تبیان، دستیار زندگی

در این گزیده تنها از کتب معروف اهل سنت استفاده شده .

انحراف امت و فرقه فرقه شدن ها :

1 )پیامبر (ص) امت من هفتاد و سه فرقه می شوند که تنها یک فرقه در بهشت و بقیه در دوزخ اند .

سنن ابن ماجه ، کتاب الفتن ، ج 2 ، حدیث 3993

مسند احمد ج3 ص 120

سنن ترمذی ، کتاب الایمان

2 ) پیامبر(ص) اصحاب من را در روز رستاخیز به سوی چپ می برند ، پس می پرسم : آنان را به کجا می بریبد ؟ گفته میشود به خدا قسم به سوی جهنم ، آنگاه می گویم : پروردگارا ! اینان اصحاب من اند ! جواب داده می شود : تو نمی دانی که پس از رحلتت چه بدعت ها در دین نهادند پس من می گویم : دور باد از رحمت خدا کسی که پس از من ، تبدیل در دین خدا کند . و می بینم که تنها به اندازه چند ستر سرخود کسی از آنان نجات نمی یابد .

صحیح بخاری ج7 ص 209

صحیح مسلم ج4 ص 1792 (باب الحوض)

3 ) هرگاه اصحاب در حل مساله ای دچار مشکل می شدند ، ندا می دادند که : هیچ مشکلی نیست جز اینکه مشکل گشایش علی است .

مناقب خوارزمی ص 51

تذکره سبط ابن الجوزی ص 148

ابن مغازلی ص 79

4 ) عمر بن خطاب در بیش از هفتاد مورد گفت :

اگر علی نبود عمر "عمر بن خطاب" هلاک می شد .

مناقب خوارزمی ص 39

استیعاب ج 3 ص 1103

تذکره سبط ص 147

مطالب السئول ص 13

تفسیر نیسابوری (سوره احقاف)

فیض القدیر ج4 ص 357

من از موقعی که چشمانم را باز کردم در یک سلول میله ای زندانی بودم . نمی دونم جرم من چه بود که من را زندانی کرده بودند . بعد ها یکی از زندانی های سلول بقلی به من گفت به خاطر آوازی که اجداد من خوانده بودند من محکوم به حبس ابد شده ام یا بهتر است بگویم که کل خانواده من محکوم به حبس ابد شده اند .

این زندانی که ما در آن دوران محکومیت خودمان را می گذرانیم با بقیه زندان ها فرق دارد . لباس زندانی های این زندان راه راه نیست بلکه لباس هر کس یک رنگ متفاوت داشت . مثلا لباس من زرد بود که روی قسمت هایی از آن را خال های سیاه پوشانده بود و در سلولی آن طرف تر یک زوج جوان زندانی بودند که رنگ لباسشان همانند لباس پرستاران سفید بود . و لباس بعضی ها سیاه و لباس بعضی دیگر سفید با لکه های قهوه ای و لباس عده ای هم رنگارنگ بود انگار قوطی رنگ ها را خالی کرده بودند روی آن ها و همین طور رنگ های تک و قاطی و مختلف .

دور تا دور زندان سلول هایی بود که روی یکدیگر قرار گرفته بودند . در این زندان هم مثل باقی زندان ها نوع محکومیت افراد مختلف بود بعضی ها در زندان انفرادی مثل من و بعضی در زندان عمومی بودند . در گوشه ای از این زندان سلولی بود که زندانیان محکوم به اعدام را در آن ها نگه داری می کردند . هر روز صبح تعدادی از آن زندانیان را در جلوی در زندان جلوی چشم مردم اعدام می کردند و ما هم از پنجره زندان آن ها را می دیدیم که خیلی وحشت ناک بود .

زندان ما یک زندان بان داشت و او مرد آرامی بود و با عشق و علاقه صحبت های ما را گوش می کرد . البته ما زبان یک دیگر را نمی فهمیدیم و با این حال او به تمام حرف های ما بدون اینکه خسته شود گوش می کرد . در زندان ما فقط یک زندانی بود که حرف زندان بان را می فهمید و می توانست با او صحبت کند ، او در سلول انفرادی که بالای همه سلول ها بود زندانی بود و دوران محکومیت را سپری می کرد . او به جرم اینکه به تمام زبان ها و لهجه های دنیا می توانست حرف بزند زندانی بود . لباس او از همون لباس ها بود که قوطی های رنگ روش ریختخه بود .

