• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
تعداد مطالب : 2
تعداد نظرات : 1
زمان آخرین مطلب : 6214روز قبل
بیماری ها

تفاوت سرما خوردگی با آنفولانزا 

سرما خوردگی وآنفولانزا علائمی مشابه دارند. سرما خوردگی معمولا خفیف تر است در حالی که آنفولانزا علائم شدید تری دارد. هنگام سرما خوردگی معمولاعلاوه بر احساس خستگی عطسه و سرفه می کنید و آبریزش بینی دارید. ممکن است تب نداشته یا تب پایینی داشته باشید. (فقط یک یا 2 درجه بالا تر از حد طبیعی). هچنین ممکن است کوفتگی عضلانی یا سوزش گلو، اشک ریزش وسر درد هم داشته باشید. آنفولانزا ناگهان شروع شده و بسیار آزار دهنده است. شما احساس ضعف و خستگی می کنید و تب دارید. علائـــم دیگر شامل سرفه های خشک، آبریزش از بینی، لرز، درد عضلانی، سر درد شدید، درد چشم وگلو درد میشود. مدت زمان بیشتری طول می کشد تا آنفولانزا کاملا خوب شود اما در سرما خوردگی این مدت کوتاه تر است. 

علت سرما خوردگی و آنفولانزا چیست؟ 

بیش از ۱۰۰ نوع ویروس مختلف می توانند سرما خوردگی ایجاد کنند. امــــــا ویروس هایی که باعث آنفولانزا می شوند زیاد نیستند. همین مطلب یعنی انواع کم ویروسهایی که باعث آنفولانزا می شوند باعث شده واکسن هایی تهیه شود که به پیشگیری از آنفولانزا کمک می کنند. اما در مورد سرما خوردگی ساختن واکسن به دلیل تعداد زیاد ویروسها میسر نیست. 

داروهای قابل مصرف بدون دستور پزشک 

ترکیبات زیر در داروهایی که برای سرما خوردگی و آنفولانزا تجویز می شوند وجود دارند. قبل از مصرف داروها بر چسب آنها را با دقت بخوانید. اگر سوالی داشتید حتما از پزشک یا داروساز بپرسید. 

- داروهای ضد التهاب و آرام بخشها معمولا درد را بهبود بخشیده، تب را پایین می آورند. بعضی از این داروها شامل استامینوفن، آسپرین، ایبوبروفن، کتوبروفن و ناپروکسن می شوند. بچه ها و کودکان نباید آسپرین بخورند. 

- داروهای ضد سرفه که باعث قطع سرفه می شوند مثل دکسترومتورفان. 

در صورتی که سرفه شما حاوی ترشحات است از این دارو استفاده نکنید. 

- اکسپکتورانت ها که موجب رقیق تر شدن ترشحات گلو می شوند و باعث می گردند هنگام سرفه این ترشحات راحت تر خارج شوند. یکی از انواع این دارو ها گایفنزین است. 

- ضد احتقان هایی که به داخل بینی ریخته شده و باعث کاهش احتقان بینی می شوند، نمونه ای از این داروها پسودوافدرین است. 

در مورد داروها 

هیچ درمان یا داروی خاصی برای بهبود سرما خوردگی و آنفولانزا وجود ندارد. آنتی بیوتیکها ویروسها را از بین نمی برند. بعضی از داروها فقط به بر طرف شدن علائم آنفولانزا و سرما خوردگی کمک می کنند. قبل از دادن هر گونه دارویی به فرزندان خود حتما با پزشک مشورت کنید. شما می توانید داروهای سرما خوردگی و آنفولانزا را بدون تجویز پزشک از داروخانه ها تهیه کنید. بعضی از داروهای تجویزشده به نــام ضد ویروسها می توانند به بر طرف شدن علائم آنفولانزا کمک کنند. این داروها در صورتیکه سریع و بلا فاصله بعد از آغاز بیماری مصرف شوند باعث ایجاد احساس بهبودی می شوند. این داروها می توانند به صورت قرص یا استنشاقی مصرف شوند. انواع استنشاقی ممکن است برای بعضی از افراد مبتلا به آسم یا بیماری مزمن ریوی ایجاد مشکل نماید. در صورتیکه مبتلا به آسم هستید و برای درمان سرماخورد گی و آنفولانزا به پزشک مراجعه کرده اید حتما ابتلای خود به آسم را به وی گوشزد کنید. 

