/1388 - 13:57
فلسفه و عرفان

خدایا هر آنکه دوست می داری بیاموز که عشق از زندگی کردن برتر است و به هر آنکه
دوست تر میداری بچشان که دوست داشتن از عشق هم برتر است (دکتر علی شریعتی)

يکشنبه 8/9/1388 - 15:6
شعر و قطعات ادبی

بهاریه می نویسم                                                                            چشمانم را ببند                                                                                   و از کاسه ی چشمانم                                                                    سفالینه ای بساز                                                                              رنگی بردار و بوم_گونه                                                                                        آن گونه که خواهی  رنگش                                                                واز سراب, تهی   

يکشنبه 8/9/1388 - 14:51
شعر و قطعات ادبی
بهاریه می نویسم چشمانم را ببند و از کاسه ی چشمانم    سفالینه ای بسازرنگی بردار و بوم_گونه آن گونه که خواهی  رنگش واز سراب, تهی   
يکشنبه 8/9/1388 - 14:49
محبت و عاطفه
خوابیده بودم؛در خواب کتاب گذشته ام را باز کردم و روزهای سپری شده عمرم را برگ به برگ مرور کردم.به هر روزی که نگاه می کردم ، در کنارش دو جفت جای پا بود، یکی مال من و یکی مال خدا، جلوتر می رفتم و روزهای سپری شده ام را می دیدم. خاطرات خوب ، خاطرات بد، زیبایی ها ، لبخندها، شیرینی ها، مصیبت ها،... همه و همه را می دیدم. اما دیدم در کنار بعضی برگها فقط یک جفت جای پا است. نگاه کردم ، همه سخت ترین روزهای زندگیم بودند. روزهایی همراه با تلخی ها، ترس ها، دردها، بیچارگی ها.با ناراحتی به خدا گفتم: «روز اول تو به من قول دادی که هیچ گاه مرا تنها نمی گذاری. هیچ وقت مرا به حال خود رها نمی کنی و من با این اعتماد پذیرفتم که زندگی کنم. چگونه ، چگونه در این سخت ترین روزهای زندگی توانستی مرا با رنج ها ، مصیبت ها و دردمندی ها تنها رها کنی؟ چگونه؟»خداوند مهربانانه مرا نگاه کرد، لبخندی زد و گفت:«فرزندم! من به تو قول دادم که همراهت خواهم بود،در شب و روز، در تلخی و شادی، در گرفتاری و خوشبختی. من به  قول خود وفا کردم،هرگز تو را تنها نگذاشتم،هرگز تو را رها نکردم،حتی برای لحظه ای،آن جای پا که در آن روزهای سخت می بینی، جای پای من است، وقتی تو را به دوش کشیده بودم!!!»

 

يکشنبه 8/9/1388 - 14:36
مورد توجه ترین های هفته اخیر
فعالترین ها در ماه گذشته
(0)فعالان 24 ساعت گذشته