مردی که همسرش را از دست داده بود دختر سه ساله اش را بسیــار دوست می داشت
دخترک به بیماری سختی مبتلا شد
 پدر به هر دری زد تا کودک سلامتی اش را دوباره بدست بیاورد، هرچه پول داشت برای درمان او خرج کرد
ولی بیماری جان دخترک را گرفت و او مرد...
پدر در خانه اش را بست و گوشه گیر شد. با هیچکس صحبت نمی کرد
سرکار نمی رفت. دوستان و آشنایانش خیلی سعی کردند تا او را به زندگی عادی برگردانند
ولی موفق نشدند. شبی پدر رویای عجیبی دید، دید که در بهشت است
و صف منظمی از فرشتگان کوچک در جاده ای طلایی به سوی کاخی مجلل در حرکت هستند
همه فرشته های کوچک در حال شادی بودنند .
هر فرشته شمعی در دست داشت و شمع همه فرشتگان به جز یکی روشن بود
مرد جلوتر رفت و دید فرشته ای که شمعش خاموش است، همان دختر خودش است
پدر فرشته غمگینش را در آغوش گرفت و او را نوازش داد
 از او پرسید : دلبندم، چرا غمگینی؟ چرا شمع تو خاموش است؟
دخترک به پدرش گفت: باباجان، هر وقت شمع من روشن می شود، اشکهای تو آن را خاموش می کند و
 هر وقت تو دلتنگ می شوی، من هم غمگین می شوم هر وقت تو گوشه گیر می شوی من نیز گوشه
 گیر می شوم نمی توانم همانند بقیه شاد باشم .
پدر در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، از خواب پرید.
اشکهایش را پاک کرد، ناراحتی و غم را رها کرد و به زندگی عادی خود بازگشت.
نظر شما درباره این داستان قشنگ چیست ؟

سحابی بزرگ جبار

این تصویر، منطقه ای به وسعت 5ر2 سال نوری را از دل سحابی بزرگ جبار نشان می دهد که توسط تلسکوپ هابل تصویر برداری شده است. این سحابی حدود 1600 سال نوری با ما فاصله دارد. یک خوشه ی باز کوچک به نام ذوزنقه که به تازگی از دل سحابی جبار متولد شده است، در مرکز تصویر دیده می شود. سحابی جبار به تنهایی شامل تعداد زیادی پرورشگاه ستاره ای است. این پرورشگاهها هر کدام شامل گاز هیدروژن، ستارگان داغ جوان، دیسکهای پیش سیاره ای و جت های ستاره ای که مواد را با سرعت بسیار فوران می کنند، می باشد. بیشتر ساختارهای رشته ای شکل، موج ضربه هایی هستند که با سرعت حرکت می کنند. این امواج مخصوصاً در کنار ستاره ی بالای چپِ تصویر دیده می شوند.

سحابی گل بته

خوشه ی ستاره ای NGC2244 در میان سحابی گل بته در فاصله ی 5200 سال نوری از ما در کهکشان راه شیری قرار گرفته است. این خوشه حاوی تعدادی ستاره ی بسیار پرنور و پرجرم است که در میان تصویر دیده می شوند. بعضی از این ستارگان بیش از بیست برابر خورشید جرم دارند. این ستارگان دوره ی حیاتی بسیار کوتاهی دارند و در آینده ی نه چندان دور به صورت یک ابرنواختر خواهند درخشید. باد خورشیدی قوی تولید شده توسط این ستارگان گاز غبار وسط سحابی را به اطراف پراکنده کرده است. همین حرکات درون سحابی باعث ایجاد ستارگان جدیدی در میان موج ضربه ها خواهد شد. رنگ قرمز این سحابی توسط اتمهای هیدروژن تولید شده است.

در ادب پهلوی ستارگان به دو دسته‌ی هرمزدی و اهریمنی تقسیم می‌شوند. اختران یا ثوابت به خاطرسکون و آرامششان هرمزی‌اند و اباختران یا سیارات، به سبب هرزگی و ناآرامیشان در فضا، اهریمنی. ماه و خورشید و همه‌ی ستارگان تا پدیدار شدن اهریمن ثابت و بی حرکت بودند و روزگار به پاکی می‌گذشت و همه جا نیمروز بود، اما با آمدن اهریمن [برخی] به حرکت درآمدند و تا فرجام ازحرکت بازنایستند. اباختران همه‌ی نظام زمان را که به اختران است می‌آشوبند و فراز و فرود می‌آورند.

