تبیان، دستیار زندگی

بعضی تعبیرات در متون دینی ما هست که بعضی وقایع و پدیده ها را نزدیک دانسته است مثل یاری خدا نزدیک است {الا ان نصرالله قریب} (بقره -214) قیامت نزدیک است { ومایدریک لعل الساعه قریب} (شوری-17 و اسراء-51 واحزاب -62) عذاب نزدیک است{انا انذرناکم عذابا قریبا}(نباء -40) مرگ نزدیک است {ربنا اخّرنا الی اجل قریب} (ابراهیم-44 و نساء – 77 و منافقون -10)
درقران کریم آمده است:{ انهم یرونه بعیدا و نراه قریبا}(معارج -6 و 7) آنها چنان روزی را دور می بینند وما نزدیک می بینیم. درعای عهد همین عبارت وارد شده که آنها آن روز را دور می بینند و ما نزدیک می بینیم بنابراین باید بگوییم فرج حضرت ولی عصر(عج) نزدیک است ولی سوال؟ فرج نزدیک است یعنی چه؟
نظر به قرآن و شرح و تفسیرهایی که از ایات شریفه آن شده است ، روشن خواهد کرد که معنای نزدیک بودن فرج حضرت ولی عصر عج چیست. به نظر می رسد که بنا به دلایل زیر فرج نزدیک است:

به طور کلی دو عالم وجود دارد: عالم مادیات و عالم مجردات و هریک ازاین دو عالم یک سری شرایط و مقتضیات خاص خویش دارد. یکی ازلوازم عالم مادیات زمان مند بودن است یعنی همه پدیده های مادی دارای زمان اند. نزدیک بودن و دیر بودن به واسطه زمان پدید می آید. ما مثلا زمان حاضر را ملاک قرار می دهیم بعد می گوییم انقلاب اسلامی به زمان ما نزدیک است ولی حمله اعراب به ایران نسبت به زمان ما دیر است. درعالم مجردات زمان وجود ندارد بنابراین دیری و نزدیکی آنجا وجود نخواهد داشت. همه پدیده های مادی برای موجودات مجرد علی السویه اند و نسبت آنها با پدیده های مادی یکسان است به عبارت دیگرهمه چیز برای آنها نزدیک است و انها چیزی را دیر ازخود نمی بینند. وقتی قران می گوید شما انسان ها قیامت را دیر می بینید ولی ما نزدیک می بینیم چون خداوند مجرد است لذا نزدیکی و دیری نزد او بی معناست. ازاین نظر باید بگوییم فرج نزدیک است یعنی دیربودن زمان فرج نسبت به ما دیراست ولی نسبت به خداوند و سایرموجودات مجرد نزدیک است( تفسیرابن عربی- ج2- ص369)

کسانی که می گویند قیامت بعید است منظورشان اینست که اصلا ممکن نیست قیامت به وقوع بپیوندد یعنی اصل وقوع قیامت را بعید می دانند.بعید می دانند یعنی محال می دانند ولی خداوند می گوید قیامت نزدیک است یعنی واقع خواهد شد و به وقوع خواهد پیوست.( تفسیرتبیان – ج10 – ص116 و المیزان – ج 20 – ص8 و ترجمه تفسیرمجمع البیان – ج25 –ص302 و تفسیرمقاتل بن سلیمان –ج4 – ص436) کافران چون ایمان به معاد ندارند درپی انکار آن برآمده اند و گفته اند بسیار دوراز ذهن است که قیامت به وقوع بپیوندد ولی مومنان چون ایمان به معاد دارند می گویند حتما قیامت خواهد آمد. چون قیامت وعده الهی است و وعده الهی تخلف بردار نیست. به این معنا فرج نزدیک است یعنی حتما محقق خواهد شد چون خداوند وعده داده بر مستضعفان عالم منت نهاده و آنها را پیشوا و وارث قرار بدهد و نیزوعده داده که زمین به ارث بندگان صالح او خواهد رسید.کافر چون مایوس از رحمت الهی است فرج را بعید می پندارد ولی مومن چون به رحمت الهی امید دارد فرج را نزدیک می بیند.

تعبیر حق و باطل را قرآن بسیار به کاربرده است. آمده است که {جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا}(اسراء-86) ازاین تعبیربرمی اید که باطل اصلا ثبات و دوامی ندارد. باطل یک امر اعتباری بیش نیست و هرچه هست حق است(ترجمه المیزان – ج 11 – ص 456و تبیان – ج6-ص513 و تفسیرابن عربی – ج 1- ص378). قرآن حق را به آب و باطل را به کف روی آب تشبیه کرده اس(رعد -17) خاصیت آب اینست که حقیقی است و دوام دارد و لی خاصیت کف اینست که اعتباری است و دوام ندارد.
. انکه طالب حق است هیچ گاه به کف ها دل نمی بندد بلکه همیشه به حقیقت اب می نگرد ولی انکه طالب باطل است می پندارد باطل واقعیت است و فریب می خورد. کسی که حق گراست همیشه خود را نزدیک به حق می بیند ولی کسی که باطل گراست همیشه حق را دورمی بیند.
فرج حق است . این همه باطل تنها مانند کف روی آب اند. بی تردید زیراین کف ها آب وجود دارد که چشم حقیقت بین می طلبد که ببیندش. همین الان فرج وجود دارد ولی زیر کف های باطل لذا انکه حق گراست خود را به حق نزدیک می بیندواحساس دوری ازآن نخواهد کرد.حق و حقیقت اگرچه پشت حجاب باشد و زیر خروارها پوشال ولی حق بودن خود را حفظ خواهد کرد. درعالم اگر باطل وجود دارد و فساد و دشمنی و شر و بدی درست می کند ولی همه سراسر خیر است هم برای ما هم برای خودشان.

خاصیت آدمی اینست که وقتی به گذشته می نگرد فکر می کند خیلی زود گذشته ولی وقتی به آینده می نگرد فکر می کند خیلی راه دارد تا بدان برسد. وقتی می گویند مرگ نزدیک است معنایش اینست که گمان نبری فاصله زیادی داری تا به مرگ برسی . تا چشم به هم بزنی مرگ خواهد رسید. دورپنداری پدیده ها باعث غفلت ادمی خواهد شد. ادمی هرلحظه باید حاضر باشد و هرلحظه مرگ خویش را بیاد بیاورد تا غافل نگردد. نزدیک دانستن مرگ یک اثرتربیتی دارد و تورا وادار خواهد کرد که اسیر جهالت ها و غفلت ها نشوی.
فرج نزدیک است یعنی اینکه تا چشم بهم بزنی فرج آل محمد خواهد رسید لذا گذران عمر و دوری راه تورا نفریبد. ممکن است درگیر زندگی روزمره بشوی و فراموش بکنی و ان گاه که ظهور محقق بشود تازه به خود بیایی بی آنکه کاری کرده باشی. هرلحظه باید بیندیشیم که فرج شاید الان واقع بشود. گفته اند صبح و شام منتظر فرج باشید.

طبق باورهای شیعه پیامبر و امامان دارای ولایت تکوینی اند وهمین الان حاضر و ناظر برهمه اعمال انسان ها. زمین هیچ گاه از حجت الهی خالی نیست و حجت الهی برباطن اعمال انسان ها احاطه دارد. (مطهری -32) و اعمال انسان ها براو عرضه می شود و او مشاهده می کند.
این امام حاضر در زمان ما حضرت ولی عصر است. خود وجود حضرت ولی عصر فرج است. به تعبیرمتکلمین ما وجود امام لطف است. جدای ازاینکه امام اعمال ولایت بکند و حکومت داشته باشد، خود اصل وجود وی فرج است که اگر نبود کاربشر مشکل تر ازاین بود که هست. لذا اگر کسی درست بنگرد فرج نزدیک است یعنی وجود امام همیشه حاضر وناظر برماست و به ما نزدیک است چنانچه خداوند به ما نزدیک است.

یکی از سنت های الهی سنت عسر و یسر یا سختی و آسایش است. آیه قرآن است که {ان مع العسر یسرا} (انشراح – 6 و7 ) درکنار هرسختی یک اسایش وجود دارد.
بعضی اسایش ها هست که بعد از سختی ها می آیند و بعضی اسایش ها هست که همراه سختی ها می ایند. عمده اسایش های باطنی ازاین قسم است. شما در کنار اینکه سختی می کشی دردرون خود احساس آرامش خواهی کرد. همگام با سختی و تلاش و زحمت شما یک حس معنوی امید بخش و راحتی افزا درشما شکل خواهد گرفت.
فرج چیزی جز همین احساس ارامش و اسایش درونی نیست.در روایت نبوی آمده است که "الفرج مع الکرب" درکنار غم و اندوه، خوشی و گشایش است(تفسیرنور الثقلین – ج 5- ص605) امام صادق فرموده است: برشما باد به تسلیم و رد امور به ما و انتظار امر ما و فرج ما و فرج خودتان(درسنامه مهدویت – ج2 – ص206) امام سجاد فرموده اند: انتظار فرج و گشایش خود از بزرگترین گشایش هاست( کمال الدین و تمام النعمه – ج 1- ص319) همین که بکوشیم و تلاش بورزیم و تکلیف خویش را دنبال بکنیم خودش فرج و گشایش ماست. انتظار به معنای مثبت آن خودش نوعی فرج و گشایش محسوب می شود.

