تبیان، دستیار زندگی

یک روز تعطیل برای هواخوری از خانه خارج شدم و به یکی از تفریح گاه های معروف شهر رفتم، ازدحام جمعیت غوغا می‌کرد و کندی حرکت در مسیر راه پیمایی من را یاد شلوغی های خیابان و ترافیک وحشتناک پایتخت می انداخت. اما نسیم خنکی که در نیمه های تابستان صورت همگان را نوازش می داد و صدای موزون و هماهنگ برگ درختان که همراه با نسیم شبانگاهی قطعه ای هنری از جلوه طبیعت زیبا را می نواختند، هر آدم طبیعت گرایی را از عالم شهر بیرون می برد و به یاد باغ های مصفا و خوش آب و رنگ اطراف شهر می انداخت. ناخودآگاه نگاهم به آب روان رودخانه پایین دست که از کنارمان می گذشت خیره شد و احساس کردم که صدای آب رودخانه و صدای حرکت درختان در ذهنم ترانه می سازند. ترانه ای که وجودم را پرواز می داد. اما من به پرواز نرسیدم! زیرا احساس کردم ضربه ای به سرم وارد شد. ابتداپنداشتم که از ذوق حرکت درختان بود اما وقتی صدای آهنگ طبیعت در ذهنم کاسته شد متوجه درگیری دو خانواده در کنار خود شدم که از قضا یکی از حرکات رزمیشان هم نثار من شده بود.

وقتی به خودم آمدم درگیری شدید دوخانواده را دیدم که وساطت سایرین و انتظامات محل هم دردی را از آن دوا نمی کرد. بالاخره بعد از مدتی کش مکش و انجام حرکات آکروباتیک طرفین که کاملا هم ناشیانه بود! هر دو جناح از نفس افتادند و ترجیح دادند که در ادامه کار با تقدیم کلمات غیر ادبی به یکدیگر از هم فاصله بگیرند و شمع ماجرا را زیر سیبیلی خاموش کنند.

چون به دنبال مطلبی برای نوشتن بودم سعی کردم به تعقیب یکی از آن دو خانواده بپردازم تا با زیرنظر داشتن رفتار و حرکات بعد از جنگ خانوادگیشان، تحقیق و بررسی در این زمینه داشته باشم.

لحظات جالبی بود، به نظر می آمد خانواده ای که من مخفیانه به تعقیب آن ها پرداختم از سطح بالای اجتماعی برخوردار بودند زیرا مرتب و شیک پوش بودند و با لحن زیبایی سخن می گفتند، رفتارشان کنترل شده بود و اصراری به ادامه ماجرا نداشتند.

آن خانواده که از پدر و مادر و دو پسر و یک دختر جوان تشکیل شده بود بعد از اتمام درگیری در گوشه ای از تفریحگاه سرگرم سرزنش و انتقاد یکدیگر شدند. دختر خانواده به برادرانش می گفت:" این همه راه تا این جا اومدیم تا تفریح کنیم و لذت ببریم اما غرور شما دونفر همه چیز رو خراب کرد و اعصاب همه رو به تشنج کشید" مادر خانواده هم با عصبانیت می گفت: " دعوا برای انسان نیست چون جز استرس و مشکل زایی چیز دیگری نداره،وقتی آدم می تونه با صحبت کردن در آرامش و امنیت مشکلش رو حل کند چرا باید با درگیری و زد و خورد این کار رو انجام بده؟! هیچ کس توی دعوا پیروز نمی شه، شما می خواستید از طبیعت لذت ببرید ولی سر یک موضوع الکی فشار و اعصاب خودتون و خانواده رو له کردید. پیروز شدن شما توی دعوا به این استرس و اضطرابی که الان داره به ما وارد می شه نمی ارزه"

بله این خلاصه یک دعوای خیابانی همراه با خانواده بود.

