تبیان، دستیار زندگی

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، علی دایی سرمربی تیم ملی ایران 27 بازیكن را برای بازی تداركاتی مقابل تیم های كنیا،كویت و سنگال وهمچنین دیدار مقابل تیم ملی عربستان در روز هشتم فروردین 88 از سری رقابت های راهیابی به جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی به اردوی تیم ملی فراخواند كه اسامی این بازیكنان بدین شرح است:سید مهدی رحمتی،وحید طالب لو،محمد محمدی،هادی عقیلی،محسن بنگر،سیدجلال حسینی، شیث رضایی، حسین كعبی، خسرو حیدری، علی حمودی، حسن اشجاری، ستار زارع، مازیار زارع، جواد نكونام، حسین كاظمی، مسعود شجاعی، محمد نوری، محمدرضا خلعتبری، مهرزاد معدنچی، احسان حاج صفی، مهدی مهدوی كیا، احمد جمشیدیان، مجید غلام نژاد، وحیدهاشمیان،سیاوش اكبرپور،غلامرضا رضایی و جلال رافخایی.

این بازیكنان باید ساعت 12 ظهر امروز (پنجشنبه) خود را در آكادمی فوتبال به كادر فنی تیم ملی معرفی كنند.با وجود برخی گمانه زنی ها نام علی كریمی در میان دعوت شدگان به تیم ملی وجود ندارد.

انتهای پیام

پرسید : به خاطر کی زنده هستی؟ با اینکه دوست داشتم با تمام وجود داد بزنم به خاطر تو ... گفتم به خاطر هیچ کس

پرسید : پس به خاطر چی زنده هستی؟ با اینکه دلم می خواست داد بزنم به خاطر دل تو... گفتم بخاطر هیچ چیز

پرسیدم : تو بخاطر چی زنده هستی؟ در حالیکه اشک توی چشماش جمع شده بود گفت : بخاطر کسی که بخاطر هیچ چیز زندست

خدایا شاهد تنهایی ام باش

بین غم ها تنها ناجی ام باش

پر پرواز من دیریست بسته

تو بگشا و در آزادی ام باش

اسیر موج های تند خشمم

تو آرام دل دریایی ام باش

دل خسته خریداری نداره

تو خواهان صفای ذاتی ام باش

در این آشفته بازار محبت

تو تنها شاهد ارزانی ام باش

خیلی سخته تو یه نفر رو دوست داشته باشی ، ولی اون یه نفر ندونه یا نخواد بدونه.

خیلی سخته تو به یه نفر با یه نگاه عاشقانه نگاه کنی ، ولی اون با یه نگاه سرد و بی تفاوت نگاهت کنه.

خیلی سخته که تو شب ها با یادش بخوابی ، ولی اون لحظه ای به یاد تو نباشه.

خیلی سخته وقتی تو اون رو می بینی و لبخند می زنی ، اون با نگاه سردش لبخند رو روی لبهات منجمد کنه.

خیلی سخته وقتی توی آلبوم عکس هات عکس اون رو می بینی و با نوک انگشتات عکسشو نوازش می کنی قطره اشکی از چشمت عکس ها رو خیس کنه.

خیلی سخته اون همیشه توی قلبت باشه، ولی توی قلب اون یه نفر باشه ، به جز تو...

............به خدا قسم

..........خیلی سخته

خیلی

مرد و زن جوانی سوار بر موتور در دل شب می راندند.آنها عاشقانه یکدیگر را دوست داشتند.

زن جوان: یواش تر برو، من می ترسم.

مرد جوان: نه، اینجوری خیلی بهتره.

زن جوان: خواهش میکنم ، من خیلی می ترسم.

مرد جوان: خوب، اما اول باید بگی که دوستم داری.

زن جوان: دوستت دارم، حالا میشه یواش تر برونی.

مرد جوان: منو محکم بگیر.

زن جوان: خوب حالا میشه یواش تر بری.

مرد جوان: باشه به شرط اینکه کلاه کاسکت منو برداری و روی سر خودت بذاری، آخه نمیتونم راحت برونم، اذیتم میکنه.

روز بعد واقعه ای در روزنامه ثبت شده بود. برخورد موتور سیکلت با ساختمان حادثه آفرید. در این سانحه که به دلیل بریدن ترمز موتورسیکلت رخ داد، یکی از دو سرنشین زنده ماند و دیگری درگذشت. مرد جوان از خالی شدن ترمز آگاهی یافته بود. پس بدون اینکه زن جوان را مطلع کند با ترفندی کلاه کاسکت را بر سر او گذاشت و خواست تا برای آخرین بار دوستت دارم را از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند. دمی می آید و بازدمی میرود. اما زندگی غیر از این است و ارزش آن در لحظاتی تجلی می یابد که نفس آدمی را می برد.

*زندگی سخت نیست ما سختش میکنیم/دل هیچ کس تنگ نیست ما تنگش میکنیم.

*ای گاش خدا سه چیز را در زندگی نمی افرید:1_عشق 2_ غرور3_ دروغ  زیرا اگر عشق نبود هیچ انسانی از روی غرور دروغ نمی گفت.....

*زندگی آب روانی است چون میگذرد هیچ غمی نیست.....