امام موسی کاظم فرموده است: { فلو قیل لنا ان هذا الامر لایکون الا الی ماتی سنه او ثلاثماته سنه لقست القلوب و لرجع عامه الناس عن الاسلام ولکن قالو مااسرعه و مااقربه تالفا لقلوب الناس و تقریبا للفرج}اگر به ما بگویند: این امر (ظهور دولت حق) تا دویست یا سیصد سال دیگر واقع نمى‌شود، دلها سخت شود و بیشتر مردم از اسلام برگردند، ولى مى‌گویند: چقدر زود مى‏آید، چقدر به شتاب مى‏آید، براى اینكه دلها گرم شود و گشایش نزدیك گردد.
(اصول کافی – ج2 – ص 192 – حدیث 6 و الغیبه نعمانی – ص297 – روایت 14)
چنانچه در این حدیث دیده می شود امام موسی کاظم تعبیر نزدیکی فرج را به کار برده اند نه نزدیکی ظهور و بین این دو فرق هاست. اگر گفته می شود" فرج نزدیک است" ازاین بابت است که اولا دلها الفت یافته و ثانیا به فرج و گشایش نزدیک تر بشویم. فرج هم می تواند فرج محمد و آل محمد(ص) باشد و هم فرج خودمان و البته این دو لازم و ملزوم یکدیگرند.
منابع
1-قمی – ابوجعفرمحمد بن علی – کمال الدین و تمام النعمه – 2ج – انتشارات الاسلامیه – مترجم محمد باقر کمره ای – 1378 و 1379- تهران
2-سلیمیان – خدامراد –درسنامه مهدویت – جلد سوم –بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود -1389 –قم
3-طبرسی – فضل بن حسن- مجمع البیان فی تفسیرالقران- ناصرخسرو- 1372 – تهران
4- طباطبایی – محمد حسین – ترجمه المیزان – ترجمه محمد باقر موسوی همدانی- جلد یازدهم -دفتر انتشارات اسلامی – 1374- قم
5-بلخی – مقاتل بن سلیمان – تفسیرمقاتل بن سلیمان – داراحیاء تراث العربی – 1423 – بیروت
6- ابن عربی – ابوعبدالله – تفسیرابن عربی - داراحیاء تراث العربی – 1422- بیروت
7-طوسی – محمد بن حسن – تبیان فی تفسیرالقران – داراحیاء االتراث العربی – بی تا – بیروت
8- عروسی حویزی – عبدعلی- نورالثقلین – انتشارات اسماعیلیان – 1415 – تهران
9- مطهری – مرتضی – امامت و رهبری- انتشارات صدرا- 1387- قم

انسان در پناه محافظ، احساس آرامش مى‏كند. پوشش اسلامى نیز نگهبان زن است و به او امنیت و آرامش مى‏بخشد. پس هر چه این پوشش كامل‏تر شود، درصد امنیت و حفاظت زنان بالاتر مى‏رود. زحمت حجاب، حق بیمه‏اى است كه زن براى تأمین سلامت خود مى‏پردازد؛ زیرا حجاب، مانع جریان یافتن هواى نفس و نگاه‏هاى آلوده و فسادآمیز، به حریم پاك زنان مى‏شود. پوشش، سدّى بزرگ در برابر تهاجم فرهنگ غرب است. جایگاه والاى زن مى‏طلبد كه این گوهر آفرینش، در صدف حجاب قرار گیرد تا ارزش‏هاى انسانى‏اش در امان بماند. فلسفه نگهبانى و پوشش اشیا، ارزش آنهاست و هر قدر این ارزش بالاتر باشد، نسبت نگه‏دارى آنها نیز بیشتر مى‏شود.
پوشیدگى زن، نماد پرهیزكارى اوست. وقتى زن تقواى جنسى را رعایت كند و خود را بپوشاند، وعده‏هاى الهى كه براى پرهیزكاران داده شده است، درباره او نیز محقق مى‏شود. در واقع، چیرگى بر هواهاى نفسانى و چشم‏پوشى از لذت‏هاى حرام، به انسان هیبت و وقار مى‏بخشد. به صورت ناخودآگاه، برخورد مردان با زنانى كه پوشش ناقصى دارند، برخوردى شهوانى و ابزارى است، ولى برخوردشان با زنان پوشیده و با حجاب اسلامى، برخوردى همراه با احترام و تكریم قلبى است.
نوع پوشش زن، معرّف شخصیت عفیف یا هوس‏انگیز اوست كه موضع‏گیرى مرد را در برابر او مشخص مى‏كند. تا وقتى بانوان، خود را از دید چشم‏هاى حریص مردان مى‏پوشانند، دریاى نفس آنها آرام است، ولى وقتى به جلوه‏گرى دست مى‏زنند، تلاطم روحى و نابسامانى روانى را براى مردان فراهم مى‏آورند.

............................
خداوند در آیه‏اى از قرآن مجید، حكم و حكمت حجاب را چنین بیان مى‏كند:
یا اَیها النَّبِىُّ قُلِ لأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنینَ یدْنین عَلَیهِنَّ مِنْ جَلابیبِهِنَّ ذلكَ أَدْنى أَنْ یعْرَفْنَ فَلا یؤْذَینَ و كانَ اللّه‏ُ غَفورا رحیما.(احزاب:59)
اى پیامبر! به زنان و دختران خود و به زنان مؤمنان بگو كه روسرى‏هاى بلند خود را بر خویش فروافكنند كه این كار براى اینكه آنها (به عفت) شناخته شوند تا از تعریض و جسارت (هوس رانان) آزار نكشند، بسیار بهتر است و خدا در حق خلق، آمرزنده و مهربان است.
حفظ پاك‏دامنى، منحصر به پوشش نیست، بلكه زن باید از هر گونه رفتارى كه سبب تحریك و طمع‏ورزى هوس‏رانان مى‏شود، به شدت بپرهیزد. براى نمونه، خداوند حتى نرمش در سخن گفتن را كه سبب تحریك و گناه است، نفى مى‏كند. همچنین خداوند در قرآن، "تبرّج "؛ یعنى آرایش براى خودنمایى را نكوهیده و آن را به جامعه جاهلى نسبت داده و فرموده است:
و لا تَبرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلیةِ الاُولى.(احزاب: 33)
و خود را همانند زینت‏نمایى روزگار جاهلیت پیشین، زینت‏نمایى نكنید.
در حقیقت، آنچه مردان را تهییج مى‏كند، سه چیز است: زیبایى، زیور و حركت‏هاى اغوا كننده كه در قرآن مجید، به تبرّج تعبیر شده است. رفتار زن مى‏تواند وسیله اغوا و تهییج مرد شود؛ یعنى اگر زیبایى و زیور زنى دیده شود، ولى رفتار او معقول و متین باشد، مرد اغوا نمى‏شود، مگر به ندرت. به همین دلیل، نرم سخن گفتن زن، گاهى از بى‏حجابى هم اغواكننده‏تر است. امروزه بعضى لباس‏ها كه مد روز نیز هستند، حجم و انحناى بدن را چنان نمایان مى‏كنند كه اغواى این پوشیدگى گاهى از برهنگى نیز بیشتر است.

..................................
امام على علیه‏السلام حیا را زیباترین لباس دنیا مى‏داند و مى‏فرماید: "أَحْسَنُ مَلابِس الدُّنیا الحَیاءُ؛ حیا، زیباترین جامه دنیاست. "1 خداوند در قرآن مجید هنگام بازگویى داستان دختران شعیب و حضرت موسى علیهم‏السلام، مى‏فرماید: "جائت اِحْداهُما تَمْشى على اسْتِحیاءٍ؛ یكى از آن دو دختر در حالى كه باحیا راه مى‏رفت، آمد ".(قصص:25)
در دیگر ادیان نیز بر حیا تأكید شده است: در انجیل، كتاب مقدس مسیحیان، آمده است: "و زنان نیز به لباس مزین به حیا و پرهیز، خود را بیارایند. "2 آرى زینت‏یابى به زیور حیا، نوعى آراستگى به صفات الهى است؛ زیرا یكى از صفات كمالى خداوند، حیاست، چنان كه امام محمدباقر علیه‏السلام مى‏فرماید:
فانّ اللّه‏ عزّوجلّ كریمٌ یسْتَحیى و یحِبُّ اَهْلَ الحیاء.3
خداوند صاحب عزت و جلال، كریمى است كه حیا مى‏كند و اهل حیا را دوست دارد.
همچنین نبى مكرم اسلام صلى‏الله‏علیه‏و‏آله نیز آراسته به ویژگى حیا بود، چنان كه امام صادق علیه‏السلام مى‏فرماید: "شَیمَتُهُ الحیاءُ؛ اخلاق و عادت او حیا بود. "4 حضرت على علیه‏السلام نیز فردى حیا پیشه بود. درباره ایشان آمده است: "و كان علىٌ علیه‏السلام كثیرُ الحیاء؛ على، بسیار باحیا بود. "5 درباره حدیث ازدواج حضرت فاطمه علیهاالسلام هم مى‏گویند:
فَلَمّا اَصْبَحَ دَعاها فَجاءَتْ خِرْقَةٌ مِنَ الحیاءِ.6
چون صبح شد، (پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله) فاطمه علیهاالسلام را خواند و او با حیایى آشكار (نزد پدر) آمد.
رفتار حضرت فاطمه علیهاالسلام ، الگو و معیار بسیار روشنى براى همه بشر، به ویژه دختران جوان و مسلمان است تا زندگى سعادتمندى داشته باشند. در حقیقت، دختران جوان، باحیا و عفاف خود، گامى مؤثر براى بالا بردن شخصیت و ارزش خود و حفظ موقعیت خویش در برابر مردان برخواهند داشت.
حیا، مانع افتادن انسان در دام انحراف جنسى و ضامن پاك دامنى اوست. حیا، یكى از بهترین نیروهاى كنترل كننده درونى است. حیا، سبب سلامت روانى است. اگر به این نداى درونى كه نشانه هماهنگى با طبیعت انسانى است، پاسخ داده نشود، تعادل انسان از میان مى‏رود. همان گونه كه پاسخ ندادن به غریزه گرسنگى و تشنگى، انسان را به سختى مى‏اندازد، پاسخ ندادن به غریزه حیا نیز روابط انسان را مختل مى‏سازد. همچنین در پرتو حیا، شخصیت آدمى در امان مى‏ماند. حضرت على علیه‏السلام مى‏فرماید: "مَنْ كَساهُ الْحیاءُ ثَوْبَهُ خَفِىَ عَلَى النّاسِ عَیبُهُ؛ هر كس جامه حیا را بر خود بپوشاند، عیبش از مردم پوشیده مى‏ماند. "7 البته میان ادب و حیا نیز رابطه محكمى وجود دارد و بسیارى از رفتارهاى مؤدبانه، نمونه‏اى از رفتار حیامدارانه است. در بسیارى از موارد، سبب پاى‏بندى افراد به ادب، وجود روحیه حیا در آنهاست. انسانى كه حیا دارد، از انجام دادن كارهاى ناپسند خجالت مى‏كشد، در حالى كه اگر شرم نمى‏كرد، ممكن بود آنها را انجام دهد. از این رو، حیا، در آراسته شدن انسان به ادب نیز نقش به‏سزایى دارد. پیامبر اعظم صلى‏الله‏علیه‏و‏آلهمى‏فرماید:
آنچه از حیا ریشه مى‏گیرد، عبارت است از: نرمش؛ مهربانى؛ در نظر داشتن خدا در آشكار و نهان؛ سلامت؛ دورى كردن از بدى؛ خوش‏رویى؛ گذشت و بخشندگى و پیروزى و خوش نامى میان مردم. اینها فایده‏هایى است كه خردمند، از حیا مى‏برد.8
بى‏حیایى، زن را با همه ارزش والاى ذاتى‏اش، ابزارى براى سودجویان مى‏سازد و غرور زنانه‏شان را كه بخش جدا ناشدنى از شخصیت زنانگى آنان است، خواهد شكست.
با نگاهى گذرا به مباحث پیش گفته، مى‏توان مهم‏ترین عوامل بى‏حجابى را در محورهاى زیر جست‏وجو كرد.