هر روز صبح زندان بان مقداری آب و غذا به ما می داد و ما می بایست تا فردا صبح با آن غذا یه جوری می ساختیم و چیز جالب دیگری که در این زندان وجود داشت این بود که به هرکسی غذای مورد علاقه اش را می دادند و غذا ها هم بسیار خوشمزه بود ، گاهی وقت ها بعضی زندانی ها را به زندان دیگری در نقطه ای دور در این شهر شلوغ تبعید می کردند ، و دیگر از آن ها خبری نمی شد .

صدای من در این زندان از همه قشنگ تر بود به همین دلیل وقتی که حوسله همه سر می رفت از من می خواستند که برایشان آواز بخوانم من هم بادی به قب قب می انداختم و شروع به خواندن می کردم حتی زندان بان هم از صدای من خوشش می آمد صدای من آن قدر زیبا بود که مردمی را که از بیرون زندان می گذشتند گاهی برای گوش کردن به آواز من متوقف می کرد و آن ها بعد از چند لحظه توقف دوباره به راه خود ادامه می دادند .

من به آن سلول و آن زندان عادت کرده بودم بخصوص زندان بان را خیلی دوست داشتم ، او هم من را خیلی دوست داشت و همیشه سعی می کرد که مانند من آواز بخواند ولی نمی توانست من از این کار او خنده ام می گرفت ولی هیچ وقت به روی خودم نمی آوردم و به خاطر اینکه او خوشحال شود شروع به آواز خواندن می کردم ، اوهم با من می خواند .

یک روز صبح یک زندان بان پیر که انگار بر روی سر و صورتش برف نشسته باشد به زندان ما آمد ، او یک چرخ در زندان ما زد و همه زندانی ها را از کوچک تا بزرگ بر انداز کرد ، وقتی که من را دید در چشمانم خیره شد و چند لحظه در همان حال باقی ماند و بعد شروع کرد به آواز خواندن ، او همانند من آواز می خواند من هم از اینکه کسی در این دنیا وجود دارد که می تواند مانند من آواز بخواند خوشحال شدم و شروع به آواز خواندن کردم .

او شروع به خندیدن کرد و گفت صدایش خیلی زیباست و به پیش زندان بان رفت من صحبت آن ها را نمی شنیدم چون خیلی آهسته صحبت می کردند ، آن دو تقریبا نیم ساعت با یکدیگر صحبت کردند و هرچند لحظه یک بار نگاهی به من می کردند و دوباره صحبت خود را ادامه می دادند .

بالاخره آن دو صحبتشان تمام شد و هردو به طرف من حرکت کردند . آن زندان بان پیر من را از زندان بان قبلی تحویل گرفت و داخل ماشین می برد و شروع به حرکت کرد . من ذوق زده شده بودم چون تا حالا شهر را ندیده بودم و از دیدن مردم و شور و نشاط آن ها لذت می بردم .

ماشین متوقف شد ، زندان بان پیر از ماشین پیاده شد و با یک تکه پارچه چشمان من را پوشاند ، من فقط می توانستم صدا ها را بشنوم او به آرامی حرکت کرد و از مدتی ایستاد صدایی شبیه برخورد چند کلید به همدیگر و بعد هم صدای باز شدن در ، سکوت محیط را بر هم زد ، حوصله ام سر رفته بود همش به این فکر می کردم که الان کجا هستم ، تاریکی اعصابم را خورد کرده بود . بالاخره زندان بان توقف کرد و شروع به صحبت کرد نمی دانم باکی داشت حرف می زد چون که فقط صدای او می آمد ، او دوباره شروع به حرکت کرد و باز صدای باز شدن دری را شنیدم زندان بان من را به گوشه ای برد و از صدای پا هایش فهمیدم که از من دور می شود . بعد از چند لحظه دوباره صدای پای او را شنیدم ولی این بار صدای دیگری هم می آمد انگار که چیز دیگری هم همراه او در حال حرکت بود ، او می ایستد و دوباره شروع به صحبت کردن می کند این بار هم تنها او حرف زد .

