• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
تعداد مطالب : 18
تعداد نظرات : 5
زمان آخرین مطلب : 4638روز قبل
اخبار
بنام خداوند یکتا
دلیل سرگردانی امت اسلام ، وادی تیه یعنی مهجوریت قرآن
قسمتی از زیارت امام حسین علیه السلام در روز عرفه
السلام علیک یا صریع العبرة الساکبة 
و قرین المصیبة الراتبة 
لعن الله امة استحلت منک المحارم  
و انتهکت فیک حرمة  الاسلام 
فقتلت صلی الله علیک مقهورا 
و اصبح رسول الله صلی الله علیه و آله بک موتورا  
و اصبح کتاب الله بفقدک مهجورا
 امت اسلامی سرگذشتی همچون امت بنی اسرائیل دارند
چهل سال در صحرای سینا سرگردان بودند
این امت هم چهل نسل در سرگردانی بسر برده اند
در این زیارت اشاره شده است که کتاب خدا از زمانی که خاندان رسول خدا غارت زده شدند مهجور مانده و علت آن همین مردم مسلمانی بودند که امام حسین علیه السلام را نیز همچون دیگر اعضای اهل بیت رسول خدا که آل الله شمرده میشدند شهید نمودند 
مهجور ماندن کتاب خدا در حقیقت بزرگترین محرومیت و سرگردانی بشر است
تمامی علوم را خداوند در این کتاب جای داده و در اختیار بشر قرار داده است
لکن بدلیل ظلمی که به خاندان رسول الله ص نمودند از آن بی بهره ماندند
وقتی ائمه علیهم السلام می فرمایند سخنان ما را با قرآن مقایسه کنید و موافق آنرا اخذ نموده و مخالفش را بدیوار زنید
بدین معناست که این کتاب قابل فهم برای غیر معصوم است ، و الّا فرمایش اینکه سخنان ما را با قرآن مقایسه کنید ، امری لغو و بیهوده بوده که از هیچ فرد عادی صادر نمیشود چه رسد به عالمان الهی!؟ و یا خود خداوند که میفرماید رتل القرآن ترتیلا و دیگر آیات مشابه ، و همچنین شاهد این هستیم که اکثر خطابات قرآن به عموم مردم است-
بعد از چهل نسل از پیامبر خدا ص فرمایش امام زین العابدین ع توسط نسل چهلم پیامبر خدا ص مکشوف میشود که ایشان وقتی بهترین عمل را حالّ المرتحل نامیده اند یعنی هر فردی به سرعتی که فراموش نشود قرائت کند قرآن را از اول تا به آخر در هر مرتبه یک حالتی از انسان رحیل میبندد - یعنی یک حجاب از مقابل چشم کنار رفته مطالب جدیدتری از قرآن را خواهیم دید - کشف و پدیده هزارو چهارصد و چهل و هفت ساله ، میشود گفت پدیده دوهزاره -
و در هر مرتبه همراه مطالب مختلف مقداری از احکام را که مبتلابه است نشان میدهد تا صداقت خود را در عملِ به آنها نشان دهد و سپس به مرحله بعد راه یابد
از اینجا آشکار میگردد که امام صادق ع میفرماید حلال و حرام الهی در چیزی آسان از قرآن قرار داده شده است
پس از طی مراحلی که مربوط به فرد و قرآن است میرساند او را به مقطعی که امام باقر علیه السلام به قتادة فرمودند : انما یعرف القرآن من خوطب به - فرد را مورد خطاب قرار میدهد ،
وقتی به این مرحله برسد معلوم و آشکار است که از این به بعد هرچه به او میآموزد بدور از مکر و طبع الله بوده و حق مطلب را دریافت خواهد کرد
یعنی در حقیقت علامت مطهرون که قرآن میفرماید لایمسه الا المطهرون همانا فرموده امام باقر است که مورد خطاب قرآن واقع میشود هر که مورد تزکیه الهی واقع گردد
در این مراحل راسخ بودن و ماندن به علمی که قرآن به او میدهد و با عمل ، خود را به اثبات میرساند ، قرآن هم او را به جایی میرساند که تاویل آیات را درک نماید - یقولون کل من عند ربنا -
اینجانب با توجه به مراجعه به کتب و اقوال علما اولین فردی هستم که این تجربه را نمودم و شاهدی خواهم بود در دنیا و آخرت
احادیثی که در ذهن دارم در هر مرتبه قرائت در قرآن آیاتش را میبینم که در اکثر موارد در هیچیک از کتب علما به آن اشاره نشده و این اولین و محکمترین دلیل بر اینکه غیر معصوم میتواند آیات مربوط به احادیث معصوم را از قرآن استخراج نماید ، کاری که تا کنون در طول هزار و چهارصد سال از هیچ عالمی و هیچ فقیهی صادر نشده است - در ضمن احادیث معصومین ضروری بوده و ابزار استخراج علم از قرآن هستند نه تمام علم قرآن ! -
و متاسفانه برخی از احکام که مورد نیاز مردم است همچنان در وضع تقیه باقی مانده تا آنجا که دین اسلام را جزء اشرار مینامند و برخی دیگر از احکام ، مردم را به زندگی سخت مبتلا نموده است که اگر علمای اسلام به قرآن مراجعه نمایند مردم را به اسلام و دین آسایش و راحتی در دنیا و آخرت دعوت خواهند نمود
ولن یترکم اعمالکم
با توجه به عقوبتی که شاهد آن هستیم و آن سرگردانی بدلیل نافرمانی و عصیان این مردم ، بنظر میآید که وقت پایانی آن رسیده باشد ، اگر به حق و حقیقت روی آوریم
از قرآن ، ریشه ایی ترین رکن عقبگرد و قهقرایی را ، در کبر اشخاص یافتم که نتیجه اش تکذیب اقوال یکدیگر بوده و این تکذیب موجب بسته شدن فهم و درک در افراد میگردد - از قرآن بیاموزیم حتی گفته شیطان را نیز تکذیب نکنیم -
از سیره پیامبر خدا ص که در مقابله با کفار بوده بیاموزیم که میفرماید لکم دینکم و لی دین ، قول احدی را تکذیب نکنیم - تکذیب مخصوص فرد یا گروهی است که پیامبران الهی را میکشتند ،  بنا حق ، یعنی هیچ پیامبری حکم قتل فردی را نداده و نمیدهد - اینها نمونه بود و نمونه ی دیگر در آیات 175 تا 177 سوره اعراف ، تا بتوانیم اخلاق خود را اصلاح کنیم و از نتایج قهری هر خُلقی در امان باشیم - و نکته ظریف اینکه مومن امت وسط بوده و طبع او نه گرم است نه سرد و نه خشک است و نه مرطوب و با هر خطایی به سمتی گرایش مییابد که مطبوع همان خطاست یعنی طبع الله و مقداری از نعمتهای الهی برای او مضر میگردد بدلیل همان طبع- و در دیگر قوا همچون قوه دراکه نیز کج فهم و بنوعی تند و کند یا شور و بی نمک یا شرقی و غربی میگردد-ولا یرد بأسه عن القوم المجرمین
 در نتیجه اینکه پاس میداریم زحمات علمای اسلام را در حفظ این علوم اسلامی تا بدست ما رسیده است و اینکه تا کنون فردی به این مقطع مورد خطاب قرآن واقع شدن رسیده یا نرسیده ، دلیل نمیشود که شاکر زحمات علمای سلف نباشیم - اگر رسیده ، احتمالا نمیتوانسته بیان کند ، اگر هم نرسیده باشند که در هر دو صورت عقوبتی همگانی گریبان بشر را گرفته بوده ، و تلاش هر فرد به اندازه وسع قابل تقدیر است ، و خداوند نیز هر فردی را که خود هدایت و گمراه میکند پاداش و مجازات خواهد فرمود-
- و از امروز که راه فهم دین و احکام شریعت معلوم گشته و تجربه شده بدست آمده دیگر احدی تا بخود زحمت نداده و قرآن را به سبک فرمایش امام سجاد ع قرائت نفرموده به اندازه ایی که بفرموده امام باقر ع قرآن او را مورد خطاب قرار دهد ، حق ندارد خود را فقیه بداند ،... ایّ الاعمال افضل ؟ قال ع حالّ المرتحل ... 
این حدیث را در مبعث 1434 شش ماه بعد از مخطوبه واقع شدن دیدم و در عرفه 1434 همچنین علت مهجوریت قرآن را یافتم- این همه در 1447سال بعد از بعثت پیامبر خدا ص است- تلاش برای قرائت توسط بنده بعد از سن چهل سالگی بود- در نوشته ایی مورخه 28  /2  /1385 شمسی نوشته ام که شش دوره قبل خوانده ام - خودم متولد 17 / 10 / 1344 شمسی هستم - بلغ اربعین سنة -
فقیه فردیست که هر سخن از امام معصوم را در قرآن نشان دهد ، و مخصوصا هر حکمی را که صادر میکند میبایست حدیث معصوم را تطبیق نموده با قرآن ، آیه مربوط به آنرا نشان دهد - کاری بسیار آسان در عمل - اگر ایمان فرد با عملش همسان نباشد به مقطع فقاهت یعنی آیات احکام را دیدن شاید برسد ولی هرگز به مقطع مورد خطاب قرآن واقع شدن نخواهد رسید - پس در نتیجه اینکه بدون آیه قرآن ، حکم صادر کردن فقه نیست ، (کاری که تاکنون انجام میدادند و فقط به حدیث اکتفا میکردند) چون امام صادق ع فرمودند حلال و حرام الهی فی شیی یسیر من القرآن - مستدرک الوسائل
عدالتی که فقیه جامع الشرائط برای تقلید لازم دارد بهترین راه فهمیدن آن همین مورد خطاب قرآن واقع شدن است - این معیار و علامت تشخیص برای هر دو طرف مقلِّد تقلید کننده  - مقلَّد تقلید شونده بنا به فرمایش امام باقر ع هلکت و اهلکت است - و مخصوصا برای فقیه لازم است که یقین کند به فهم صحیح آیات و تأویل آن ، تا با خیال آسوده به این مسند تکیه زده و مردم را بروش مورد رضایت خداوند هدایت نماید - الضالین گمراه شده و گمراه کننده!؟! -
و همچنین هیچ فردی نمیتواند خود را مومن (ایمان در درجه ده) بداند مگر اینکه به همین روش حالّ المرتحل قرآن را با دقت به معنای ظاهری بتعدادی که دستورات خداوند را در قرآن ببیند قرائت نماید  و از روی علم ایمان آورده سپس عمل بهمراه خواهد داشت - و بعد از این تقلید و شناخت فقیه و اعلم برای هر فرد آسان میشود - فاقرءوا ما تیسر من القرآن - تدبروا آیاته -
اینکه ایمان از روی علم را خداوند قبول میکند ، تنها یکراه برای علم وجود دارد و آن کلام خود خداوند است و مابقی گمان و حدث و احتمالات و شایدهاست که اگر اتفاقا هم درست باشد خداوند نمیپذیرد - ان الظن لایغنی من الحق شیئا -
اینجانب تجربه نمودم ، و هر فردی دیگر هم میتواند همین راه را برود - بنظر میرسد که سرگردانی روبه پایان است و انشاء الله نویدی بر نزدیکی قیامت و قبل از آن ظهور امام عصر عج میباشد - الیس الصبح بقریب -
شنبه 27/7/1392 - 7:57
اهل بیت
بنام خداوند یکتا
حمد و ستایش مخصوص پروردگار جهانیان است