-----------------
عمل به آموزه‏هاى الهى جز در پرتو ایمان و آگاهى میسر نخواهد شد. بنابراین، كسانى كه در اعتقاد به خداوند و ضرورت دستورات دینى تردید دارند و قلب آنها در ایمان به خداوند و محاسبه روز جزا به مقام اطمینان نرسیده است، در عمل به دستورهاى الهى نیز تسامح مى‏ورزند. این افراد كه به ضرورت حجاب آن‏گونه كه باید و شاید پى نبرده‏اند، در پاى‏بندى به آن نیز از خود ضعف و سستى نشان مى‏دهند.

----------------
برخى زنان براى ارضاى هوس‏رانى خود، به تنوع پوشش، آرایش و زینت بسیار اهمیت مى‏دهند و بهترین اوقات خود را به حضور در محیط‏هاى تجارتى و تفریحى و مهمانى‏هاى مفسده‏انگیز مى‏گذرانند. این دسته از بانوان بدون تفكر و تعقّل مانند اشیاى بى‏اراده به كارهایى دست مى‏زنند كه هیچ‏گونه فایده‏اى براى آنها ندارد و از این رهگذر، آسیب‏هاى جدى متوجه آنان مى‏شود.

------------------------
آدمى مى‏خواهد در جامعه، جایگاه ویژه‏اى داشته باشد كه چنین جایگاهى گاه به‏صورت حقیقى و گاه به‏صورت مجازى و كاذب به‏دست مى‏آید. جایگاه حقیقى را با دانش و فضایل اخلاقى مى‏توان به‏دست آورد، ولى برخى زنان كه از چنین ارزش‏هایى محروم هستند، با نمایش زیبایى‏ها و جاذبه‏هاى طبیعى زنانگى خود به‏دنبال جلب توجه دیگران هستند و مى‏كوشند كمبودهاى كمالى خود را از این راه جبران كنند، غافل از اینكه بى‏حجابى، تنها توجه بیماردلان را به زن جلب مى‏كند كه خود، كمترین اعتبارى ندارند.

--------------
بعضى از زنان كه عقده دگرآزارى دارند، با خودآرایى مى‏كوشند تمایلات مردان را برانگیزند، ولى بى‏پاسخ بگذارند. این حركت، مردان را عقده‏مند مى‏سازد و در مقابل، زنان سادیسمى از این حركت خود لذت مى‏برند.

--------------
یكى از مشكلات دیرینه جوامع مسلمان، پیروى كوركورانه و بدون تفكر و تحلیل آنان از غرب است. آنها توجه ندارند كه اگر غرب به ارزش‏هاى انسانى زن مى‏اندیشید، هرگز به برهنگى و استفاده ابزارى از او فكر نمى‏كرد. او را به‏عنوان موجودى نمى‏شناخت كه مى‏تواند مرد را ارضا كند و اگر نتواند از عهده این وظیفه برآید، به سرعت مطرود شود. ازاین‏رو، زن براى ایفاى نقش یاد شده و حفظ بقاى خود، با قدرت تمام، به آرایش و خودنمایى سرگرم شده است تا توجه مردان را به سوى خود جلب كند. زنان با این گرایش به‏گونه‏اى سردرگم شده‏اند كه خود به دنبال شكارچیان خویش مى‏دوند تا طعمه آنان گردند.
این در حالى است كه زن مسلمان، ارزشمندتر و والاتر از آن است كه به‏دنبال سلوك غربى باشد و از زن غربى كه از ماهیت انسانى خود تهى شده است، الگو بردارى كند.

---------------------
برخى دختران، بدلباسى و خودنمایى خود را پلى براى رسیدن به ازدواج مى‏پندارند. آنان گمان مى‏كنند با بیرون ریختن مو از زیر روسرى، پوشیدن لباس‏هاى زننده، آرایش‏هاى ناپسند و نشان دادن زیبایى‏هاى زنانه خود مى‏توانند جوانان را به خود جذب كنند. اینان از این نكته غافلند كه جوانان با همه اقبال و خوش‏رویى‏هایى كه با ایشان داشته باشند، در پى ازدواج با آنان نخواهند بود. غالب جوانان در پى آنند كه دخترى را براى همسرى خود برگزینند كه طرح دوستى با جوان دیگرى را در پرونده خود نداشته باشد. جوانان بى‏تقوا از دختران خودنما براى لذت‏هاى زودگذر استقبال مى‏كنند. در حقیقت، این دختران در چشم‏ها جاى دارند، نه در دل‏ها. بنابراین، بدحجابى و ظاهرسازى، چشم‏انداز مناسبى براى ازدواج نیست و اگر هم ازدواجى به‏خاطر جاذبه‏هاى جنسى صورت پذیرد، بنیان محكمى نخواهد داشت.

-----------------
یكى دیگر از ریشه‏هاى خودنمایى، فخرفروشى است. بعضى از زنان دوست دارند دیگران رفاه مالى آنان را ببینند. بدین منظور، لباس‏هاى فاخر مى‏پوشند و ارزش خود را در طلا و جواهرات مى‏جویند. اینان از جدیدترین و شیك‏ترین لباس‏ها و جواهرات بهره مى‏گیرند و مى‏كوشند تا خود را برتر از دیگران نشان دهند و اندوخته‏هاى مالى خود را به رخ دیگران بكشند و به این عمل افتخار كنند. نخوت، غرور و فخرفروشى در رفتار آنان موج مى‏زند و براى خود جایگاه ویژه‏اى قائلند.
زنان و دختران اگر در دایره عقل و شرع حركت نكنند، طبیعت آنان خواهان ظاهرسازى و جلوه‏گرى جسمانى است.

------------------------
زنان، توان اثرگذارى بالایى دارند و استعمارگران نیز از این نكته، بیشترین بهره‏بردارى را مى‏كنند. اقبال لاهورى، درباره آگاه شدن زنان از فریب‏هاى تبلیغاتى استعمار گفته است:
اى زافسون فرنگى بى‏خبر
فتنه‏ها در آستین او نگر
از فریب او اگر خواهى امان
اشترانش را ز حوض خود بران
استعمار براى رواج فرهنگ برهنگى از راه‏كارهاى گوناگونى بهره مى‏برد كه در این میان، زن مسلمان باید با هشیارى كامل، خود را از دام صیادان عفاف به دور دارد.
عده‏اى از زنان فریب‏خورده در راه ترویج مدهاى مبتذل در جامعه اسلامى، به مهره بى‏مزد و مواجب استعمار تبدیل شده‏اند. اینان در حقیقت، سربازان تهاجم فرهنگى غربند كه مشكلات گوناگونى مانند: نابسامانى روحى و خانوادگى، پاى‏بند نبودن به ارزش‏هاى دینى و فقر و نادارى، آنان را به این روز انداخته است.

----------------------------
شیطان با همه ارزش‏هاى الهى مخالف است و از گسترش گناهان و زشتى‏ها استقبال مى‏كند و در این راه از هر ابزارى بهره مى‏گیرد. شیطان با بررسى روحیه افراد، باورهاى انحرافى‏اش را به شیوه‏هاى گوناگون عقیدتى، اخلاقى، سیاسى، اقتصادى یا اجتماعى به آنان القا مى‏كند. باید دانست گناهان كلیدى نزد شیطان، اولویت دارند؛ زیرا این نوع زشتى‏ها سبب اشاعه گناهان مى‏گردد. شیطان از یك طرف دریافته است كه صلاح و فساد زن در صلاح و فساد اجتماع نقش چشم‏گیرى دارد و از طرف دیگر مى‏داند كه زنان به خودنمایى نزد دیگران علاقه‏مندند و این خودنمایى هم در اشاعه گناهان نقش كلیدى دارد. شیطان چنان در این مأموریت خود موفق عمل كرده است كه برخى زنان باور كرده‏اند چنین معصیت‏هاى آشكارى، شاخص روشن‏فكرى و نشانه پیشرفت است. هر كسى با كمترین واقع‏بینى، به سرعت درمى‏یابد كه هوس‏رانى نه تنها نشانه روشن‏فكرى و متمدن بودن نیست، بلكه قلب را تاریك و عقل را ضعیف مى‏سازد و جز از وسوسه‏هاى شیطان و نفس اماره برنمى‏خیزد. بى‏حجابى، نتیجه متمدن بودن نیست، بلكه در غرایز جنسى و ضعف باورهاى دینى ریشه دارد.

