تبیان، دستیار زندگی

من دلم توی زمین می میرد

آسمان را می خواهم

خانه ای کاهگلی که حصارش همه اش مهر و صفاست

روی تکه ابری می نویسم احساس

آن سفر کرده که صد قافله دل همراه اوست

هر کجا هست خدایا به سلامت دارش 

وا عزیزا گویی آخر گر عزیزت مرده باشد

                                   من چرا از دل نگویم وا جوانی وا جوانی

                                                                    محمد حسین شهریار