تبیان، دستیار زندگی

کمکم کن!

خواندن این متن به آنانی که به بهبود می‌اندیشند بیشتر توصیه می‌شود.

شیعه یا سنی، من یک مسلمانم؛ پیرو آیین حضرت محمد(ص).او را آخرین پیامبر خدا می‌دانم، دینش را بهترین و کامل ترین دین و کتاب آسمانی اش را بهترین راهنما برای زندگی سعادتمندانه.

خوشبختی و سعادت ما در گرو عمل به آموزه‌های اسلام و قرآن است. در هیچ کجا نمی‌توان مشکل و عیبی را پیدا کرد مگر اینکه در آنجا از عمل به دستورات دین غفلت شده باشد. اگر در جامعه ای فقر است، گرانی است، دزدی است، طلاق زیاد شده و آمار تصادفات جاده ای و تلفات زلزله بالاست، اگر در جایی جنگی به وقوع می‌پیوندد و هزاران قربانی می‌گیرد، همه و همه به این دلیل است که دستورات دین در آنجا نادیده گرفته شده اند.

حال شما جامعه ای را تصور کنید که در آن هر شخص خود را موظف به عمل کردن به دستورات دین می‌دانست، آیا نتیجه آن جز خیر و برکت و خوشبختی برای همگان و پیشرفت آن جامعه بود؟

اما مگر آموزه‌های اسلام چیست که حتی تصور نتایج عمل به این آموزه‌ها هم شورانگیز و لذت بخش است؟شاید بتوان کل این آموزه‌ها را در چنین جمله ای خلاصه کرد: “خوبی کنید و بدی نکنید”. تمامی‌مشکلات امروز جامعه ما بخاطر این است که آنگونه که باید به این جمله عمل نمی‌شود.ما به بسیاری خوبی‌ها(واجبات)عمل نمی‌کنیم و خود را اسیر بسیاری بدی‌ها(محرمات)کرده ایم.این یک اشتباه است،اشتباهی که گاهی از روی فراموشی، گاهی بخاطر ندانستن و گاهی از روی غفلت مرتکب آن می‌شویم.

برای در امان ماندن از عواقب بد اشتباه و بهره مندی از ثمرات خوب عمل نکردن به آن باید جلو این اشتباه را بگیریم.اما جلوگیری از اشتباه چگونه ممکن است؟ما چطور می‌توانیم جلو فراموشی‌ها، ندانستن‌ها و غفلت‌هایی را که منجر به بروز اشتباه می‌شوند،بگیریم؟آیا این کار به تنهایی ممکن است یا در انجام آن نیاز به کمک دیگران داریم؟

هیچ یک از ما نمی‌توانیم ادعا کنیم که چیزی را فراموش نمی‌کنیم یا اینکه همه چیز را خودمان می‌دانیم. ما به کمک یکدیگر نیازمندیم تا آنچه را فراموش می‌کنیم به هم یادآوری کنیم، آنچه را نمی‌دانیم به هم یاد دهیم و در مورد آنچه از آن غفلت می‌کنیم به هم تذکر دهیم. با این کار درها را بر روی هرگونه اشتباهی خواهیم بست.این همان “امر به خوبی‌ها و نهی از بدی‌ها”ست که اسلام هم بدان توجه ویژه ای دارد.همین یادآوری، یاد دادن و تذکری که دوای فراموشی، ندانستن و غفلت از اشتباه است.ما برای عمل به خوبی و دوری از بدی به کمک هم احتیاج داریم تا از اشتباهات یکدیگر جلوگیری کنیم.بی شک برکات این کار شامل حال همه مان خواهد شد.