منتظر نظراتتون 

الهی، تو دوست می داری که من تو را دوست دارم با آن که بی نیازی از من. پس من چگونه دوست ندارم که تو مرا دوست داری با این همه احتیاج که به تو دارم.الهی، من غریبم و ذکر تو غریب. و من با ذکر تو الف گرفته ام ؛ زیرا که غریب با غریب الف می گیرد. الهی، اگر فردا گویند چه آوردی؟ گویم : خداوندا ، از زندان، موی بالیده و جامه شوخگن و عالمی اندوه و خجلت توان آورد . مرا بشوی و خلعت فرست و مپرس !

             افسانه حیات دو روزی نبود بیش

آن هم کلیم با تو بگوییم چه سان گذشت

    نیمی زعمر صرف بستن دل شد به این وآن

                 نیم دگر به کندن دل زین و آن گذشت

لطفا نظر؟

سرنوشت را نتوان از سرنوشت