در ادامه به برخی مطالب در رابطه با جنبش اشغال وال استریت اشاره می کنیم که مروری بر این جنبش بوده و در واقع روز شمار این جنبش است
کشف اخبار بر اساس آنچه دوستان شما می خوانند و انتشار
فعالیت مطالعاتی شما.شما بر آنچه که منتشر می کنید نظارت کامل دارید.
اشغال وال استریت: اعتراضی در بستر زمان
نوشته دفتر سردبیری هفته( هفته – چهارشنبه، 19 اکتبر، 2011)
یک اجتماع کوچک از یک متشکل جوانان آشوب طلب و پیران شاداب در یک جمع کم به
یک نهضت ملّی تبدیل شد. چه چیزی اتفاق افتاد؟
اعتراض اشغال وال استریت در سپتامبر به عنوان یک اردوگاه کوچک
از بیشتر فعالیت های جوان با اهدافی که بیشتر غیر قابل دیسترسی به نظر می رسیدند شروع
شد، که (در ابتدا) توسط رسانه های جمعی مورد بی توجهی قرار گرفت. در ابتدا شاید به
نظر می رسید که اعتراض ها تبدیل به یک موضوع خنده آور تبدیل شود. اما برخی امور
عجیب اتفاق افتاد که عبارتند از: اشغال وال استریت به جریانهایی در سطح ملی گسترش
یافت و توسط انجمن ها و گروههای آزادی
خواه مورد حمایت قرار گرفت، و با دیگر حرکتهای عظیم آزادی خواهی همچون جنبش
عصرگاهی نیروگاه و معترضان دموکراسی خواه در میدان التحریر مصر مقایسه شد. این امر چگونه اتفاق افتاد؟ در
اینجا مروری به برخی از رویدادهای گذشته می کنیم.
9 ژون
مجله ضد مصرف گرایی آدباستر نام این حرکت را اشغال وال
استریت نامیده و آنرا در توییتر ترویج می کند.
13 جولای
آدباستر فراخوانی برای گام هفدهم اعتراض منتشر کرد، در این
دعوت از معترضان خواسته شد تا به سمت تغییر در تاکتیک های انقلابی حرکت کنند سر
مقاله نویسان می پرسیدند: «آیا برای رقم زدن یک التحریر آماده اید؟ زمان آن فرا
رسیده که ما نیز این صف آرایی برآمده از التحریر را در مقابل بزرگترین مفاسد
دموکراسی مان پیاده کنیم. وال استریت
نقطه شرارت آمریکا» در نتیجه این دعوت 20000 نفر به سمت وال استریت حرکت کرده و
چادرها، آشپزخانه ها و سنگرهای مسالمت جویانه برای چند ماه بر پا کردند، با شعار
دموکراسی می خواهیم نه شرکتی شدن.
23 آگوست
هاکتیویست ، که گروهی است با نام مستعار، با انتشار فایل
ویدئویی مردم را به قبول دعوت مجله ی «آدباستر» و پیوستن به جنبش اشغال وال استریت تشویق می کند.
9 سپتامبر
حامیان اشغال وال استریت شروع به فرستادن عکس ها و
ماجراهایشان به یک شعار جدید " ما 99 درصد هستیم«کردند در حالی که افسوس می
خوردند که اکثریت قریب به اتفاق "هیچ چیز کسب نمی کنند در حالیکه یک درصد همه چیز را بدست می
آورند»
17 سپتامبر
معترضان با جمعیتی هزار نفره شروع به پیاده از بالا به
پایین خیابان وال استریت کردند. معترضان در پارک زوکوتی که دو چهارراه بالاتر از
وال استریت بود اقامت کردند.
19 سپتامبر
روزِان بار اولین
شخص نامداری شد که اشغال وال استریت را تأیید کرد.
20 سپتامبر
5 نفر از معترضان به دلیل زیر پاگذاشتن قانون 150 ساله ی
ممنوعیت استفاده از ماسک در تجمعات عمومی دستگیر شدند.
