عصر روز جمعه به اتفاق خانواده رفته بودیم برج میلاد جهت دیدن این بنای عظیم و سترگ، زیبایی آنجا واقعا وصف ناپذیر بود و بخاطر داشتن چنین مهندسینی که ششمین برج مخابراتی جهان را ساخته بودند به خود میبالیدیم. ولی وضعیت دیگری که خیلی به چشم میخورد نحوه حجاب و پوشش خانمها بود که واقعاً جای سوال دارد...؟
وضعیتی که بنده برای اولین بار دیدم رواج مانتوهای بدون دکمه بود که آدم را حسابی به فکر فرو میبرد که به کدام سمت پیش میرویم؟!! یا ما را به کدام سمت پیش میبرند؟!!
به گذشته و تاریخ خودمان که نگام میکنیم میبینیم که زن ایرانی از زمان اسلام و حتی قبل از ورود اسلام به ایران حجاب داشته و تنها در بازه کوتاه زمانی دوران پهلوی کشف حجاب در ایران رواج یافت و بعد از آن هم به برکت جمهوری اسلامی مجدداً به اصالت خود بازگشت.
این سوالات در ذهن بیننده شکل میگیرد که وضعیت امروز جامعه ما از کجا نشأت میگیرد؟ زن ایرانی حجاب را جدایی ناپذیر از خود میدانست. چگونه بصورت نرم بسوی بی حجابی پیش میرود؟
آیا دوران کوتاه پهلوی که کشف حجاب به سختی به زن ایرانی تحمیل شد بر جامعه امروز ما تأثیر گذاشته یا جنگ نرم فرهنگی و شبیخون فرهنگی ما را به این سو میکشاند؟
واقعا با خودمان فکر کنیم که چه دستهایی پشت پرده است که این بلاها را سر ما در میآورند چه کسانی برای ما آنطور که میخواهند لباس طراحی میکنند و ما خواسته و ناخواسته از آنها استفاده میکنیم؟
به کجا پیش میرویم یا به کجا قصد داریم برسیم؟ امروز مانتو بدون دکمه، .... فردا چی؟
ما تکلیفمان با خودمان روشن نیست! تکلیفمان را با خودمان روشن کنیم. اگر میخواهیم بی حجاب شویم خود همین الان این نصف حجاب را هم کنار بگذاریم و خیال خودمان و کسانی که پشت پرده تیشه به ریشه این مملکت میزنند راحت کنیم. و یا نه اگر میخواهیم با حجاب بمانیم، باحجاب شویم.
