تبیان، دستیار زندگی

سلام بر رجب به روزهایی از آن که در آن برای تو و در خانه ات خاضعانه چند روزی را بیتوته می کنیم . و سلام بر عشق همانی که دل مرده ما را به سمت و سوی تو می کشاند . و شکر تو را که ما را نسبت به خودت خاضع آفریدی تا غرور نورزیم و سر به مهر بگذاریم و ندای العفو العفو سر دهیم سلام به شروع پیوندی ناگسستنی با تو سلام به لحظه هایی که دل به تو نزدیک است . پروردگارا اشک هایمان قربانی تو باد که زیبا ترین و بهترین چیزی است که از پاکیمان به ارث برده ایم . بارالها دستهای خالی را به سوی تو دراز کرده ایم ولی ای کاش خالی بود بگذار این گونه گویم : دست های آلوده به گناهمان را بسوی تو دراز کرده ایم و امید به رجای تو داریم . باشد که از روی مهربانیت گناهانمان را بشویی. الهنا ما را نسبت به خود نا امید نفرما که مگر بنده کجا را دارد جز در خانه مولای خویش. مولای ما دل ها را برای تو صاف می کنیم و برای تو لب ها ر ا خشک نگاه می داریم باشد تا رحمی آوری و ما را به عقوبتت مواخذه نکنی که اگر چنین کنی این بنده ات به که می تواند جز تو پناه برد . الهی توفیق ده ما را به طاعتت و ما را باز دار از آنچه خشمت را بدنبال خواهد داشت . خدایا از تو تقاضا دارم که آنچنان عمر ما را خاتمه دهی که شایسته بهترین بندگانت است و مگر نه این که برترین آن شهادت است که این گونه است که ما را هم مثل خودت حیات جاویدان می بخشی ( و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون) چرا که همان طور که شهید آوینی می گوید: (گردش خون در رگ های زندگی شیرین است اما ریختن آن بپای محبوب شیرین تر است و تو نگو شیرین تر ، بگو بسیار بسیار شیرین تر است. )

ادامه آسیب شناسی مهدویت

3- طرح مباحث غیر ضروری

گاهی افراد و مجموعه‌ها در قالب‌های گفتاری و نوشتاری، به بحث‌هایی روی می‌آورند که هیچ ثمری ندارد و ضرورتی برای طرح آن‌ها احساس نمی‌شود.

پرداختن به مباحثی از قبیل ازدواج حضرت و وجود فرزند برای آن بزرگوار، محل زندگی حضرت و مانند آن از نمونه بحث‌های غیرضروری است. مثلاً در رابطه با ازدواج ایشان بسیار دیده شده است که گروهی با بیان مطالبی غیر مستند ازدواج حضرت را اثبات کرده و بعضی دیگر آن را رد کرده‌اند، در حالی‌که هیچ دلیل قطعی بر اثبات یا رد آن وجود ندارد و مهم‌تر این‌که توجه به چنین مباحثی فایده‌ای نداشته و ما را از پرداختن به مباحث اصلی و ضروری باز می‌دارد.

در مورد محل زندگی حضرت نیز که به جزیره‌ی خضرا معروف شده است دو نظر مخالف هم وجود دارد: برخی آن را صحیح و معتبر و قابل استناد دانسته‌اند و بعضی دیگر آن را مجعول و شبیه به افسانه می‌دانند و می‌گویند که استناد به آن درست نیست.[1] با این همه تکلیف ما آگاهی از محل زندگی امام نیست و آن‌چه در روایات به آن تأکید شده است معرفت امام، حرکت در جهت رضایت امام مهدی علیه‌السّلام و پیروی از آن حضرت در گفتار و کردار و زمینه‌سازی برای ظهور ایشان است.

[1]. حبیب اله طاهری، سیمای آفتاب، صص 356 – 365 .