22 سپتامبر
رئیس جمهور ایران در سخنرانی خود در سازمان ملل از فقر بیش
از 3 میلیارد انسان و اشغال جهان توسط آمریکا سخن گفت. وی گفت: 80% امکانات مالی
آمریکا در اختیار 10% جمعیت و 20% در اختیار 90% جمعیت است.
23 سپتامبر
اعتراض کنندگان «اشغال شیکاگو» شروع به اردو زدن در مقابل
ساختمان بانک مرکزی آمریکا می کنند.
24 سپتامبر
حدود 80 نفر طی یک جلوگیری از راهپیمایی طی خیابان دستگیر
شدند، و فایل های ویدوئویی از این رویداد – به خصوص استفاده از گاز فلفل بر گروهی از زنان – برای جنبش اشغال وال استریت
بدست آمد، که در اینترنت موجود است.
26 سپتامبر
میشاییل مور فیلمساز به سراغ پارک زوکوتی رفت. نوام چامسکی
سلام و تأییداتش را اعلام کرد.
27 سپتامبر
هنر پیشه زن سوزان ساراندون و پرینسیتون سنگر غربی دانشگاهی
در جمع معترضان دیده شدند.
28 سپتامبر
پس از اعلام حمایت «جامعه ی کارگران حمل و نقل» از تجمعات
اعتراض آمیز، بیش از 700 خلبان هواپیماهای آمریکایی از سر تا سر قاره به تظاهرات
می پیوندند.
30 سپتامبر
تجمع «اشغال بوستون» توسط صدها نفر در پارک «دووی» این شهر
به راه می افتد. بیش از 1000 نفر ، این بار به نحوه برخورد پلیس با تجمع کنندگان،
اعتراض می کنند.
1 اکتبر
حدود 700 نفر از معترضان طی یک راهپیمایی بر روی پل بروکلین
دستگیر شدند. برخی معترضان می گفتند که پلیس به طور عمدی فریب می داده و در جاده
ماشینی قدیمی پلی به دام می انداخته است؛ پلیس می گفت که آنها به معترضان برای
ماندن در پیاده رو هشدار داده بودند. توده دستگیر شده معترضان را به صفحه اول
روزنامه ها و صدر اخبار تلویزیونی خارجی کشاند. جنبش اشغال وال استریت تحت تأثیر معترضان در واشتنگتن،
سیاتل و لس آنجلس تشکیل شد.
3 اکتبر
معترضان لباسهای با
عنوان "مرده های متحرک شرکت" پوشیده بودند، در لباسهای فاخر مرده
گونه به شکلی که در چنگال پول به نظر می رسیدند، در امتداد وال
استریت رژه رفتند. اعتراضات به صورت ملی گسترش پیدا کرده بود و شامل بوستون،
ممفیس، مینیاپولیس و خیابانهای لویس، هاوایی، و پرتلند و مانی می شد.
5 اکتبر
اتحادیه های عمده ی کارگری از جمله AFL-CIO به جنبش اعتراضی «اشغال وال استریت»
می پیوندند و حداقل 39 سازمان، شامل بزرگترین اتحادیه های کارگری شهر نیویورک حرکت کرده در اعتراض وال استریت
برای یک راهپیمایی در حوزه مالی نیویرک به یکدیگر پیوستند. مسوولین(معترضان) معتقد
بودند که بین 10000 تا 20000 نفر در این راهپیمایی شرکت کردند؛ رسانه ها تعداد
معترضان را کمتر از 15000 نفر نشان می دادند. به هنگام عصر " درگیریهایی برای
اخراج"
وقتی که به تأسیسات
و نیروهای پلیس حمله شد " به معترضان با باتومها و اسپری حمله شد . مورد ضرب
و شتم قرار گرفتند." کاندیدای ریاست جمهوری جمهوریخواه، هرمن کین اشغال
وال استریت را این گونه سنجید: " از وال استریت انتقاد نکنید، از
بانک های بزرگ انتقاد نکنید، اگر شما کاری ندارید یا ثروتمند نیستید، از خودتان
انتقاد کنید!"
