^{مسلم که به کوفه امد دلش را به حسین سپرد بعد عازم شد تا انجا که وقتی کوفیان خواستند مسلم را شهید کنند دیگر دلی نمانده بود برای ......}

• ^{تو مپندار که مجنون سر خود مجنون گشت            از ازل تا به سهایش کشش لیلی بود            اسمانا اشیان من مزن بر هم که من             یک نفس ویران کنم این نه قفس کاشانه را               تو خیال خود کن و این اسمان تو به تو                   ور نه من درویشم و بر دوش دارم خانه را                  دردیست در این دل که به درمان نتوان داد          عشقیست در این جا که به صد جان نتوان داد               مستانه در این کوی خرابات افتادیم              این گوشه به صد روضه رضوان نتوان داد          گنجیست در این مخزن اسرار دل ما                    دشوار به دست امده است اسان نتوان داد}