تبیان، دستیار زندگی

تنها بازمانده ی یک کشتی شکسته به جزیره ی کوچک خالی از سکنه ای افتاد.
او با دلی لرزان دعا کرد که خدا نجاتش دهد. روز ها به افق نگاه میکرد بلکه کسی را برای کمک بیابد. ولی ........  کسی نمی آمد. سرانجام خسته و ازپا افتاده موفق شد از تخته پاره های کشتی کلبه ای بسازد تا خود را از عوامل زیان بار محافظت کند. و دارایی های اندکش را در آن نگه دارد. اما روزی که برای جستجوی غذا بیرون رفته بود ، به هنگام برگشتن دید که کلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان میرود. متاسفانه بدترین اتفاق ممکن افتاده و همه چیز از دست رفته بود. از شدت خشم و اندوه در جا خشکش زد.فریاد زد : (( خدایا چطور راضی شدی با من چنین کاری بکنی ؟))
صبح روز بعد با صدای بوق کشتی ای که به ساحل نزدیک می شد از خواب پرید. کشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد. مرد خسته از نجات دهندگان پرسید :.((شما ها از کجا فهمیدید من در اینجا هستم؟)). آنها جواب دادند :.((ما متوجه علائمی که با دود میدادی شدیم.)). وقتی که اوضاع خراب میشود ، نا امید شدن آسان است. ولی ما نباید دلمان را ببازیم ، چون حتی در میان درد و رنج، دست خدا در کار و زندگیمان است.