6 اکتبر
گروهی مستقل از جنبش اشغال وال استریت، در دهمین سالگرد
ستاره ی جنگ افغانستان، در اعتراض به جنگ و فساد مالی شروع به اردو زدن در میدان
آزادی واشنگتن می کنند. جنبش اشغال به فیلادلفیا، تامپا، نیواورلئان، هوستون،
دالاس، کلیولند، سالت لیک سیتی، لاس واگلاس و جرسی سیتی رسیده است. حدود 4000 نفر
در پرتلند راهپیمایی کردند. نشانه های بیشتری (از اعتراض) در هوستون، اوستین،
تامپا و سن فرانسیسکو دیده شد. هنگامی که از رئیس جمهور اوباما پیرامون اشغال وال
استریت سوال شد: «من فکر می کنم که این نشان دهنده حس نا امیدی مردم آمریکاست، این
بزگترین بحران مالی است که ما بعد از رکود
بزرگ (اقتصادی) داشته ایم، خسارت عظیم این چنینی که کشور را فراگرفت ... و همچنان
شما بعضی مردم را مشاهده می کنید که با بی مسوولیتی سعی می کنند که با سو استفاده
هایی بر ما در اولین مرحله مسلط شوند.»
7 اکتبر
250 تظاهر کننده در جنبش «اشغال هارتفورد» در شهر راهپیمایی
می کنند و سپس در پارک محلی شهر اردو می زنند.
میشاییل مور از
معترضان در یک مصاحبه رادیویی انتقاد کرد، او گفت آنها" مشاغل را از کارکنان
خالی کردند" و اینکه اعتراضات "برای توریسم خوب نیست."
8 اکتبر
پس از اعتراضی که با شعار مخالفت با آمریکا و اعتصاب یک صدا
در مقابل موسسه هوایی ملی اسمیتسون و موزه ی فضایی انجام شد این موسسات تعطیل
شدند. پایه گذاران این اعتراض با اعضای اشغال وال استریت در واشنگتن به هم
پیوستند، درحالیکه سردبیر محافظه کار مجله پاتریک هولی در میان آنها بود. در ضمن،
معترضان نیویورکی، از پارک زوکوتی فراتر رفته و افراد مازاد روانه پارک میدان واشینگتن
شدند.
دهها نفر از تظاهر کنندگان جنبش اشغال در پارک «مک فرسون»
فریاد لغو قانون «شخصیت حقوقی اصناف» و اعتراض به رأی دادگاه عالی کشور در سال
2010 راجع به قوانین انتخاباتی را سر می دهند.
10 اکتبر
میشاییل مور انتقادات اولیه خود را تلطیف کرد و گفت معترضان
می توانند تا هر وقت که بخواهند در نیویورک بمانند – تا زمانی که از
قانون پیروی کنند.
11 اکتبر
اتحادیه های کارگری «تظاهرات میلیونرها برای اشغال وال
استریت» را راه انداری می کنند. تظاهراتی که از محله ثروتمندان و چهره های سیاسی و
اقتصادی آمریکا مانند میلیاردر «دیوید کرچ» تاجر چای، «رابرت مورداک» رئیس سابق و
موسس غول رسانه ای آمریکا و «رامی دیمون» رئیس سابق سرویس اقتصادی «جی پی مورگان»
گذر می کرد.
13 اکتبر
بروک فیلد، شرکتی که مالک پارک زوکوتی است، اعلام کرد که
معترضان باید پارک را در ساعت 7 صبح 14 اکتبر تخلیه کنند تا پارک نظافت شود. بروک
فیلد قول داد که معترضان بعد از شست و شوی 4 ساعته می توانند به مکانهای خود
بازگردند، به نظر می رسید که این شرکت نقشه ی اجرای قانون پارک مبنی بر ممنوع بودن
زدن چادر و اقامت و خوابیدن در پارک را دارد. اعلامیه بلومبرگ برای تعطیل کردن
جنبش معترضان را خشمگین کرد، آنها شروع به تمیز کردن پارک نمودند، همچنین عهد
کردند که از جنبش اشغال وال استریت در
برابر پلیس دفاع کنند.