در گذشته آدم ها تصور می کردند زمانی که با طرف مقابلشان به توافق نمی رسند بهترین راه این است که فورا یک چک یا لگد تقدیم یکدیگر کنند و با زبان تنبیه با هم رفتار نمایند که در این مواقع مسلما طرف قدرتمندتر، پیروز میدان بود یا کار به کلانتری و شکایت و دادگاه و التماس و از این جور حرف ها می کشید که نه عاقبت خوشی داشت نه جلوه زیبایی. اما آن زمان مشغولیات زندگی کم تر بود و فرصت مردم برای پرداختن به کارهای حاشیه ای بیشتر، همین بود که در برخی از سطوح اجتماعی آن زمان دعوا و درگیری و پیروزی در آن یک نوع تفریح و سرگرمی به حساب می آمد و طرفداران زیادی داشت.

حال، در دنیای امروز بعد از گذشت دهه های مختلف علمی و فرهنگی و مدرنیزه شدن زندگی آدم ها و ارتقای چشمگیر سطح فرهنگی ، اجتماعی و علمی مردم، دیگر نه تنها دعوا، درگیری و جرو بحث با دیگران یک نوع تفریح و سرگرمی به حساب نمی آید بلکه نوعی خطای اجتماعی و ضعف فرهنگی است که علاوه بر مشکلات و معضلاتی که ایجاد می کند، موجب تخریب شخصیت فردی و اجتماعی نزاع کننده و اطرافیان او می شود.

در زندگی افراد با شخصیت و فهمیده جرو بحث و درگیری هیچ جایگاهی ندارد، عصبانیت لحظه ای و بد و بیراه گفتن و انجام حرکات فیزیکی، در ذهن این افراد، اعمال و رفتاری زشت و ناپسند است که می تواند شخصیت فرد را نابود کند و اعتبار او را ضعیف جلوه نماید.

آن ها اغلب از پیش بردن بحث به دعوا و درگیری به شدت جلوگیری می کنند و هیچ گاه گونه ای یا حالتی صحبت و رفتار نمی کنند که موجب تحریک دیگران و شروع جرو بحث شوند. این افراد به آرامی و در کمال متانت سخن می گویند و از تو هین و تحقیر دیگران خودداری می کنند.

مزایای این گونه رفتار در این است که از مشکلات و عواقب درگیری و جروبحث در امانند،رابطه متعادل خود را با دیگران حفظ می کنند، اعتبار و شخصیت فرد و اطرافیان او نزد دیگران حفظ می شود، استرس و فشار اجتماعی این موضوعات به آن ها برخورد نمی کند، آرامش و متانت رفتاریشان آسیب نمی بیند، وقت آن ها برای حضور در بیمارستان و دادگاه و پاسگاه تلف نمی شود و شخصیت اجتماعیشان در این مکان ها تحقیر نمی‌شود. در این صورت با یک گذشت لحظه ای، خود را از ورود به یک دردسر بزرگ نجات می دهیم و با فراموش کردن موضوع بدون هیچ مشکلی به ادامه کار خود می پردازیم.

زیباتر از همه آن است که به خودمان ثابت می کنیم فردی صبور و منطقی هستیم و اوضاع را در هر شرایطی به بهترین روش کنترل می کنیم تا به اهداف مثبت خود برسیم. ما یاید در ذهن خود حک کنیم که مشکلاتی که با خشونت به سختی حل می شوند با مهربانی محو خواهند شد.

سلام 

دوستان عزیز تبیانی من یه پیشنهادی دارم می خواستم هر روز یه رمان بزارم البته نه همشو هر روز قسمتی از یه رمان ولی اول میخوام که نظر شما رو بپرسم

همه ما به سمت افرادیکه لبخند می زنند کشیده می شویم.

 1- لبخند یک کشش و جذبه فوری ایجاد می کند. دوست داریم نسبت به آنها شناخت پیدا کنیم.

2. لبخند حال و هوایتان را تغییر می دهد.

دفعه بعدی که احساس بی حوصلگی و ناراحتی کردید، لبخند بزنید. لبخند به بدن حقه می زند.

3. لبخند مسری است.

لبخند زدن برایتان شادی می آورد. با لبخند زدن فضای محیط را هم شادتر می کنید و اطرافیان را مانند آهن ربا به سمت خود می کشید.

4. لبخند زدن استرس را از بین می برد.

وقتی استرس دارید، لبخند بزنید. با اینکار استرستان کمتر می شود و می توانید برای بهبود اوضاع وارد عمل شوید.

5. لبخند زدن سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند.