درمان علائم سرما خوردگی و آنفولانزا 

- در خانه بمانید و استراحت کنید مخصوصا در هنگام بروز تب. 

- سیگار نکشید و از همراهی با افرادیکه سیگارمیکشند اجتناب کنید. 

- مایعات فراوان بنوشید مثل آب، آب میوه و سوپ رقیق شده. 

- از نوشیدن الکل پرهیز کنید. 

- با آب نمک ولرم چند بار در روز غرغره کنید این کار باعث می شود سوزش گلو بهبود یابد. اسپری های گلو نیز به کاهش درد گلو کمک می کنند. 

- قطره های بینی که حاوی آب و نمک(سرم فیزیولوژی) هستند به کاهش ترشحات بینی و مرطوب شدن پوست داخل بینی کمک می کنند. 

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟ 

در بعضی موارد، نبازی به دیدن پزشک نیست. شما می توانید علائم را با پیگیری توصیه های بالا درمان کنید. فقط در صورتیکه در ابتدا علائم آنفولانزا را داشتید به پزشک خود اطلاع دهید تا پزشک داروهای ضد ویروس تجویز نماید. همچنین وقتی هر کدام از موارد زیر را مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید. 

- سرما خوردگی که بیش از ۱۰ روز طول کشیده است. 

- گوش درد یا خروج ترشح از بینی 

- درد شدید در صورت یا پیشانی 

- تب بالای ۳۸ درجه 

- تنفس کوتاه 

- خشونت صدا، سوزش گلو یا سرفه مداوم 

- خس خس سینه



پنج شنبه 18/4/1388 - 10:16
بیماری ها

مننژیت چیست؟

پرده یا غشایی كه روی بافت مغز و طناب نخاعی را می پوشاند و در حد فاصل بین استخوان جمجمه و مغز، یا بین مهره ها و نخاع قرار می گیرد مننژ نام دارد و به التهاب این لایه پوشاننده مننژیت می گویند. مننژیت اغلب توسط ویروسها یا باكتریها ایجاد می شود. اگر مننژیت بر اثر باكتری ایجاد شود مننژیت عفونی و اگر بواسطه ویروس یا سایر عوامل باشد مننژیت غیر عفونی نامیده می شود. 

مننژیت در بچه های 2 تا 3 ماهه را مننژیت نوزادی می نامند. مننژیت در نوزادان چه با عامل ویروس و یا باكتری خطرناك است. اما در بچه های بزرگتر مننژیت ویروسی خفیف تر است و معمولا طی 10 روز خود به خود بهبود پید می كند. مننژیت باكتریایی معمولا شدیدتر است و می تواند مساله جدی به حساب آید. 

اكثر ویروسهایی كه در بچه ها سبب مننژیت می شوند ا زگروه انتروویروسها هستند.

بطور مثال ویروسی (بنام كوكساكی) كه در بیماریهای پشت دست، پا و دهان دیده می شود و می تواند عامل مننژیت باشد، انتروویروس است. از ویروسهای دیگر، هرپس سیمپلكس (عامل بیماری تب خال و سرماخوردگی های شدید و حاد) را می توان نام برد. از باكتریهای عامل مننژیت هم می توان استرپتوكوك بتا همولیتیك (GBS) و هموفیلوس آنفولانزا تیپ B را نام برد. 

چقدر احتمال دارد فرزند تب دار من مننژیت داشته باشد؟ 

خیلی كم، اما اگر شما شك دارید كه او مننژیت دارد، جهت معاینه حتما و سریعا او را نزد پزشك ببرید. سالانه تعداد زیادی از كودكان، نوجوانان و بالغین به مننژیت مبتلا می شوند كه درصد كمی از آنها را كودكان كم سن تشكیل می دهند. اما به هر حال هر كس ممكن است در هر سنی مبتلا به مننژیت شود.

علائم مننژیت چیست؟ 

علائم این بیماری كمی گمراه كننده است و ممكن است خیلی راحت متوجه علائم آن نشوید، زیرا علائم آن در تمام افراد یكسان نیست و در همه به یك صورت ظاهر نمی شود. اما خوشبختانه نشانه هایی دارد: تب، سفتی گردن، سر درد و حساسیت به نور.

