تبیان، دستیار زندگی

عشق یعنی گرفتن دست یكدیگر

زدواج یعنی دعوا كردن در خیابان و توجه همه را جلب كردن عشق یعنی خوردن غذا در بهترین رستورانازدواج یعنی خوردن غذای آماده در خانه عشق یعنی صحبت كردن درباره بچه دار شدنازدواج یعنی صحبت كرند درباره چطور خلاص شدن از دست بچه ها  عشق باعث از دست رفتن اشتها میشهازدواج باعث از دست رفتن قیافه میشه عشق یعنی داشتن وقتازدواج یعنی نداشتن وقت عشق یعنی برنامه ریزی برای آیندهازدواج یعنی خراب شدن آینده عشق یعنی سحرخیز بودنازدواج یعنی خواب آلود بودن  عشق یعنی بلند پروازی

ازدواج یعنی شكستن پر و بال

نامم را پدرم انتخاب کرد ،نام خانوادگی ام را یکی از اجدادم ، دیگر بس است !                        راهم را خودم انتخاب خواهم کرد

  کاش به زمانی برگردم که تنها غم زندگیم شکستن نوک مدادم بود …

 هیچوقت خودت را برای کسی شرح نده، کسی که تو را دوست داشته باشد نیازی به این کار ندارد و کسی که تو را دوست ندارد، آن را باورنخواهد کرد  

به دلی دل بسپار که جای خالی برای تو داشته باشه و دستی را بپذیر که باز شدن را بهتر از مشت شدن آموخته باشد

خدا را شكر كه مالیات می پردازم این یعنی شغل و در آمدی دارم و بیكار نیستم

خدا را شكر كه لباسهایم كمی برایم تنگ شده اند. این یعنی غذای كافی برای خوردن دارم

خدا را شكر كه در پایان روز از خستگی از پا می افتم.این یعنی توان سخت كار كردن را دارم

خدا را شكر كه باید زمین را بشویم و پنجره ها را تمیز كنم.این یعنی من خانه ای دارم. 
 

خدا را شكر كه در جائی دور جای پارك پیدا كردم.این یعنی هم توان راه رفتن دارم و هم اتومبیلی برای سوار شدن.

·         بعضی مردم بر این باورند که زندگی امروز, نتیجه کارهایی است که ما در گذشته انجام داده ایم. آیا شما با آن ها  موافقید؟ اگر اینطور است , اثر کاری که شما امروز انجام می دهید بر زندگی آیندتان چیست؟ اگر به گذشته باز می گشتید , آیا زندگی متفاوتی داشتید؟  چه تغییراتی را در زندگی خود به وجود می آوردید؟

·         نجار پیری  آماده بازنشتگی بود. او با پیمانکارش در مورد نقشه هایش برای کنار گذاشتن شغل خانه سازی و ادامه یک زندکی آرامتر به همراه همسرش و لذت بردن از خانواده بزرگ خود , صحبت کرد. امکان داشت هر هفته دلش برای دریافت چک دستمزدش تنگ گردد. اما می خواست که بازنشسته شود. آنها می توانستند با درآمد کم نیز زندگی را بگذرانند .

·         پیمانکار از این که می دید کارگر خوبش قصد رفتن دارد , ناراحت شد و از خواست که تنها یک خانه دیگر مطابق علاقه شخصی خود بسازد . نجار پذیرفت , اما با گذشت زمان کاملاً مشخص بود که او دل به کار نمی دهد. او به بی دقتی در کار رو آورد و از مصالحی با کیفیت پایین استفاده کرد. اِین یک راه تأسف بار , برای به پایان رساندن هر چه سریعتر یک مسئولیت بود.

·         هنگامی که نجار کارش را به پایان رساند, کارفرمایش برای بازبینی خانه آمد. او کلید در ورودی را به نجار داد و گفت: « این خانه توست ,... هدیه من به تو . »

·         نجار شوکه شده بود ...

·         چه حیف ! اگر او می دانست که مشغول ساختن خانه ی خودش می باشد , تمامی این کار را به بهترین نحو انجام  می داد.

·         این امر در مورد ما نیز صدق می کند ؛ ما زندگی خود را اغلب با تلاشی کمتر از نهایت تلاش برای ساختن , می سازیم. سپس با یک شوک , می فهمیم که باید در خانه ای که ساخته ایم زندگی کنیم . اگر می توانستیم دوباره آن را بسازیم , آن را بسیار متفاوت می ساختیم.اما ما نمی توانیم به گذشته برگردیم . شما نجار هستید و هر روز میخی را با چکش می کوبید. تخته ای را در جایش قرار می دهید, یا دیواری بر پا می سازید . نگرش شما و انتخاب هایی که امروز می کنید , به شما کمک می کند « خانه ای » را که فردا در آن زندگی خواهید کرد , بسازید . بنابراین آن را عاقلانه بسازید .

بیایید مواظب حرفهایی که می زنیم باشیم. با کسانی که سر راهتان قرار می گیرند، امیدوار کننده صحبت کنید. گاهی اوقات فهم این که یک کلمه دلگرم کننده چقدر می تواند در موفقیت فردی مؤثر باشد، دشوار است. هر کسی می تواند با سخنانی باعث از بین بردن روحیه و استمرار موقعیت های دشوار برای دیگران گردد. مهم این است که فرد از فرصت ها برای تشویق و دلگرمی دیگران استفاده کند.