سپاهیان هورمزد

به باور زمان تألیف بُندهش هر اختر [کدک] یا برجی 6 ملیون و 4صد و 80 هزار ستاره خُرد، یاور دارد؛ که اگراین تعداد را به 12 اختر [کدک] ضرب کنیم، 77 ملیون و 760 هزار می‌شود؛ البته به جز آن بی‌شمار ستارگان دیگری که به یاری این دیگر بر این 4 سپاهبدان و همچنین بی‌شماری ستاره‌ی نامبردار برای و زور رسانیدن به اختران ایستند. برای اختران 4 سپاهبد در 4سوی گمارده شده و سپاهبدی دیگر بر این 4 سپاهبدان و همچنین بی‌شماری ستاره‌ی نامبردار برای یاری و زور رسانیدن به اختران. سپاهبدان عبارتند از: تشتَر (ستاره ی شباهنگ) سپاهبد شرق، سَدویس (= سهیل یا شعرای شامی؛ هشتمین ستاره‌ی درخشان در کلب اصغر) سپاهبد نیمروز، وَنَند (=نسرواقع) سپاهبد غرب، هفتورنگ (=سماک رامح) سپاهبد شمال و میخگاه (=ستاره ی قطبی؟) که میخ میان آسمانش خوانند، سپاهبد آسمان.

هفتورنگ را از این روی چنین می‌خوانند که هفت کشور،از هر کشوری بندی به او پیوسته است.مهرداد بهار، سپاهبدان آسمان را 4 ستاره‌ی قدر اول آسمان نیم کره‌ی شمالی میداند، که به تقریب قدر چنین‌اند: تشتر برابر شعرای یمانی(ستاره‌ی باران)،سَدویس برابر سهیل، هفتوررنگ برابر سماک رامح، وَنَند برابر نسر واقع و میخگاه برابر ستاره‌ی قطبی یا جَدی که همه‌ی ثوابت به ظاهر برگرد او می‌گردند و از همین روی سپاهبد سپاهبدان است، پارَند و مزده داده نیز از سرداران نواحی‌اند. به گزارش بُندهش اخترشماران این ستارگان را «اَییابانَک» (نابیابانی) می‌خوانند.

اصطلاح «نابیابانی» در فارسی مبدل به «بیابانی» شده است، زیرا که به قول بیرونی گم شدگان به کمک ستارگان بیابانی راه خود را در دریا و بیابان باز می‌یابند. در ادبیات پهلوی سیارات را به سبب مسیر نامنظمشان اهریمنی و سرگردان می‌دانستند و ثوابت را به سبب مسیر دایروی به دور ستاره‌ی قطبی نابیابانی می‌نامیدند.

وظایف ستارگان

سدویس یکی ازفرشتگان موکل بر آب است و یکی از وظایف این ستاره‌ی باران‌ساز تقسیم آب است. در اوستای متأخر فروهرها ستاره‌ی سدویس را به گردش می‌آورند تا باران ببارند و گیاهان را برویاند، برای نگهداری انسان و حیوان برای نگهداری سرزمین‌های ایران.

وَنَند که ظاهراً ستاره نسرالواقع است، در ادبیات مزدیسنی کشنده‌ی خرفستران است. در کوتاهترین یشت اوستا، که ونندیشت نامیده می‌شود و یک بند بیش نیست، ستاره‌ی مزدا آفریده‌ی ونندِ نیرومند و درمان بخش و پایدار در ستیزه‌ی باخرفستران زشت اهریمنی ستوده شده است.

هفتورنگ در سپاهبدی شمال در جایی قرار دارد که کُنام دیوان و پریان است و در آیین مزدیسنا شوم شمرده شده است. در اوستا ازسه اختر تیشتر، ونند و هفتورنگ در مقام حامل نطفه‌ی آب، زمین و گیاه نام برده شده است. به جایگاه اختران در گیهان شناسی مزدیسنا و آیین زروان توجه ویژه ای شده است.

