تبیان، دستیار زندگی

والاترین هدف و کارکرد خانواده تکمیل هویت و تأمین آرامش همسران است. در سایه آرامش، انسانها به رشد و بالندگی مناسب دست می یابند و خلاقیت های خود را بروز می دهند. مهر و محبت، صمیمت و وفاداری از مهم ترین عوامل پایندگی و تقویت نهاد خانواده است، همچنان که حفظ کانون خانواده یکی از اصیل ترین تکالیف هر یک از همسران محسوب می شود.
شایسته است همسران با شناخت کامل تفاوتهای یکدیگر و یادگیری روشهای ابراز محبت و دستیابی به تفاهم، سعادت خود و خانواده را بیمه نمایند و از کوتاهترین لحظه های با هم بودن بیشترین بهره ها را ببرند، از این رو در این شماره مهارتهای همسرداری اشاره می نماییم.
قلبتان شاد و دستتان پر مهر باد
تعریف همسرداری
مهارتی است که زن و شوهر (زوجین) با شناخت توانمندیها، تفاوتها و حساسیتهای یکدیگر بتوانند به نیازهای جسمی، عاطفی ، روانی وجنسی طرف مقابل پاسخ دهند. به طوری که هر دو احساس رضایت خاطر نموده به آرامش نسبی دست یابند.
تفاوتهای روانشناختی زنان و مردان در زندگی مشترک
- میزان اعتماد به نفس زنان با احساس اطمینان آنان از «دوست داشته شدن» رابطه مستقیمی دارد، در حالیکه مردانی زمانی از اعتماد به نفس کافی برخوردارند که بتوانند درخواستهای همسران خود را برآورده کنند.
- زنان دوست دارند برای حل شدن یک موضوع درباره آن صحبت کنند(حتی اگر وقت زیادی صرف نمایند)، در حالی که مردان این عمل زنان را پرحرفی تلقی می کنند.
- زنان دوست دارند که شوهرانشان محبت خود را ابراز کنند و به آنان بگویند که چقدر دوستشان دارند، اما مردان فکر می کنند که همسرانشان باید بدانند که «من فقط او را دوست دارم ، نیازی به گفتن نیست»
- وقتی مردان از زنان خود حمایت می کنند، آنان را در حل مشکلاتشان توانمندتر می سازند، و به زندگی امیدوارتر و علاقه مندتر می کنند.
- زنان فرمان بردن را دوست دارند ولی معتقدند این فرمان بردن باید عاشقانه باشد، در این صورت حاضر به هر گونه ایثار و فدارکاری خواهند بود.
- هنگامی که مردان دیر می کنند، زنان با سؤالهای «چرا دیگر کردی؟ » کجا بودی؟ و ...» در حقیقت دلواپسی و نگرانی توأم با عشق و علاقه را به همسر خود ابراز می کنند. اما شوهران فکر می کنند که همسرانشان می خواهند آنها را زیر سوال ببرندو افراد بی مسؤولیت و غیر مطمئین جلوه دهند.
- وقتی شوهران فکر می کنند که برای زندگی و همسرشان مفید هستند، احساس ارزشمندی و توانمندی می نمایند ولی زنان زمانی این احساس را دارند که فکر کنند برای همسرانشان عزیز هستند.
- مردان پس از گوش کردن به صحبت های همسر خود بلافاصله می خواهند مشکل را حل کنند، بنابراین به راهنمایی آنان می پردازند، در صورتی که شاید زنان فقط می خواستند احساساتشان را بیان کنند.
- زنان میزان ارزشمندی و علاقه شوهرانشان را به خود با میزان برآورده شدن خواسته هایشان محک می زنند.
- مردان یا باید سعی کنند خواسته های منطقی آنان را برآورده کنند و یا آنان را با دلایل صحیح متقاعد سازند.
کلیدهای برقراری ارتباط صحیح با خویشان همسر
1 – به خانواده همسرمان نیز به اندازه خانواده خود احترام بگذاریم.
2 – با خانواده همسر خود همانگونه رفتار کنیم که با خانواده خود رفتار می نماییم.
3 – به هیچیک از خانواده ها اجازه دخالت در زندگی خود را ندهیم. در صورتی که خانواده ها قصد راهنمایی داشته باشند، فقط از تجریه های آنن استفاده کنیم و تصمیم نهایی را با مشورت همسر خود اتخاذ نماییم.
4 – در صورت بروز اختلاف، از در میان گذاشتن موضوع یا نزدیکترین خویشاوندان نیز پرهیز کنیم، زیرا اینکار موجب گسترش دامنه اختلاف می شود.
5 – در حضور خویشان به همسر خود بیشتر توجه کنیم و او را در گفتگوها شرکت دهیم.
6 – در صورت بروز مشکل از سوی خانواده زن یا مرد، عضو همان خانواده باید مشکل را حل کند، زیرا هر یک از همسران به خوبی خانواده خود را می شناسند و بهتر می توانند چاره جویی نمایند.
