به مردم بگو: به این مكان رغبت كنند و آنرا عزیز دارند و چهار ركعت نماز در آن گذارند.
دو ركعت اول:
به نیت نماز تحت مسجد است، در هر ركعت آن یك حمد و هفت بار (قل هوالله
احد) خوانده مىشود و در حالت ركوع و سجود هم هفت مرتبه ذكر را تكرار كنند.
دو ركعت دوم:
به نیت نماز امام زمان علیه السلام خوانده مىشود، بد ین صورت كه سوره
حمد را شروع كرده و آیه (ایاك نعبد و ایاك نستعین) صد مرتبه تكرار مىشود و
بعد از آن، بقیه سوره حمد خوانده مىشود، و سپس سوره (قل هو الله احد) را
فقط یك بار خوانده و به ركوع رفته و ذكر (سبحان ربى العظیم و بحمده) هفت
مرتبه، پشت سر هم تكرار مىشود.
و سپس به سجود رفته و ذكر (سبحان ربى الاعلى و بحمده) نیز هفت مرتبه، پشت سر هم تكرار مىشود.
ركعت دوم را نیز به همین ترتیب خوانده، چون نماز به پایان برسد و سلام
داده شود، یك بار گفته مىشود (لا اله الا الله) و به دنبال آن تسبیحات
حضرت زهرا علیها السلام خوانده شود وبعد از آن به سجده رفته و صد بار
بگویند: (اللهم صل على محمد و آل محمد).
آنگاه امام علیه السلام فرمودند: هر كه این دو ركعت نماز را در این
مكان (مسجد مقدس جمكران) بخواند مانند آن است كه دو ركعت نماز در كعبه
خوانده باشد.
چون به راه افتادم، چند قدمى هنوز نرفته بودم كه دوباره مرا باز خواندند و فرمودند:
بزى در گله جعفر كاشانى است، آنرا خریدارى كن و بدین مكان آور و آنرا
بكش و بین بیماران انقاق كن، هر بیمار و مریضى كه از گوشت آن بخورد، حق
تعالى او را شفا دهد.
حسن بن مثله جمكرانى مىگوید: من به خانه بازگشتم و تمام شب را در اند
یشه بودم، تا اینكه نماز صبح را خوانده و به سراغ على المنذ ر رفتم و
ماجراى شب گذشته را براى او نقل كردم و با او به همان مكان شب گذشته
رفتیم، و در آنجا زنجیرهایى را دیدیم كه طبق فرموده امام علیه السلام حدود
بناى مسجد را نشان مىداد.
سپس به قم نزد سید ابوالحسن رضا رفتیم و چون به در خانه او رسید یم،
خادم او گفت: آیا تو از جمكران هستى؟ به او گفتم: بلى! خادم گفت: سید از
سحر در انتظار تو است. آنگاه به درون خانه رفتیم و سید مرا گرامى داشت و
گفت: اى حسن بن مثله من در خواب بودم كه شخصى به من گفت:
حسن به مثله، از جمكران نزد تو مىآید، هر چه او گوید، تصدیق كن و به قول او اعتماد نما، كه سخن او سخن ماست و قول او را رد نكن.