به این دلیل عملکرد ایمنی بدن تقویت می شود که شما احساس آرامش بیشتری دارید. با لبخند زدن از ابتلا به آنفولانزا و سرماخوردگی جلوگیری کنید.

6. لبخند زدن فشارخونتان را پایین می آورد.

وقتی لبخند می زنید، فشارخونتان به طرز قابل توجهی پایین می آید. لبخند بزنید و خودتان امتحان کنید.

7. لبخند زدن اندورفین، سروتونین و مسکن های طبیعی بدن را آزاد می کند.

تحقیقات نشان داده است که لبخند زدن با تولید این سه ماده در بدن باعث بهبود روحیه می شود. می توان گفت لبخند زدن یک داروی مسکن طبیعی است.

8. لبخند زدن چهره تان را جوانتر نشان می دهد.

عضلاتی که برای لبخند زدن استفاده می شوند صورت را بالا می کشند. پس نیازی به کشیدن پوست صورتتان ندارید، سعی کنید همیشه لبخند بزنید.

9. لبخند زدن باعث می شود موفق به نظر برسید.

به نظر می رسد که افرادیکه لبخند می زنند اعتماد به نفس بالاتری دارند و در کارشان بیشتر پیشرفت می کنند.

10. لبخند زدن کمک می کند مثبت اندیش باشید.

لبخند بزنید. حالا سعی کنید بدون از بین رفتن آن لبخند به یک مسئله منفی فکر کنید. خیلی سخت است. وقتی لبخند می زنیم بدن ما به بقیه بدن پیغام می فرستد که “زندگی خوب پیش می رود”. پس با لبخند زدن از افسردگی، استرس و نگرانی دور بمانید.

سلام امروز دلم گرفته است دوست دارم یه شعری رو که هنوز چند ساعتی از سرودنش نگذشتته براتون بنویسم اسمش هست عروسک

صدات کردم نیومدی

 گذاشتی منو تو تنهایی

ای بی وفا رسمش نبود چشمامو گریون بذاری

عاشقتم عاشقتم ،عاشق جشمای بارونیتم

 ببار بارون ببار بارون دستمالمو خیس می کنم

بهم گفتی دوست دارم، عاشقتم، سر زیر باهات میزارم

 کو اون همه دل تنگیات کو اون همه دوست داشتنات

همش قد یه جمله بود آخرشم یه کلمه بود ،عروسک

من اراد ان یعلم ما له عند الله ، فلینظر ما لله عنده .

هر كه خواهد بداند نزد خدا چه دارد ، بنگرد خدا نزد وی چه دارد .

چندان بنالم ناله ها چندان برآرم رنگها
تا برکنم از آینه هر منکری من زنگها
بر مرکب عشق تو دل میراند و این مرکبش
در هر قدم میبگذرد زان سوی جان فرسنگها
بنما تو لعل روشنت بر کوری هر ظلمتی
تا بر سر سنگین دلان از عرش بارد سنگها
با این چنین تابانیت دانی چرا منکر شدند
کاین دولت و اقبال را باشد از ایشان ننگها
گر نی که کورندی چنین آخر بدیدندی چنان
آن سو هزاران جان ز مه چون اختران آونگها
چون از نشاط نور تو کوران همی بینا شوند
تا از خوشی راه تو رهوار گردد لنگها
اما چو اندر راه تو ناگاه بیخود میشود
هر عقل زیرا رسته شد در سبزه زارت بنگها
زین رو همیبینم کسان نالان چو نی وز دل تهی
زین رو دو صد سرو روان خم شد ز غم چون چنگها
زین رو هزاران کاروان بشکسته شد از ره روان
زین ره بسی کشتی پر بشکسته شد بر گنگها
اشکستگان را جانها بستست بر اومید تو
تا دانش بیحد تو پیدا کند فرهنگها
تا قهر را برهم زند آن لطف اندر لطف تو
تا صلح گیرد هر طرف تا محو گردد جنگها
تا جستنی نوعی دگر ره رفتنی طرزی دگر
پیدا شود در هر جگر در سلسله آهنگها
وز دعوت جذب خوشی آن شمس تبریزی شود
هر ذره انگیزندهای هر موی چون سرهنگها

انسان همچون رودخانه است هر چه عمیق تر باشد آرامتر و متواضع تر است

تكامل روحیتان را توسعه دهید

برای آرامش مدی تیشن كنید

چطور شما فنجانهای قهوه یا چای را می خوانید

فیثاغورث یكی از بزرگترین فیلسوفهای یونان بود و در مصر وارد مدرسه خصوصی عرفا شد؛ اما رد شد و یك از بهترین ذهنهای هر دوره شد. او از آنها تقاضا كرد اجازه ورود به او بدهند؛ ولی به او گفته شد تا آموزشهای خاص سرعت و تنفس را نبیند به او اجازه داده نمی شود وارد مدرسه شود.