چند لحظه بعد احساس کردم که پارچه از جلو چشمانم کنار می رود ، خوشحال شدم از این که دوباره می توانم اطراف خودم را ببینم وقتی که پارچه به طور کامل کنار رفت از شدت نور چشمانم بسته شد ، هرچه سعی کردم که چشمانم را باز نگه دارم نمی شد ، بالاخره چشمانم به نور عادت کرد و باز شد ، این بار خود را در یک زندان مشاهده کردم که تنها دارای یک سلول و یک زندانی بود که خودم بودم و خودمولی این زندان خیلی قشنگ تر از زندان قبلی بود ، روی زمینش با سرامیک فرش شده بود بر روی دیوار عکس هایی از آبشار و جنگل نصب شده بود ریا، سلول من کنار پنجره بود و من از پنجره بیرون را تماشا کردم . یک دیوار در کنار پنجره بود و آن طرف دیوار پسر بچه ای با توپ بازی می کرد . در طرف دیگر دیوار حیاطی بود که در وسط آن یک حوز کوچک قرار داشت و اطراف آن پر از درخت میوه بود ، من سرم را به طرف دیگر زندان گرداندم و تازه فهمیدم که زندان بان پیر با چه کسی حرف می زند ، یک پیرزن با موهای بلند که با هنا سرخ شده بود برروی ویلچر نشسته بود و پیرمرد جلوی او زانو زده بود و دستان او را در دستان خود می فشرد . پیرزن به من نگاه می کرد ولی اصلا تکان نمی خورد . من دوباره به طرف پنجره برگشتم گربه ای را دیدم که بر روی دیوار نشسته بود و من را تماشا می کرد من با خود فکر کردم ای کاش آزاد بودم و می توانستم هرکجا که می خواهم بروم .

از صدای پای زندان بان به طرف او برگشتم . او درحالی که لبخندی بر لبش داشت به سمت من می آمد وقتی که به من رسید شروع کرد به آواز خواندن من هم با او خواندم در همان حال به پیرزن نگاهی کردم و دیدم که لبخندی بر لبانش جاری است و قطرات اشک همانند مروارید از گونه هایش بر روی زمین پاچیده می شد .زندان بان پیر به طرف پیرزن برگشت و او را از آنجا به بیرون برد . روزی چندبار آن دو پیش من می آمدند و من هم برای آن ها آواز می خواندم ولی دلم خیلی گرفته بود و دوست داشتم به زندان قبلی پیش دوستانم برگردم .

یک روز صبح زندان بان پیر پیش من آمد و برایم غذا آورد و بعد پنجره بیرون سلول را باز کرد و خودش رفت . من از پنجره به حیاط نگاه کردم دوباره آن گربه را دیدم که به طرف درخت سیب سرخی که در کنار دیوار بود به آرامی حرکت می کرد ، وقتی که به درخت رسید از آن بالا رفت و روی دیوار پرید و خیلی آرام به طرف پنجره می آمد ، آنقدر نزدیک شده بود که صدای نفس هایش را می شنیدم ، ناگهان احساس کردم که در سلول دارم تاپ می خورم و به این طرف و آن طرف پرتاب می شوم ، ناگهان در سلول باز شد و من خیلی سریع از سلول خارج شدم و از پنجره به داخل حیاط افتادم ، من پرواز می کردم ، پرواز ، باورم نمی شد ، چه زیبا بود ، بر روی درخت سیب نشستم و این بار از بیرون پنجره به داخل زندان نگاه می کردم ، من تازه آزادی خود را به دست آورده بودم انگار که دوران محکومیت من تمام شده بود ، از خوشحالی نمی دانستم که باید چه کار بکنم ، کمی فکر کردم ، به اطراف نگاه می کردم و کمی آواز خواندم با آهنگی متفاوت ، ترانه ای به نام آزادی و پرواز کردم به طرف خورشید ، آنقدر بالا رفتم که آدم ها به اندازه خال های روی بالم شده بودند و من پرواز کردم تا اوج آسمان آبی .