یاد آوری مطلبی بس مهم که باز کننده راه دقیق برای انسان فهیم است ، وظیفه هر فردی است که یاد میگیرد
از آیه شریفه قرآن که فرموده است پیامبر خاتم هر سخنی که بزبان جاری میکند وحی از سوی خداوند یکتاست
و آیه ای که جریان سخن گفتن خداوند با حضرت موسی علیه السلام را بیان میکند که 
خداوند با خلق نور و صدا با پیامبرش موسی کلیم الله سخن میگفته ، آشکار میشود که در زمان حیات پیامبر خاتم
خداوند با اشرف مخلوقاتش که شخص خاتم الانبیاء بوده اند با مردم سخن میگفته و اکثر آنها متوجه آن نبوده اند
و از همین مطلب آشکار میشود که
 در قیامت که خداوند یکتا با انسانها و دیگر مخلوقات با ملاقات به سخن گفتن و نظاره میپردازد
 با وسیله همین بهترین مخلوقش است
و برای توضیح بیشتر یاد آور حدیث معراج شده که وقتی خداوند با شخص خاتم پیامبرانش میخواسته تکلم کند
بوسیله صدای محبوبترین مخلوقش که نزد پیامبرش هم محبوبترین بوده به سخن پرداخته است :
همان فردی که در آیه مباهله نفس پیامبر شمرده شده است یعنی برادر رسول الله علی بن ابیطالب علیه السلام
و از این آیات و احادیث ، آیه برتر بودن بعضی از ارحام رسول الله در کتاب الهی روشن میگردد که کیانند
و در احادیث هم از خود پیامبر خاتم نقل شده که هر که مرا زیارت کند خداوند را زیارت کرده است - 
با این توصیفات راه دور ماندن از غلوّ معلوم میشود ، اطاعت رسول ، اطاعت خداوند است بیان کننده همین است
و بلکه مهمتر ملاحظه کردن به تهدید خداوند با منکرین ملاقات با خداوند است ، که با این بیان روشن میگردد
بلکه راه ارتباط با مخلوق بوسیله مخلوق است به همان بیان که حضرت موسی ، کلیم الله بوده است
و وقتی دقت کنیم متوجه میشویم که در زمان پیامبر خاتم
بی سعادتی مردم اهل مدینه و اطراف آنرا که خداوند میفرماید در نفاق چیره دست بوده اند را نشان میدهد
و بی سعادت تر از آنها کسانی هستند که این بی سعادتهای منافق را سعادتمند میپندارند
 و از اهل بیت پیامبر خاتم که همان ارحام برتری داده شده از سوی خداوند یکتا هستند دوری میکنند
آیه شریفه که میفرماید بعد از اینکه علم پیدا میکنند رویگردان شده کافر میشوند
 اشاره به همین پیروان دروغین رسول الله است که دستور خدا و رسول را در عمل تکذیب مینمایند
و بدتر اینکه به خدا و رسول دروغ بسته و منافقین و ظلم کنندگان به اهل بیت را بشارت یافته مینامند
و غافل از اینکه در مکر الهی بنام طبع الله گرفتار بوده و خود را همراه قومشان به جهنم رهنمون هستند
مطلب بدرازا کشید و باعث شد مطالب دیگری مطرح شود شاید که مفید باشد انشاءالله تعالی
عدل الهی شامل هر مخلوق است و برای خالق ، عادل و ظالم ، ظلمت و نور در یک ردیف نیستند
حق را با علم پذیرفتن مورد قبول است ، و اگر بدون علم حق را پیروی کنند با پیروی باطل تفاوتی ندارد
در نتیجه هشداری جدی برای افرادی که دنباله رو دین و فرهنگ پدر و بزرگان خود هستند حتی اگر حق باشد
لاتقف مالیس لک به علم - ان الظن لا یغنی من الحق شیئا - 
سفارش معصومین به مراجعه به قرآن مربوط به همین نکته است که ، 
یقین به حق با علم حاصل میشود و یقین یعنی حق تنها از سوی حق که خالق است صادر شده است: قرآن
نقل از معصوم است که سخن ما را یک یا دو آیه مطابق داشته باشد از ماست و صحیح است
یعنی هر چه گفته ایم از قرآن و درون قرآن است که از قرآن متوجه میشوید حدیث از ماست یا غیره
به بیان ساده تر اینکه قبیح است و عاقلانه نیست که معصوم بگوید به قرآن مراجعه کنید که متوجه آن نمیشوید
یعنی قرآن در دسترس همگان است و اگر بخواهیم با آیه شریفه که میفرماید قرآن درون پوسته و حجابی است همراهش کنیم ، جوابش همان است که قرآن فرموده جز انسانهای پاک به آن دست نمی یابند - در نتیجه باید اینگونه باشد که انسانها بتوانند خود را پاک کرده تا قادر به فهم و تطبیق آیات قرآن و حدیث بشوند - و حدیث شریف امام باقر علیه السلام مبنی بر اینکه قرآن را تنها مخاطبین آن میشناسند ،
 باید مورد خطاب قرآن قرار گرفتن علامتی باشد برای افرادی که پاک شده اند تا بتوانند قرآن را بشناسند - 
پس در بین خود علما باید معلوم گردد که چه فردی خود را به این مقطع رسانده تا بتوان از فهم او یقین حاصل نمود که مفاهیم آیات را صحیح میفهمد و تا قبل از این مرحله اظهار نظر غلط باشد - 
یعنی کاری که در رابطه با فقیه انجام میدهند را باید از این پس با اینگونه افراد که مورد خطاب قرآن واقع میگردند انجام دهند ، چرا که در قرآن فرموده است فاسئلوا اهل الذکر ان کنتم لا تعلمون - اهل ذکر یعنی همین افرادی که از ذکر یعنی قرآن درک صحیح و بدون طبع الله و مکرالله دارند
علامتش هم بسیار ساده است و آن نشان دادن آیه ایی از قرآن که حدیثش تاکنون بدون آیه بوده است - 
و دست یابی به این راه نیز بسیار ساده است که با صدق ایمان و قرائت قرآن آغاز میشود-
همان راهی که معصوم فرموده برای تطبیق حدیث با آیه - فقها تا قبل از رسیدن به این قدرت  ( قوه فهم صحیح بعد از تزکیه قرآن ) خود باید از اظهار نظر و این مسند دست بردارند تا کنون بر این پندار مرسوم (قوه استنباط) بوده اند و از این پس باید بپندار صحیح که تازه کشف شده عمل کنند
پس فقیه کسی است که بجای استفاده از علم رجال با تطبیق حدیث با آیه به حکم واقعی دست یابد یا حد اقل به صحت و سقم حدیث واقف گردد
 آیه صد سوره اعراف و حدیث نبوی که از همین آیه بر گرفته شده نشانگر این است که هر انسان حتی مومن با هر گناهی دچار طبع الله بمیزان همان خطا میشود - یطبع المومن علی کل خلق الا الکذب و الخیانة
 و این خود معجزه و بینه آشکار خداوند است که تفاوت قرار داده بین مومن و منافق یا عادل و ظالم یا کور و بینا یا کران و شنوایان یا عاملین و غیر عامل یا قاعد و قائم یا مجاهد و تنبل یا روشنی و تاریکی - لذا طبع مستقیم و طبایع مختلف توضیح امت وسط با ختم و طبع الله که مومن را با کافر  و منافق میشناساند
نکته ظریف دیگر اینکه احادیث معصومین ابزار استخراج علم و اندکی از علوم موجود در قرآن است ، و اینکه تاکنون علما میپنداشتند هر چه در قرآن است را معصومین بیان کرده اند را بدینگونه اصلاح میکنم که هر اندازه که لازم بوده تا کفایت کند ابزار کافی برای استخراج علم از قرآن را معصومین در اختیار مردم قرار داده اند - و دلیل محکم بر این مدعا آیه شریفه لارطب و لا یابس الا فی کتاب مبین و علومی که بشر بدون مراجعه بقرآن و با تلاش خودش بوسیله آزمون و خطا بدست آورده اند است که مقدار بسیار اندکی از آنها در احادیث موجود است ، و مابقی را میتوانستند با مراجعه بقرآن بروشی که معصومین در احادیث آموزش داده اند بدست آورند و خیلی زودتر و بیشتر علم را بچنگ می آوردند - همین کاری که امام عصر عج  بعد از ظهورشان انجام میدهند و علم را که تا آنزمان حدود سه درصد کشف شده به صد در صد ارتقا داده و در اختیار بشر قرار میدهند-
و همینطور هر کلامی که از امام عصر عج صادر شود را مردم با مراجعه بقرآن متوجه مطابقت و وجود آن درون قرآن میگردند - دلیل محکمی است که معصومین خیلی اندک از قرآن را بیان کرده اند - و گرنه غلط خواهد بود گفتن اینکه  امام عصر عج علوم را به مردم می آموزند - چون قبلا هر چه بوده را ، بقول علمای هزار و چهارصد ساله اسلامی ، پیامبر و معصومین گفته اند!!؟؟
بهتر این است که بگوییم وقتش نرسیده بوده که مردم بدرون قرآن راه یابند ، لذا همراه جاهد الکفار و المنافقین خود پیامبر خاتم بدستور قرآن و بمنظور جهاد با غیر مومن بروش جنگ سرد که همان طبع الله بوده مانع درک و فهم قرآن   گردیده اند - و این در مقابل رفتارهای مردم بوده که جلوی دست یابی به مفاهیم قرآن گرفته شده است - همانطور که در آیه 74 سوره یونس بیان شده و علتش هم در آیه بعد آمده که توسط کبر مردم حق را تکذیب کرده تا آنجا که پیامبران الهی را همراه معجزاتشان قبول نمی نمودند اینجنین بوده که خداوند طبع الله نموده است و مینماید
برگردیم به مطلب مورد نیاز مردم که اشاره ایی شد
هر گاه انسان ایمان از روی علم بدست آورد عمل همراه دارد - و علم بمعنای یقین تنها از راه قرآن کلام خداوند حاصل میشود
به هر اندازه علم یعنی ایمان زیاد شود ، عمل مورد سفارش انجام شده و از خطا و طبع الله خلاصی حاصل میگردد
بعد از تزکیه الهی بدرون قرآن دست یافته میشود که آغاز آموختن علم است و با توجه به علوم که بسیار گسترده بوده و کشف نشده هایش بسی بیشتر است ، محتاج نفرات و تلاشهای علمی تحقیقی است - و در اینجاست که تمکن الهی که بمردم ایران و حاکمانش داده شده و حمایت و پشتیبانی جانی و مالی دولت و مردم و علمای حوزه و داننشمندان دانشگاهها را احتیاج دارد ، تا علوم را بر پایه قرآن قرار داده تا به سرعت کشف علم بیافزایند و کمک نمایند به بشریت در سراسر جهان از آسمانها و زمین و مابین آنها که در تسخیر انسان قرار داده شده است و محتاج علم و وسیله علمی آن است، باذن خداوند یکتا
در هر دوره قرائت قرآن مطالب جدیدتری را میفهمم و آیاتی که مربوط به احادیث معصومین است را میبینم و به مرور برای تزکیه بنده اموری را پافشاری مینماید و تمامی توسط خود قرآن انجام میشود الحمدلله رب العالمین