14 اکتبر
بروکفیلد در آخرین دقیقه نقشه تمیز کردن خود را عقب انداخت،
تا از برخورد بین معترضان و پلیس جلوگیری کند. از سوی دیگر پلیس، تظاهرکنندگان شهر
«دنور» را از پارک لینکولن بیرون انداخت. 21 نفر از معترضان که مقاومت نشان داده
بودند، دستگیر شدند.
15 اکتبر
موج اعتراضات گسترش جهانی پیدا کرد، از اروپا به آمریکاهای
شمالی وجنوبی به آسیا رسید. تظاهرات به 951 شهر در 82 کشور گسترش می یابد. در
حالیکه معترضان کاملا مسالمت طلب بودندخشونت در رم هنگامی که آشوبگران اعتراض را
در آنجا مصادره کردند جوانه زد. تعداد دستگیر شدگان در شهرهای مختلف آمریکا به 300
نفر می رسد که 175 نفر مربوط به تجمعات شیکاگو می باشد. در نیویورک هزاران نفر به
سمت ایستگاه آموزش نیروهای ارتش در میدان راهپیمایی کردند تا نسبت به مخارج جنگهای
خارجی اعتراض کنند.
16 اکتبر
20 نفر از معترضان در ساکرامنتو بازداشت می شوند. در
واشنگتن نیز 19 معترض پس از مراسم تقدیم یادبود مارتین لوترکینگ در مقابل دادگاه
عالی آمریکتا دستگیر می شوند که «کرنل وست» استاد دانشگاه پرینستون در بین بازداشت
شدگان است.
17 اکتبر
در اولین ماه از شدت گرفت فعالیتهای جنبش اشغال وال استریت
، این جنبش مبلغی حدود 300000 دلار کمک نقدی به اضافه غذا و سایر اقلام مورد نیاز
از سوی حامیان دریافت کرده است.
18 اکتبر
رئیس جمهور اوباما یک پیام دوپهلو به خبر شبانگاهی داد، او
گفت محرومیت های معترضان را فهمیده اما این جنبش از اعتراضات قبلی به نظام سرمایه
داری متفاوت نیست.
روبرت و دیان مارسا در نیویرک سفارش تهیه ی تی شرت ها،
برچسب ها و کیف هایی با مارک «وال استریت را اشغال کنید» می دهند.
21 اکتبر
19 معترض در
اورلاندو و 6 نفر دیگر در تامپا دستگیر می شوند.
24 اکتبر
دادگاه منهتن حکم آزادی 340 نفر از دستگیرشدگان را صادر می
کند به این شرط که تا 6 ماه دستگیر نشوند. شبکه «ام تی وی» از ساخت محصول
تلویزیونی با عنوان «زندگی واقعی: من وال استریت را اشغال می کنم.» خبر می دهد که
در پنجم نوامبر پخش خواهد شد.
25 اکتبر
صبح زود پلیس 75 نفر از معترضان را به جرم اسکان غیر قانونی
در مقابل ساختمان دولت دستگیر می کند. یام «من دستگیر شده ام» که از سوی بازداشت
شدگان به خانواده هایشان و دوستانشان ارسال می شد در این روز به 9000 مورد رسید.
شب هنگام، پلیس با خشونت تجمع کنندگان در «اوکلند» را با
استفاده از گازهای اشک آور پراکنده می
کند. 97 نفر دستگیر می شوند و یک سرباز مجروح در جنگ عراق که در درگیری با لیس
آسیب دیده است در شرایط بحرانی به بیمارستان منتقل می شود.
