تبیان، دستیار زندگی

جهان بی‌جمعة موعود؟ هرگز                   

         بدون رنج نامحدود؟ هرگز                                                                          

                   دلم جاری‌ترین رود است، بی‌تو                            

                             به دریا می‌رسد این رود؟ هرگز

                                      جهان در حسرت ایینه مانده است

                                                       گرفتار غمی دیرینه مانده است

                                                                    شب تلخی است بی‌تو بودن ما

                                                                                 بگو تا صبح چند آدینه مانده است؟!

مردی بود عابد و همیشه با خدای خویش راز و نیاز می‏کردو نماز می‏گذارد و ذکر« الله،الله» از زبانش نمی افتاد .روزی شیطان او را وسوسه کرد و به او گفت : « ای مرد ! این همه« الله،الله» کردی و سحرها از خواب خوش بیدار شدی ؛ آخر یک مرتبه شد که تو لبیک بشنوی ؟ تو اگر به در خانه کس دیگری رفته بودی و این اندازه ناله می کردی ، لااقل یک مرتبه جوابت را می داد.»
عابد دید ظاهراً حرف درستی است لذا این حرف بر او اثر کرد و وی دیگر« الله،الله» نگفت .
 در عالم رؤیا هاتفی به او گفت : « چرا مناجات خود را ترک کردی ؟» پاسخ داد : من دیدم این همه مناجات می کنم و با خدا حرف می زنم ؛ ولی یک مرتبه در جواب من لبیک گفته نشد !» هاتف گفت :« من از طرف خداوند بزرگ مأمورم که جواب تو را بدهم ؛ همان درد و سوز و عشقی که ما در دل تو قرار دادیم لبیک ماست !»
کسانی که در راه و هدف ما به تلاش و مجاهدت بپردازند،قطعاً راه های خود را به ایشان می نمایانیم و «بی تردید» خداوند همراه نیکوکاران است  «عنکبوت 69»

اینم یه لینک تلاوت قرآن توسط احمد سعود.

خیلی خیلی دلنشین و زیباست.

http://www.mp3quran.net/saud.html

ای آنکه زنده از نفس توست جان من
آن دم که با تو‌ام، همه عالم ازان من
آن دم که با توام، پُِرم از شعر و از شراب
می‌ریزد آبشار غزل از زبان من
آن دم که با توام، سبکم مثل ابرها
سیمرغ کی‌ رسد به بلندآسمان من
بنگر طلوع خنده‌ی خورشید بر لبم
زان روشنی که کاشتی ای باغبان من!
با تو سخن ز مهر تو گفتن چه حاجت است؟
خود خوانده‌ای به گوش من این، مهربان من

امام موسی کاظم (ع):«أفضَلُ العِبادَةِ بَعدِ المَعرِفَةِ‌ إِنتِظارُ‌ الفَرَجِ؛بهترین عبادت بعد از شناختن خداوند،‌ انتظار فرج و گشایش است.»

امام علی (ع):«اُحصُدِ الشَّرَّ مِن صَدرِ غَیرِک بِقَلعِهِ مِن صَدرِک؛قلب خود را از کینه دیگران پاک کن،‌ تا قلب آنها از کینه تو پاکیزه گردد.»

امام علی (ع):«اَکثَرُ مَصَارعِ‌ العُقُولِ تَحتَ بُرُوقِ المَطَامِعِ؛قربانگاه عقلها غالبا در پرتو طمعها است.»

آن گاه که سنگ خویشتن را به سینه می زنیم نباید امید داشته باشیم همگان فرمانبردار ما باشند .

اندوه و نشاط همواره دوشادوش هم سفر کنند و در آن هنگام که یکی بر سفره ی شما نشسته است ، دیگری در رختخوابتان آرمیده باشد.شما پیوسته چون ترازویید بی تکلیف در میانه اندوه و نشاط .

آسودگی آدمی ، به گنج و دینار نیست که به خرد است و روشن بینی .

باز گردای بغض صحرا گرد من
باز گرما ده به بیت سرد من                                                             
ای که عمق انتظارات منی                                                     
ای که پشت استعارات منی
من شب ظلمانی استم تار تار
انتظارم انتظارم انتظار
منتظر بودن عبادت کردن است
با خیال دوعادت کردن است