اگر فرزند شما مننژیت داشته باشد اغلب تحریك پذیر و بیقرار است و ممكن است از غذا خوردن امتناع ورزد. ممكن است اسهال و استفراغ داشته باشد. دستهایش سرد باشد، دانه های قرمز پوستی در تمام بدنش دیده شود یا پوستش نقطه نقطه ای باشد كه ممكن است بی رنگ یا آبی شود. ممكن است اختلال در تنفس داشته باشد و یا تشنج كند. 

كاری كه می توانید برای تشخیص سریعتر بیماری بكنید این است كه از فرزندتان بخواهید سرش را پائین بیاورد و چانه اش را به سینه اش بچسباند (برساند)؛ اگر او نتوانست این كار را انجام دهد یا با درد زیاد این كار را انجام داد به احتمال زیاد مننژیت دارد و بلافاصله باید به پزشكش اطلاع دهید یا او را به اورژانس ببرید. در واقع هرگاه كوچكترین احتمالی از ابتلا فرزندتان به مننژیت داشتید باید سریعا او را نزد پزشك ببرید. درمان سریع و به موقع بسیار حائز اهمیت است. هر گونه تاخیر در درمان می تواند منجر به كری، عقب ماندگی ذهنی و مرگ بشود. 

كاری كه پزشكان در معاینه برای تشخیص اولیه مننژیت انجام می دهند این است كه كودك را به پشت می خوابانند و درحالی كه دست را زیر گردن وی قرار داده اند سر كودك را بلند می كنند. در صورت ابتلا به مننژیت گردن كودك خم نمی شود و بدن همراه با سر بالا می آید. 

اگر فرزندم مننژیت گرفته باشد چطور می توانم بفهمم چقدر بیماریش جدی و حاد است؟

از آنجا كه علائم مننژیت ویروسی و باكتریایی خیلی شبیه به هم هستند، فقط یك پزشك می تواند دراین مورد به شما جواب دهد. اگر پزشك شما مشكوك باشد كه فرزندتان مبتلا به مننژیت است اقدام به كشیدن مایع نخاعی می كند (در پزشكی به LP معروف است).

برای كشیدن مایع نخاعی، كودك را به حالت جنینی می خوابانند، زانوها را خم و به داخل شكم می كشانند و اقدام به كشیدن مایع نخاعی از ناحیه كمر می كنند. كودكِ بیمار و تحریك پذیر، معمولا دوست دارد دراین وضعیت بخوابد یا دراز بكشد. خطر كشیدن مایع نخاعی خیلی كمتر از آن است كه به نظر می رسد و در واقع فواید حاصل از این اقدام تشخیصی (در صورت ابتلا به مننژیت) قابل مقایسه با عوارض ناشی از مننژیت تشخیص داده نشده و بدون درمان است. 

پزشك جهت كاهش درد و سوزش ناشی از ورود سوزن مخصوص، ممكن است یك بی حسی موضعی بدهد و سپس یك سوزن كوچك توخالی در فضای بین مهره ای وارد كرده و اقدام به كشیدن مایع نخاعی (به مقدار خیلی كم) بكند و آن را برای آزمایش به آزمایشگاه بفرستد (اگر شما برای زایمانتان بی حسی اپیدورال گرفته باشید بخوبی می دانید جای آن نقطه كجاست). آزمایش خون و ادرار نیز برای تشخیص كمك كننده است. 

آنالیز اولیه كه در یك تا دو ساعت اول صورت می گیرد یك اطلاعات اولیه در مورد بیماری به پزشك می دهد. آنالیز بعدی اطلاعات دقیق و قطعی در مورد اینكه آیا فرزند شما مننژیت دارد یا خیر به پزشك می دهد و اینكه اگر مننژیت دارد آیا ویروسی است یا باكتریایی و چه نوع باكتری مسبب آن بوده است. گزارش كامل معمولا در عرض 72 ساعت آماده خواهد شد. اما گزارش اولیه طی 48- 24 ساعت آماده می شود. اگر كودك خیلی بیمار باشد پزشك معالج منتظر نتایج آزمایشها نخواهد ماند؛ او درمان اولیه را شروع می كند تا اینكه نتایج آزمایش ها آماده شود و نشان دهد كه مننژیت ویروسی است و باكتریایی نیست. 

بهترین درمان چیست؟

درمان بر اساس عامل بوجود آورنده متفاوت خواهد بود. 