----------------------
یكى از ریشه‏هاى بى‏حجابى، سرزنش هم‏كلاسى‏ها، دوستان و آشنایان و گاهى هم اعضاى خانواده است. بسیارى از بانوان با برخوردارى از سلامت نفس، مى‏خواهند حجاب دینى كامل داشته باشند، ولى راهزنان پوشش به آنها شبیخون مى‏زنند و زبان به سرزنش مى‏گشایند كه تو چرا خود را محصور و آزادى خود را سلب مى‏كنى. گاهى هم این سرزنش‏ها از سوى مردان است كه براى رسیدن به لذت‏هاى نامشروع خود چنین مى‏كنند.

----------------
مدگرا مى‏كوشد همواره از تازه‏هاى لباس و آرایش آگاه شود و به هر قیمتى از آنها بهره گیرد. مدگرایى كوركورانه، نتیجه غلبه شهوت و تنوع‏طلبى افراطى بر روح انسان است. شهوت لباس، زنان و دختران و افراد مدگرا را به اسارت مدسازان درآورده است. مدسازان پشت‏پرده كه با بهره‏گیرى از پژوهش‏هاى گسترده روان‏شناسى به طراحى مدهاى جدید مى‏پردازند، با طرح مدل‏هاى تحریك‏آمیز كفش، لباس و آرایش زنان، مقلدان بى‏اراده را اغفال مى‏كنند.
یكى دیگر از ریشه‏هاى خودنمایى و بى‏حجابى، تقلید ناموجه از زنان و دخترانى است كه بنا به دلایلى از تقواى پوششى دور مانده‏اند. دلیل چنین تقلیدى را باید در ناآگاهى، ساده‏لوحى، هم‏رنگى با دوستان، چشم و هم‏چشمى، فریب‏خوردن و امثال آنها جست‏وجو كرد. چنین افرادى بدون كمترین تفكر، عاقبت‏اندیشى و بررسى ماهیت پى‏آمد حكم شرعى رفتار خود، از دیگران تقلید مى‏كنند. اگر آدمى براساس مصالح واقع‏بینانه و منافع همه جانبه خود تصمیم بگیرد، در چنین گردابى نخواهد افتاد.9

-------------------
سست غیرتى سرپرست خانواده در گرایش به بى‏حجابى و سستى حیا و عفت زنان و دختران نقش بسزایى دارد. این روحیه منفى گاهى سبب مى‏گردد وى با برخى توجیه‏هاى نفسانى بر بى‏حجابى و جلوه‏گرى ناموس خود اصرار ورزد و چه بسا به آنجا رسد كه به نمایش زیبایى‏ها و لباس‏هاى فاخر و زینت‏هاى گران‏بهاى او بر دیگران فخر كند. برخوردهاى چنین كسى با ادعاى انسانیت و مردانگى او در تضاد است.

----------------------------------------------
یكى از وظیفه‏هاى مهم مسئولان فرهنگى كشور، نظارت بر مؤسسه‏هاى تولید پوشاك است كه بسیارى از آنها به مراكز مدسازى و دوخت لباس‏هاى مبتذل تبدیل شده‏اند. این مراكز، آزادانه و به دور از هرگونه نظارتى، لباس‏هاى غیرمعمول و غیرشرعى تولید مى‏كنند و حتى لباس‏هاى كودكان و نوجوانان نیز از مدسازى اینان در امان نمانده است.
نظارت بر فرآورده‏هاى فرهنگى، تولید و نمایش فیلم و رفتار بازیگران از تبدیل شدن تلویزیون و سینماى كشور به صحنه ترویج مدهاى غربى جلوگیرى مى‏كند. به این نكته هم باید اشاره كرد كه براساس قوانین جمهورى اسلامى، خانم‏هایى كه حجاب شرعى را رعایت نمى‏كنند، مجرمند و كیفر خاصى براى این وضعیت در نظر گرفته شده است. با این حال، از تصویب صریح، جامع و متقن قوانین پوشش دینى كه از ضروریات دین اسلام به شمار مى‏رود، خبرى نیست و خلأ آن بیش از پیش احساس مى‏شود. دستگاه‏هاى اجرایى نیز در برخورد با پوشش‏هاى غیراسلامى و طراحى مد، سردرگم هستند و بیشتر اوقات، با بى‏اعتنایى از كنار این مسئله مى‏گذرند.

-------------------------
خانواده‏هایى كه از آموزه‏هاى دینى فاصله مى‏گیرند، در برزخ میان عمل به آموزه‏هاى دین یا تن دادن به خواسته‏هاى نفسانى خود قرار مى‏گیرند. عقاید آنها رنگ مذهبى دارد، ولى حقیقت دینى ندارد؛ زیرا دین را در محدوده‏اى مى‏پذیرند كه با باورهاى غیردینى آنها تضاد نداشته باشد. دین، لقلقه زبان اینان است و در صورت روبه‏رو شدن با كمترین سختى یا تضاد آموزه‏هاى دین با تمایلاتشان، به راحتى از دین چشم‏پوشى مى‏كنند. فرزندان چنین خانواده‏هایى به فرهنگ تسامح در برابر دین خو مى‏گیرند و به تدریج به سوى بى‏حجابى گام برمى‏دارند.

-----------------
پوشش و حیا، تفكیك ناپذیرند. تا جلوه‏اى از حیا در زنى وجود نداشته باشد، پوشش را هم با جدیت مراعات نخواهد كرد. زنان باحیا كسانى هستند كه با پوشش كامل، از نمایش بدن، موى سر و زینت‏هاى خود شرم دارند. پیامبر اكرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلمفرموده است: "خدا، حیا و پوشیدگى بندگانش را دوست دارد. "10 بى‏حیایى زنان و دختران جوان بیشتر در هم‏نشینى با دوستان بى‏حیا، تماشاى فیلم‏هاى مبتذل، بى‏توجهى به ارزش والاى عفت و حیا، ضدارزش ندانستن بى‏شرمى، فرهنگ نامناسب خانوادگى و بى‏قید و بندى پدر و مادر ریشه دارد.
مسائل اخلاقى و تربیتى از ظرافت خاصى برخوردار است و از پایین‏ترین دوره سنى شكل مى‏گیرند. اشتباه است كه به مسائل تربیتى مربوط به شرم و حیاى دختران تا نه سالگى توجه نشود. آن‏گاه با فرارسیدن زمان تكلیف از آنها خواسته شود تا یك‏باره در درون خود انقلاب برپا كنند. امور تربیتى، حقایقى هستند كه باید به‏تدریج شكل گیرند. حجاب نیز یك فرهنگ است و باید به تدریج و در گذر زمان در روح و جان آدمى نهادینه شود. صفت ارزشمند حیا، ارزشى بزرگ به زن مى‏بخشد و بى‏حیایى، او را از مقام انسانیت به زیر خواهد كشید.

