تبیان، دستیار زندگی

دیر می فهمیم كه بهترین روزهای زندگیمون روزهایی بودند كه آرزو داشتیم زود بگذرند.

از امروز نهم ماه رمضان با یاری و کمک خداوند متعال هر روز ویژه نامه ای به مناسبت ماه مبارک رمضان تقدیم شما دوستان گرامی می نمایم۰

حرف دل

رمضان آمد و آهسته صدا كرد مرا
مستعد سفر شهر خدا كرد مرا

از گلستان كرم طرفه نسیمی بوزید
كه سراپای پر از عطر و صفا كرد مرا

نازم آن دوست كه با لطف سلیمانی خویش
پله از سلسله دیو دعا كرد مرا

فیض روح‌القدسم كرد رها از ظلمات
همرهی تا به لب آب بقا كرد مرا

من نبودم بجز از جاهل گم كرده رهی
لایق مكتب فخر النجبا كرد مرا

در شگفتم ز كرامات و خطاپوشی او
من خطا كردم و او مهر و وفا كرد مرا

دست از دامن این پیک مبارک نكشم
كه به مهمانی آن دوست ندا كرد مرا

زین دعاهاست كه با این همه بی‌ برگی و ضعف
در گلستان ادب نغمه سرا كرد مرا

هر سر مویم اگر شكر كند تا به ابد
كم بود زین همه فیضی كه عطا كرد مرا

حدیث

قال الباقر علیه السلام:

بنى الاسلام على خمسة اشیاء، على الصلوة و الزكاة و الحج و الصوم و الولایه.

امام باقر علیه السلام فرمود:

اسلام بر پنج چیز استوار است، برنماز و زكات حج و روزه و ولایت (رهبرى اسلامى).فروع كافى، ج 4 ص 62، ح 1

احکام

مبطلات روزه

 چیزهایی که  روزه را باطل مىكند: اول: خوردن و آشامیدن. دوم:  دروغ بستن به خدا و پیغمبر و جانشینان پیغمبر علیهم السلام. سوم:رساندن غبار غلیظ به حلق. چهارم: فرو بردن تمام سر در آب. پنجم:  اماله كردن با چیزهاى روان.نهم: قى كردن. و... احكام اینها در مسایل آینده گفته مىشود.

1- خوردن و آشامیدن
1573 اگر روزهدار عمدا چیزى بخورد یا بیاشامد، روزه او باطل مىشود، چه خوردن و آشامیدن آن چیز معمول باشد مثل نان و آب، چه معمول نباشد مثل خاك و شیره درخت، و چه كم باشد یا زیاد. حتى اگر مسواك را از دهان بیرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد، روزه او باطل مىشود، مگر آنكه رطوبت مسواك در آب دهان به طورى از بین برود كه رطوبتخارج به آن گفته نشود.

1574 اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن استبفهمد صبح شده، باید لقمه را از دهان بیرون آورد. و چنانچه عمدا فرو برد، روزهاش باطل است و به دستورى كه بعدا گفته خواهد شد، كفاره هم بر او واجب مىشود.

1575 اگر روزهدار سهوا چیزى بخورد یا بیاشامد، روزهاش باطل نمىشود.

1576 احتیاط واجب آن است كه روزهدار از استعمال آمپولى كه به جاى غذا به كار مى رود، خوددارى كند. ولى تزریق آمپولى كه عضو را بى حس مىكند یا به جاى دوا استعمال مىشود، اشكال ندارد.

1577 اگر روزهدار چیزى را كه لاى دندان مانده است، عمدا فرو ببرد، روزهاش باطل مىشود.

1578 كسى كه مىخواهد روزه بگیرد، لازم نیست پیش از اذان دندانهایش را خلال كند، ولى اگر بداند غذایى كه لاى دندان مانده در روز فرو مى رود، چنانچه خلال نكند و چیزى از آن فرو رود روزهاش باطل مىشود. بلكه اگر فرو هم نرود، بنابر احتیاط واجب باید قضاى آن روز را بگیرد.

1579 فرو بردن آب دهان، اگر چه بواسطه خیال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمىكند.

1580 فرو بردن اخلاط سر و سینه، تا به فضاى دهان نرسیده، اشكال ندارد. ولى اگر داخل فضاى دهان شود، احتیاط واجب آن است كه آن را فرو نبرد.

1581 اگر روزه دار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بمیرد، مىتواند بهاندازهاى كه از مردن نجات پیدا كند آب بیاشامد، ولى روزه او باطل مىشود. و اگر ماه رمضان باشد، باید در بقیه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را باطل مىكند، خوددارى نماید.

