چه شد كه جا ماندم؟!
چه شد كه در جاده ى نفس، شاه را ه رستگاریت را گم كردم؟!
چه شد كه تا چشم باز كردم خود را در هبوط زمینگیر دیدم؟!
چه شد كه زلال دلبستگى ات را گل آلود كردم؟!
چه شد كه در قبال ابلیس كم آوردم؟!
چه شد كه راه تاریك غفلت را بهای لبخندت خریدم؟!
چه شد كه بهارى ترین لحظه هاى با تو بودن را از دست دادم؟!
چه شد كه هزاران ریسمان نا گسستنى ات را ندیدم؟!
چه شد مرا؟!...
اكنون مى دانم كه اجازه ى لابه ندارم
اما رو سیاه تر از آنم كه تو از من رو گردانى!!!
اضطراب تنهایى گلویم را خفه مى كند
بغض در حنجره ام طوفانى شده
زبان به شن نشسته ام یاراى سكوت ندارد!...
ضجه هایم خالی از اصرار نیست.
دل بى تاب تر از آنم كه ما مرهم ندهى!...
دستان فرو رفته در باتلاق نیستى ،
خالى تر از آنم كرده كه تو دست رد به سینه ام زنی...
مى خواهم گوشه گوشه هاى جانم را براى یك شاخه از لبخندت بسازم!
كمكم كن!
تا هرچه با خود كرده ام را كنارى گذارم
براى یكبار دلم را به دریاى مهرت زنم
وتورا با تمام ضمیر وجودیم فریاد زنم.
بگذار
تو را با هزار نام بخوانم
تا تسبیحت مرا به اوج ببرد!
آمین
سلام به همه ی دوستای خوبم
من یه تازه وارد هستم. الان هم می خوام یه چیز بگم و دوست دارم همتون بخونید و از کنارش ساده نگذرید.وقتی داشتم مطالبتون رو می خوندم با اینکه تکراری داشت، اما واقعا خیلی لذت میبردم اما بعضی مطالب و نظراتی که برای هم می فرستادید ،ناراحتم کرد. تو این دنیا چرا همش باید با هم داشته باشیم؟ چرا نمی شه بهتر با هم باشیم؟چرا نمی شه مهربون تر با هم برخورد کنیم؟ چرا غرور؟ چرا منم؟ از همه ی شما دوستای خوبم میخوام که باهم مهربون باشیم. انتقادات سازنده از هم کنیم و از همدیگه دلخور نباشیم.دلامون برای محبت کردن به همدیگه بتپه. مطالب رو بیشتر با این هدف که کمکی به دیگری کرده باشیم بیان کنیم حالا چه اشکالی داره از کجا گرفتیم. یا مثلا همه ی ما میدونیم خدا یکی است. اما اگه یکی اینجا بیانش کنه ،اشتباه یا خنده دار نیست. چراکه خیلیهامون تو عمل واقعا یادمون میره و خیلی خوبه که یه یکی هر روز یا هر لحظه این اصل رو بهمون گوشزد کنه.... ممنونم از شما که حرفامو تا آخر خوندید.ان شا ا... از اومدنم در کنارتون هیچوقت پشیمون نشم. التماس دعا.
تنها توبه را خداوند از کسانی می پذیرد که
از سر نادانی به کار زشت دست می یابند و
تا دیر نشده است باز می گردند،
تنها چنین کسانند که خداوند درموردشان تجدید نظر میکند،
که خدا دانا و حکیم است.
سوره نساء ، آیه ۱۷