منبع:شرح چهل حدیث حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

روز ۶ تیر ماه سال ۱۳۶۰ یکی دیگر از روزهایی است که چهره دشمنان اسلام و انقلاب اسلامی بیش از پیش نمایان شد و در عین حال این روز سندی بود برای مظلومیت مسئولین نظامی که گناهش تنها اسلام خواهی و رهایی از زیر بار سلطه بود.
این بار اما دشمنان اسلام و در راس آنها منافقین دست به ترور شخصیتی زده بودند که نه تنها از افراد سر شناس انقلاب بود بلکه از یاران صدیق امام خمینی (ره) نیز به شمار می رفت و این را به جد می توان از پیام ایشان بعد از ترور نافرجام آیت الله خامنه ای درک کرد.
حضرت آیت الله خامنه ای در حالی که در مسجد ابوذر در حال ایراد سخنرانی بودند در تاریخ ۶ تیر ماه سال ۱۳۶۰ با انفجار ضبط صوتی که حاوی مواد منفجره بودند مورد سوء قصد قرار می گیرند و از آنجا که مشیت خداوند بر چیز دیگری بود ایشان از این اقدام ددمنشانه جان سالم به در می برند.
گروهک منافقین هر چند این اقدام را به عهده نمی گیرد ولی تمام شواهد و قرائن حاکی از این بود که دست این گروهک ضد مردمی در این اقدام هولناک در کار بوده و این را حتی افراد عادی این مرز و بوم هم می دانستند کافی است نگاهی به مقاله کیهان که در فردای روز ترور منتشر می شود بیندازیم تا متوجه شویم که چقدر توده های مردم نسبت به عملکرد منافقین و حوادثی که ایجاد می کردند آگاه بودند. روزنامه کیهان در سرمقاله خود با عنوان «توده های مردم از ماجرای ترور خامنه ای می گویند» چنین می نویسد:
«دیروز بخش وسیعی از مردم در مقابل بیمارستان جمع شده بودند... دست به دعا برداشته بودند و با چشم های اشک آلود از خدای خود می خواستند که امام جمعه تهران زنده بماند و توطئه آمریکا نقش بر آب گردد... از هر کس و هر دسته ای که سوال می کردیم، مردم بلافاصله پاسخ می دادندکه این کار، کار جنبشی ها [=سازمان] است... عمو حسین گفت مگر در نماز جمعه این هفته شرکت نکردید؟ در آنجا آقای خامنه ای به سران مجاهدین گفت شماها را خوب می شناسیم، شماها کار آمریکا را آسان کردید... اما معلوم بود که جنبشی ها نمی توانستند کیفر آقای خامنه ای را فی المجلس ادا کنند! لذا «به زودی و به طور مضاعف» یعنی در همین دیروز به مسجد ابوذر رفتند و در ضبط صوت مواد منفجره گذاشتند»
به هر حال معاون وقت دادستانی انقلاب در خاطرات خود تصریح کرده است که «جواد قدیری یکی از طراحان انفجار مسجد ابوذر بود
وی که نام کاملش محمدجواد قدیری مدرس است و از اعضای قدیمی و مهم سازمان و نفوذی در کمیته انقلاب مستقر در اداره دوم ستاد ارتش بود، بعد از سوءقصد نافرجام به آیت الله خامنه ای متواری شد و از کشور گریخت و در سال ۱۳۶۴، نام قدیری در لیست شورای مرکزی سازمان به عنوان «عضو مرکزیت» درج گردید.در همان زمان در اغلب خبرهای مطبوعاتی و واکنش های اقشار مختلف مردم و گروه های سیاسی، بدون کمترین تردیدی، سازمان مسئول انفجار مسجد ابوذر معرفی و شناخته می شد. بعدها نیز در بیانیه وزارت خارجه آمریکا درباره سازمان، مجروح شدن آیت الله خامنه ای یکی از مجموعه اقدامات تروریستی سازمان خوانده شد. سازمان نیز در نفی این واقعیت مجددا اعلام نمود که سوءقصد به آیت الله خامنه ای «قبل از شروع مبارزه مسلحانه مجاهدین» توسط گروه فرقان انجام شده «که هیچ ربطی به مجاهدین نداشت.» کاملا آشکار است که سازمان بنا به دلایل سیاسی، حقوقی و تبلیغاتی، به رغم پذیرش رسمی مسئولیت بسیاری از اقدامات تروریستی بعدی خود، همچنان مایل و قادر نیست که به نقش خود در انفجار ششم تیر اعتراف نماید.
به هر رو این بار به مناسبت سالگرد اقدام به ترور رهبر عزیز انقلاب اسلامی حضرت آیت الله خامنه ای سعی خواهیم که این ترور ناجوانمردانه را از شاهدانی که در آن زمان بودند باز خوانی مجددی داشته باشیم و قطعا این کار روایتی متفاوت از این واقعه خواهد بود.
«حسین جباری»، محافظ آیت الله، این طور در گفت وگو با خبرگزاری فارس روایت می کند: «سال ۱۳۶۰، اوج فعالیت های نظامی منافقین بود و با توجه به حضور شبانه روزی ما به همراه حضرت آقا در جبهه ها، برای چک محل سخنرانی آقا در مسجد ابوذر از سپاه نیرو خواستیم ولیکن به دلیل خنثی سازی فعالیت منافقین توسط آنها، نیرو برای چک نداشتند…»
آیت الله خامنه ای، در پاسخ به شایعات مخالفان، هر شنبه در مسجدی حضور می یافتند: «ایشان جلسات سخنرانی و پاسخ به سوالات را شنبه ها همراه با نماز ظهر و عصر در دانشگاه تهران شروع کردند و بعد از حدود ۱۰ جلسه برای ادامه جلسات سخنرانی به مسجد حاج ابوالفتح خان در میدان قیام رفتند.» (گفت وگو با حسین جباری، خبرگزاری فارس، ۴ تیر ۸۷)
پس از مدتی، ایشان از مسجد ابوالفتح خان به مسجد ابوذر می روند که هفته اول، به دلیل جلسه مهم استیضاح بنی صدر در مجلس، این جلسه برگزار نمی شود اما هفته بعد، آیت الله خامنه ای به همراه «شهید بابایی» به مسجد می روند تا در فضای ملتهب آن دوره به شایعات پاسخ گویند: «آیت الله خامنه ای که از جبهه برگشته و خدمت امام رسیده بودند، بعد از دیدار، طبق برنامه شنبه ها، عازم یکی از مساجد جنوب شهر برای سخنرانی بودند. خودرو حامل آیت الله خامنه ای که از جماران حرکت می کرد، آن روز مهمان ویژه ای داشت؛ خلبان «عباس بابایی» که می خواست درددل هایش را با نماینده امام(ره) در شورای عالی دفاع (آیت الله خامنه ای) در میان بگذارد. آنها نیم ساعت زودتر از اذان ظهر به مسجد ابوذر رسیدند و گفت وگوشان را در همان مسجد ادامه دادند.» (غفاری، مصطفی، گزارشی از ماجرای ترور ۶ تیر ۱۳۶۰، سایت اینترنتی آیت الله خامنه ای)
نماز ظهر که اقامه شد، پرسش ها مطرح شد و از داماد آیت الله سخن به میان آمد که ایشان گفتند: «خدای متعال نه به ما دختر داده و نه داماد.»
اما سوالات به مسائل شخصی ختم نشد ودر این بین سوالات دیگری نیز مطرح شد که ایشان در حال پاسخگویی به آنها بودندکه ناگهان صدای انفجار شنیده شد. ضبط صوتی در مقابل ایشان منفجر شد و ایشان غرق در خون در گوشه چپ افتادند.
در ابتدای سخنرانی، جوانی ۲۸ ساله، با قد متوسط، موهای مجعد، کت وشلواری چارخانه و صورتی با ته ریش مختصر آن ضبط صوت را روبه روی آیت الله و سمت چپ ایشان کنار قلبشان گذاشته بود که ناگهان بلندگو سوت کشید و جای ضبط صوت را تغییر و سمت راست ایشان قرار دادند.
همان موقع ضبط صوت منفجر شده بود و داخل آن با ماژیک قرمز رنگ نوشته بودند: «عیدی گروه فرقان به جمهوری اسلامی.» البته بمب منفجر نشده بود و فقط چاشنی آن عمل کرده بود. جواد پناهی، یکی از محافظ ها، شرایط پس از انفجار را اینگونه روایت می کند: «مردم اول روی زمین دراز کشیدند و بعد هم به سمت در هجوم بردند، من اسلحه ام را از ضامن خارج کرده بودم. تا برگشتم جایگاه، دیدم … آقا از سمت چپ به پهلو افتاده اند روی زمین. داد زدم: حسین (جباری)! آقا… تا برسم بالای سرآقا، حسین جباری تنهایی آقا را بلند کرده بود و به سمت در می رفت.»
سریعا ایشان را در ماشین بلیزر سفید رنگ می گذارند و به سمت بیمارستان حرکت می کنند. سر راه به داخل درمانگاهی (درمانگاه عباسی) در حوالی خیابان قزوین می روند و پزشکان با گرفتن نبض، از حیات ایشان قطع امید می کنند. اما بار دیگر همراه با کپسول اکسیژن ایشان را به سوی بیمارستان «بهارلو»، پل جوادیه می برند. «جوادیان»، دیگر محافظ آیت الله، از اتفاقات داخل ماشین حین رفتن به سمت بیمارستان بهارلو می گوید: «در مسیر بی سیم را برداشتم: حافظ هفت! مرکز، مرکز… موقعیت پنجاه – پنجاه [موقعیت آماده باش] مرکز! حافظ هفت مجروح شده… به دکتر فیاض بخش، دکتر منافی، دکتر زرگر و… بگویید از مجلس خودشان را برسانند، بیمارستان بهارلو.» آیت الله را وارد بیمارستان می کنند و دکتر محجوبی، از جراحان این بیمارستان، به سرعت واحد های خون و فر آورده های خونی تزریق می کند.
حسین طالب نژاد، از تکنسین های اتاق عمل، می گوید: «وقتی حضرت آیت الله خامنه ای به بیمارستان بهارلو منتقل شدند، خونریزی شدیدی داشتند. بیشتر شریان های دست راست شان قطع شده بود که خوشبختانه دکتر «محجوبی»، یکی از جراحان خوب این بیمارستان با یک عمل جراحی توانست جلوی خونریزی را بگیرد که با تشخیص او، ایشان را به بیمارستان قلب منتقل کردند.» در حین اقدامات پزشکی دکتر محجوبی، دکتر فاضل و دکتر زرگر هم از راه می رسند و عمل ادامه می یابد: «دکتر منافی (وزیر بهداری وقت) همان طور که می آمد بیمارستان بهارلو، تلفن زده بود که دکتر سهراب شیبانی، جراح عروق و دکتر ایرج فاضل هم بیایند. آقای بهشتی هم دکتر زرگر را خبر کرده بود. دکتر محجوبی که حال و روز دکتر زرگر را دید، گفت: نگران نباش، من خونریزی را بند آورده ام.» (گزارش از ماجرای ترور ۶ تیر ۱۳۶۰)
اما کنترل امنیتی بیمارستان بهارلو مشکل بود و جمعیت بسیاری در حیاط بیمارستان جمع شده بودند و باید آیت الله خامنه ای به بیمارستان دیگری منتقل می شد. «طالب نژاد» تکنیسین وقت اتاق عمل بیمارستان بهارلو، در این باره می گوید: «آن روز دو بالگرد در محوطه بیمارستان فرود آمدند. چون جمعیت انبوهی مقابل بیمارستان تجمع کرده بودند، ما نگران بودیم منافقان همچنان قصد توطئه داشته باشند. به همین دلیل یکی از همکاران را روی برانکاردی قرار دادیم و روی او را پوشاندیم و بالگرد اول از بیمارستان خارج شدو مردم به تصور اینکه حضرت آیت الله خامنه ای از بیمارستان خارج شده اند، متفرق شدند، در حالی که ایشان هنوز در اتاق عمل بودند. عصر همان روز با خلوت شدن بیمارستان موفق شدیم، ایشان را با بالگرد دوم به بیمارستان قلب انتقال دهیم.»
حین انتقال آیت الله به بیمارستان قلب، وضعیت ایشان بار دیگر بد شد و نبض شان کاهش پیدا کرد. دکتر منافی می گوید:«تا بیمارستان (قلب) دوباره مونیتور وضعیت نبض خط ممتد نشان داد… عمل جراحی ۳ ساعت طول کشید و آقا به بخش «آی سی یو» منتقل شدند.» دکتر میلانی نیا، رئیس بیمارستان قلب و از پزشکان معالج درباره وضعیت آیت الله خامنه ای پس از ترور می گوید: «علاوه بر ترکش هایی که به نقاط مختلف بدنشان آسیب زده بود، حرارت زیاد بمب، مقداری از عضلات ایشان را از فرم طبیعی خارج کرده و به طور ساده می شود گفت از شدت جراحت پخته شده بودند.در بیمارستان راه آهن – بهارلو مقداری خون به ایشان تزریق کرده بودند.
اما در بیمارستان قلب هم فشار خون ایشان بسیار پایین بود و ما مجبور شدیم مقدار زیادی خون و فرآورده های خونی تزریق کنیم که از حدمعمول به مراتب بیشتر بود. به لحاظ درمانی واقعا وضعیت بحرانی بود و می توانم بگویم واقعا خدا خواست که ایشان در آن زمان به شهادت نرسند. تزریق این مقدار خون و فرآورده های خونی عوارض متعددی دارد که ما هم گرفتار آن عوارض شدیم؛… عمل انعقاد خون صورت نمی گیرد. داروهای ضد انعقاد خون برای انعقاد خون مصرف شد.
پس از چند ساعت ایشان را به بخش مراقبت های ویژه منتقل کردیم. حدود ساعت سه، چهار بامداد بود که خونریزی بند آمد، وضعیت فشار خون ایشان به حالت نرمال درآمد، ولی دستگاه های تنفسی همچنان متصل بود.» (در گفت وگو با روزنامه هم میهن، تیر ۸۶) خانواده آیت الله خامنه ای و برادرانشان به بیمارستان آمده بودند و نگران بودند. به هر حال در روز ۷ تیر ماه سال ۱۳۶۰ حضرت آیت الله خامنه ای به هوش می آیند و بار دیگر قدرت و اراده الهی بر این حکم می کند که خادمی از خادمین اسلام زنده بمانند تا بتوانند به اسلام و قرآن خدمت بکنند.
● رهبری و شهادت شهید بهشتی
حادثه ۷ تیر در زمانی به وقوع می پیوندد که حضرت آیت الله خامنه ای در بیمارستان بودند .مقام معظم رهبری که آن روز در بیمارستان در وضع دشواری قرار داشتند، نحوه اطلاع خود را از حادثه حزب جمهوری اسلامی این طور شرح می دهند:
«در آن حالت علاقه مند بودم ایشان را پیش خودم ببینم و احساس می کردم اگر ایشان را ببینم، قوی می شوم و خوشحال می شوم.بعد هم پرسیدم آقای بهشتی نیامد بیمارستان؟ گفتند ایشان آمد، ولی شما بیهوش بودی و خواب بودی رفت. بعد از آن، دیگر چیزی نفهمیدم تا پس از چند روز که دوستان می آمدند پیش من اما آقای بهشتی نمی آمد و پیش خودم تصور می کردم چون کار ایشان زیاد است و برای خودش کار درست می کند، نمی تواند بیاید بیمارستان.
شب اول و دوم بین خواب و بیداری بودم که یکی از اطبا پیش من آمد و سرش را نزدیک گوشم آورد، گفت لازم است من یک حقیقتی را به شما بگویم و آن این است که در حزب یک انفجاری روی داده، لیکن چون در حال تخدیر و یک جو بیهوشی بودم، اصلا حساس نشدم و این قضیه برایم مهم نیامد.روز هشتم و نهم حادثه بود که یک روز عصر، آقای هاشمی و حاج احمد آقا آمدند و نشستند پهلوی من.دکتر معالجم وارد اتاق شد.به من گفت اگر شما اجازه بدهید، قضیه روزنامه و رادیو را به این آقایان بگویم.چون من فشار می آوردم که رادیو بیاورند، آنها هم می گفتند اگر رادیو بیاوریم، این دستگاه های الکترونیک (چون دستگاه های زیادی به قلب و ریه و بدن من وصل بود) را مختل می کند و این در حالی بود که شب اول رادیو آوردند، پیام امام را گوش کردم اما این جا می گفتند ایراد دارد. یک روز یکی از بچه ها را فرستادم روزنامه بخرد بیاورد.رفت و دیگر برنگشت.یکی از بچه های دیگر را فرستادم، گفتم روزنامه بخرد.وقتی برگشت، گفت این جاها روزنامه نیست.به او گفتم باید بروی بگردی در این شهر بزرگ، یک روزنامه پیدا کنی بیاوری و باید دست خالی برنگردی.رفت و برنگشت.دیگری را فرستادم، او هم رفت و برنگشت و من به علت عصبانیت ناشی از دوران بیماری، قدری اوقات تلخی کردم.در همان روز یا فردای آن روز، دیدند دیگر نمی شود مرا قانع کرد، وقتی آقای هاشمی آمد بیمارستان، دکتر به آقای هاشمی گفت ایشان اصرار دارد برایش روزنامه و رادیو بیاوریم و ما نمی دانیم، مصلحت هست یا نیست؟
آقای هاشمی به من گفت: «روزنامه و رادیو برای چه می خواهی؟» گفتم: «من از هیچ چیز خبر ندارم و این جا تنها ماندم.» ایشان گفت: «حالا فکر می کنی بیرون خیلی خبرهای خوشی هست که تو این جا خودت را ناراحت می کنی؟» گفتم: «در عین حال عیبی ندارد.» گفت: «شما از جریان انفجار حزب مطلع شدید؟» در این جا حرف آن دکتر را که روز اول گفت در حزب انفجار اتفاق افتاده، به خاطرم آمد، گفتم: حزب منفجر شده؟ چه اتفاقی افتاده است؟» گفتند نه، برای بعضی از دوستان ناراحت شدم. گفتم: «آقای بهشتی چه شده است؟» و نگران شدم. گفتند: «آقای بهشتی هم مجروح شد.» وقتی گفت مجروح شده، بی اختیار گریه ام گرفت.پرسیدم: «جراحت آقای بهشتی در چه حدی است؟ آیا مثل من، یا بهتر و یا بدتر از من است؟» گفتند نه در همین حدودهاست. از ایشان خواستم تمام امکانات پزشکی کشور را برای نجات آقای بهشتی بسیج کنند و گفتم مبادا از ایشان مراقبت نشود.بعد از ایشان پرسیدم کجا هستند. گفتند فلان بیمارستان .
وقتی که رفتند، از یکی پرسیدم مسئله چگونه بود و جراحت آقای بهشتی از کدام ناحیه است؟ و احتمال دادم که چیزی را از من پنهان می کنند که یکی از بچه های دور و بر بنده وارد اتاق شد.یک چیزی از او پرسیدم که حالا به خاطر ندارم چه بود اما همین قدر یادم هست که به اصطلاح یک دستی زدم.او گفت، بله همان اول تمام شد و من فهمیدم که ایشان شهید شدند تا این که توضیحات و خصوصیات واقعه را بعدا فهمیدم و آن روزی که آقا محمد رضا به عیادت من آمد، وقتی گفتند محمد رضا بهشتی برای عیادت آمده، من به علت این که به شدت منقلب شدم، نمی توانستم حرف بزنم و خیلی حادثه برایم سخت و سنگین بود، حتی الان هم وقتی به خاطر می آورم، فکر می کنم ضربه سختی خوردم.
شخصیت مرحوم بهشتی دو جنبه دارد، یکی جنبه شخصیت آقای بهشتی است و دیگر جنبه عاطفی اوست.ایشان واقعا برای دوستان نزدیکش از لحاظ عاطفی، خیلی محبوبیت داشت و در چارچوب خصوصیاتش که گفتم، خیلی لطیف بود و در خصوصیات آن شهید، خشونت نبود، بدی و بدخواهی نبود، بی جهت عصبانی نمی شد و بی خودی کسی را نمی رنجاند.آن چهره گری ها و موذی گری هایی که انسان گاهی در بعضی از معاشران و دوستان مشاهده می کند، اصلا در وجود او نبود و هیچ وقت خودش را بالاتر از این حرفها نمی دانست و خودش را اسیر این چیزها نمی کرد.