دوشنبه 1/7/1392 - 23:50
آموزش و تحقيقات

بنامبنام خداوند یکتا

با صدق ایمان قلبی و قصد آموختن محضر قرآن

از ابتدا تا انتها با دقت به ترجمه بدون هرگونه تفسیر و تاویل

در فاصله زمانی کمتر از یکماه و بتعداد بسیار

چرا که هر مرتبه قرائت یک حجاب کنار میرود

و دستورالعمل اجرائی بسیار ساده صادر میکند

که با عمل به آن در زندگی روزمره مرتبه بعدی هموار میگردد ،

قرآن برای همگان در مرتبه اول همان کتاب داستان پیامبران و سرگذشت قوم آنهاست

و برای مومنین در هر مرتبه پوسته داستانی آن کمرنگتر میگردد 

و برای کفار همچنان افسانه پیشینیان باقی میماند اساطیر الاولین

با عنایت بتجربه فردی پس از طهارت ، آیات احکام را می آموزد

و پس از احکام دفعتا قرآن مقابل قرار میگیرد - من خوطب به -

نمیدانم که در چندمین مرتبه این حادث میگردد ،

سپس آموزش قرآن شروع میشود برای رسالتی خاص 

که احتمالا برای هر فرد با دیگران متفاوت باشد

در اکثر آموزشهایش مشترک و مورد نیاز همه بشر است

میبایست دیگران هم این روش را لمس نمایند

تا معلوم شود که نسبت به هر فرد چه تفاوتهایی وجود دارد
جمعه 13/2/1392 - 12:9
اخبار
بنام خداوند یکتا
خواندن با پرستش یعنی دعوت با عبادت متفاوت هستند
گاهی از کلمه خواندن اراده عبادت میگردد ، لکن با قرینه قابل تفکیک است
از آیه شریفه 86 سوره زخرف
وَ لَا یَمْلِكُ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَن شهَدَ بِالْحَقّ‏ِ
وَ هُمْ یَعْلَمُون
بواسطه وجود قرینه یعنی بعد از استثنا که شهادت دهندگان به حق هستند دلالت دارد بر اینکه این دعوت در این آیه بمعنای عبادت نیست بلکه همان توسل و ابتغای وسیله و امثالهم مانند کمک خواستن است
در این آیه شریفه به صراحت خداوند میفرماید از مردم معمولی مومن هستند کسانی که مالک شفاعت هستند
قابل ذکر است که این آیه در تفاسیر شیعه و سنی از معنای ظاهری آیه غافل گردیده اند مگر چهار تفسیر از علمای اهل سنت که اذعان به دارا بودن مقام شفاعت برای مومنین شده اند و لیکن باز هم با معنای ظاهری آیه قابل تطبیق نیست!!! و معنای واقعی که در ظاهر آیه وجود دارد از تمامی مترجمین و مفسرین مستور مانده و با تلاش مضاعف و ذکر قرائتهای مختلف باز هم از معنای واضح و آشکار در ظاهر آیه شریفه غافل شده اند!!!
خداوند در این آیه میفرماید صاحب مقام شفاعت کردن نیستند آن کسانی که میخوانند از غیر خداوند را مگر کسانی که گواهی به حق داده و اینان عالم هستند
شهادت به حق و خواندن غیر خدا از روی علم ، تنها از افرادی صادر میگردد که بدستور خداوند یکتا اولیای منصوب و منصوص از سوی خداوند را واسطه خواندن بین خود و خداوند قرار میدهند و این خواندن نیز همان شهادت به حق بودن این خواندن از سوی خدا بوده و از روی علمی بوده که خداوند به آنها القا فرموده ، که این افراد بواسطه اطاعت از خداوند بواسطه خواندن و و اسطه قرار دادن امامان معصوم و منصوب از سوی خدا دارای مقام شفاعت کردن میشوند
لکن با توجه به معنایی که مترجمین و مفسرین و با عنایت به قرائتهای مختلف هرگز به هیچیک از مطالب ارائه شده از سوی آنها مطابقت نداشته و معنای درستی را ارائه نکرده اند
و در عین حال محاجه کردن با اهل سنت نظر مفسرین آنها در قرن چهارم و هفتم و چهارده و عصر حاضر که اشاره به دارا بودن مقام شفاعت برای مردم عادی بهترین حجت است - از نرم افزار جامع تفاسیر میتوانید آراء مفسرین را به دست آورید
پنج شنبه 5/11/1391 - 21:4
اخبار
 تفاوت برای مومن و غیر مومن ، در خوردنیهای حلال و حرام 
 بنام خداوند یکتا 
 سوره انعام 
 قُل لَّا أَجِدُ فىِ مَا أُوحِىَ إِلىَ‏َّ  
 محُرَّمًا عَلىَ‏ طَاعِمٍ یَطْعَمُهُ إِلَّا أَن یَكُونَ مَیْتَةً أَوْ دَمًا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِیرٍ فَإِنَّهُ
 رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا  
 أُهِلَّ لِغَیرْ اللَّهِ بِهِ  فَمَنِ اضْطُرَّ غَیرْ بَاغٍ وَ لَا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ(145 
 وَ
عَلىَ الَّذِینَ هَادُواْ حَرَّمْنَا كُلَّ ذِى ظُفُرٍ  وَ مِنَ الْبَقَرِ
وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَیْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلَّا مَا حَمَلَتْ 
ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَایَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ  ذَالِكَ 
جَزَیْنَاهُم بِبَغْیهِمْ  وَ إِنَّا لَصَادِقُونَ(146 
 فَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل رَّبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَ لَا یُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِینَ(147 
 و سوره نساء 
 فَبِظُلْمٍ
مِنَ الَّذِینَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَیْهِمْ طَیِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ 
وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ كَثِیراً وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ 
قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِل 
 و سوره اعراف 
 
الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِیَّ الْأُمِّیَّ الَّذِی 
یَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ 
یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ یُحِلُّ 
لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِث 
 و برای شناخت 
خبائث میبایست به ذائقه انسانها مراجعه کرد ، چون همانند دیگر امور که خوب 
از بد و خیر از شرّ را ذات انسانی تشخیص دهنده فطری بوده و هست 
  بدلیل آیه شریفه در سوره روم: 
 فَأَقِمْ
وَجْهَكَ لِلدِّینِ حَنیفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتی‏ فَطَرَ النَّاسَ 
عَلَیْها لا تَبْدیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَ 
لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ (30 
 با آوردن این آیات از سوره
انعام قصد دارم که بیان شود در بین چربی حیوانی که ضرر دارد مواردی از 
چربیهای حیوانی وجود دارد که ضرر ندارد 
 اول چربیهایی که به پشت حیوان چسبیده 
 دوم چربیهایی که به روده های حیوان چسبیده 
 سوم چربیهایی که مخلوط به استخوان حیوان است 
 لازم
است که گفته شود این چربیهایی که از جیوانات تک ناخنی و دو ناخنی بر 
یهودیان حرام شده یعنی ضرر دار گردیده ، همچنان بر انسانهایی که پیامبر 
خاتم را تکذیب میکنند ضرر دار است ،  
 چه پیامبر خاتم را بتمامه تکذیب 
کنند و چه یکی از دستوراتش را تکذیب کنند این ضرر دار بودن چند ناخنی ها و 
ضرر دار بودن چربیهایی از دو ناخنی و تک ناخنی ها همچنان ضرر دار خواهند 
بود ، و این با بیان خود آیات الهی که میفرماید بازداشتن از راه خدا ، یعنی
پیروی نکردن از جانشینان منصوب شده از سوی خداوند برای پیامبر خاتم و 
همچنین نافرمانی در نهی شده ها و همچنین به ناحق اموال مردم را خوردن ، 
بهترین توضیح وتبیین تکذیب است ، که موجب میشود بأس خداوند از مجرمین 
علیرغم اینکه رحمت خداوند وسعت دارد برداشته نشود 
 پیامبر میفرماید در آنچه به من وحی شده از خوردنیها حرامی نیافتم جز میته یعنی مردار و خون و گوشت خوک ،  
 این که فرموده به من وحی شده یعنی تمام قرآن ، چرا که در شب قدر بتمامی قرآن نازل میگردیده ، جواب کسانی که میگویند آیات مکی است 
 آیات
در سوره مائده که آخرین سوره نازل شده به پیامبر است و مفسرین و مفتیان 
ذکر میکنند که ناسخ است و ناسخی ندارد ، توضیح و شمارش انواعی از مردار و 
برای غیر خدا کشته شده و یا بدون نام خدا به دفعتا کشته شده ها میباشد 
 ظُفُر به ضم اول و دوم جمع ظفر یعنی سه به بالا ناخنی 
 بقر یعنی ناخنش شکاف دارد یعنی دو ناخنی ها مانند گاو و گوسفند و بز و.... 
 غنم آنچه که میچرد که با قراین در آیه منظور تک ناخنی مانند شتر و اسب و ... است 
 ناخن به دلیل فرو رفتن ظفر نامیده شده ، و قطع کنندگی ناخن را مخلب مینامند ، و گرفتن بوسیله ناخن را حافر نامیده اند 
 در آیه میفرماید سه و بالاتر ناخنی حرام شده و از دو و تک ناخنیها چربیهایش حرام شده بر یهودیان بدلیل بغی آنها 
 و
این حرام شدن از بین طیبات بوده ، یعنی برای این امت اسلامی یعنی مومنین 
به خداوند یکتا و تسلیم محض خداوند حرام نیست یعنی ضرر ندارد 
 لازم به 
تذکر است که انسان بدلیل زیاده روی و یا مواردی دیگر باعث میشود که بعضی از
خوردنیهای حلال و بی ضرر برای او ضرر دار گردد و این ربطی به قرار دادهای 
اولیه الهی ندارد و البته نوعی قرارداد الهی ثانوی است که بر اثر زیاده روی
و امثالهم چیز بی ضرر ضرردار میگردد ، مانند حضرت یعقوب علیه السلام که 
گوشت شتر برایش ضرر دار شده بود همانطور که در سوره آل عمران آمده است 
 كُلُّ
الطَّعامِ كانَ حِلاًّ لِبَنی‏ إِسْرائیلَ إِلاَّ ما حَرَّمَ إِسْرائیلُ 
عَلى‏ نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ قُلْ فَأْتُوا 
بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقینَ (93 
 همچنین یاد اوری این نکته ضروری است که احکام سخت بنام اصر و اغلال برای امتهای پیشین وجود داشته که از این امت برداشته شده است 
 لکن
با آیه ولایرد بأسه عن القوم المجرمین آشکار میشود که برخی از امور و 
اشیاء در دنیا برای مومنین واقعی خاصیت دارد و برای دشمنان آنها و آنهایی 
که آیات الهی را به بازی و مسخره میگیرند دارای ضرر و عوارض ذاتی میباشد 
 به همین دلیل به علما و دانشمندان جهان اعلام میکنم از این دریچه به موجودات و خواص آنها و عوارضشان بنگرند 
 تا به جهانیان نشان دهند که ایمان به خداوند یکتا و تسلیم اوامر او چه نتایجی دارد 
 وعلمی
نشان دهند که چه خسارتهایی میبینند در نافرمانی خداوند که امروزه همه 
انسانها را در بر دارد یعنی شاهد این هستیم که هر فرد به روش خودش یا 
پدرانش خداوند را میپرستد و هر گز بدنبال این نمیروند که خود خداوند چه 
نوعی را امر فرموده!!!!! 
پنج شنبه 5/11/1391 - 20:46
سخنان ماندگار
 پیامبر خاتم ص فرمودند که خداوند رحمت کند مردی را که کمک کند به پدر و مادرش تا آنها بتوانند به او نیکی کنند خداوند رحمت کند مردی را که کمک کند به فرزندش تا وی بتواند به او نیکی کند خداوند رحمت کند همسایه ای (جار) را که کمک کند به همسایه اش تا آنها بتوانند به او نیکی کنند خداوند رحمت کند رفیقی را که کمک کند به رفیقانش تا آنها بتوانند به او نیکی کنند خداوند رحمت کند دوستی (خلیط) را که کمک کند به دوستانش تا آنها بتوانند به او نیکی کنندخداوند رحمت کند مردی را که کمک کند به سلطانش تا وی بتواند به او نیکی کند -------------از اینجا خودم تقدیم شما میکنم کهدر هر حکومت (عدل یا جور) ،  نا امنی برای مردم خوب نیستبهترین وضع رأی مردم و یاری مردم به خادمین خودشان است 

--------------

ترجمه یک حدیث نبوی دیگر:

خشم خداوند را با خاموش کردن خشم پدر و مادر می توان خاموش نمود

و رضایت خداوند را با کسب رضایت فرزندان می توان کسب نمود - (بلکه هر زیر دست)

سه شنبه 13/10/1390 - 6:45
قرآن

بنام خداوند یکتا

البقرة،

وَ قَالَتِ الْیَهُودُ لَیْسَتِ النَّصَارَى عَلَى شَیْ‌ءٍ وَ قَالَتِ النَّصَارَى لَیْسَتِ الْیَهُودُ عَلَى شَیْ‌ءٍ وَ هُمْ یَتْلُونَ الْكِتَابَ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِینَ لاَ یَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللَّهُ

یَحْكُمُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِیمَا كَانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ ﴿113﴾

وَ لاَ تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَیْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَ تُدْلُوا بِهَا إِلَى الْ

حُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِیقاً مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿188﴾

كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِیِّینَ مُبَشِّرِینَ وَ مُنْذِرِینَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ

لِیَحْكُمَ بَیْنَ النَّاسِ فِیمَا اخْتَلَفُوا فِیهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فِیهِ إِلاَّ الَّذِینَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَیِّنَاتُ بَغْیاً بَیْنَهُمْ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِیهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ اللَّهُ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ ﴿213﴾

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِی إِسْرَائِیلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُوا لِنَبِیٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا

مَلِكاً نُقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَیْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَیْكُمُ الْقِتَالُ أَلاَّ تُقَاتِلُوا قَالُوا وَ مَا لَنَا أَلاَّ نُقَاتِلَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ قَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِیَارِنَا وَ أَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلاَّ قَلِیلاً مِنْهُمْ وَ اللَّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِینَ ﴿246﴾

وَ قَالَ لَهُمْ نَبِیُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ

مَلِكاً قَالُوا أَنَّى یَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَیْنَا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ یُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَیْكُمْ وَ زَادَهُ بَسْطَةً فِی الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ یُؤْتِی مُلْكَهُ مَنْ یَشَاءُ وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ ﴿247﴾

وَ قَالَ لَهُمْ نَبِیُّهُمْ إِنَّ آیَةَ

مُلْكِهِ أَنْ یَأْتِیَكُمُ التَّابُوتُ فِیهِ سَكِینَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِیَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَى وَ آلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلاَئِكَةُ إِنَّ فِی ذٰلِكَ لَآیَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ ﴿248﴾

فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ قَتَلَ دَاوُدُ جَالُوتَ وَ آتَاهُ اللَّهُ

الْمُلْكَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَهُ مِمَّا یَشَاءُ وَ لَوْ لاَ دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَ لٰكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ﴿251﴾

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِی حَاجَّ إِبْرَاهِیمَ فِی رَبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللَّهُ

الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّیَ الَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ قَالَ أَنَا أُحْیِی وَ أُمِیتُ قَالَ إِبْرَاهِیمُ فَإِنَّ اللَّهَ یَأْتِی بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِی كَفَرَ وَ اللَّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ ﴿258﴾

آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَیْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلاَئِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَ قَالُوا سَمِعْنَا وَ

أَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَ إِلَیْكَ الْمَصِیرُ ﴿285

آلعمران،

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ أُوتُوا نَصِیباً مِنَ الْكِتَابِ یُدْعَوْنَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ

لِیَحْكُمَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ یَتَوَلَّى فَرِیقٌ مِنْهُمْ وَ هُمْ مُعْرِضُونَ ﴿23﴾

قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِی

الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ بِیَدِكَ الْخَیْرُ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ ﴿26﴾

قُلْ

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لاَ یُحِبُّ الْكَافِرِینَ ﴿32﴾

وَ مُصَدِّقاً لِمَا بَیْنَ یَدَیَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَ لِأُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِی حُرِّمَ عَلَیْكُمْ وَ جِئْتُكُمْ بِآیَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ

أَطِیعُونِ ﴿50﴾

إِذْ قَالَ اللَّهُ یَا عِیسَى إِنِّی مُتَوَفِّیكَ وَ رَافِعُكَ إِلَیَّ وَ مُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِینَ كَفَرُوا وَ جَاعِلُ الَّذِینَ اتَّبَعُوكَ

فَوْقَ الَّذِینَ كَفَرُوا إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ ثُمَّ إِلَیَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَیْنَكُمْ فِیمَا كُنْتُمْ فِیهِ تَخْتَلِفُونَ ﴿55﴾

مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُؤْتِیَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَ

الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ یَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَاداً لِی مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لٰكِنْ كُونُوا رَبَّانِیِّینَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَ بِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ ﴿79﴾

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ

تُطِیعُوا فَرِیقاً مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْكِتَابَ یَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ كَافِرِینَ ﴿100﴾

وَ

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿132﴾

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ

تُطِیعُوا الَّذِینَ كَفَرُوا یَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِینَ ﴿149﴾

النساء،

تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَ مَنْ

یُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ یُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا وَ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ﴿13﴾

مِنَ الَّذِینَ هَادُوا یُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَ یَقُولُونَ سَمِعْنَا وَ عَصَیْنَا وَ اسْمَعْ غَیْرَ مُسْمَعٍ وَ رَاعِنَا لَیّاً بِأَلْسِنَتِهِمْ وَ طَعْناً فِی الدِّینِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَ

أَطَعْنَا وَ اسْمَعْ وَ انْظُرْنَا لَكَانَ خَیْراً لَهُمْ وَ أَقْوَمَ وَ لٰكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلاَ یُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَلِیلاً ﴿46﴾

أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَیْنَا آلَ إِبْرَاهِیمَ الْكِتَابَ وَ الْ

حِكْمَةَ وَ آتَیْنَاهُمْ مُلْكاً عَظِیماً ﴿54﴾

إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَ إِذَا

حَكَمْتُمْ بَیْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا یَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِیعاً بَصِیراً ﴿58﴾