--------------------

ادامه دارد

ادامه آسیب شناسی مهدویت

2- نشان دادن چهره‌ای خشن از امام عصر علیه‌السّلام

برخی از افراد به علت نداشتن نگاه جامع به دین و بدون بررسی دقیق روایات و سند آن‌ها، به شنیده‌ها اکتفا کرده و چهره‌ای خشن از امام عصر علیه‌السّلام ارائه می‌دهند. در حالی‌که باید مهر و قهر در کنار هم مطرح شوند و در چهره‌ای که از ظهور و حکومت حضرت و شخصیت بی‌مانند آن امام علیه‌السّلام ترسیم می‌گردد، مهر و قهر در کنار هم بیایند. چون تنها از قهر سخن گفتن و مهر را از یاد بردن، امام را در ذهن برخی افراد، خشونت‌ طلب معرفی می‌کند.

درباره‌ی مهر حضرت سخن بسیار می‌توان گفت؛ چه روایاتی که مهر امامان را به طور عموم بازگو می‌کند و چه روایاتی که در ارتباط با مهر امام مهدی علیه‌السّلام به طور خاص رسیده است. امامان علیهم‌السّلام طبق فرموده‌ی خودشان جلوه‌ی رحمت واسعه‌ی الله هستند. امام رضا علیه‌السّلام در این‌باره فرموده‌اند:

«الإمام الانیسُ الرَّفیقُ و الوالِد الشَّفِیق و الأخُ الشّفِیق و الأمّ البرّة بِالوالِد الصَّغِیر و مَفزَعِ العباد فِی الدَّاهِیَةِ الناد»؛ «امام همدمی سازگار، پدری مهربان، برادری تنی، مادری خوش ‌رفتار با کودک خردسال و پناه مردم در پیش ‌آمدها و کارهای بزرگ است.»

همچنین امام علیه‌السّلام به یکی از یارانشان می‌فرمایند:

«یا ابا ابراهیم هو المفرّج لِلکَرب عَن شیعته بعد ظَنّـِکَ شَدید و بلاءٍ طویلٍ و جور فطوبی لمن أدرک ذلک الزمان»؛ «ای ابا ابراهیم! حضرت مهدی علیه‌السّلام رنج و غم شیعه را پس از یک دوره‌ی سخت و بلایی طولانی و سستی دراز می‌زداید و گشایش می‌آفریند. خوشا آنان که آن زمان را درک کنند ... .»

مهربانی امام، همچون مهر خداوند کریم حکیمانه است، بدین معنا که قهر او نیز جلوه‌ ای از محبت اوست. چون قهر او بر دشمنانی خواهد بود که با توجه به هدایت و معجزات آن حضرت، باز هم به او کفر ورزیده و حکومت عدلش را گردن نمی‌گذارند و در زمین فساد می‌کنند و این یعنی خارها را از سر راه انسان و انسانیت برداشتن، یعنی مهر در چهره‌ی قهر.

در ضمن گروهی دیگر امام را شخصیتی تصور کرده‌اند که گویا دست به هیچ مبارزه و جهادی نمی‌زند و همه‌ی امور را با معجزه حل می‌کند، که این تفکر نیز نادرست است؛ چرا که با هر دوی این مهر و قهر است که مبنای حکومت امام پا می‌گیرد و زمینه‌های عدالت‌گستری فراهم می‌آید.

ادامه دارد

بذارید این رو از اول بگم نمی خوام بین ائمه فرق بذارم کسی بد برداشت نکنه می خوام از دید بنده خدا و خود خدا یه بررسی کنم تا آخرش بخونید بعد جبه گیری کنید.

هممون این رو خوب می دونیم که اشرف مخلوقات انسانه اما به نظر شما شریفترین اشرف مخلوقات کیه؟ به نظر من حضرت زهرا (س) بهترین فرد برای این انتخابه شاید همتون اعتراض داشته باشید و حرف من رو رد کنید یه عده زیادی میگن به طور قطع حضرت رسول (ص) بهترین گزینه هست و شاید عده کمی هم حضرت امیر (ع) رو مناسب بدونن ولی من برای حرف خودم دلایل محکمی دارم. بذارین از اینجا شروع کنم شما کدامیک از ائمه رو بیشتر دوست دارید و یه جورایی توی دلتون بیشتر باهاش ارتباط برقرار می کنید .؟ توی ایران از هرکی بپرسی حضرت زهرا رو یه جور دیگه دوست داره نمی دونم چه سریه ولی محبتی که نسبت به خانوم داریم واقعا احساسی تره اصلا بذارید از جبهه بگم همیشه سر سربند یا فاطمه الزهرا (س) کشمکش بوده یا شاید براتون پیش اومده باشه که وقتی نام مبارکش رو میارن بی اختیار اشک توی چشمامون جمع میشه. اما همه اینها دلایل محکمی نیست تا بگیم که کی شریفترینه باید دلایل عقلی و نقلی بیاریم:

من توی حدیث کسا که همه می دونیم یه حدیث قدسی یه نکته جالب دیدم که گفتنش خالی از لطف نیست:

وقتی جبرئیل از خداوند می پرسه که اصحاب کساء کیا هستن خداوند در جواب این طور میگه: «هُم فاطمه و ...»

معنیش میشه اینکه : اینها فاطمه و پدرش و همسرش و دو فرزندش می باشند

اگه پیامبر بالا ترین درجه رو داره چرا خداوند برای معرفی همه رو با فاطمه معرفی میکنه شاید اگر نعوذ بالله ما می خواستیم بگیم می گفتیم اینها پیامبر و دخترش و برادر و جانشینش و نوه هاش هستن ولی خداوند جور دیگه ای گفته دومین دلیل یه حدیث قدسی دیگه که خدا به حضرت محمد (ص) می فرماید: «لولاک ما ...» که معنیش اینه : اگر تو نبودی افلاک رو خلق نمی کردم و اگر علی (ع) نبود تور ا نیز خلق نمی کردم و اگر فاطمه (س) نبود شما دوتا را هم خلق نمی کردم .

از این حدیث قدسی عظمت حضرت زهرا به خوبی پیداست. اما آیا منظور اینه که حضرت فاطمه بالاترین مخلوق عالم هستی است . تردیدی ندارم که میشه با هزاران دلیل ثابت کرد که رسول الله بالا ترین و پر عظمت ترین مخلوق خداست پس همین جا حرفم رو پس می گیرم اما چرا این همه مقام زهرا (س) بالاست شاید دلیلش این باشد که سندی برای مظلومیتش باشه. شاید خدا هم میخواسته تا از واقعه کوچه جلوگیری کنه شاید خدا میخواسته که امام مجتبی (ع) در کودکی آن صحنه را نبینه. و شاید خدا هم نمی خواسته که ما الان بدنبال نشانیی از قبر گمشده مادرمون باشیم  و هزاران شاید دیگه که هیچ فایده ای نداره چرا که امان از این قوم ظالم که نفس خودشون رو خدای خودشون قرار دادن. و به زهرایی با این عظمت هم رحم نکردن.

امروز حضرت زهرا (س) سند حقانیت شیعه هست. 

ما بی خیال چادر خاکی مادر نمی شویم

نام و القاب

نام آن حضرت «محمّد» همان نام جدّ بزرگوارشان رسول الله صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌سلّم است. و تمامی مورّخان و محدّثان معتقدند که پیامبر صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌سلّم خود این نام را بر ایشان نهاده بودند.القاب آن حضرت بسیار است، از جمله:مهدی ، قائم ، بقیه الله ، منتقم ، منصور ، منتظَر ، حجه الله و ....میلاددوازدهمین امام شیعیان، فرزند امام حسن عسکری علیه‌السّلام در سپیده دم جمعه‌ی نیمه­ی شعبان سال 255 ﻫ . ق در «سامرا» چشم به جهان گشودند.اصل ولادت امام مهدی علیه‌السّلام جزء مسلّمات تاریخ است و بجز ائمه، عالمان، مورّخان و محدّثان شیعه، بسیاری از مورّخان و محدّثان اهل سنّت نیز بدان تصریح کرده­اند؛ در برخی کتاب­های پژوهشی بیش از 65 تن از این عالمان و نام کتابهای آنان آمده است.

مادر

مادر بزرگوار ایشان، بانویی شایسته به نام «نرجس» علیهاالسلام است که به نام­های دیگری چون سوسن، صیقل، ملیکه نیز نامیده شده است. مادر بزرگوار امام زمان علیه‌السّلام، از طرف پدر دختر «یشوعا» فرزند امپراطور روم شرقی و از طرف مادر، نوه­ی شمعون، وصی بلافصل حضرت مسیح علیه‌السّلام است.