از فیثاغورث گزارش شده است كه گفته است من در جستجوی دانش هستم نه یك سری دستورها، ولی مسئولین مدرسه گفتند ما نمی توانیم به شما آموزش دهیم زیرا با دیگران متفاوت هستید. ما واقعاً علاقمند به دانش نیستیم؛ هرگز! بلكه به تجربه های واقعی علاقمند هستیم و دانش چیزی نیست مگر چیزی كه زندگی و تجربه شده است. بنابراین شما باید 40 روز بطور مستمر در حالتی خاص با آگاهی از محلهای خاص نفس بكشید و هیچ راه دیگری وجود ندارد. بنابراین فیثاغورث باید این دوره آموزش را طی می كرد و بعد از 40 روز آموزش جدی، به او اجازه داده شد وارد مدرسه شود. از فیثاغورث نقل كرده اند كه گفته است: به فیثاغورث اجازه نمی دهید؛ من كه بشری متفاوت هستم؛ من دوباره متولد شدم؛ شما درست می گفتید من در اشتباه بودم. تمام عقیده های من معقول بودند زیرا مركز وجودم تغییر یافته بود. قوه تفكرم قلبم بود و حالا می توانستم چیزها را لمس كنم در صورتیكه قبل از این آموزش فقط می توانستم چیزها را از طریق قوه تفكرم ( مغزم) درك كنم . ولی هم اكنون می توانم احساس كنم كه حقیقت برای من یك مفهوم تنها نیست ؛ بلكه یك زندگی است. او قصد نداشت فیلسوف شود. پس در این آموزش چه چیزی را جستجو می كرد؟ این پنجمین روشی بود كه در مصر به فیثاغورث داده شد اگر چه خیلی قدیمی بود.

این روش (توجه كردن بین ابروها) اجازه دهید تصورات قبل از فكر كردن باشد. بالای سرتان را پر از ذات تنفس ( پرانا) بكنید و سپس آن را نورباران كنید.

این روشی بود كه به فیثاغورث داده شد. او با این روش به یونان رفت و پدر فیلسوف در غرب شد. و این روش را به عنوان بازی جالبی برای كاوش تأثیر علم الهی روی زمین قرار داد. "لئوناردو داوینچی" این روش را معرفی كرد و یكی از رهبران شد. "اسحاق نیوتن" نیز یكی از مبتكرین و مخترعین بود. "نیلز بهر" این روش را برای توسعه چیزی كه ما فیزیك كوانتوم می نامیم، بكار برد. "شردینگر" كه برنده جایزه نوبل بود در كتاب "زندگی چیست؟" یكی از بهترین بنیانگذارانی بود كه DNA را درك كرد.

این روش: توجه كردن بین ابروها یكی از روشهای خیلی مهم است. تلاش كنید آن را درك كنید. فیزیولوژی و علم مدرن گفته است بین ابروها غده ای وجود دارد كه قسمت اسرار آمیز بدن است. این غده كه غده صنوبری نامیده می شود؛ چشم سوم است. بین چشمها، چشم سوم وجود دارد و می تواند هر لحظه عمل كند؛ اما بطور طبیعی یك سرچشمه نیست و شما باید تمرینهائی را برای اینكه آن را باز كنید؛ انجام دهید. چشم سوم تاریك نیست؛ بلكه بطور ساده بسته شده است. این روش، توجه كردن بین ابروهایتان، چشم سوم را باز می كند. چشمهایتان را ببندید و بعد با دو چشم در وسط ابروهایتان، تمركز كنید. گویی با چشمهای بسته می بینید. تمام توجه تان بین ابروهایتان باشد.