تبیان، دستیار زندگی

فلك در قصد آزارم چرائی

گلم گر نیستی خارم چرائی

تو كه باری زدوشم برنداری

میان بار سر بارم چرایی

زكشت خاطرم جز غم نروئی

زباغم جز گل ماتم نرویی

زصحرای دل بی حاصل من

گیاه نا امیدی هم نرویی

آسمان تعطیل است

     ابرها بی كارنند

بادها خشك و خسیس

 هق هق گریه خود را خوردند

به دنیا دل نبنده هركه مرده

كه دنیا سر به سراندوه و درده

به قبرستون گذر كن تا ببینی

كه دنیا با رفیقونت چه كرده

خوشاآنانكه الله یارشان بی

بحمد و قل هو الله كارشان بی

خوشا آنانكه دایم در نمازند

بهشت جاودان بازارشان بی

پنج وارانه چه معنا دارد

خواهر كوچكم از من پرسید

من به او خندیدم

كمی آزرده وحیرت زده گفت

روی دیوار درختان دیدم

باز هم خندیدم

انقدر خنده برم داشت كه تفلك ترسید

بغلش كردم و بوسیدم و با خود گفتم

بعدها

وقتی كه باریدن به وقفه درد

سقف كوتاه دلت را خم كرد

بی گمان می فهمی

پنج وارانه چه معنا دارد

رفت وسیبی آورد نصف كردیم

دمی بر آن نیمه به نجوا می گفت

نكند یعنی... یعنی ... همین نیمه سیب

تن آن نیمه تب خواهش بود

گاز زدخنده لبهای خدارا چیدم

خیره بر نیمه گندیده خود خندیدم.

به قبرستان گذر كردم كم وپیش

بدیدم قبر دولتمند و درویش

نه درویش بی كفن در خاك رفته

نه دولتمند برده یك كفن بیش

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه ناپیداست

      من به پایان دگر نیندیشم

كه دوست داشتن زیباست.

خانه ام وقتی كه می آیی تمامش مال تو

   هرچه دارم غیر تنهایی تمامش مال تو

صد دوبیتی صد غزل دارم 

   شعرهای خوب یغمایی تمامش مال تو

ضرب آهنگ غزلهایم صدای پای تو

             این صدای پای رویایی تمامش مال تو

باز هم بیت بد پایان شعرم مال من

      بیت های خوب بالایی تمامش مال تو

معذرت میخواهم ای گل شادی ام پیش شماست

حس سرسبزی من آبادی ام پیش شماست

بی خیال از بودنم بودم به خویش آوردنم

حس خلق هرچه بادا آبادی ام پیش شماست

          من خریدار دوبند از شعر پروازم بگو

ای رهای سكه آزادی ام پیش شماست

معذرت می خواهم از كی زندگی باید نمود

ای كه تاریخ شب میلادی ام پیش شماست

وسعت ناچیزی من را ببخشید آشنا

دانم و دانی كه هرچه دادی ام پیش شماست

من طلب كار جوابی سخت از باغ توام

معذرت می خواهم ای گل شادی ام پیش شماست.