اگر مننژیت ویروسی باشد، معمولا سیستم ایمنی كودك به قدری قوی است كه بتواند بر علیه آن مبارزه كند و سبب بهبود می شود، اغلب آنتی بیوتیك لازم نیست، اگر چه پزشك معمولا داروهایی برای تسكین تجویز می كند. 

می توانید اسباب راحتی و تسكین او را فراهم كنید، مانند اقداماتی كه در مورد بیمار آنفولانزایی انجام می دهید استراحت كافی، مصرف مایعات فراوان، استفاده از دارو برای كاهش درد و تب كمك كننده خواهد بود. 

در بعضی موارد لازم است كودك چند روز در بیمارستان بستری شود تا علائم و حال عمومی او مرتبا چك شود.

مننژیت باكتریایی: 

داستان مننژیت باكتریایی چیز دیگری است، باید باكتری مهاجم و بیماری زا را از بدن كودك دور كرد، پزشك برای بیمار سرم گذاشته و داخل سرم آنتی بیوتیك قوی می ریزد. لازم است كودك در حالیكه سرم یا آنژیوكت به او وصل است، حدود 2 هفته در بیمارستان بستری باشد. ممكن است پر دردسر و دشوار باشد اما اگر درمان در ساعات اولیه انجام شود 85% بیماران شفا پیدا می كنند. 

به همین علت است كه گفته می شود بسیار مهم است كه در همان ساعات اولیه كه احساس كردید كودكتان علائم مننژیت دارد به پزشك او اطلاع دهید. 

كودكان چگونه به مننژیت مبتلا می شوند؟ 

توضیح ساده ای برای اینكه چرا یك كودك به مننژیت مبتلا می شود در حالیكه كودك دیگری مبتلا نمی شود نمی توان داد. باكتری عامل مننژیت در دهان و حلق اكثر كودكان و بزرگسالان سالم، دیده می شود بدون اینكه مشكلی ایجاد كند. كودكان با نقص ایمنی، بیماری گلبول داسی شكل و آسیبهای جدی به سر، بیشتر از بقیه در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند؛ اگر چه هر كسی ممكن است به مننژیت مبتلا شود. 

خوشبختانه مننژیت از نظر واگیری و سرایت مثل آنفولانزا نیست. اگر فرزند شما مننژیت دارد فقط كسانیكه با او ارتباط نزدیكی دارند باید مواظب باشند و این مسائل را رعایت كنند: از بوسیدن او پرهیز كنند، وسایل و اسباب غذا خوردن و آشامیدنی مشترك نداشته باشند، تمام افراد خانواده دستها را بخوبی شستشو دهند. اگر فرزندتان مننژیت باكتریال دارد احتمالا پزشك به افراد خانواده پیشنهاد می كند یك دوره آنتی بیوتیك جهت پیشگیری از مننژیت استفاده كنند. 

آیا مننژیت قابل پیشگیری است؟ 

نه بطور صد در صد، اما تا حدی می توان از ابتلا پیشگیری كرد. مهمترین كاری كه می توانید انجام دهید این است كه كودكانتان را بر علیه این بیماری واكسینه كنید. 

البته در ایران واكسن بر علیه مننژیت جزو برنامه واكسیناسیون كشوری نیست اما در برخی از كشورها واكسن هموفیلوس آنفولانزا تیپ B یا بیماری Hib در برنامه رایج واكسیناسیون وجود دارد و مننژیت كودكی را بطور چشمگیری كاهش داده است. این واكسن در 2 و 4 و 6 ماهگی زده می شود و دوز آخر آن نیز پیش از 18-12 ماهگی زده می شود. 

واكسن دیگری نیز بر علیه نوع دیگری از مننژیت كه شدیدا كشنده است و عامل آن باكتری پنوموكوك است، وجود دارد. 

واكسن دیگری نیز بر علیه باكتری نایسریا مننژیتایدیس وجود دارد كه عامل شایع دیگری در بروز مننژیت است. این واكسن معمولا برای بچه های 12-11 سال استفاده می شود، اما برای بچه های كوچكتر كه احتمال برخورد و خطر ابتلا با این باكتری را دارند و یا در موارد شیوع بیماری هم قابل استفاده است. 


پنج شنبه 18/4/1388 - 9:55
مورد توجه ترین های هفته اخیر
فعالترین ها در ماه گذشته
(0)فعالان 24 ساعت گذشته