دوستان خوب یک سری ویژگی دارند که آنها را از دیگران متمایز می کند و سبب می گردد دوستان بیشتری در کنار خود داشته باشند. بنابراین با تغییر رفتار خود به جرگه این افراد بپیوندید.
راهنمای برقراری ارتباط سالم با دیگران و دوست یابی :
۱- راز دوستی در تفاوت قائل شدن میان دوستان است . صداقت را به چاپلوسی و صمیمیت را به لبخندهای تصنعی ترجیح بده.
۲- راز دوستی آن است که برای یافتن دوستان صمیمی باید اول خودت یک دوست باشی.
۳- راز دوستی در توقع نداشتن از دیگری است نسبت به دیگران آزاده رفتار کن
۴- راز دوستی در قسمت کردن شادی ها با دیگران است.
۵- راز دوستی در این است که بیشتر گوش کنی تا دیگران را وادار به شنیدن کنی.
۶- راز دوستی در این است که در خوشبختی دیگران نه فقط با حرف بلکه با عمل سهیم باشی.
۷- راز دوستی در دوست داشتن بی قید و شرط دیگران است
۸- راز دوستی در این است که دوستانت را تحسین کنی بی آنکه بدانند چه احساسی نسبت به آنها دارید.
۹- راز دوستی در این است که دوستانت را همان طور که هستند بپذیری و سعی نکنی آنها را به دلخواه خودت باز آفرینی کنی.
۱۰- راز دوستی ار این است که حالات خوب و بد خود را به دیگران تحمیل نکنی, اما به آنها فرصت دهی که احساس خود را بیان کنند.
۱۱- راز دوستی در این است که نیاز های دیگران را مقدم بر نیاز های خودت بدانی
۱۲- راز دوستی در این است که هرگز اشتیاق دوستانت را نسبت به مسائل مختلف تحقیر نکنی
۱۳- راز دوستی در محترم شمردن است. به حقوق و دیدگاه های دوستت احترام بگذار
۱۴- راز دوستی در این است که تغییر حالات خود را با خوشرویی و حسن نیت بپذیری
۱۵- راز دوستی در این است که محبت را نه تنها با کلام بلکه با نگاه و لحن صدا نیز ابراز کنی.
۱۶- راز دوستی در این است که دوستان را در آرزوها و اهدافت سهیم کنی, نه این که فقط با آنها وقت بگذرانی
۱۷- راز دوستی در این است که هنگام صحبت با دوستان حواست کاملا جمع آنها باشد.
۱۸- راز دوستی در این است که همواره افکار مثبت در سر داشته باشی. خصوصا هنگام بروز سوء تفاهمات.
۱۹- راز دوستی در این است که هرگز دوستانت را قضاوت نکنی بلکه همواره نکات مثبت آنها را ببینی.
۲۰- راز دوستی در این است که دائما دیگران را سرزنش نکنی بلکه مزایای مثبت کار درست را صادقانه بیان کنی.
۲۱- راز دوستی در این است که از سعادت دوستان شاد باشی و هرگز وضعیت خود را با بدبینی با وضعیت آنها مقایسه نکنی.
۲۲- راز دوستی در این است که در غم و ناراحتی دوستانت شریک باشی و به آنها دلگرمی بدهی نه این که به آنها دلگرمی بدهی نه این که با ابراز احساسات نادروست ناراحتی شان را تشدید کنی.
۲۳- راز دوستی در این است که حامی حقوق دوستت باشی حتی اگر ناچار شوی به اشتباه خود اعتراف کنی.
۲۴- راز دوستی در معتمد بودن است. روی حرفت بایست به قولت عمل کن و به تعهدت پایبند باش.
۲۵- راز دوستی در این است که در معاشرت با جمع رشد کنی و آگاهی ات را افزایش دهی
۲۶- راز دوستی در این است که روابط خود با دوستانت را به روابطی استثنایی تبدیل کنی.
۲۷- راز دوستی در صدر قرار دادن عشق خداوند است
۲۸- راز دوستی در این است که با موهبت دوستی عشق به خداوند را در خودت ایجاد کنی.
۲۹- راز دوستی در این است که به تنش های موجود در رابطه ات بها ندهی و دست به کاری بزنی که موجب تقویت دوستی شود.
۳۰-راز دوستی در صمیمیت است. برای دوستانت یک دوست واقعی باش حتی زمانی که با تو بد می کنند.
ویژگیهای دوست خوب
دوستان خوب یک سری ویژگی دارند که آنها را از دیگران متمایز می کند و سبب می گردد دوستان بیشتری در کنار خود داشته باشند. بنابراین با تغییر رفتار خود به جرگه این افراد بپیوندید.
۱- یک دوست خوب حرفهایی که به صورت محرمانه به وی زده شده است را نزد خود نگه داشته و راز دار شما می باشد.
۲ -وقت شناس بوده و در قرار ملاقات ها و یا میهمانی ها قابل اطمینان بوده و سر موقع حضور می یابد.
۳ -یک دوست خوب به موفقیت موفقیت و یا دوستان شما حسادت نمی ورزد.
۴ -یک دوست خوب هنگامی که دچار بیماری و کسالت می گردید با شما تماس گرفته و حالتان را جویا می شود وبه عیادت شما می آید.
۵ -وی می داند که چه زمانی صحبت و چه زمانی سکوت نموده تنها گوش دهد.
۶ -هنگامی که حالتان مساعد نبوده و یا دل و دماغ کاری را ندارید و پکر هستید وی از شما دلخور نمی شود.
۷ -اگر شما به فضای بیشتری نیاز داشته باشید و یا می خواهید تنها باشید آنها این رفتار شما را طرد شدگی تلقی نکرده و دلگیر نمی شوند.
۸ -یک دوست خوب همه چیز های بدتان را تحمیل می کند.
۹ -وقتی نظر او را در مورد مسئله ای جویا شوید با جان و دل و صادقانه نظرات و عقاید خوشد را در اختیارتان قرار می دهد و حتی اگر به نصایحش نیز عمل نکنید ناراحت نمی شود.
۱۰ -وی با شما می خندد گریه می کند و کارهای ماجراجویانه انجام می دهد اما به دیگران چیزی در مورد آنها نمی گوید.
۱۱ -پیش از سر زدن به منزلتان شما را مجبور نمی کند که خانه را تمیز کنید
۱۲ -وی اجازه نمی دهد کسی پشت سر شما و در غیاب شما در موردتان بد گویی کند و به دفاع از شما خواهد پرداخت.
۱۳ -شما را به کارهای ماجراجویانه رشد دهنده و پیشرفت در کار تشویق خواهد کرد.
۱۴ -هنگامی که خودروی شما دچار نقص فنی گردد شما را به مقصدتان خواهد رساند.
۱۵ -روز تولدتان همیشه به یادش بوده و اگر برنامه خاصی برای آن روز تدارک ندیده باشید شما را به بیرون برده و برایتان کیک سفارش می دهد.
۱۶ -دوست خوب از شما انتظار ندارد که اتوماتیک وار با عقاید وی در خصوص مسائلی همچون مد لباس باشید. و به عقاید شما حتی اگر بر خلاف عقایدش باشد احترام می گذارد.
۱۷ -هیچ گاه شما را نزد دیگران خرد و تحقیر نکرده بلکه همواره به شما احترام می گذارد و در حضور دیگران از شما تعریف می کند.
اگر دوستی را سراغ ندارید که با شما اینگونه رفتار کند شاید یک دلیل آن این باشد که شما نیز با آنان چنین رفتاری تا به حال نداشته اید.
اگه دوست دارین یه دوست داشته باشین پیام بدین!!!