1582 جویدن غذا براى بچه یا پرنده و چشیدن غذا و مانند اینها كه معمولا به حلق نمىرسد، اگر چه اتفاقا به حلق برسد، روزه را باطل نمىكند. ولى اگر انسان ازاول بداند كه به حلق مى رسد، چنانچه فرو رود، روزهاش باطل مىشود، و باید قضاى آن را بگیرد و كفاره هم بر او واجب است.

1583 انسان نمىتواند براى ضعف روزه را بخورد، ولى اگر ضعف او به قدرى استكه معمولا نمىشود آن را تحمل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.

2-  دروغ بستن به خدا و پیغمبر
1596 اگر روزهدار به گفتن یا به نوشتن یا به اشاره و مانند اینها، به خدا و پیغمبر و جانشینان آن حضرت عمدا نسبت دروغ بدهد، اگر چه فورا بگوید دروغ گفتم، یا توبه كند، روزه او باطل است. و احتیاط واجب آن است كه حضرت زهرا سلام الله علیها و سایر پیغمبران و جانشینان آنان هم در این حكم فرقى ندارند.

1597 اگر بخواهد خبرى را كه نمىداند راست استیا دروغ نقل كند، بنابر احتیاط واجب باید از كسى كه آن خبر را گفته یا از كتابى كه آن خبر در آن نوشته شده، نقل نماید. لیكن اگر خودش هم خبر بدهد، روزهاش باطل نمىشود.

1598 اگر چیزى را به اعتقاد این كه راست است از قول خدا یا پیغمبر نقل كند و بعد بفهمد دروغ بوده، روزهاش باطل نمىشود.

1599 اگر بداند دروغ بستن به خدا و پیغمبر روزه را باطل مىكند و چیزى را كه مىداند دروغ استبه آنان نسبت دهد و بعدا بفهمد آن چه را كه گفته، راستبوده، روزهاش صحیح است.

1600 اگر دروغى را كه دیگرى ساخته عمدا به خدا و پیغمبر و جانشینان پیغمبر نسبت دهد، روزهاش باطل مىشود، ولى اگر از قول كسى كه آن دروغ را ساخته نقل كند، اشكال ندارد.

1601 اگر از روزهدار بپرسند كه آیا پیغمبر صلى الله علیه و آله و سلم چنین مطلبى فرمودهاند و او جایى كه در جواب باید بگوید نه، عمدا بگوید بلى، یا جایى كه باید بگوید بلى، عمدا بگوید نه، روزهاش باطل مىشود.

1602 اگر از قول خدا یا پیغمبر حرف راستى را بگوید، بعد بگوید دروغ گفتم، یا در شب دروغى را به آنان نسبت دهد و فرداى آن روز كه روزه مىباشد بگوید آنچه دیشب گفتم راست است، روزهاش باطل مىشود.

3- رساندن غبار غلیظ به حلق
1603 رساندن غبار غلیظ به حلق روزه را باطل مىكند، چه غبار چیزى باشد كه خوردن آن حلال است، مثل آرد، یا غبار چیزى باشد كه خوردن آن حرام است.

1604 اگر به واسطه باد غبار غلیظى پیدا شود و انسان با این كه متوجه است مواظبت نكند و به حلق برسد، روزهاش باطل مىشود.

1605 احتیاط واجب آن است كه روزهدار دود سیگار و تنباكو و مانند اینها را هم به حلق نرساند. ولى بخار غلیظ روزه را باطل نمىكند، مگر این كه در دهان به صورت آب در آید و فرو دهد.

1606 اگر مواظبت نكند و غبار یا بخار یا دود و مانند اینها داخل حلق شود،چنانچه یقین داشته كه به حلق نمى رسد روزهاش صحیح است.

1607 اگر فراموش كند كه روزه است و مواظبت نكند، یا بىاختیار غبار و مانند آن به حلق او برسد، روزهاش باطل نمىشود، و چنانچه ممكن استباید آن را بیرون آورد.

4- فرو بردن سر در آب
1608 اگر روزهدار عمدا تمام سر را در آب فرو برد، اگرچه باقى بدن او از آب بیرون باشد، بنا بر احتیاط واجب باید قضاى آن روزه را بگیرد. ولى اگر تمام بدن را آب بگیرد و مقدارى از سر بیرون باشد روزه او باطل نمىشود.

