به نام خدا
این حدیث ان الانسان حریص علی ما منع آنطور که از معنی ظاهری آن برداشت می شود نباید کسی را از امری باز داشت چون کنجکاو تر می شود اما یک معنی ظریف تر از این هم می توان برداشت کرد که انسان باید ببیند نسبت به چه چیزی حرص می ورزد آن چیز به ضرر آن است وباید از آن دوری کند نه اینکه کسی را از چیزی منع نکنند اگر اینطور بودما که از کتاب خدا منبعی معتبر تر نداریم پس در قرآن هم باید از چیزی منع نکند چون مردم حریص تر می شوند
واگر در زندگی علمای بزرگ هم دقت کنیم مشخص می شود که این چیزی حریص است از آن اعراض کند مثل داستان هندوانه خوردن حضرت امام خمینی که هنگامی که ظاهرا یکی از نوه هایش هندوانه از ایشان طلب کردن و ایشان در حالی که در حال خوردن هندوانه بودند فرمودند شما نمی توانید از این هندوانه بخورید علت را که جویا می شوند معلوم می شود ایشان هوس هندوانه می کنند و جهت مقابله با هوای نفس به آن هندوانه نمک زده بودند .
لذا این حدیث حال متواتر هست یا نه اهل فن می دانند اما دلیل نمی شود که هر معضل اجتماعی را منع نکنیم به بهانه اینکه این حدیث و یا بنا به نظر بعضی علما این اصلا شاید حدیث هم نباشد و مانند ضرب المثل های زبان خودمان معروف شده است که « ان الانسان حریص علی ما منع»این ایده درستی نیست که با توجه به این سخن اکنون که دشمنان ملت ایران با وسایل گوناگون از قبیل رواج بی حجابی به بهانه آزادی و پخش برنامه های مخرب از طریق شبکه های ماهواره ای و اینتر نت و فیس بوک و تویتر و... سعی در انحراف و گمراه کردن نسل جوان و آینده سازان این جامعه را دارند ما دست روی دست بگذاریم و بگوییم نباید آنها را منع کنیم کنجکاوتر می شوند وبیشتر دنبال این برنامه ها می روند
وظیفه امر به معروف ونهی از منکر حکم می کند که ما از تمام توانمان در را ه جلو گیری از اشاعه منکرات در جامعه شویم
چون حدیثی قریب به این مضمون از پیامبر روایت شده اکر حدیثی از ما روایت کنند آن را با کتاب خدا مقایسه کنید اگر با آن مطابقت داشت از ماست و الا آن سخن از ما نیست
حال اگر این سخن را با نص قرآن مقایسه کنیم متوجه می شویم که قرآن در آیات زیادی مردم را از انجام بعضی امور منع می فرماید و این خود نشانگر این است که این سخن با آیات قرآن هم خوانی ندارد و و اگر هم هم خوانی داشته باشد به این صورت می تواند باشد که از همین نکته آن استفاده کنیم که این حدیث به این نکته اشاره دارد که ای انسان ملاک تشخیص همان هوای نفس توست یعنی اگر میل نفسانی به انجام عملی داشتی این عمل همان عملی است که برای تو ممنوع شده است و نباید انجام دهی
و به عنوان خلیفه خدا در روی زمین به تو عقل و اختیار داده شده است که بیاندیشی و ببینی آنچه هوای نفست از تو می خواهد و برای آن حرص می ورزی برای تو ممنوع شده است ملاک ممنوعیت همین حرص تو برای انجام آن است همین که حرص می زنی بی حجاب باشی یا ماهواره داشته باشی این حرص بر همان چیزی است که از نظر شرع برایت ممنوع است
نه اینطور توجیه کنیم که اگر منع کنیم بد تر می شود
پس خداوند در قرآن کریم ما را از بسیاری کارها منع نموده آیا این از یک مسلمان پذیرفته است که بگوید چون قرآن آنت را منع کرده من حرصم بیشتر شده و کنجکاو تر شده ام پس بروم این کار را انجام بدهم
اولین روزی بود که همراه برادر و پسر عمویم به سینما رفته بودم قبل از آن نه تلوزیون دیده بودم ونه سینما رفته بودم
در ردیف های جلو نشسته بودیم از فیلم چیززیادی یادم نیست فقط یادمه دونفر بودند که سوار کامیون شدند و راه افتادند
کامیون داشت به دوربین نزدیک می شد همین طور که نزدیک می شد بسیار ترسیدم وگفتم که الان زیرمان می گیرد کم
مانده بود که ازجا بلندشم وفرار کنم . شما چطور؟
فکر کنم سال اول راهنمایی بودم تا آن لحظه تلوزیون ندیده بودم همراه پدرم به منزل یکی از هم شهریان دعوت شدیم
موقع اخبار تلوزیون شد گفتند تلوزیون را روشن کنید ببینیم اخبار چی می گه؟ من هم در مقابل توزیون نشسته بودم گوینده
اخبار سلام کرد وشروع به اخبار نمود
من نگاه کردم دیدم گوینده دارد به من نگاه می کند باخودگفتم این مرد دارد به من سلام می کند.شما چطور؟
بسم الله الرحمن الرحیم
آیا تاکنون چیز گرانبهائی گم کرده اید؟ برای یافتن آن چه ترفندی به کار می برید .آیا شما گم شده ای دارید؟ حتماً گمشده ای دارید. هر کس دنبال چیزی می گردد و برای به دست آوردن آن تلاش می کند. اما اگر نیک بنگریم همه خلق جهان گمشده دارند .همه از وضعی که دارند ناراضی اند .وبه بهتر از آن می اندیشند .
مادری را تصور کنید که فرزندش را گم کرده است . چه حالی دارد . طفلی را تصور کنید که مادر و پدرش را گم کرده چه حالی پیدا می کند؟خود شما اگر چیز گرانبهایی را از دست بدهید چه حالی پیدا می کنید؟اگر عزیزترین عزیز خود را گم کرده باشید چه می کنید ؟ آیا در خانه می نشینید و می گویید بیا یا برای آمدنش وارد عمل می شوید .اول از خودتان شروع می کنید . می گویید چه عملی از من سر زده که او رنجیده است وبعد به دنبال علت های دیگر می گردید و....
اما افسوس ما همه چیزمان را گم کرده ایم و وهیچ حرکتی نمی کنیم. آری ما عدالت را گم کرده ایم
علم ودانش را گم کرده ایم معشوق را گم کرده ایم و..... وبی تفاوت نشسته ایم.
بیایید از خود شروع کنیم ببینیم علت چیست که معشوق از ما روی می گرداند.
بیایید چون تشنگان دنبال آب بگردیم .
تقدیم به همه منتظران