نویسنده :

حجه الاسلام مهدی زبردست برزین

وبلاگ من :

www.mfarhang.blogfa.com

داستان های کوتاه ...

قبل از قصه :

با تشکر از زحمات پدر و مادرم و مساعدت همسرم که همواره بنده را یاری نمودند و با تشکر و قدر دانی از مسئولین حوزه علمیه امیر المومنین (ع) و استاد گرانقدر و نویسنده و منتقد توانا جناب آقای احمد شاکری .

در این بخش داستان هایی را که نوشته ام برایتان به یادگار می گذارم ... امید وارم که بنده را از نظرات خود بی بهره نکنید .

اتاق بدون سقف

نوشته شده در سال 1383 هجری شمسی

من دارای تنی چاق و قدی کوتاه هستم و در عین حال دارای دهانی گشاد و دستی مانند تیغ جراحی . من با علی زندگی می کنم و تقریبا در بیشتر اوقات همراه او هستم . هر روز صبح با هم به مدرسه می رویم . علی من را در کنار خور روی نیمکت می نشاند و هردو به حرف های معلم گوش می کنیم و معلم به ما درس می دهد . علی درسش خوب است و درس ها را خوب یاد می گیرد ولی من بیشتر حرف های معلم را نمی فهمم و در بیشتر اوقات در خیال خود به آینده پرواز می کنم . من همیشه از روزی که بخواهم از علی جدا شوم می ترسم .

... هنگامی که علی از دست بعضی از دوستانش خسته می شه آن ها را به من می سپارد و من با دستم پوست سر آنها را می کنم ، آن ها شروع به داد و فریاد می کنند و علی از صدای آن ها لذت می برد . علی تا به حال دوستان زیادی را به وسیله من از دست داده و من پوست سر آن ها را از سرشان جدا کرده ام .

یک روز هنگامی که با علی از مدرسه به خانه بر می گشتیم به کنار مغازه ای رسیدیم که علی همیشه از آنجا نوشابه و کیک می خرد و می خورد ، او تا حالا کیک و نوشابه برای من نخریده و همیشه خودش تکی کیک و نوشابه می خورد . مهم نیست من همیشه از این که علی خوشحال باشد لذت می بردم ولی در آن روز علی من را داخل یک اتاق که جلوی مغازه بود حبس کرد ... من به دیوار های ان اتاق وقتی که نگاه کردم دری ندیدم . آن اتاق به وسیله دیوار های آهنی که تا آسمان امتداد داشت محصور شده بود و ان اتاق سقفی نداشت ... در اطراف من وسایل زیادی وجود داشت ،‌مثل کیسه پلاستیک ، بتری های پلاستیکی نوشابه ، ته سیگار و کلی چیز دیگه که به اون اتاق حال و هوای زیرزمین خانه های قدیمی را داده بود .

بالاخره شب با ستاره های نورانی اش وارد شهر شد و اسمان آبی را در سیاهی فروبرد ، ماه در آن شب کامل بود . من از درون اتاق به آن نگاه می کردم و ماه بر روی صورت من نور افشانی می کرد و خودی نشان می داد . دلشوره عجیبی داشتم . تا حالا این قدر برای علی دلتنگ نشده بودم ... اصلا نمی دونستم که چرا من رو حبس کرده بود ؟ اخه من که کاریش نکرده بودم ... آره العان یادم اومد ، صبح علی یکی از دوستانش را به من داد تا پوست سرش را بکنم ... ولی من دیگه از این کار خسته شده بودم و نمی تونستم که دیگه به حرف علی گوش کنم ... علی هرچه کرد من نتوانستم ... .

نا گهان نوری همانند نور چراغ گردان ماشین پلیس داخل اتق را روشن کرد و با نور ماه شروع کرد به کشتی گرفتن ... شخصی با قدم های آهسته به اتاق نزدیک شد ، از صدای پاهاش فهمیدم که خسته است .