آنچه را که بکاری همان را درو خواهی کرد . معنای عملی این ضرب المثل آن است که ما همواره چیزی را که بیش از همه به آن می اندیشیم و به شدت به آن اعتقاد داریم و در ژرفترین سطوح انتظارش را داریم به طور روشن آن را مجسم می کنیم و به سوی زندگی خود می کشانیم . وقتی منفی و هراسان و مضطرب هستیم و احساس ناامنی می کنیم ، همان تجربه ها و موقعیت ها و مردمانی را که می خواهیم از آنها بپرهیزیم ، به خود جذب می کنیم ولی اگر اساساً گرایش ما مثبت باشد و منتظر و آرزومند شادی و رضایت و سعادت باشیم ، مردم و رویدادها و اوضاع و شرایطی را به خود فرا می خوانیم که با توقعات مثبت ما همنوا باشند . پس هر اندازه میزان انرژی مثبتی که در تصور و تجسم خواسته خود می گذاریم بیشتر باشد . تجلی آن نیز در زندگی ما فزونتر خواهد شد . این دگرگونی صرفاً از طریق اندیشه مثبت رخ نمی دهد بلکه باید ژرف ترین و اساسی ترین نگرشهایی را که نسبت به زندگی داریم کشف کنیم و بشناسیم و تغییر دهیم گاه ما به علت ترسها و مفاهیم منفی خود نمی گذاریم که در زندگی به خردسندی و کامروایی برسیم بنابراین باید خود این مجال را فراهم کنیم که به خوشبختی و توفیق و محبت دست یابیم .

یکى از عوامل اصلى و در واقع شرط لازم پدید آمدن محبت، معرفت است. هر موجودى که معرفت بیشترى نسبت به خداوند داشته باشد، محبت بیشتری به او دارد. بیشترین معرفت به خداوند از آنِ خود خداوند است؛ یعنى او به ذات خود معرفت دارد و دیگر موجودات همه از معرفت حقیقت او عاجرند؛ عاکفان‌ کعبه جلالش‌ به‌ تقصیر عبادت‌ معترف‌ که‌ «ما عَبَدْناکَ حَقَّ عِبادَتِکَ »و واصفان‌ حِلیه‌ جمالش‌ به‌ تحیّر منسوب‌ که‌ «ما عَرَفْناکَ حَقَّ مَعْرِفَتِکَ! »
خدا در قرآن مجید در بسیاری از موارد به بندگانش اعلام محبت و عشق کرده است که ده مورد آن اشاره می‌شود:
1. پیروان دین خدا
 بگو: اگر خدا را دوست مى‏دارید، از من پیروى کنید! تا خدا (نیز) شما را دوست بدارد.»
بنده مخلص که اخلاص خود را با محبت به خدا عرضه می دارد هیچ هدفی جز این ندارد که خدا هم او را دوست بدارد. کسی که خدا را دوست دارد باید به اندازه طاعت و ادراک و شعورش از دین او پیروی کند و دین نزد خدا اسلام است.
در این آیه اطاعت از پیامبر علت محبت حق به عبد است . هر کس از پیامبر پیروى کند، قطعاً از خدا پیروى کرده است‏.لازمه‏ ایمان به خدا، پیروى از اولیاى اوست و هر کس در عمل سست است، در حقیقت پایه‏ محبت او سست است. اگر مى‏خواهید خداوند شما را دوست بدارد، باید از سنت رسول اللّه پیروى کنید. انسان مى‏تواند به جایى برسد که رضاى او، رضاى خدا و پیروى از او، پیروى از خدا باشد.
2و3. توابین و پاکان
 « همانا خداوند آنان را که پیوسته به درگاهش توبه و انابه کنند و نیز پاکیزگان دور از هر آلایش را دوست دارد.» 
توابین همان کسانی هستند که از خواب غفلت بیدار شده اند و به سوی پروردگار خویش برمی گردند. و منظور از طهارت طهارتى است که به دستور خداى متعال به دست مى آید ، نه اینکه هرکس که خود را شستشو دهد مورد محبت خدا قرار گیرد . طهارت در اینجا معنى وسیعى دارد که هر گونه پاک‌سازى روحانى از آثار شرک و گناه، و جسمانى از آثار آلودگى به کثیفی ها را شامل مى‏شود.
4. متوکلین
« هنگامى که تصمیم گرفتى، (قاطع باش! و) بر خدا توکل کن! زیرا خداوند متوکلان را دوست دارد.» 
توکل، یکی از منازل دین و مقامی است از مقامات اهل یقین، و یکی از درجات مقربین است. توکل، در شرع مقدس اسلام، عبارت است از اینکه قلب در تمام امور به خدا اعتماد نموده، از غیر او منقطع شود.  توکل رمز موفقیت است و کسانی که بر خداوند توکل می کنند دارای صفاتی هستند که این صفات ویژه باعث شده است که مورد محبت و عنایت خاص خداوند قرار گیرند.

بهترین چیز این است كه خودت باشی شكوهمند ساده و صادق.

تجربه نامی است كه انسان برروی اشتباهات خود میگذراد.

هیچ كاری را به اندازه خوشی و شادی دست كم نگرفته ایم.

مهم نیست اگر زمین بخورید ، مهم دوباره برخاستن است .

وقتی باانگشت کسی را نشان می کنیم ، به یاد داشته باشیم که سه انگشت دیگر به طرف خودمان برگشته .