هفت آسمان

به نظر هنینگ ایرانیان در اصل به وجود 4 آسمان قایل بودند: سپهر اختران، ماه‌پایه، خورشیدپایه و بهشت، که گاه ابر پایه نیز به آن افزوده می‌شده است، اما بعد به سبب نفوذ نجوم بابلی اعتقاد به هفت آسمان به وجود آمد:

ابرپایه، سپهراختران، سپهرستارگان نیامیزنده، ماه پایه، خورشید پایه، گاه امشاسپندان و هفتم روشنی بیکران.

در بُندهش، سپهراختران چون چرخ‌های نهاده شده است که در دوران آمیختگی به حرکت ایستند؛ برفراز ایشان ستارگان نیامیزنده قراردارند که چون اهریمن رسد، به نبرد او را سپوزند و نگذارند به بالاتر بیامیزد. اهورمزدا، برای تمییز پاکی ازآمیختگی، جوهر رزم خویش را بر سپاهبدان اختران گمارد؛ و اختران نیامیزنده از این روی چنین خوانده می‌‌شوند که چون اهریمن آمد با او درنیامیختند. اخترشماران سپهراختران نیامیزنده را سپهر ِزبَرِ سپهر می‌‌خوانند؛ ماهِ گوسفند تخم، بالای اختران نیامیزنده آفریده شده و خورشیدِ تیز اسب، بالای آن؛ اهورمزدا ماه و خورشید را به سالاری اختران آمیخته و نیامیخته گمارد که آنان رابند به خورشید و ماه است.

اندازه ی ستارگان

در بُندهش اشاره به اندازه وبزرگی ستارگان (اختران) نیز دارای اهمیت است و نشان دهنده‌ی برداشت اخترشناسان ازبزرگی اختران: از آنان، آن که بزرگتر است، همچندِ خانه‌ای سنگی است، آنکه میانه است، همچندِ چرخه‌ای درشت است، آن که کوچکتر است، همچندِ سَرِ گاو خانگی است، ماه به اندازه‌ی اسبریسی به بزرگی دو فرسنگ و بالاخره خورشید به اندازه‌ی ایرانویج (سرزمین ایرانیان) است.

جایگاه ستارگان

بررسی هنینگ درباره‌ی نام اختران سپاهبد یکی از بهترین تحقیقاتی است که دراین زمینه انجام گرفته است. در نبرد ده گانه‌ی آفریدگان گیتی، برای مقابله‌ی با اهریمن، نبرد هشتم نبرد اختران با اباختران بود. نبرد تیر با تشتر یکی از نمونه‌های زیبای برداشت ایرانیان از نبرد اباختران با اختران است.

فصل 4 شکَند گمانیک نیز دربرگیرنده‌ی برداشت خاصی ازجهان ستارگان به طور عام است و برای یک بررسی جامع‌تر از اختران-مخصوصاً برای سده‌های نخست اسلامی خالی از فایده نیست. فصل 48 مینویِ خرد تصویر روشنی دارد از تصور ایرانیان باستان از پهنه‌ی آسمان:

محققان قادر به ساخت نرم افزاری شده اند که می تواند،علاقه شاگردان به درس را بیشتر کرده و روش تدریس خود را برای حفظ علاقه مندی در کلاس تغییر دهند.به گزارش باشگاه خبرنگاران به نقل از پایگاه خبری اشپیتگل، این نرم افزار در چین و انگلستان مورد استفاده قرار گرفته، این سیستم با مشاهده‌ی علائم فیزیکی شاگرد متوجه بی علاقه گی او به درس می شود و می تواند با تغییر در سرعت درس و تغییر موضوع درس توجه او را به درس جمع کند.بنابر این گزارش، این نرم افزار قادر است تا هنگامی که شاگرد متوجه درس نمی شود، سرعت آموزش را پایین آورد و موضوع را تغییر دهد و همچنین می تواند تشخیص دهد که چه درس هایی برای شاگرد دشوار است و نیازمند وقت بیشتری برای آموزش است.گفتنی است: هم اکنون دانشمندان چینی در تلاش هستند تا با گسترش این سیستم مواد درسی را بهتر ارائه دهند.15:50:0515:50:0715:50:08

به مناسبت چهلمین سالگرد ورود اولین انسان به فضا بر آن شدم تا شما مخاطبان عزیز را بیشتر با نیل آرمسترانگ اولین انسانی که بر سطح ماه گام نهاد، بیشتر آشنا کنیم.