1 نوامبر
طبق آمار
و ارقام منتشر شده، به دنبال بحران اقتصادی و نظام طبقاتی در آمریکا، مجموع بدهی
دانشجویان و فارغالتحصیلان آمریکا از مرز یک تریلیون دلار گذشت.
6 نوامبر
حدود ۲۰ تن از معترضان "تسخیر آتلانتا" مرکز
ایالت جورجیا آمریکا شب گذشته زمانیکه در حال ترک یک پارک بودند، توسط پلیس سوار
بر اسب و موتور سیکلت و همچنین پیاده نظام آمریکا محاصره و دستگیر شدند.
از سوی دیگر گروهی از تظاهرکنندگان ضدسرمایهداری آمریکا در
شهر بوستون با حرکت به سمت کنسولگری رژیم اسرائیل در این شهر برای اشغال آن تلاش
کردند. در فرانسه حدود ۲۵۰ نفر از افراد خشمگین که در اعتراض به نظام سرمایهداری
بینالمللی، در منطقه تجاری "لادفانس" پاریس چادر زده بودند، شب
گذشته نیز همچون شب قبل از آن با برگزاری تجمع در این منطقه تصمیم
گرفتند شب را در آنجا به صبح برسانند.
14 نوامبر
وضعیت امنیتی شکنندهای در اوکلند حاکم شده و احتمال آن می رفت که تلاش پلیس برای جمع کردن
چادرهای معترضان به درگیری شدیدی تبدیل شود.
مأموران پلیس پورتلند بیش از ۵۰ نفر از معترضان جنبش ضد سرمایهداری
را که تظاهرات برپاکرده بوند را دستگیر کردند.
25 نوامبر
تظاهرات دانشجویی ضد سرمایه داری به کلمبیا هم رسید، جوانان
و دانشجویان کلمبیا در چند منطقه پایتخت تجمع کردند تا حرکت خود را به سمت میدان
مرکزی "سیمون بولیوار" آغاز کنند. این
اقدام با حضور 2 هزار و 500 نیروی پلیس مستقر در مکانهای مهم مسیر تظاهرات انجام
گرفت. از سوی دیگر پلیس اوکلند با حمله به معترضان جنبش "تسخیر
اوکلند" که در حال برگزاری مراسم عید شکرگزاری بودند، این مراسم را به خشونت
کشاند.
11 دسامبر
اعتراضات
اشغال وال استریت در بنادر امریکا گسترش یافته است. به گفته فعالان جنبش تصرف، تعطیلی
بنادر ساحل غربی به عنوان نمایشی در اعلام حمایت از کشمکشها و مبارزات کارگری که
در لسآنجلس و واشنگتن در حال برگزاری است، صورت میگیرد.
فعالان
مهاجر و اعضای جنبش اشغال با برپایی اجتماعی، علیه برنامههای محافظهکارانه و
اعمال فشار علیه مهاجران در امریکا تظاهرات کردهاند. معترضان با برگزاری اجتماعی در روز بینالمللی حقوق بشر تاکید
کردند که امریکا نیز به اندازه دیگر کشورهای جهان در نقض حقوق بشر مقصر بوده است.
12
دسامبر
پلیس
آمریکا ۵۵ معترض دیگر را به بهانه برپایی چادرهای اعتراضی بازداشت کرده است. معترضان
به دلیل برپایی چادرهای اعتراضی درمقابل ساختمان بانک مرکزی در سانفرانسیسکو
بازداشت شدهاند.
تظاهرکنندگان جنبش "اشغال" در سواحل غربی امریکا
با وجود حضور گسترده پلیس سعی دارند به تلاشها برای بستن برخی از بنادر پر تردد
این کشور بپیوندند.
این در حالی است که نزدیک به ۱۰۰۰
معترض در اوکلند در خیابانهای منتهی به بندر باری این شهر تظاهرات کردند که با
مقاومت پلیس ضد شورش مواجه شدند. تظاهرکنندگان سپس با تشکیل صف مانع از ورود پلیس
به جمع خود شدند.