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِی شَیْ‌ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ ذٰلِكَ خَیْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِیلاً ﴿59﴾

وَ مَنْ

یُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولٰئِكَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِینَ وَ حَسُنَ أُولٰئِكَ رَفِیقاً ﴿69﴾

مَنْ

یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَ مَنْ تَوَلَّى فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَیْهِمْ حَفِیظاً ﴿80﴾

الَّذِینَ یَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قَالُوا أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَ إِنْ كَانَ لِلْكَافِرِینَ نَصِیبٌ قَالُوا أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَیْكُمْ وَ نَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فَاللَّهُ

یَحْكُمُ بَیْنَكُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً ﴿141﴾

المائدة،

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِیمَةُ الْأَنْعَامِ إِلاَّ مَا یُتْلَى عَلَیْكُمْ غَیْرَ مُحِلِّی الصَّیْدِ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللَّهَ

یَحْكُمُ مَا یُرِیدُ ﴿1﴾

وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْكُمْ وَ مِیثَاقَهُ الَّذِی وَاثَقَكُمْ بِهِ إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَ

أَطَعْنَا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿7

وَ إِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ یَا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِیكُمْ أَنْبِیَاءَ وَ جَعَلَكُمْ

مُلُوكاً وَ آتَاكُمْ مَا لَمْ یُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعَالَمِینَ ﴿20﴾

قَالَ رَبِّ إِنِّی لاَ أَ

مْلِكُ إِلاَّ نَفْسِی وَ أَخِی فَافْرُقْ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ الْقَوْمِ الْفَاسِقِینَ ﴿25﴾

سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِنْ جَاءُوكَ

فَاحْكُمْ بَیْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ یَضُرُّوكَ شَیْئاً وَ إِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿42﴾

وَ كَیْفَ یُ

حَكِّمُونَكَ وَ عِنْدَهُمُ التَّوْرَاةُ فِیهَا حُكْمُ اللَّهِ ثُمَّ یَتَوَلَّوْنَ مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ وَ مَا أُولٰئِكَ بِالْمُؤْمِنِینَ ﴿43﴾

إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِیهَا هُدًى وَ نُورٌ

یَحْكُمُ بِهَا النَّبِیُّونَ الَّذِینَ أَسْلَمُوا لِلَّذِینَ هَادُوا وَ الرَّبَّانِیُّونَ وَ الْأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ وَ كَانُوا عَلَیْهِ شُهَدَاءَ فَلاَ تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ وَ لاَ تَشْتَرُوا بِآیَاتِی ثَمَناً قَلِیلاً وَ مَنْ لَمْ یَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ ﴿44﴾

وَ أَنْزَلْنَا إِلَیْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَ مُهَیْمِناً عَلَیْهِ

فَاحْكُمْ بَیْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ عَمَّا جَاءَكَ مِنَ الْحَقِّ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَ مِنْهَاجاً وَ لَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَ لٰكِنْ لِیَبْلُوَكُمْ فِی مَا آتَاكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَیْرَاتِ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِیعاً فَیُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِیهِ تَخْتَلِفُونَ ﴿48﴾

أَ فَحُكْمَ الْجَاهِلِیَّةِ یَبْغُونَ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ

حُكْماً لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ ﴿50﴾

قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذٰلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ غَضِبَ عَلَیْهِ وَ جَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَ الْخَنَازِیرَ وَ

عَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولٰئِكَ شَرٌّ مَكَاناً وَ أَضَلُّ عَنْ سَوَاءِ السَّبِیلِ ﴿60﴾

وَ إِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا

یَكْتُمُونَ ﴿61﴾

وَ تَرَى كَثِیراً مِنْهُمْ یُسَارِعُونَ فِی

الْإِثْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿62﴾

لَوْ لاَ یَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِیُّونَ وَ الْأَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ

الْإِثْمَ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُوا یَصْنَعُونَ ﴿63﴾

وَ قَالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَیْدِیهِمْ وَ لُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ یَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ یُنْفِقُ كَیْفَ یَشَاءُ وَ لَ

یَزِیدَنَّ كَثِیراً مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْیَاناً وَ كُفْراً وَ أَلْقَیْنَا بَیْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَ الْبَغْضَاءَ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَاراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ وَ یَسْعَوْنَ فِی الْأَرْضِ فَسَاداً وَ اللَّهُ لاَ یُحِبُّ الْمُفْسِدِینَ ﴿64﴾

قُلْ یَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَیْ‌ءٍ حَتَّى تُقِیمُوا التَّوْرَاةَ وَ الْإِنْجِیلَ وَ مَا أُنْزِلَ إِلَیْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَ لَ

یَزِیدَنَّ كَثِیراً مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْیَاناً وَ كُفْراً فَلاَ تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِینَ ﴿68﴾

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ الَّذِینَ هَادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصَارَى مَنْ

آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صَالِحاً فَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ ﴿69﴾

قُلْ یَا أَهْلَ الْكِتَابِ

لاَ تَغْلُوا فِی دِینِكُمْ غَیْرَ الْحَقِّ وَ لاَ تَتَّبِعُوا أَهْوَاءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَ أَضَلُّوا كَثِیراً وَ ضَلُّوا عَنْ سَوَاءِ السَّبِیلِ ﴿77﴾

لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِینَ آمَنُوا الْیَهُودَ وَ الَّذِینَ أَشْرَكُوا وَ لَتَجِدَنَّ

أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى ذٰلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّیسِینَ وَ رُهْبَاناً وَ أَنَّهُمْ لاَ یَسْتَكْبِرُونَ ﴿82﴾

وَ

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ احْذَرُوا فَإِنْ تَوَلَّیْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلاَغُ الْمُبِینُ ﴿92﴾

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لاَ تَقْتُلُوا الصَّیْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزَاءٌ مِثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ

یَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْیاً بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِینَ أَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِیَاماً لِیَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ وَ مَنْ عَادَ فَیَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ وَ اللَّهُ عَزِیزٌ ذُو انْتِقَامٍ ﴿95﴾

الأنعام،

قُلْ إِنِّی عَلَى بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّی وَ كَذَّبْتُمْ بِهِ مَا عِنْدِی مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ إِنِ

الْحُكْمُ إِلاَّ لِلَّهِ یَقُصُّ الْحَقَّ وَ هُوَ خَیْرُ الْفَاصِلِینَ ﴿57﴾

ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاَهُمُ الْحَقِّ أَلاَ لَهُ

الْحُكْمُ وَ هُوَ أَسْرَعُ الْحَاسِبِینَ ﴿62﴾

أُولٰئِكَ الَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْكِتَابَ وَ

الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ فَإِنْ یَكْفُرْ بِهَا هٰؤُلاَءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْماً لَیْسُوا بِهَا بِكَافِرِینَ ﴿89﴾

أُولٰئِكَ الَّذِینَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ قُلْ

لاَ أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرَى لِلْعَالَمِینَ ﴿90﴾

وَ إِنْ

تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِی الْأَرْضِ یُضِلُّوكَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ یَخْرُصُونَ ﴿116﴾

وَ لاَ تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ یُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَیْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ وَ إِنَّ الشَّیَاطِینَ لَیُوحُونَ إِلَى أَوْلِیَائِهِمْ لِیُجَادِلُوكُمْ وَ إِنْ أَ

طَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ﴿121﴾

الأعراف

وَ إِنْ كَانَ طَائِفَةٌ مِنْكُمْ آمَنُوا بِالَّذِی أُرْسِلْتُ بِهِ وَ طَائِفَةٌ لَمْ یُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّى یَحْكُمَ اللَّهُ بَیْنَنَا وَ هُوَ خَیْرُ

الْحَاكِمِینَ ﴿87﴾

الأنفال،

یَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفَالِ قُلِ الْأَنْفَالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَصْلِحُوا ذَاتَ بَیْنِكُمْ وَ

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ ﴿1﴾

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لاَ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ أَنْتُمْ تَسْمَعُونَ ﴿20﴾

وَ

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لاَ تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِیحُكُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ ﴿46﴾

التوبة

وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ یُقِیمُونَ الصَّلاَةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَ یُ

طِیعُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولٰئِكَ سَیَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿71﴾

یونس

قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ یَهْدِی إِلَى الْحَقِّ قُلِ اللَّهُ یَهْدِی لِلْحَقِّ أَ فَمَنْ یَهْدِی إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یُتَّبَعَ أَمَّنْ لاَ یَهِدِّی إِلاَّ أَنْ یُهْدَى فَمَا لَكُمْ كَیْفَ

تَحْكُمُونَ ﴿35﴾

وَ اتَّبِعْ مَا یُوحَى إِلَیْكَ وَ اصْبِرْ حَتَّى یَحْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَیْرُ

الْحَاكِمِینَ ﴿109﴾

هود،

وَ یَا قَوْمِ

لاَ أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ مَالاً إِنْ أَجرِیَ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ وَ مَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاَقُو رَبِّهِمْ وَ لٰكِنِّی أَرَاكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ ﴿29﴾

وَ نَادَى نُوحٌ رَبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِی مِنْ أَهْلِی وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَ أَنْتَ أَحْكَمُ

الْحَاكِمِینَ ﴿45﴾

یَا قَوْمِ

لاَ أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِیَ إِلاَّ عَلَى الَّذِی فَطَرَنِی أَ فَلاَ تَعْقِلُونَ ﴿51﴾

یوسف

وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَیْنَاهُ

حُكْماً وَ عِلْماً وَ كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿22﴾

مَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلاَّ أَسْمَاءً سَمَّیْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَ آبَاؤُكُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ إِنِ

الْحُكْمُ إِلاَّ لِلَّهِ أَمَرَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِیَّاهُ ذٰلِكَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَ لٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ یَعْلَمُونَ ﴿40﴾

وَ قَالَ یَا بَنِیَّ لاَ تَدْخُلُوا مِنْ بَابٍ وَاحِدٍ وَ ادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُتَفَرِّقَةٍ وَ مَا أُغْنِی عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَیْ‌ءٍ إِنِ