آخ خ خ خ ! ... همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد ... من اصلا متوجه نشدم احساس می کنم که پرتاب شدم ... تازه متوجه شدم که چی شده ... کامیون شروع به حرکت کرد و من هم تنها گریه می کردم ... .

ببخشید که وقت شما را گرفتم . به نظر شما شخصیت اول داستان که بود ... برام بنویسید .

نوشته شده توسط حجه الاسلام مهدی زبردست

www.mfarhang.blogfa.com

حتما همه می دونید که انسان از دو بخش روح و جسم تشکیل شده است ... خوب جسم رو که به طور ملموس داریم لمس ودرک می کنیم ولی این وسط سر روح بیچاره می مونه بی کلاه ... آخه می دونید چیه فکر کنید که یه نفر که خیلی آدم مهمی است بیاد باماشین گوشه خیابون توقف بکنه اون وقت همه برن وایستن و به ماشینش نگاه کنن و اصلا کسی نره به هش بگه سلام شما هستید خوش اومدید از آشنایی با شما خوشبختم و ... ببینید که چقدر اونوقت بد می شه ... چقدر به طرف مقابل بی احترامی میشه که همه بگن ماشین رو نگاه کن چقدر خوشگله ... باحاله ... بزرگه ... مدل بالاست و ... .

ای بابا عجله نکن مثال دقیقا برای همین موضوع بود ... خیلی هم به هم ربط داره ... اصلا خودت فکر بکن دانشمندان ثابت کردن که هر ده سال کل سلول های بدن از نوع ساخته میشه ... یعنی ما هر ده سال دوباره تنمون از نو ساخته میشه ... یعنی همین انگشتا که من الان دارم باهاشون می نویسم ده سال دیگه یه انگشت های دیگه ای هستن . خوب پس چرا ما خاطرات یادمون می مونه ... کار هایی که کردیم یادمون می مونه اگه سلول های مغز عوض نمیشن ؟

معلومه حتما عوض میشن ... ای بابا پس چی شد ؟ خوب معلومه پای یه چیز دیگه در میونه ... یه چیزی این وسط هست که ما بهش کمتر توجه داریم ... اون چیه ... همونه که همش میگه دست من ، پای من ، پول من ، خونه من ومن من من من ... خوب اگه قرار بود ما هین جسم و بدن باشیم که دیگه من معنی نمی داد اونوقت می شد پا ، دست ، سر و ... و دیگه منی نبود ... .

خوب معلومه دیگه من ، همون روح است ... درست مثل همون راننده که تو ماشینه روح هم در بدن است ... صبر کن ... نه به این معنی که روح رفته تو بدن مثل خونی که تو رگ جریان داره ... نه این اشتباهه چراکه روح مجرده یعنی داخل زمان و مکان جا نمی گیره ... تو چیزی قرار نمی گیره بلکه منظور اینه که بدن به روح وابسته است و به اون تعلق داره یعنی به روح وابسته است اگه روح رو از بدن جدا کنیم ، بدن مثل یه ماشین بدون راننده میشه که میفته یه گوشه ولی این پایان نیست یعنی بدن بی استفاده میشه و از بین میره ... خوب این هم که چیز تازه ای نیست یادتونه که گفتم هر ده سال کل سلول ها از نوع ساخته میشن خوب یعنی سلول می میره و از نو ساخته میشه ولی این وسط از روح چیزی کم و زیاد نمیشه ... خوب حالا هم که بدن کلا نابود شده قرار نیست که روح بلایی سرش بیاد بلکه دوباره به یه وسیله نقلیه نیاز پیدا میکنه خوب اون وقت بحث برزخ میاد وسط ... یعنی چی ؟ یعنی روح به یه عالم دیگه که لطیف تر از این عالمه منتقل میشه و صاحب یه جسم لطیف تر میشه ... ای بابا تعجب نکن نمونه هاش هست ... می گی چی ؟ خوب من هم میگم جن که دارای جسم لطیف تری از جسم ما هست ... در برزخ جسم جدید از جسم جن هم لطافت بیشتری دارد . ÷س واضح تر بگم که روح هیچ گاه از بین نمی رود مگر که خدا اون رو بخواهد عدمش کند که تنها این را می توان فرض کرد و درسته برای خدا کاری ندارد ولی اگر خدا این کار را بکند با هدف خلقت جور در نمی آید و خلقت عبس می شود ... پس روح همیشه باقی است و باقی می ماند ... خوب سرگیجه گرفتید ؟ معلومه خدا هم همین رو میگه ، چی میگه ؟ خدا میگه "یسئلونک عن الروح قلل الروح من امر ربی" یعنی چی ؟ یعنی ای پیامبر اگه از تو در مورد روح سوال کردن بگو که روح از امر و دستور خدا ایجاد شده و شما ها متوجه نمی شوید همون جور که متوجه ذات من نمی شوید و عقل شما که به فعلا محدود به همین جسم کوچک شده نمی تواند به ذات مجردات راه پیدا کند ... می دونی مثل چی ؟ مثل این که بهترین راننده را پشت ژیان بشونیم و بهش بگیم که با مرسدس بنز مسابقه بده !!! خوب بله اصل روح است که تعبیرات زیادی دارد مثل عقل و قلب ... همین قضیه عشق هم مربوط به روح است که در این مورد از روح به نام قلب یاد میشه ولی می بینید چقدر محدود فکر می کنیم تا می گیم عشق و قلب دست روی سینه که در سمت چپ بدنه می گذاریم و اشاره به قلب جسمی خود می کنیم .

