تبیان، دستیار زندگی

 نمی دونم این شعر از كیه. ولی ارزش خوندن رو داره.

از باغ می برند چراغانیت کنند

 تا کاج جشنهای زمستانیت کند

پوشانده اند صبح تو را ابرهای تار

تنها به این بهانه که بارانیت کنند

یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند

این بار می برند که زندانیت کنند

یک نقطه بیش فرق  رحیم و رجیم نیست

از نقطه ای بترس که شیطانیت کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

گاهی بهانه ایست که قربانیت کنند

اگه كسی میدونه این شعر از كیه لطفا اسم شاعر رو بنویسه.

ممنون