13 دسامبر
صدها تن از تظاهرکنندگان جنبش اشغال در برابر دفتر مرکزی
شرکت مالی گلدمن ساکس، در نیویورک تظاهرات کردند. این تظاهرات در همبستگی با تلاش
جنبش اشغال برای بستن بنادر سراسر امریکا برگزار شد.
با گسترش جنبش اشغال وال استریت در سراسر امریکا، معترضان
این حرکت موفق شدهاند بندر اوکلند کالیفرنیا را تعطیل کنند. به دنبال تعطیلی این
بندر، کارکنان بندر مرخص شده و به منازل خود رفتند.
15 دسامبر
بر پایه گزارشی از
اداره آمار امریکا که در این روز منتشر شد، تقریبا از هر دو امریکایی، یک نفر
اکنون در این کشور فقیر محسوب شده یا در قشر افراد کم درآمد قرار میگیرد. ۴۹.۱
میلیون امریکایی نیز زیر خط فقر زندگی میکنند که این بدین معنی است، ۱۴۶.۴ میلیون
امریکایی یا به عبارت دیگر ۴۸ درصد از مردم امریکا فقیر هستند یا درآمد پایینی
دارند. این در حالی است که ظرف ۳ ماه گذشته بیش از ۵ هزار نفر از مردمی که در
اعتراضات علیه نظام سرمایهداری در سراسر این کشور شرکت کردهاند را دستگیر کرده است.
16 دسامبر
فعالان
جنبش اشغال والاستریت از حامیان خود دعوت کردهاند برای ابراز خشم و اعتراض علیه
"خشونتهای پلیس" اعتصاب غذا برگزار کنند.
17
دسامبر
ائتلافی
متشکل از اتحادیهها، معترضان جنبش تصرف و فعالان حقوق مهاجران، علیه تدابیر
اجرایی بسیار خشن اداره مهاجرت و گمرگ امریکا در لسآنجلس تظاهرات کردهاند.
18
دسامبر
به
دنبال تجمع صدها معترض در پارک کوچک منطقه «لوور منهتن» نیویورک، پلیس امریکا دست
کم ۵۰ معترض جنش «اشغال وال استریت» را دستگیر کرد.
20
دسامبر
پلیس
امریکا بیش از دوازده نفر را به دلیل شرکت در اعتراضات ضد نظام سرمایهداری در
ایالتهای تگزاس و آیووا بازداشت کرد.
21
دسامبر
پلیس
امریکا، ۹ نفر از هواداران "جنبش اشغال" را در دنور مرکز ایالت کلورادو
بازداشت و چادرها و متعلقات آنها را برچیده است.
23
دسامبر
نتایج
نظرسنجیها حاکی از آن است که به طور متوسط تنها ۱۷ درصد از امریکاییها از عملکرد
دولت در سال ۲۰۱۱ رضایت داشتهاند. نتایج نظرسنجی مؤسسه گالوپ روز پنج شنبه (اول
دی،۲۲ دسامبر) در حالی منتشر شد که این رقم در ۳۰ سال اخیر دومین میزان کم رضایتی
عمومی از دولت امریکا به شمار میآید. در سال ۲۰۰۸ میزان رضایت مردم تنها ۱۵ درصد
بود.
بیش
از ۱۰۰۰ پرستار در شهر لسآنجلس در اعتراض به مذاکرات درباره قراردادشان با دو
بیمارستان در جنوب کالیفرنیا اعتصاب کردهاند. این اقدام بخشی از اعتصاب سراسری
حدود ۶۰۰۰ پرستار در ۹ بیمارستان است.
25
دسامبر
معترضان ضد صنف گرایی تاکید کردهاند در ایام کریسمس
و تعطیلات سال جدید میلادی (۲۰۱۲)، به منظور اعلام همبستگی با دیگر جنبشهای
"تصرف" در سراسر امریکا، در چادرهای خود خواهند ماند.
این در حالی است که واشنگتن در حال حاضر آب و هوای بسیار سردی دارد. 