خوب بسته دیگه همین قدر هم زیاد شد آخه بحث فلسفیه و خیلی من ساده بیانش کردم بیشتر از این هم نمیشه ساده تر بگم .

امید وارم مفید باشد فقط به یه چیز زیاد فکر کنید ... این که همش میگیم این برای منه ... این دست منه و ... .

تهیه کننده حجه الاسلام مهدی زبردست

وبلاگ من :

www.mfarhang.blogfa.com

ناپلئون بناپارت :

امیدوارم طولی نکشد که خردمندان هرجا و متمدنین دنیا را گرد آورده و بکمک آنان قوانینی تنظیم نمایم که همه بر دستورات اساسی قرآن بنا شده باشد ، زیرا قرآن مبدا حق و حقیقت است این کتاب به تنهایی عهده دار سعادت بشر می باشد .

کتاب ناپلئون و اسلام

گوته دانشمند شاعر معروف آلمانی :

سالیان دراز کشیشان از خدا بی خبر ما را از پی بردن به حقایق قرآن مقدس و عظمت آورنده آن محروم و دور نگه داشتند ولیکن در اثر پیشرفت علم و دانش پرده جهل و تعصب نابجا برداشته شده و عنقریب این کتاب توصیف ناپذیر توجه افذاد بشر را به خود جلب کرده و محور افکار مردم جهان می گردد .

تاریخ قرآن ص 158 سرالبیان ص 66

پرفسور هولما استاد دانشگاه فنلاند :

ارنست رنان گفته است : اسلام دینی است فطری ، آزاده ، جدی ، معقول ، بی تعصب و در یک کلمه دینی است فراخور همه مردم روی زمین .

اسلام از دیدگاه دانشمندان غرب ص 85

جرجی زیدان مورخ مشهور مسیحی :

هرجا اسلام حکومت می کرد علم و ادب به سرعت پیشرفت می نمود .

تاریخ تمدن اسلامی جلد 3 ص 264

ایدئولوژی و فرهنگ اسلام ص 360

مسائل عصر ما ص 37

سازش دین و دانش ص 278

ولز دانشمند انگلیسی در کتاب آزمایش در تاریخ عمومی می گوید :

تمام علوم ریاضی را از مسلمان ها داریم.

سیمای تمدن غرب ص 193

کریستف کلمب :

من مقصد عالی خود را که کشف راه هندوستان بود از کتاب (ابن رشد اندلسی) عالم اسلامی کسب کرده ام تا در نتیجه از آنراه توانستم موفق به کشف جزیره آمریکا گردم .

ایدئولوژی و فرهنگ اسلامی از دیدگاه ژول لابوم ص 361

مناظره دکتر و پیر ص 347

تهیه کننده :

حجه الاسلام مهدی زبردست

www.mfarhang.blogfa.com