تبیان، دستیار زندگی

اوّل ذی الحجه

1. عزل ابوبکر از تبلیغ سوره برائت 2. آغاز نامه ها برای جنگ صفین

پنجم ذی الحجه

1. جنگ سویق

ششم ذی الحجه

1. ازدواج امیر المومنین علیه السلام و حضرت زهرا سلام الله علیها 2.مرگ منصور دوانیقی

هفتم ذی الحجه

1. شهادت امام باقر علیه السلام 2. بردن امام کاظم علیه السلام به زندان بصره

هشتم ذی الحجه

1. توطئه ترور امام حسین علیه السلام 2. دعوت عمومی حضرت مسلم علیه السلام در کوفه 3. حرکت امام حسین علیه السلام از مکه به عراق

نهم ذی الحجه

1.روز عرفه 2. شهادت حضرت مسلم و هانی 3. روز سد ابواب

دهم ذی الحجه

1.عید قربان 2. شهادت عبدالله بن محض و جمعی از آل حسن علیهم السلام 3. نماز عید امام رضا علیه السلام در خراسان

یازدهم ذی الحجه

1.روز نوشتن دعای صباح 2. افشاء سر ولایت توسط عایشه

سیزدهم ذی الحجه

1. شق القمر

چهاردم ذی الحجه

1. بخشیدن فدک به حضرت زهرا سلام الله علیها

پانزدهم ذی الحجه

1. ولادت امام هادی علیه السلام

هجدهم ذی الحجه

1.عید غدیر 2. قتل عثمان3. خلافت ظاهری امیر المومنین علیه السلام

بیستم ذی الحجه

1. خروج ابراهیم بن مالک اشتر برای جنگ با ابن زیاد

بیست و دوّم ذی الحجه

1. شهادت میثم تمار

بیست و چهارم ذی الحجه

1. روز مباهله 2. روز خاتم بخشی 3. نزول سوره هل اتی

بیست و پنجم ذی الحجه

1. اولین نماز جمعه امیرالمومنین علیه السلام

بیست و هفتم ذی الحجه

1.مرگ مروان 2. واقعه حره 3. وفات علی بن جعفر علیه السلام

آخر ذی الحجه

1. مرگ پدر ابوبکر 2. مرگ هند جگرخوار

تتمۀ ذی الحجه

1. نامه پیامبر صلی الله علیه و آله به پادشاهان بزرگ 2. رحلت حضرت ابوذر 3. مرگ ابوموسی اشعری 4.وفات زراره

گرفته شده از: http://www.berkeh.ir

علی بن مهزیار می گوید:
برای امام جواد علیه السلام نامه‌ای نوشتم و از اینکه در اهواز زلزله زیاد می‌آید، شکایت کردم و پرسیدم که آیا امام با خروج من از اهواز و رفتن به شهری دیگر موافق است یا خیر.
امام جواد علیه السلام در پاسخ نامه ام نوشت:« از اهواز به شهر دیگر نروید. در روزهای چهارشنبه و پنج شنبه و جمعه روزه بگیرید و غسل کنید و لباس های خویش را پاکیزه نگاه دارید. آن‌گاه روز جمعه از شهر خارج شوید و دعا کنید. خداوند بلا را از شما دور خواهد ساخت.»
به دستور امام عمل کردیم و از آن پس در اهواز زمین‌لرزه‌ای نشد.

منابع:
بحارالانوار، ج 50، ص 101، ح 14.

roshd.ir

امام جواد علیه السلام در سفری به کوفه در خانه مسیّب اقامت کرد. در حیاط این خانه درخت سدری بود که میوه نمی‌داد. امام کوزه آبی خواست و پای درخت وضو گرفت. پس از آن نماز مغرب و عشاء را به جماعت برای مردم خواند و دو سجده شکر به جا آورد.
مردم پس از نماز، دیدند درخت سدر میوه‌های زیبایی داده است. همه شگفت‌زده شدند و از میوه‌ها خوردند. میوه ها شیرین بود و هسته نداشت. آن‌گاه مردم با امام وداع کردند و امام به سوی مدینه حرکت کرد.

شیخ مفید می‌گوید:
من نیز از میوه آن درخت خورده‌ام، و دیده‌ام که هسته نداشت.

منابع:
بحارالانوار، ج 50، ص 57. 

گرفته شده از:رشد