الْحُكْمُ إِلاَّ لِلَّهِ عَلَیْهِ تَوَكَّلْتُ وَ عَلَیْهِ فَلْیَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ﴿67﴾

فَلَمَّا اسْتَیْأَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِیّاً قَالَ كَبِیرُهُمْ أَ لَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَیْكُمْ مَوْثِقاً مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُمْ فِی یُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ الْأَرْضَ حَتَّى یَأْذَنَ لِی أَبِی أَوْ یَحْكُمَ اللَّهُ لِی وَ هُوَ خَیْرُ

الْحَاكِمِینَ ﴿80﴾

الرعد

وَ كَذٰلِكَ أَنْزَلْنَاهُ

حُكْماً عَرَبِیّاً وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لاَ وَاقٍ ﴿37﴾

أَ وَ لَمْ یَرَوْا أَنَّا نَأْتِی الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا وَ اللَّهُ

یَحْكُمُ لاَ مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ وَ هُوَ سَرِیعُ الْحِسَابِ ﴿41﴾

النحل

إِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِینَ اخْتَلَفُوا فِیهِ وَ إِنَّ رَبَّكَ

لَیَحْكُمُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِیمَا كَانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ ﴿124﴾

الكهف

وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِینَ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَ الْعَشِیِّ یُرِیدُونَ وَجْهَهُ وَ لاَ تَعْدُ عَیْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِیدُ زِینَةَ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَ لاَ

تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَ اتَّبَعَ هَوَاهُ وَ كَانَ أَمْرُهُ فُرُطاً ﴿28﴾

مریم

یَا یَحْیَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَیْنَاهُ

الْحُكْمَ صَبِیّاً ﴿12﴾

أَمَّا السَّفِینَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكِینَ یَعْمَلُونَ فِی الْبَحْرِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَعِیبَهَا وَ كَانَ وَرَاءَهُمْ مَلِكٌ یَأْخُذُ كُلَّ سَفِینَةٍ غَصْباً ﴿79﴾

طه،

وَ لَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَارُونُ مِنْ قَبْلُ یَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهِ وَ إِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُونِی وَ

أَطِیعُوا أَمْرِی ﴿90﴾

فَوَسْوَسَ إِلَیْهِ الشَّیْطَانُ قَالَ یَا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ

مُلْكٍ لاَ یَبْلَى ﴿120﴾

الأنبیاء

وَ لُوطاً آتَیْنَاهُ

حُكْماً وَ عِلْماً وَ نَجَّیْنَاهُ مِنَ الْقَرْیَةِ الَّتِی كَانَتْ تَعْمَلُ الْخَبَائِثَ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِینَ ﴿74﴾

وَ دَاوُدَ وَ سُلَیْمَانَ إِذْ یَحْكُمَانِ فِی الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِیهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَ كُنَّا

لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِینَ ﴿78﴾

فَفَهَّمْنَاهَا سُلَیْمَانَ وَ كُلاًّ آتَیْنَا

حُكْماً وَ عِلْماً وَ سَخَّرْنَا مَعَ دَاوُدَ الْجِبَالَ یُسَبِّحْنَ وَ الطَّیْرَ وَ كُنَّا فَاعِلِینَ ﴿79﴾

الحج

الْمُلْكُ یَوْمَئِذٍ لِلَّهِ

یَحْكُمُ بَیْنَهُمْ فَالَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿56﴾

اللَّهُ

یَحْكُمُ بَیْنَكُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِیمَا كُنْتُمْ فِیهِ تَخْتَلِفُونَ ﴿69﴾

المؤمنون

وَ لَئِنْ

أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذاً لَخَاسِرُونَ ﴿34﴾

النور،

وَ یَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ

أَطَعْنَا ثُمَّ یَتَوَلَّى فَرِیقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ وَ مَا أُولٰئِكَ بِالْمُؤْمِنِینَ ﴿47﴾

وَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ

لِیَحْكُمَ بَیْنَهُمْ إِذَا فَرِیقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ ﴿48﴾

إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِینَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ

لِیَحْكُمَ بَیْنَهُمْ أَنْ یَقُولُوا سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ أُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿51﴾

وَ مَنْ

یُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ یَخْشَ اللَّهَ وَ یَتَّقْهِ فَأُولٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ ﴿52﴾

قُلْ

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَیْهِ مَا حُمِّلَ وَ عَلَیْكُمْ مَا حُمِّلْتُمْ وَ إِنْ تُطِیعُوهُ تَهْتَدُوا وَ مَا عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاَغُ الْمُبِینُ ﴿54﴾

وَ أَقِیمُوا الصَّلاَةَ وَ آتُوا الزَّكَاةَ وَ

أَطِیعُوا الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿56﴾

الفرقان،

قُلْ

مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شَاءَ أَنْ یَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِیلاً ﴿57﴾

الشعراء،

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِی رَبِّی

حُكْماً وَ جَعَلَنِی مِنَ الْمُرْسَلِینَ ﴿21﴾

رَبِّ هَبْ لِی

حُكْماً وَ أَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ ﴿83﴾

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ

أَطِیعُونِ ﴿108﴾

وَ

مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلاَّ عَلَى رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿109

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ

أَطِیعُونِ ﴿110﴾

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ

أَطِیعُونِ ﴿126

وَ

مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلاَّ عَلَى رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿127﴾

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ

أَطِیعُونِ ﴿131﴾

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ

أَطِیعُونِ ﴿144﴾

وَ

مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلاَّ عَلَى رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿145﴾

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ

أَطِیعُونِ ﴿150﴾

وَ لاَ

تُطِیعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِینَ ﴿151﴾

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ

أَطِیعُونِ ﴿163﴾

وَ

مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلاَّ عَلَى رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿164﴾

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ

أَطِیعُونِ ﴿179﴾

وَ

مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلاَّ عَلَى رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿180

النمل

إنِّی وَجَدْتُ امْرَأَةً تَ

مْلِكُهُمْ وَ أُوتِیَتْ مِنْ كُلِّ شَیْ‌ءٍ وَ لَهَا عَرْشٌ عَظِیمٌ ﴿23﴾

قَالَتْ إِنَّ الْ

مُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا قَرْیَةً أَفْسَدُوهَا وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً وَ كَذٰلِكَ یَفْعَلُونَ ﴿34﴾

إِنَّ رَبَّكَ یَقْضِی بَیْنَهُمْ بِ

حُكْمِهِ وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْعَلِیمُ ﴿78﴾

القصص

وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوَى آتَیْنَاهُ

حُكْماً وَ عِلْماً وَ كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿14﴾

وَ هُوَ اللَّهُ لاَ إِلٰهَ إِلاَّ هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِی الْأُولَى وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُ

الْحُكْمُ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ﴿70﴾

وَ لاَ تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلٰهاً آخَرَ لاَ إِلٰهَ إِلاَّ هُوَ كُلُّ شَیْ‌ءٍ هَالِكٌ إِلاَّ وَجْهَهُ لَهُ

الْحُكْمُ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ﴿88﴾

الأحزاب

وَ قَرْنَ فِی بُیُوتِكُنَّ وَ لاَ تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولَى وَ أَقِمْنَ الصَّلاَةَ وَ آتِینَ الزَّكَاةَ وَ

أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیراً ﴿33﴾

یَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِی النَّارِ یَقُولُونَ یَا لَیْتَنَا

أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولاَ ﴿66﴾

وَ قَالُوا رَبَّنَا إِنَّا

أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَ كُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِیلاَ ﴿67﴾

یصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَ یَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ مَنْ

یُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزاً عَظِیماً ﴿71﴾

الصافات

مَا لَكُمْ كَیْفَ

تَحْكُمُونَ ﴿154﴾

ص،

وَ شَدَدْنَا

مُلْكَهُ وَ آتَیْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطَابِ ﴿20﴾

إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لاَ تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ

فَاحْكُمْ بَیْنَنَا بِالْحَقِّ وَ لاَ تُشْطِطْ وَ اهْدِنَا إِلَى سَوَاءِ الصِّرَاطِ ﴿22﴾

یَا دَاوُدُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِیفَةً فِی الْأَرْضِ

فَاحْكُمْ بَیْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لاَ تَتَّبِعِ الْهَوَى فَیُضِلَّكَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِینَ یَضِلُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ بِمَا نَسُوا یَوْمَ الْحِسَابِ ﴿26﴾

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِی وَ هَبْ لِی

مُلْكاً لاَ یَنْبَغِی لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِی إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ﴿35﴾

قُلْ

مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ وَ مَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِینَ ﴿86﴾

الزمر

أَلاَ لِلَّهِ الدِّینُ الْخَالِصُ وَ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِیَاءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلاَّ لِیُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّ اللَّهَ

یَحْكُمُ بَیْنَهُمْ فِی مَا هُمْ فِیهِ یَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لاَ یَهْدِی مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ ﴿3﴾

قُلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ عَالِمَ الْغَیْبِ وَ الشَّهَادَةِ أَنْتَ

تَحْكُمُ بَیْنَ عِبَادِكَ فِی مَا كَانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ ﴿46﴾

غافر

ذٰلِكُمْ بِأَنَّهُ إِذَا دُعِیَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ وَ إِنْ یُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْ

حُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِیِّ الْكَبِیرِ ﴿12﴾

قَالَ الَّذِینَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُلٌّ فِیهَا إِنَّ اللَّهَ قَدْ

حَكَمَ بَیْنَ الْعِبَادِ ﴿48﴾

الشورى،

وَ مَا اخْتَلَفْتُمْ فِیهِ مِنْ شَیْ‌ءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذٰلِكُمُ اللَّهُ رَبِّی عَلَیْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَیْهِ أُنِیبُ ﴿10

ذٰلِكَ الَّذِی یُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ

لاَ أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَى وَ مَنْ یَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿23﴾

الزخرف

وَ لَمَّا جَاءَ عِیسَى بِالْبَیِّنَاتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَ لِأُبَیِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِی تَخْتَلِفُونَ فِیهِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ

أَطِیعُونِ ﴿63﴾

الجاثیة

وَ لَقَدْ آتَیْنَا بَنِی إِسْرَائِیلَ الْكِتَابَ وَ

الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ وَ رَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّیِّبَاتِ وَ فَضَّلْنَاهُمْ عَلَى الْعَالَمِینَ ﴿16﴾