1609 اگر نصف سر را یك دفعه و نصف دیگر آن را دفعه دیگر در آب فرو برد،روزهاش باطل نمىشود.

1610 اگر شك كند كه تمام سر زیر آب رفته یا نه روزهاش صحیح است.

1611 اگر سر زیر آب برود ولى مقدارى از موها بیرون بماند، روزه باطل مىشود.

1612 احتیاط واجب آن است كه سر را در گلاب فرو نبرد، ولى در آبهاى مضاف دیگر و در چیزهاى دیگر كه روان است، اشكال ندارد.

1613 اگر روزهدار بىاختیار در آب بیفتد و تمام سر او را آب بگیرد، یا فراموش كند كه روزه است و سر در آب فرو برد، روزه او باطل نمىشود.

1614 اگر عادتا با افتادن در آب سرش زیر آب مى رود، چنانچه با توجه بهاین مطلب خود را در آب بیندازد و سرش زیر آب برود روزهاش باطل مىشود.

1615 اگر فراموش كند كه روزه است و سر را در آب فرو برد یا دیگرى به زور سر او را در آب فرو برد، چنانچه در زیر آب یادش بیاید كه روزه استیا آن كس دستخود را بردارد، باید فورا سر را بیرون آورد، و چنانچه بیرون نیاورد، روزهاش باطل مىشود.

1616 اگر فراموش كند كه روزه است و به نیت غسل سر را در آب فرو برد، روزه و غسل او صحیح است.

1617 اگر بداند كه روزه است و عمدا براى غسل سر را در آب فرو برد،چنانچه روزه او روزه واجبى باشد كه مثل روزه كفاره وقت معینى ندارد، غسل صحیح و روزه باطل مىباشد. ولى اگر واجب معین باشد، اگر به فرو بردن سر در آب قصد غسل كند، روزه او باطل است و بنابر احتیاط واجب غسل او هم باطل است،مگر آن كه در زیر آب یا در حال خارج شدن از آب نیت غسل كند، كه در این صورت غسل او صحیح است. و اما اگر روزه ماه رمضان باشد، هم غسل و هم روزه باطل است، مگر آن كه در همان زیر آب توبه نماید و در حال خارج شدن از آب نیت غسل كند،كه در این صورت غسل او صحیح است.

1618 اگر براى آنكه كسى را از غرق شدن نجات دهد، سر را در آب فرو برد، اگرچه نجات دادن او واجب باشد، روزهاش باطل است.

5- اماله كردن
1645 اماله كردن با چیز روان اگرچه از روى ناچارى و براى معالجه باشد، روزه را باطل مىكند، ولى استعمال شیافهایى كه براى معالجه است اشكال ..

6- قى كردن
1646 هرگاه روزهدار عمدا قى كند - اگر چه به واسطه مرض و مانند آن ناچار باشد - روزهاش باطل مىشود، ولى اگر سهوا یا بىاختیار قى كند، اشكال ندارد.

1647 اگر در شب چیزى بخورد كه مىداند به واسطه خوردن آن در روز بىاختیار قى مىكند، احتیاط واجب آن است كه روزه آن روز را قضا نماید.

1648 اگر روزهدار بتواند از قى كردن خوددارى كند، چنانچه براى او ضرر و مشقت نداشته باشد، باید خوددارى نماید.

1649 اگر مگس در گلوى روزهدار برود، چنانچه به قدرى پایین رود كه به فرو بردن آن خوردن نمىگویند، لازم نیست آن را بیرون آورد و روزه او صحیح است، واگر به این مقدار پایین نرود، باید آن را بیرون آورد، اگرچه موجب شود كه قى كند و روزهاش باطل شود، و چنانچه فرو برد روزهاش باطل مىشود، و بنابر احتیاط واجب باید كفاره جمع بدهد.

1650 اگر سهوا چیزى را فرو ببرد و پیش از رسیدن به شكم یادش بیاید كه روزه است، چنانچه به قدرى پایین رفته باشد كه اگر آن را داخل شكم كند خوردن نمىگویند، لازم نیست آن را بیرون آورد و روزه او صحیح است.

1651 اگر یقین داشته باشد كه به واسطه آروغ زدن چیزى از گلو بیرون مىآید، نباید عمدا آروغ بزند، ولى اگر یقین نداشته باشد اشكال ندارد.

1652 اگر آروغ بزند و بدون اختیار چیزى در گلو یا دهانش بیاید آن را بیرونبریزد، و اگر بى اختیار فرو رود، روزهاش صحیح است.

التماس دعا