7 – از چشم هم چشمی و حسادت بپرهیزیم.
8 – به آداب و رسوم خانواده همسرمان احترام بگذاریم، چنانچه برخی از آنها را صحیح نمی دانیم هرگز آنان را به خاطر پایبندی به آداب و رسوم خود استهزا نکنیم.
9 – لازم است گاهی همسران به تنهایی به دیدار خانواده خود بروند (اینکار موجب ارضای محبت مادر و فرزندی می شود)
10 – این واقعیت را بپذیریم که علاوه بر همسر، پدر و مادر حق مسلمی بر گردن ما دارند، بنابراین در صورت ضرورت ، هر یک از همسران باید بخوبی از خانواده خود حمایت کنند.
آشنایی با برخی از مهارتهای همسرداری
1 – شاد باشیم : شاد بودن همیشه ارزشمند است، پس سعی کنیم خود را خوشحال و سرحال نشان دهیم تا خستگی را از تن شریک زندگی خود دور کنیم.
2 – صبور باشیم : اگر رفتار همسرمان را خوشایند نم دانیم بهتر است با حوصله و تأمل و در شرایط مناسب او را از چگونگی رفتارش آگاه کنیم.
3 – منطقی رفتار کنیم: مسایل را منطقی و درست بررسی کنیم و بجای منافع شخصی، مصالح زندگی مشترک را در نظر بگیریم و بی طرفانه قضاوت کنیم.
4 – کم توقع باشیم : از همسرمان آن قدر انتظار داشته باشیم که بتواند به انتظارات پاسخ بدهد.
5 – مثبت نگر باشیم: با بیاد آوردن لحظات شیرین زندگی بد بینی را از خود دور کنیم ، به رفتارهای خوب همسرمان بیشتر بیندیشیم و جنبه های خوب زندگی را فراموش نکنیم.
6 – خوش بین باشیم ، داشتن نگاه خوش بینانه به زندگی و اطرافیان باعث ایجاد آرامش و بذل محبت و عاطفه می شود.
7 – یکدل باشیم : درک متقابل موجب ایجاد تفاهم می شود و یکدلی به وجود می آورد.
8 – شنونده خوبی باشیم : هنگامی که همسرمان با ما صحبت می کند حتی الامکان به چشمان او نگاه کنیم و یا با اشاره و سرتکان دادن نشان دهیم که به حرفهای او توجه داریم.
9 – مشوق همسر خود باشیم : برای رفتارها و صحبت های همسرمان ارزش قائل شویم و با یادآوری موقعیت های موفق گذشته او را تشویق کنیم تا آینده بهتری داشته باشد.
10 – به پیشرفت یکدیگر اهمیت دهیم: آنقدر صمیمی باشیم که پیشرفت و ترقی همسرمان یکی از آرزوهای ما باشد، در حقیقت اولین کسی که از این پیشرفت سود می برد ما هستیم.
11 – خوش قول باشیم : برای حرفها و قول های خود ارزش قائل شویم و خود را در مقابل آنها مسؤول بدانیم خوش قولی نشانه احترام به خود و همسر است.
12- به شخصیت همسرمان احترام بگذاریم و حرمت یکدیگر را نزد خانواده و دوستان و ... حفظ کنیم.
13 – ارتباط کلامی و عاطفی خود را حفظ کنیم : سعی کنیم با همسر خود درباره مسایل مختلف گفتگو کنیم. صحبت کردن بهترین راه آگاهی از افکار و احساسات همسر می باشد.
14 – با یکدیگر مهربان باشیم : همسرمان را جزئی از وجود خود بدانیم ، خوبی هایش را بازگو کنیم، برایش خوبی خواهیم و در راه کمک به همسرمان تمام تلاش خود را بکار ببریم با مهربانی می توانیم مالک قلبهای یکدیگر باشیم و رابطه گرم و صمیمی برقرار کنیم.
15 – محبت پذیر وقهر گریز باشیم : منش توأم با مهربانی و دوری از قهر و کینه صفت همسران فداکار است . تلاش کنیم که آیینه زندگیمان شفاف و بدون غبار کدورت باشد.
16 – راستگو باشیم : صداقت و راستی از بهترین سرمایه های زندگی مشترک است . هرگز نباید به دروغ و نیرنگ متوسل شویم حتی اگر حقیقت به نفع ما نباشد. فراموش نکنیم که دروغ پایه های زندگی را سست می کند.
راستی کن که راستان رستند**************در جهان راستان قوی دستند
17 – محیط خانواده را با صفا کنیم: فضای عاطفی خانواده باید چنان مطلوب و دوست داشتنی باشد که همسرمان در آن احساس رضایت خاطر کند و از امنیت روانی برخوردار باشد.
18 – به ارزشهای دینی، اخلاقی و خانوادگی پایبند باشیم : ارزشها از ارکان و ستونهای اصلی خانواده محسوب می شوند و مقید بودن به ارزش ها موجب دوام و استحکام خانواده می شود و اصالت آن را حفظ می کند.