راست گفته اند که دوره آخرالزمان، خیلی چیزهای جدید وارد زندگی مان می شود که واقعا تحلیل آن کار خیلی سختی است، مثل همین کتاب های کمک آموزشی که از یکی دو موسسه شروع شد و حالا از هر ۱۰ ناشر ۱۲ ناشر(!) کتب آموزشی و کمک درسی منتشر می کنند. اوایل فقط تب کنکور داشتند این ناشران و حالا برای مهدکودک ها هم کتاب منتشر می کنند. بیش از آنی که کمک آموزشی باشد هم حل المسائل است! در چنین فضایی، یادگیری، جای خود را به دورزدن و یا میان بر می دهد و تشخیص سره از ناسره بسیار سخت می شود؛ چرا که کتاب های کمک درسی، مجال تحصیل با فکر و خلاقیت را به دانش آموز نمی دهد در این صورت کنکور را باید هم قورت بدهی اگرچه خیلی هم آسان نیست و برای همین هم هست که خیلی ها همین الان هم کنکور در گلویشان گیر می کند؛ طوری که با صدها کلاس کنکور و کمک آموزشی و ...هم قورت داده نمی شود. شاید همین کلاس ها باعث شد؛ مسیر تحصیل نسل سوم، از مدار تحصیل، به جاده چشم و هم چشمی برسد و این بشود که هر کسی کلاس کنکورش بالاشهر باشد؛ درصد قبولی اش بیشتر است و هرکسی پول بیشتری خرج داوطلب کنکوری اش بکند، قبولی اش تضمین شده تر است و...اما بیایید کمی به لیست برگزیدگان و نخبگان کنکور در سالهای گذشته نگاه کنیم؛ بی ادعاترین آدم ها و بی امکانات ترین آدم ها، رتبه های اصلی را از آن خود کرده اند، نه ماشین شخصی داشته اند و نه از دوم دبستان معلم خصوصی. «اراده»بهترین کلاس فوق العاده است و «تلاش» بهترین معلم خصوصی و «توکل» بهترین تضمین قوبلی در هر آزمونی؛ کنکور که جای خود! و صد البته اینها با هم، شما را به مقصد می رساند!

پسرها و دخترها، از خواب خوش بیدار شوید؛ هنوز تصمیمی مینبی بر حذف کنکور گرفته نشده است، لطفا هول نشوید و مثل بچه آدم، درستان را بخوانید و برای کنکور : به هر شکلی : آماده شوید؛ برای برادر و خواهر کنکوری و بزرگ تر از خودتان هم دائم قیافه نگیرید که ما که خیالمان راحت است! سازمان سنجش آموزش کشور اعلام کرده که برای حذف کنکور و باقی قضایای اطرافش هنوز تصمیم نهایی اتخاذ نشده است. پس همه یک میلیون و ۱۳۸ هزار داوطلب دختر و پسر، هرکسی برایتان قیافه گرفت، به او بخندید و بگویید که می بینیم!
(کش دار و با تغییر لحن بگویید که بدجوری ضایع شوند!) بین خودمان بماند؛ قرار است سال ۹۲ کنکور حذف شود اما این «قرار است» از جنس همان قرار است های قبلی است؛ زیاد نمی شود به آن اطمینان کرد؛ حالا چه کاری است؛ شما درس تان را بخوانید؛ کنکورتان را قورت دهید! و البته پیش برادر و خواهر کوچک ترتان هم کم نیاورید! بگویید کنکور حذف شدنی نیست؛ مثل پرواز است: پرنده مردنی است اما پرواز را به خاطر بسپار! به هر حال حذف هم که بشود؛ هویجوری(!) که در دانشگاه را باز نمی کنند... رئیس سازمان سنجش آموزش کشور آخرین اخبار از مصوبات کارگروه حذف کنکور را این گونه عنوان می کند: بر طبق آخرین مصوبات کارگروه حذف کنکور، سوابق تحصیلی ۲۵ درصد در کنکور سراسری ۹۰ تأثیر دارد. بر اساس آخرین تصویب این کارگروه، امتحانات نهایی در سطح خاصی و یا امتحانات سال خاصی به عنوان جایگزین حذف کنکور مطرح نشده است.
آنچه در کارگروه رسمی و قانونی شده این است که سوابق تحصیلی باید جایگزین کنکور شود و کنکور حذف شود اما اینکه سوابق تحصیلی چه تعریفی دارد هنوز مصداقی نداشته و مشخص نیست.
رئیس سازمان سنجش آموزش کشور تاکید کرده که بر اساس تصمیم کارگروه حذف کنکور تنها برای کنکور سال ۹۰، نمرات سال سوم نظری به عنوان ۲۵ درصد وزن گزینش در آزمون سراسری درنظر گرفته شده است و آن نیز به دلیل مسائل فنی بوده است. این مصوبه تنها برای امسال است و ممکن است در سالهای آینده تغییراتی داشته باشیم چرا که کارگروه موظف به حذف کنکور و جایگزینی سوابق تحصیلی است اما هنوز مشخص نیست که سوابق تحصیلی چگونه محاسبه شود اما آنچه مسلم است این است که هدف این نبوده که تنها امتحانات یک سال تحصیلی ملاک قرار گیرد.