نیل الدن آرمسترانگ (به انگلیسی: Neil Alden Armstrong) فضانورد آمریکایی متولد ۵ اوت ۱۹۳۰، نخستین انسانی است که طی ماموریت آپولو ۱۱ در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ (۲۹ تیر ۱۳۴۸) بر کره ماه گام نهاد.

نخستین پرواز فضایی آرمسترانگ با جمینای ۸ در سال ۱۹۶۶ بود که وی به عنوان فرمانده عملیات انجام وظیفه می‌کرد.

دومین و آخرین پرواز وی فرماندهی ماموریت آپولو ۱۱ برای فرود بر ماه در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ میلادی بود.

آرمسترانگ از نوجوانی به خلبانی علاقه مند شد و در زمانی که همه جوانان هم سن او به دنبا گرفتن گواهینامه خودرو بودند وی به دنبال پرواز در آسمان بود به طوریکه گواهی پرواز خود را قبل از گواهی رانندگی خودرو گرفت.

 اوابتدا به دانشکده مهندسی وارد شدسپس به عنوان یک خلبان هواپیماهای جنگی در نیروی دریایی خدمت کرد، تعداد 78 ماموریت در جنگ کره انجام داد و سپس به عنوان خلبان هواپیمای آزمایشی x-15 به همکاری باناسا پرداخت. بعد از آن به فرماندهی سفینه‌های جمینی 8 و آپولو 11 انتخاب شد. از سال 1971 ناسا راترک کرده و به دانشگاه برگشت و به درجه پرفسوری علوم هوا فضارسید. او در حال حاضر واردبازار تجارت شده است. هنگامی که قدم بر سطح ماه گذاشت جمله‌ای به یاد ماندنی گفت: این یک قدم کوچک برای یک نفر و قدمی بزرگ برای بشریت است.

آپولو ۱۱ (به انگلیسی: Apollo 11) ماموریتی از مأموریت‌های پروژهٔ آپولو است که منجر به اولین فرود انسان بر روی کره ماه شد. این ماموریت‌ها توسط سازمان فضایی ایالات متحده آمریکا، ناسا، سازماندهی شده بودند. در ماموریت آپولو ۱۱ سه فضانورد به نام‌های نیل آرمسترانگ، باز آلدرین و مایکل کالینز شرکت داشتند که نیل آرمسترانگ و باز آلدرین بر روی کره ماه پیاده شدند.

آپولو ۱۱ نخستین فضاپیمای حامل انسان بود که بر سطح ماه فرود آمد. آپولو ۱۱، پنجمین فضاپیما از مجموعهٔ آپولو می‌باشد و سومین فضاپیمای حامل انسان است که به سمت ماه پرتاب شده‌است. این فضاپیما در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹ به سمت ماه پرتاب شد. چهار روز بعد از پرتاب در ۲۰ ژوئیه در حالی که کالینز در سفینهٔ اصلی، که به دور مدار ماه می‌چرخید، باقی‌مانده بود، آرمسترانگ و آلدرین با ماه‌نشین به سطح ماه رفتند.

این پرواز به پروژهٔ «ارسال انسان به ماه و بازگرداندن سالم او به زمین تا پایان دههٔ ۱۹۶۰» را که از برنامه‌های جان اف کندی بود، جامهٔ عمل پوشانید.

شب یکشنبه آسمان بر روی قسمت اعظمی از زمین می خندید

این تصویر نشان می دهد که ماه در کنار سیاره های مشتری و زهره تصویر بسیار عجیب و شگفت انگیزی را بوجود آورده اند.

لازم به ذکر هست که این تصویر در سی ام نوامبر 2008 هنگام غروب خورشید در رصد خانه Mt. Wilson واقع درشهر لوس آنجلس از ایالت کالیفرنیای آمریکا گرفته شده است.

یه نکته دیگه: مقارنه دو سیاره مشتری و زهره را تا آخر ماه دسامبر میلادی یعنی تا یازدهم دی بعد از غروب آفتاب در آسمان می توانیم مشاهده کنیم.