تبیان، دستیار زندگی

می خواهم بگویم ...از...می خواهم از عشق سخن بگویم وازصدای سخن عشق

می خواهم از شور سخن بگویم واز دوباره سرمستی...می خواهم از زیستن سخن بگویم واز دوباره آغازیدن...

می خواهم از نگاه سخن بگویم واز دوباره نگریستن...می خواهم از گام سخن بگویم واز دوباره رفتن...

می خواهم از راه بگویم واز دوباره...درراه قدم نهادن

می خواهم از نجواهای عاشقانه بگویم واز دوباره عاشقی

می خواهم ومی خواهم از همه اینها بگویم واز رمزها ورازها...واز زخمهای التیام نیافته درونم...

اما دریغا كه واژه های دلم سنگین شده اند...آنقدر سنگین كه در كوله بار هستیم جای نمی گیرندواما...

واما كدامین ستاره است كه راه را نشانم دهد؟!...َ

كدامین واژه است كه واژه راتفسیر نمایدكدامین عشق است كه عشق را معنا كند؟!

كدامین شور است كه سرمستی را بیدار كند؟!...كدامین سرگشتگی،یارای پاسخ به سرگشتگی هایم را دارد.

كدامین...وكدامین؟؟؟!!...

زندگی عشق است عشق افسانه نیست

آنكه عشق را آفرید دیوانه نیست

عشق آن نیست كه دركنارش باشی

عشق آن است كه به یادش باشی

این همه خونی كه دنیا در دل ما می كند 

جای ما هركس كه باشد ترك دنیا می كند

هرزمان  گویم  كه فردا ترك دنیا می كنم

تا كه فردا می رسد امروز وفردا می كنم

  در گذرگاه زمان خیمه شب بازی دهر

  با همه تلخی وشیرینی خود می گذرد

  عشق ها می میرند

         رنگ ها رنگ دگر می گیرند

  وفقط خاطره هاست

  كه چه شیرین وچه تلخ

  دست نخورده بجای می ماند 

آیینه و آب حاصل یاد شماست                      آمیزه ی درد و داغ هم زاد شماست

این خاك كه از ترنم لاله پر است                    دفترچه ی خاطرات فریاد شماست

                                                               «وحید امیری»

دیشب كه باران اومد                          یارم لب بون اومد

خونش چكید تو باغچه                         یه دسته گل در اومد

رفتم گلش بچینم                             پرپر شدو ور اومد

رفتم پرپر بگیرم                             كفتر شد وهوارفت

رفتم كفتر بگیرم                           آهو شد و صحرا رفت

رفتم آهو بگیرم                           ماهی شد و دریا رفت

                                                                 «صادق هدایت»

تنها زمانی كوتاه در كنار یكدیگر بودیم

وپنداشتیم كه عشق

هزاران سال می پاید.

اگر ای عشق پایان تو دور است              دلم غرق تمنای عبوراست

برای قد كشیدن در هوایت                    دلم مثل صنوبرها صبور است

                                                          (سلمان هراتی)