تبیان، دستیار زندگی

سلام دوستان. شهادت حضرت فاطمه (س) رو به همه تسلیت میگم.

مسلمانان چرا شب دفن شد صدیقه ی کبری

چرا گم شد نشان قبر آن انسیه ی حورا

هنوز از رحلت ختم رسل نگذشته ایامی

نگین خاتم پیغمبران بشکست واویلا

مولای لقمان به لقمان گفت: امروز بهترین و لذیذترین غذا را برای من تهیه كن. لقمان زبان گوسفند را پخت و نزد مولایش گذاشت. روز دیگر مولا گفت: امروز بدترین غذا را برایم آماده كن. لقمان باز زبان گوسفندی پخت و نزد مولا گذاشت. مولا جهت را پرسید؟ لقمان گفت: زبان وسیله خیر و شر است، میشود به صورت بدترین عضو در آید و میشود به صورت نیكو ترین عضو در آید.

بر گرفته از كتاب تحفة المؤمنین نوشته محمد حسین راحت حق

امام حسن (ع) كنیزی داشتند. روزی دسته گلی را آورده و تقدیم حضور مبارك ایشان نمود. حضرت مجتبی (ع) فرمودند: تو در راه خدا آزادی. انس بن مالك میگوید: من در این رابطه با امام مجتبی (ع) گفتگو كردم كه چگونه به خاطر یك دسته گلی كه به شما تعارف كرد او را آزاد كردید؟ امام فرمود: خداوند ما را اینگونه ادب كرده است آن جا كه فرموده است( وَ اِذا حُیّیْتُمْ بِتَحیّةٍ فَحَیّوا بِاَحْسَنَ مِنْها اَوْ رُدّوها): و چون شما را به تحیتی بنوازند، با تحیتی بهتر از آن، یا همانند آن، پاسخ دهید.( نساء/86) و بهتر و نیكوتر از تعارف و دسته گل او، آزاد كردن او بود. از این روی او را آزاد كردم.

برگرفته از كتاب ترنم وحی نوشته زهرا حسینی

انتشارات شهید کامیاب

ابا عبدالله (ع) در شب عاشورا فرمود: من اصحابی بهتر و باوفاتر از اصحاب خودم سراغ ندارم. یکی از علمای بزرگ شیعه گفته بود: من باور نداشتم که این جمله را ابا عبدالله فرموده باشد به این دلیل که با خودم فکر میکردم اصحاب امام حسین خیلی هنر نکردند، دشمن خیلی شقاوت به خرج داد. امام حسین است، ریحانه پیغمبر است، امام زمان است، فرزند علی است، فرزند زهراست؛ هر مسلمان عادی هم اگر امام حسین (ع) را در آن وضع می دید، او را یاری میکرد. آنها که یاری کردند خیلی قهرمانی به خرج ندادند، آنها که یاری نکردند خیلی مردم بدی بودند. این عالم می گوید: مثل اینکه خدای متعال میخواست مرا از این غفلت و جهالت و اشتباه بیرون بیاورد. شبی در عالم رؤیا دیدم صحنه کربلاست و من هم در خدمت ابا عبدالله آمده ام اعلام آمادگی میکنم. خدمت حضرت رفتم، سلام کردم، گفتم: یابن رسول الله! من برای یاری شما آمده ام، من آمده ام جزء اصحاب شما باشم. فرمود: به موقع به تو دستور می دهیم. وقت نماز شد. ( ما در کتب مقتل خوانده بودیم که سعید بن عبدالله حنفی و افراد دیگری آمدند خود را سپر ابا عبدالله قرار دادند تا ایشان نماز بخوانند.) فرمود: ما می خواهیم نماز بخوانیم. تو در اینجا بایست تا وقتی دشمن تیر اندازی  میکند، مانع از رسیدن تیر دشمن شوی. گفتم: چشم، می ایستم. من جلوی حضرت ایستادم. حضرت مشغول نماز شدند. دیدم یک تیر دارد به سرعت به طرف حضرت می آید. تا نزدیک من شد، بی اختیار خود را خم کردم. ناگاه دیدم تیر به بدن مقدس ابا عبدالله اصابت کرد. در عالم رؤیا گفتم:« اَستَغفِرُ اللهَ رَبّی وَ اَتوبُ الَیه » عجب کار بدی شد! دیگر نمی گذارم. دفعه دوم تیری آمد. تا نزدیک من شد، خم شدم. باز به حضرت خورد! دفعه سوم و چهارم هم به همین صورت خود را خم کردم و تیر به حضرت خورد. ناگهان نگاه کردم دیدم حضرت تبسمی کرد و فرمود: « ما رَأیتُ اَصحاباً اَبَرّ وَ اَوفی مِن اصحابی » اصحابی بهتر و باوفاتر از اصحاب خودم پیدا نکردم. در خانه خود نشسته و مرتب می گویید: « یا لَیتَنا کُنّا مَعَکَ فَنَفوزَ فَوزاً عظیماً. » ای کاش ما هم می بودیم، ای کاش ما هم به این رستگاری نائل می شدیم. پای عمل به میان نیامده است تا معلوم شود که در عمل هم اینچنین هستید یا نه. اصحاب من مرد عمل بودند نه مرد حرف و زبان.