19 – به نیازهای همسر توجه کنیم: رفتار دلنشین و توام با متانت موجب می شود خواسته های خود را به راحتی بیان کند.
20 – بهداشت روانی همسر را تأمین کنیم: در سایه سلامت جسمی و روانی می توانیم به هدفهای خود برسیم ، بنابراین باید به رفتار او توجه نماییم و از افسردگی و خمودیش جلوگیری کنیم.
21 – با یکدیگر مشورت کنیم: هر یک از همسران باید حق داشته باشند نظر و پیشنهاد خود را بیان کنند. با مشورت کردن ، راه رسیدن به زندگی سالم کوتاهتر می شود.
22 – قدر شناس باشیم : از همسرمان به خاطرانجام وظایف ، مسؤولیت ها و همکاریهایش قدردانی کنیم برای ابراز سپاسگزاری و تشکر به کلمه های خاصی نیازمند نیستیم!
23 – احساس مسؤولیت داشته باشیم : هر یک از همسران باید خود را در مقابل کاری که بر عهده گرفته اند متعهد بدانند و از انجام دادن آن شانه خالی نکنند.
24 – برنامه ریزی کنیم: در حقیقت برنامه ریزی به زندگی خانوادگی نظم و سامان می بخشد.
25 – الگوی خوبی باشیم : طوری رفتار کنیم که الگوی رفتاری مناسبی برای همسر و فرزندان خود باشیم.
26 – خود را به جای همسرمان بگذاریم : دنیا را از دریچه نگاه او ببینیم و از خود بپرسیم «اگر من جای او بودم چه می کردم ؟»
27 – به خواسته ها و افکار یکدیگر احترام بگذاریم: فراموش نکنیم که ازدواج پیمان هکاری و تشریک مساعی است.
28 – میانه رو متعادل باشیم : حضرت علی (ع) فرموده اند «خیر الامور اوسطها» پس اگر در تمام امور زندگی ( خوردن ، خوابیدن، مسافرت و حتی محبت کردن و ...) اعتدال را رعایت کنیم کمتردچار مشکل می شویم
29 – با جملات زیبا از همسر خود دلجویی کنیم: یک جمله شورانگیز می تواند طوفانی از خشم و غضب و نفرت را خاموش کند و بنای زندگی را از خطرات گوناگون دور سازد.
30 – روابط زناشویی را بسیار مهم بدانیم : عدم توجه به این روابط موجب ایجاد مشکلات مختلف خانوادگی ، روحی و روانی برای هر یک از طرفین می شود و زندگی را با خطرهای جدی روبرو می کند.
31- به همسر خود بگوییم که من به خاطر عشق به تو همه سختیهای زندگیمان را می پذیرم چنین جملاتی باعث دلگرمی او می شود.
32 – همسر خود را راضی کنیم: باید طوری رضایت همسرمان را جلب نماییم که مطمئن باشین هیچوقت ما را ترک نمی کند و یا در هیچ مشکلی ما را تنها نمی گذارد.
33 – با متانت و صداقت قبول کنیم که در بعضی از کارها همسرمان شایسته تر است.
34 – برای سخن و پیشنهاد همسرمان احترام قائل شویم و خود را عقل کل ندانیم : باور داشته باشیم که همیشه همه چیز را همگان دانند.
35 – سختی ها و مشکلات محیط کار را درحد ضرورت با همسرمان در میان بگذاریم : همفکری بار مشکلات را سبک تر می نماید.
36 – فرمان ندهیم : نباید خانه را به پادگان تبدیل کنیم. متوجه باشیم که خانه کانون عشق و محبت است نه محل یکه تازی و خشونت.
37 – تعصبات غلط و افکار مزاحم را از خود دور کنیم: افکار مزاحم مانند خوره ، سلامت روانی انسان را از میان می برند. بهتر است به جای اعمال تعصبات دست و پا گیر انرژی خود را صرف توجه به همسر و خانواده نماییم.
38 – از ازدواج خود اظهار پشیمانی نکنیم : زندگی و روابط خود را با دیگران مقایسه نکنیم و از یاد نبریم که زندگی هر کسی مطابق سلیقه و عقل و درایت او اداره می شود.
39 – روی نقاط ضعف همسر خود انگشت نگذاریم : هر فردی ممکن است در موارد مختلف دچار ضعف باشد آشکار کردن و بزرگ جلوه دادن این نقاط ضعف موجب ایجاد کدورت می شود. هرگز نباید از نقطه ضعف ها به عنوان اسلحه ای برای سکوت یا شکست دادن همسر استفاده کنیم.
40 – مقابله به مثل نکنیم : از رفتارهای تلافی جویانه بپرهیزیم و سعی کنیم به جای مقابله به مثل ، رفتار مناسب را به او یادآوری نماییم.