محمد،

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ لاَ تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ ﴿33﴾

الفتح

قُلْ لِلْمُخَلَّفِینَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَى قَوْمٍ أُولِی بَأْسٍ شَدِیدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ یُسْلِمُونَ فَإِنْ

تُطِیعُوا یُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْراً حَسَناً وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّیْتُمْ مِنْ قَبْلُ یُعَذِّبْكُمْ عَذَاباً أَلِیماً ﴿16﴾

لَیْسَ عَلَى الْأَعْمَى حَرَجٌ وَ لاَ عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لاَ عَلَى الْمَرِیضِ حَرَجٌ وَ مَنْ

یُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ یُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَ مَنْ یَتَوَلَّ یُعَذِّبْهُ عَذَاباً أَلِیماً ﴿17﴾

الحجرات

وَ اعْلَمُوا أَنَّ فِیكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ

یُطِیعُكُمْ فِی كَثِیرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَ لٰكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْكُمُ الْإِیمَانَ وَ زَیَّنَهُ فِی قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَیْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْیَانَ أُولٰئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لٰكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا وَ لَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِكُمْ وَ إِنْ

تُطِیعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لاَ یَلِتْكُمْ مِنْ أَعْمَالِكُمْ شَیْئاً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ ﴿14﴾

الطور

وَ اصْبِرْ لِ

حُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْیُنِنَا وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِینَ تَقُومُ ﴿48﴾

المجادلة،

أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تَابَ اللَّهُ عَلَیْكُمْ فَأَقِیمُوا الصَّلاَةَ وَ آتُوا الزَّكَاةَ وَ

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ اللَّهُ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿13﴾

الممتحنة

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا جَاءَكُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِیمَانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلاَ تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لاَ هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَ لاَ هُمْ یَحِلُّونَ لَهُنَّ وَ آتُوهُمْ مَا أَنْفَقُوا وَ لاَ جُنَاحَ عَلَیْكُمْ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ إِذَا آتَیْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَ لاَ تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَ اسْأَلُوا مَا أَنْفَقْتُمْ وَ لْیَسْأَلُوا مَا أَنْفَقُوا ذٰلِكُمْ

حُكْمُ اللَّهِ یَحْكُمُ بَیْنَكُمْ وَ اللَّهُ عَلِیمٌ حَكِیمٌ ﴿10﴾

التغابن،

وَ

أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّیْتُمْ فَإِنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلاَغُ الْمُبِینُ ﴿12﴾

فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَ اسْمَعُوا وَ

أَطِیعُوا وَ أَنْفِقُوا خَیْراً لِأَنْفُسِكُمْ وَ مَنْ یُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿16﴾

القلم

وَ لاَ

تُطِعْ كُلَّ حَلاَّفٍ مَهِینٍ ﴿10﴾

مَا لَكُمْ كَیْفَ

تَحْكُمُونَ ﴿36﴾

أَمْ لَكُمْ أَیْمَانٌ عَلَیْنَا بَالِغَةٌ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَمَا

تَحْكُمُونَ ﴿39﴾

فَاصْبِرْ لِ

حُكْمِ رَبِّكَ وَ لاَ تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَ هُوَ مَكْظُومٌ ﴿48﴾

نوح

أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ وَ

أَطِیعُونِ ﴿3﴾

الإنسان

وَ إِذَا رَأَیْتَ ثَمَّ رَأَیْتَ نَعِیماً وَ

مُلْكاً كَبِیراً ﴿20﴾

فَاصْبِرْ لِ

حُكْمِ رَبِّكَ وَ لاَ تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ كَفُوراً ﴿24﴾

التین

أَ لَیْسَ اللَّهُ بِأَ

حْكَمِ الْحَاكِمِینَ ﴿8﴾

با توجه به آیات فوق

متوجه و متذکر شدم که پیامبر خاتم ص وقتی فرمودند که ، هر آنچه بر امت برادرم موسی ع گذشته بر امت من نیز همانطور خواهد گذشت ، ناظر به موضوعی است که مربوط به نظم طبیعت و سنتی از سنتهای الهی میباشد

انسان در دنیا که مختار بوده و در محیط امتحانی خداوند قرار دارد

اگر تکبر نورزیده و کوچکی کند ، عزت یافته و بزرگ میشود ، و اگر تکبر نماید و خود را برتر بشمارد ، حتی اگر در وافع و حقیقت برتر هم باشد ، کوچک خواهد شد و عزت خود را نیز از دست خواهد داد

امت عیسی ع بدلیل عدم تکبر و هر آنکه پیرو او باشد در این خصلت ، آقا و سرور خواهند بود تا روز قیامت

پیروان هر مذهب که مورد سفارش خداوند است در زمان مشروعیت یعنی رسمی بودن دین از سوی خدا ، نسبت به دیگر مردمان برتر هستند ، و این برتری از موارد نهفته در طبیعت با انواعی از مواردی که صدق کند ، ممزوج با طبیعت است ،

اگر فردی امروز که مذهب و شریعت مورد سفارش خداوند یکتا دین اسلام آورده شده توسط آخرین پیامبر الهی محمد مصطفی ص میباشد ، پیرو آن باشد ، و تکبر داشته باشد ، اسباب کوچکی خود را فراهم نموده است ، در حالیکه از نظر طبیعت در فاکتورهای بسیاری دارای امتیاز است ، اما بواسطه کبر و گناهان و خصلتهای ناروای دیگر خود را محروم مینماید

بنی اسرائیل که امت حضرت موسی ع بوده و در زمان مواجهه با فرعونیان با معجزات عظیمی خداوند به آنها نشان داده بود که برتر هستند ، با عجب و تکبر با مردم دیگر برخورد نموده و بدلیل برتری جویی و خصلت ناروای ناچیز شمردن دیگر بندگان خداوند که از باطن آنها هیچ خبری نداشته و مورد اهانت قرار داده و میدهند ، مورد غضب و خشم خداوند قرار گرفته اند ، و بدین لحاظ تا قیامت در بین آنها کینه و دشمنی قرار دارد

هر امتی در زمان مشروعیت خود بدون توجه به باطن دیگر بندگان ، خود را برتر شمرده و دیگران را در حرمان میپندارند!؟

و این رسم در امت اسلام همانند بنی اسرائیل غالب است ، و متاسفانه در بین علما بیشتر است

و چون در قرآن آمده که شما برترید ، میپندارند که دیگران در موضع خلاف واقع بوده و غیر خودشان مومنی وجود ندارد!؟

در حالیکه خداوند به تک تک انسانها خود ابلاغ هدایتها میفرماید ،

گاه فردی که در خانواده مسلمان بدنیا آمده به کفر کشیده میشود و یا بر عکس در خانواده غیر مسلمان فردی مومن میشود

یخرج المیت من الحی و یخرج الحی من المیت

پس اینهایی که از روی کتاب میگویند آنچه را یهود به نصرانی و نصرانی به یهود میگویند برای آنها چیزی نیست ، نادانسته شبیه آنها سخن میگویند

پیامبران از سوی خداوند برای مردم قوانین زیست ابلاغ نموده و دستور خداوند به بشر اخذ و عمل به این مقررات است

و خود خداوند نسبت به هر که نافرمانی کند هم در دنیا و هم در آخرت حکم میفرماید

این حکم با حکم حکومتی دنیایی متفاوت است ، و میتواند در صورت سعادتمندی انسان و رو آوردن به اولیای الهی یکی شود -

اما از سوی اولیای خدا و خداوند یکی شمرده نشده و نمیشود ، بدلیل همین آیات که تمام انبیاء میفرمودند ما مزدی برای رسالت خود نمیخواهیم و حتی از کسانی نیستیم که باری بر دوش شما قرار دهیم ، لا اسألکم علیه اجراً - و ما انا من المتکفلین

علمای اسلام و علمای یهود همانند یکدیگر برای خود حکم و ملک الهی متصور شده اند ، لذا نعل به نعل هر آنچه بر بنی اسرائیل گذشته بر این امت اسلام خواهد گذشت

و نوید برای هر آنکه با تقوا باشد و اراده برتری نداشته و فسادی در زمین نکند ، هم در دنیا آقا و سرور بوده و هم عاقبت مخصوص متقین است

يکشنبه 11/10/1390 - 5:38
اقتصاد

بنام خداوند یکتا

نظریه در امور اقتصاد برای متخصص و مردمی که بواسطه تجربه مهارت یافته و همچنین از احادیث ائمه و آیات قرآن برای آشنایان به این اقوال امری متعارف است

و اگر کسی نظریه دهد ، میتوان از آن بهره مند شد

و اگر کسی به این نظریات اشکالی وارد کند باید از روی دلیل و منطق باشد و البته آنهم یک نظریه و محترم خواهد بود مانند همان که رد کرده است

در نتیجه نمیشود بطور قطع نظریه ایی را ترد نمود ، مگر اینکه مانند خود اقتصاد و اصل کلی آن بنام عرضه و تقاضا مورد بی توجهی قرار گیرد

لکن بعض از امور با بی توجهی هم از حقانیت آن کم نمیشود ، و اگر استفاده گردد مفید واقع میشود ، و اگر هم استفاده نشود ، مردم محروم میمانند و به خود نظریه ضرری وارد نخواهد شد

مانند بسیاری از دستورات خداوند یکتا که بواسطه پیامبران برای زیست سالم بشر ارائه شده است

در اقتصاد روز ، از تورم به بدی یاد کرده و با انواعی از ترفندها و طرحهای مختلف و هزینه دار با آن مبارزه میکنند تا تورم کمتر باشد

و هر کشوری که تورم اقتصاد خود را کنترل کرده آنرا موفق تر میدانند

عرض میکنم که ، اصل کلی اقتصاد و الفبای آن عرضه و تقاضا ، در وجود تورم و عدم آن دخالت دارد و از همین ناحیه نیز با تورم مبارزه میکنند

یک نظریه جدید اعلام میکنم ،

و آن اینکه ، تورم چیز خوبی بوده و احتیاج به مبارزه ندارد ، و اگر به روند خود ادامه دهد ، خود بخود در جایی متوقف میشود