برگرفته از کتاب حکایت ها و حکمت ها

مجموعه داستان های آثار استاد شهید مرتضی مطهری

امام باقر (ع): نزد من هیچ عبادتی در روز جمعه دوست داشتنی تر از صلوات بر پیامبر و آل او نیست.

اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم.

التماس دعا

چهار راهب مسیحی برای امتحان حضرت علی (ع) تصمیم گرفتند که به خدمت آن بزرگوار برسند. با هم گفتند: یک سوال را هر یک جدا جدا از او می پرسیم. اگر به همه یک جواب داد می فهمیم که دانشش اندک است زیرا برای هر سوال تنها یک جواب ساده دارد و نمی تواند با پاسخ های دیگر و بررسی مسئله از جنبه های مختلف، جوابگو باشد.

اولی به خدمت امام (ع) رسید و پرسید: گرد آوردن مال برتر است یا جمع علم؟ فرمود: جمع علم، زیرا مال در اثر انفاق کم می شود و علم زیاد.

سپس دومی آمد و همان سوال را پرسید. حضرت فرمود: جمع علم، زیرا علم صاحبش را حفظ می کند و مال خود احتیاج به نگهداری دارد.

بعد سومی آمد و همان سوال را تکرار کرد. امام فرمود: جمع علم، چون هر کس دانش جمع کند تواضعش زیاد می شود و هر کس مال جمع کند تکبّرش.

آنگاه چهارمی آمد و پرسش دوستانش را باز پرسید. امیر مومنان فرمود: جمع علم، زیرا جوینده علم دوستانش فراوان شوند و جوینده مال دشمنانش.

دل پاره پاره از زهر، نه طبیب و نه دوایی

به کجا رود غریبی که ندارد آشنایی

به جوانیش بگریم، به غریبیش بنالم

که نبوده در برش جز زن شوم بی وفایی

-------------------------------------------------------------

شهادت امام جواد (ع) بر تمامی شیعیان تسلیت باد.

به قبرستان گذر کردم کم و بیش

بدیدم قبر دولتمند و درویش

نه درویش بی کفن در خاک رفته

نه دولتمند برده یک کفن بیش

1- دنیا سه روز است : دیروز که هر چه بود گذشت و دیگر بر نمی گردد. امروز که باید آن را غنیمت شمرد و فردا که معلوم نیست به آن برسی. دیروز حکیمی ادب اموز است (که تجربه آن باید راهنمای آینده ات باشد)، امروز دوستی است در حال وداع (که باید قدرش را بدانی و از آن بهره گیری) و فردا که آرزویی بیش نیست (که شاید هرگز به آن نرسی).

2- شخصی امیر مؤمنان (ع) را به مهمانی دعوت کرد. فرمود می پذیرم اما به سه شرط: چیزی از بیرون خانه تهیه نکنی، از آنچه در خانه داری نیز دریغ نورزی و بر خانواده خود هم سخت نگیری. وی گفت باشد. حضرت نیز دعوت او را قبول کرد.

3- همه خیرها در سه چیز جمع شده است: تفکر، سکوت و سخن. اما تفکر بدون عبرت آموزی لغو است ، خاموشی بی فکر و تامل ، غفلت است و سخن خالی از ذکر خدا بیهوده است.

برگرفته از کتاب گلستان حکمت

شهادت امام جعفر صادق (ع) رو به تمامی دوستان تسلیت عرض می کنم.

حدیثی از این بزرگوار:

هر کس تیغ ستم برکشد با همان تیغ کشته می شود.

التماس دعا

=====================================

وبلاگ من: http://martyrs.tebyan.net (شهدا)