بیـــا تا برآریم دستـــی زدل که نتوان برآورد فردا زگل
به فصل خزان درنبینی درخت که بی برگ ماند زسرمای سخت
برآرد تهی دست های نیــــاز ز زحمت نگردد تهیدست بـــــاز
بوستان سعدی