و باید با تورم به عنوان یک پدیده مفید و مقطعی که ناشی از اموری چند از جمله همان عرضه و تقاضا است برخورد مناسب کرده و از آن استقبال کرد و هر گز به رکود آن فکر نشود

بلکه مانند باران در خشکسالی با آن برخورد نموده و شاکر باشیم و از آثار بسیار مفیدی که در پی آن خواهد داشت استفاده نمود

پس باید کارشناسان با تلاش بدنبال بهره وری بیشتر بهنگام بارش این نعمت الهی برخواسته و طراحی انواعی از استفاده ها پرداخته و برنامه ریزی نمایند

از دو روایت بنده این نظریه را بدست آوردم ، که

در یکی بیان شده بود که سرمایه های خود را درون خانه و صندوق بی کار نگه ندارید و

در دیگری آمده است که اگر رکود در بازار بود حتی شده بدون سود کالای خود را بین خودتان معامله نمایید ، که خداوند بواسطه بعضی بعض دیگر را روزی عطا میکند

و نکته قابل توجه اینکه دراحکام اسلامی با توجه به ترغیب مردم به انفاق و کمک کردن به مستمندان و عطای خداوند در مقابل این کمکها در همین دنیا به چندین برابر ، دلالت دارد که

اصل اقتصاد در اسلام بر پایه سرمایه داری است ،

و عقل که موهبتی الهی برای شناخت خداوند بکار میرود را میگویند در تجارت افزوده میشود ،

و نود درصد عبادت را در کسب روزی حلال شمرده اند

و اموری دیگر در خصوص تلاش اقتصادی که ناظر به توصیه و رواج آن است ، دلالت مستقیم بر پایه و اساس سرمایه داری دارد

بعضی از احادیث با توجه به معنای مورد نظر معصوم و معنایی که بعض علما بر خلاف آن نموده اند ، منجر شده که با سرمایه اندوزی و افزونی مخالفت نمایند ، که با آیات قرآن مخالفت تام دارد

لهذا میباید احادیث را با توجه به آیات و معنای واقعی آن بیان نمود ، نه آنچه که بخیلان و تنگ نظران و حسودان و یا در بین علما نظریه داده اند ، معاذالله

مثلا حدیثی داریم که در کنار هر کاخ کوخی هست -

بدین معناست که خداوند در بین قوم و قبیله و جامعه که بعضی بر اساس تنبلی و یا کند ذهنی و یا معلولیت جسمی ضعیف بوده و نمیتوانند به کسب روزی بمقدار نیاز خود بپردازند ،

به برخی که توانایی دارند و تلاش میکنند روزی بیشتر عطا میکند و در اموال او برای ضعیفان حقوقی قرار داده است که میباید به آنها رسیدگی نماید

پس معنای حدیث این است که به مال افراد نظر ندوخته و از آنها توقع نداشته باشید که به شما و طرحهای اقتصادی شما عمل کنند ،

چرا که در کنار کاخ آنها کوخ وجود دارد و خودش هزینه هایی از این قبیل در کنارش هست و برنامه ریزی شده به زندگی خود میپردازد

در حقیقت امام معصوم با این جمله به مردم هشدار میدهد که چشم طمع به مال دیگری نداشته باشید -

اما متاسفانه برخی علما این حدیث را بگونه دیگر معنا کرده و میگویند که هر کاخ با کوخ کردن اطرافیان کاخ شده

قضاوت کنید تا چه اندازه تفاوت در برداشت میشود نمود

شنبه 26/9/1390 - 8:4
سياست

بنام خداوند یکتا

اولین نکته قابل توجه برای کاری صحیح

عمل بدستور موجود خداوند در مقابل اطلاعات و تصمیم صحیح است

یعنی وقتی در رابطه با موضوعی نص وجود دارد ؛ نمیشود مقابل آن ایستاد

به اصطلاح : اجتهاد مقابل نص

حکومت و عدم آن در سیره امامان معصوم نمونه توجه به رأی اکثریت است

دنیای کنونی که دهکده ائی بیش نیست ؛ نباید خود را در مقابل اکثریت قرار داد

بفرموده حضرت علی ع در خطبه 127 ...الزموا السواد الاعظم..

احکام و دستورات مربوط به متقین برای رفاه و سلامت انسانهاست

اولین وظیفه مسئولین توجه به سلامت و رفاه مردم است

انسان عاقل در هر وضعی با رعایت مقررات زیست محیطی؛خود را حفظ میکند

مخالفت با قانون هر کشور و یا اکثریت در تضاد با تقواست

ترس از حکومت و حکومتها ؛ خود نوعی احتیاط است

این روش؛ درون یک کشور و همچنین در مجموعه بین المللی بکار میآید

مخالفت را با کسب رأی اکثریت میشود ابراز کرد

در اقلیت واقع شدن نیاز به جنگ و خونریزی و تظاهرات ندارد

بلکه همراهی و سکوت یا مهاجرت به کشوری دیگر علاجش میکند

و ظلم در هر جا که باشد بی پاسخ نمیماند ؛ حتی اگر در حکومت امام معصوم باشد

و راه خوب وسهمگین دشمنی کردن با دشمن را حضرت علی ع درصفات متقین فرمودند

که در مقابل ستم و ظلم دشمن صبر پیشه میکند

و ان بغی علیه صبر حتی یکون الله هو الذی ینتقم له

چهارشنبه 28/2/1390 - 20:6
سياست

بنام خدا


 بشر بدنبال سلامتی است


سلامتی در شناخت مخلوقات و بهره برداری صحیح است


اگر داروی غلط مصرف شود ؛ بیماریهای دیگر ایجاد میشود


نوع مصرف و استفاده موجودات هستی در سلامتی انسان و جامعه اثر دارد


 

 خالق جهان قوانین ثابت در هر مخلوق خود قرار داده است مانند قانون جاذبه و

معادلات ریاضی


برای انسان ظالم آثار بسیاری در جامعه ایجاد میشود


 

در هر یک از رفتارهای انسان همانند ترکیب مواد شیمی نتیجه خاص خود را در بر دارد

این از مسلمات علم تجربی بشر است


شناخت خواص مواد در علم شیمی کاربرد دارد


شناخت خواص رفتاری در علوم بسیاری مانند علم تبلیغات و سیاست و روانشناسی و

روانکاوی و تربیتی و دوستیابی و دشمن شناسی و محبوبیت اجتماعی و جنگ سرد و

حتی در ماده اثر داشته و مفید است


تمام موارد مربوط به هستی و مخلوقات خالق بواسطه پیامبرانش برای استفاده در اختیار

بشر قرار گرفته


و از همان پیامها پایه تمام علوم بنا نهاده شده و بواسطه تلاش دانشمندان رشد کرده و

میکند

خداوند وقتی در راست گوئی و دروغ در جامعه آثاری نهاده و عوامل آنرا خود انسانها و

دیگر مواد قرار داده است ؛ برای ایمان داشتن به خدا  و فرستادگانش نیز آثاری قرار داده

 و برای منکرین خدا و کسانی که مقابل خدا به نافرمانی میپردازند نیز آثاری در جهان

قرار داده

که هر یک قابل شناسائی و استفاده صحیح است

خداوند به کسانی که اطاعت او را میکنند و بدنبال  دستیابی به فرمان امروز خداوند

هستند امتیازاتی عطا میکند که در مقابل به نافرمانان و حتی آنها که خداوند را با نظر

خود عبادت میکنند و کاری به فرمان روز خداوند ندارند ؛ با عوامل انسانی و دیگر مواد

بهمراه نداشتن آن امتیازات مجازاتهائی نیز قرار داده است

بهمین دلیل است که قبل از ولادت حضرت عیسی علیه السلام ؛ پیروان واقعی حضرت

موسی علیه السلام نسبت به دیگر انسانهای آن زمان برتری داشتند ؛ و در زمان پیامبری

حضرت عیسی علیه السلام پیروان واقعی آن حضرت نسبت به دیگر انسانها برتر بودند ؛

و امروز تنها وفقط پیروان واقعی آخرین پیامبر و اوصیای او نسبت به دیگر انسانها برتر

هستند ؛ و این برتری برای آنها در تمام مواد و مخلوقات مثمر ثمر است ؛ یعنی سلامتی

و خواص مفید در بیشتر مخلوقات مخصوص به اطاعت کنندگان فرمان روز خداوند

است و دیگر انسانها مانند دیگر مخلوقات در مسیر عمومی طبیعی قرار دارند و از آن

برتریها بهره ائی ندارند

برای رشد بیشتر سلامتی و اقتصاد و محبوبیت در جهان از این قبیل موارد بهترین بهره

ها را میتوان برد

تعدادی از این قوانین در اختیار بشر قرار گرفته و در رشته های مختلف علوم دانشگاهی

تدریس میشود ؛ معروض میدارم که مقدار بیشتری از این مقررات میدانم که اگر مطرح

شود علوم دانشگاهی رشد بیشتری میکند و مردم جهان در سلامتی بهتر قرار گرفته و

سیاستمداران در محبوبیت بیشتر واقع شده و بازرگانان و مراکز اقتصادی به سود بیشتر

دست خواهند یافت ؛ و مهمتر از اینها به رشد علم و شکوفائی مغزها کمک میکند ؛

چون اولین دست آورد نافرمانی خدا ؛ بسته شدن درک بسیاری از علوم است

متاسفانه بشرها از راه نافرمانی خدا بدنبال زندگی سالم و بزرگ هستند !!!! اما خداوند

سلامتی و رفاه و بزرگی دنیا را در اطاعت خود قرار داده است

و بشر در یک چالش بزرگ بنام خداپرستی به روش خودش و پدرانش واقع است ؛ در

حالیکه خداوند در هر روز فرمان جدید دارد ؛ و فرمانهای گذشته او که با رفتار دیگر

انسانها مخلوط شده و از خالصی جدا شده متفاوت است ؛ و انسان وظیفه دارد که مطیع

فرمان خالص خدا بدون رأی و نظر غیر خدا باشد تا به وظیفه عمل کرده و جزء برتر ها

محسوب گردد ؛

 اصلا دانشمندان در اینخوصوص کار و تحقیق کرده اند

علمای حدیث که میتوانند از سخنان خدا و اولیای خدا به این قبیل موارد دست یایند 

چهارشنبه 28/2/1390 - 18:35
مورد توجه ترین های هفته اخیر
فعالترین ها در ماه گذشته
(0)فعالان 24 ساعت گذشته