بد نیست بدانید که با وجود کسادی کار دکترها : خودشان این طور می گویند؛ ما هر وقت رفتیم مطب یک دکتر، کانه همان دقایق، ۱۸ فروند کشتی تجاری پر و پیمان او در دریای بالتیک! غرق شده اند و بعد هم داستان پشت داستان که بازار بدجوری خراب است و دست زیاد شده است و ... : بیشترین شرکت کنندگان کنکور سراسری در گروه علوم تجربی هستند و این یعنی هنوز خیلی پدرومادرها آرزو دازند فرزندشان دکتر شود و خیلی از فرزندان هم گوش به فرمان والدین؛ تصمیم دارند آنها را به این آرزو برسانند. ۳۹ درصد از داوطلبان کنکور سراسری در گروه علوم تجربی هستند، گروه علوم انسانی با ۳۳ درصد، گروه علوم ریاضی با ۲۵ درصد، گروه هنر با ۱.۶ درصد و گروه زبان های خارجی با ۱.۴ درصد به ترتیب بیشترین تعداد شرکت کنندگان کنکور سراسری را به خود اختصاص می دهند.
درصد شرکت کنندگان هم که تابلو است! از یک میلیون و ۱۳۸ هزار داوطلب کنکور سراسری ۵.۶۰ درصد زن و ۵.۳۹ درصد مرد هستند. حالا باز هم بگویید در کشور ما به حق زنان اجحاف می شود؛ کو؟

شرکت کننده، میزان قبولی است؛ تعداد داوطلبان امسال در حالی است که مجموع ظرفیت پذیرش دانشجو در موسسه ها، مراکز و دانشگاه های دولتی و غیردولتی به مراتب بالاتر از رقم داوطلبان شرکت کننده در آزمون سراسری است.
اما این به معنای حذف رقابت نیست؛ هر کسی بهتر درس خوانده باشد؛ دانشگاه بهتر و رشته بهتری هم قبول می شود؛ پس رقابت هست؛ اما بر سر «بودن یا نبودن» نیست. و این نکته مهمی است خاصه برای آنها که در پی درس خواندن هستند نه «دانشجو» شدن.
بد نیست بدانید که از کنکور سراسری سال ۸۲ تعداد داوطلبان آزمون سراسری سیر نزولی داشته است.
هرم سنی و ایجاد دوره های شبانه، مجازی، علمی کاربردی، بین المللی و ... از جمله دلایل کاهش آمار داوطلبان عنوان شده است.
و اما بعد... از تعداد ثبت نام کنندگان مذکور در کنکور ۹۰ تعداد ۸۵۰ هزار نفر پس از آزمون حق انتخاب رشته پیدا می کنند. ۵۱۷ هزار نفر از داوطلبان نیز در ردیف قبول شدگان متمرکز و ۵۰ هزار نفر در ردیف قبول شدگان نیمه متمرکز به دانشگاه ها راه می یابند. البته این آمار تنها متعلق به میزان پذیرفته شدگان در دانشگاه های دولتی است؛ با توجه به میزان ظرفیت پذیرش دانشجویان در دانشگاه های دولتی و غیردولتی تمام داوطلبان یک جای خالی در دانشگاه ها دارند.

یک اشکال اساسی در نظام آموزش عالی کشور ما این است که اصولا نمی گویند: پسرم چه کاری بلدی؟ می گویند: مدرک چی داری؟ و از کجا؟ بعد هم اگر هیچ فنی بلد نباشی اما از یک دانشگاه اسم و رسم دار فارغ التحصیل شده باشی؛ به احترامت از جا بلند می شوند اما به عکس اش زیاد جواب نمی دهد! و این یعنی احترام به «جغرافیا و مکان» و نه به «علم و دانش و توانمندی». جدای از این دو نکته دیگر هم باید در ذهن تان باشد؛ اول اینکه دانشجو شدن، مد لباس نیست که بشود با آن در خیابان راه رفت و پز داد! دانشجو شدن یعنی دانش جو شدن و این یعنی شما طالب برداشت هایی به وسع خود از دریای بیکران علم و خردورزی هستید و دست بر قضا این نکته هیچ ارتباطی با فارغ التحصیلی و داشتن مدرک فوق تخصص و بالاتر ندارد. تشنه یادگیری بودن با دانشجوی ترم ۸ پروفسوری خیلی فرق دارد، هزاران مدرک علمی، بدون استفاده کاربردی و یا نگاه عالمانه به آن، هیچ ارزشی ندارد. ماندگاری انسان ها در عالم، به داشتن مدرک نیست، به میزان تاثیرگذاری در روند علم آموزی و خدمت به اطرافیان و نگاه به آینده است. مراقب باشید و باشیم که ردپای نام و نشان محل تحصیل روی پیشانی مان نماند؛ به جای آن گرد علم آموزی و خردورزی در کنار رشد فکری و تلاش برای روزهای آینده کشور، به عنوان کارت شناسایی ما اعتبار داشته باشد. دیگر اینکه اگر نکته نخست را در ذهن خود هضم کنید؛ دیگر «فارغ التحصیلی» برایتان معنایی ندارد چرا که انسان در این دنیا و با ظرف کوچک دانستن اش در برابر کهکشان بی پایان علم الهی، هرگز فارغ التحصیل نخواهد شد؛ هرگز تا آخر عمر...پس به داشته هایمان نگاه نکنیم و به خاطر رتبه و رشته و دانشگاه، به کسی فخر نفروشیم؛ به نداشته ها فکر کنیم و افق های کشف نشده...

اگرچه دیگر این جمله زیاد معنا و مفهومی در بین پشت کنکوری ها ندارد اما هستند کسانی که همچنان کابوس های کنکور؛ شبهایشان را جهنم کرده است و قبول نشدن، عجیب به هم شان می ریزد! تا حدی که گاه متقاضی ورود به دانشگاه نامش به صفحه حوادث روزنامه ها سنجاق می شود تا هشداری باشد که غول کنکور برای خیلی ها دردسر شده است.
این مسئله را می توانی در سخنان خیلی ها ببینی، همانها که وقتی نام کنکور را می شنوند پیشانیشان پر می شود از قطرات کوچک عرق هایی که استرس کنکور را برایشان به ارمغان آورده است.
کسانی که یکی دو سال است پشت کنکور مانده اند و امیدهایشان کمرنگ تر از باقی است. همانها که گاه چند شب مانده به کنکور تب می کنند و قبول شدن در کنکور برایشان تبدیل به یک رویای دست نیافتنی شده ااست... همانها که دوست دارند ماجرا را این طور تعریف کنند: دلم می خواست یک روز از خواب بیدار می شدم و می دیدم که همه اینها را در خواب دیده ام. این همه روزهای خوش جوانی که با شب بیداری و تلاش های روزانه سپری شد و هر سال بدون نتیجه به پایان رسید و من باز هم با سری افکنده کتاب هایم را مرتب کردم و شروع کردم به درس خواندن برای کنکور سال بعد.
یا فرزندان قشر متوسط به پایین جامعه که ناامیدی مضاعفی به نام پول برای کنکور دارند و اینگونه سخن می گویند: شاید اگر من مثل خیلی از بچه ها در خانواده پولدار یا حتی متوسط زندگی می کردم تا این حد دچار مشکل نمی شدم. اما پدر من یک کارگر ساده است و توان مالی پرداخت هزینه دانشگاه آزاد را ندارد برای همین باید هر طور که شده در دانشگاه سراسری قبول شوم و این استرس مرا بالا می برد...

کنکور می آید و می رود و تو هم بدون شک به اندازه کفه ترازوی تلاشت؛ برداشت خواهی کرد از مرزعه ای که روزها وشبها در آن بذر پاشیدی و عاشقانه مراقبش بودی اما...اما استرس اصلی برای خیلی از هم نسلی های ما، نگاه نگران مادر و چشم های پر امید پدر بود. همانها که از همه خواسته های خود گذشتند و همچون دوران بارداری شاید هم بیشتر، به بهترین شکل و بیش از توانشان، همه چیز را برایت مهیا کردند...پدر همه ناداری اش را، همه خستگی هایش را، همه ناتوانی هایش و همه آرزوهایش را برای تو جمع کرد و بی چشمداشت، موفق شدن تو را آروزی خود قرار داد. مادر همه دلخوشی زندگی اش تو بودی و درس خواندن و شوق و ذوق ات برای دانشگاه...همه غصه های زندگی اش را با دیدن تلاش تو، در دل می ریخت و به شوق دانشگاه رفتنت فراموش می کرد تلخی های زندگی سخت روزمره را...حالا این ساعات مانده به کنکور، بد نیست دست های پدر و مادری که همه دارایی زندگی شان تو هستی، ببوسی؛ با عشق...با احترام...و با سپاس از همه همراهی هایشان! به آنها بگو که قول می دهی یادت نرود این همه مهربانی و دلسوزی را...بگو که فراموش نمی کنی این لحظه های تکرارناشدنی که آنها فقط به خاطر آرزوی تو؛ آنها را رقم زدند...بگو که قدر دست های خسته پدر و چشم های شکسته مادر را می دانی...بگو که اگر بهترین دانشجوی عالم هم بشوی؛ باز یادت نمی رود هرچه داری از پدر و مادر است...مطمئن باش آنها آرامش دل تو را می خواهند؛ چه قبول شوی و چه نشوی؛ نمی خواهند دل تو توفانی باشد. کنکور، آزمون عجیبی است برای سنجش عشق فرزندان به والدین و بالعکس.
منبع:/www.aftabir.com