سیرت امام

1- زهد: امام صادق علیه‌السّلام در این باره می­فرمایند: «ما لِباسُهُ إلاّ الغَلیظ و لاطَعامُهُ إلاّ الجَشِب»؛ «به خدا سوگند، لباس مهدی علیه‌السّلام جز پوشاکی درشت و خوراک او جز غذایی ساده نیست.»

2- تقوا: امام رضا علیه‌السّلام در این‌باره می­فرمایند: «یَکون ... أتقَی النّاسِ»؛ «او پرهیزگارترین مردم است.»

3- عبادت: امام کاظم علیه‌السّلام می­فرمایند: «یَعتادَهُ مَعَ سَمرَتِه صَفرَةً مِن سَهرِاللیلِ، بأبی مَن لیلةٍ یَرعَی النُّجومَ ساجداً و راکعاً»؛ «مهدی علیه‌السّلام بر اثر تهجّد و شب زنده‌داری، رنگش به زردی متمایل است، پدرم فدای کسی باد که شب­ها در حال سجده و رکوع، طلوع و غروب ستارگان را نظاره میکند.»

4- عدالت: یکی از سلام‌هایی که در زیارت صاحب الامر به امام می­دهیم این است:«السّلامُ عَلیکَ یا عَدلَ المُشتَهَر»؛ «سلام بر تو ای عدل شناخته شده و مشهور.» امام باقر علیه‌السّلام می­فرمایند: «یَعدِلُ فِی خَلقِ الرَّحمانِ، البِّر مِنهُم و الفاجِر»؛ «با بندگان خدا ، چه نیکوکار و چه بدکار عدالت می­ورزد.»

5- سخاوت: امام صادق علیه‌السّلام می­فرمایند: «المهدی سمحٌ بِالمالِ»؛ «مهدی علیه‌السّلام بخشنده­ای است که مال را به وفور می‌بخشد.»

6- خشوع: امام رضا علیه‌السّلام در این‌باره می­فرمایند: «خاشِعُ للهِ کَخُشوعِ النَّسرِ لِجِناحِه»؛ «مهدی علیه‌السّلام در برابر خداوند فروتن است، همچون عقاب در برابر بالش.»

7- موضع­گیری در برابر بدعت­ها: «لایَدَعُ بِدعَةً إلاّ أزالها»؛ «بدعتی نمی‌ماند جز آن که آن را از بین برد.»

8- صبر و بردباری: امام صادق علیه‌السّلام می­فرمایند: «عَلَیه کمالُ موسَی و بهاءِ عیسَی و صبر أیوب»؛ «او دارای کمال موسی، شکوه عیسی و شکیبایی ایوب است.»آن حضرت سرآمد همه­ در علم و دانش و وجود نازنینشان چشمه‌سار برکت و پاکی است. ایشان اهل قیام و جهادند. رهبر جهانی انقلابی بزرگ، منجی نهایی و مصلح موعود بشریت است. به هنگام ظهور بر کعبه تکیه زده، پرچم پیامبر صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌سلّم را در دست گرفته و با قیام خود، دین خدا را زنده و احکام خداوند را در سراسر گیتی جاری می­کند. جهان را پر از عدل و داد می­گرداند، پس از آن که از جور و بیداد پر شده باشد.

دوره‌های زندگی حضرت

زندگی امام مهدی علیه‌السّلام شامل چند دوره‌ی پر فراز و نشیب است:

1- دوره‌ی اختفا: این دوره از هنگام تولد حضرت (255 ﻫ . ق) تا رحلت امام عسكری علیه‌السّلام (260 ﻫ . ق) است. در مدت این پنج سال، حضرت در دوران پدر بزرگوار خود زندگی می‌كردند.امام عسكری علیه‌السّلام در این دوره، دو وظیفه‌ی اساسی و حساس را عهده‌دار بودند؛ یكی حفظ فرزندشان از گزند خلفای عباسی، و دیگری اثبات وجود ایشان و اعلام امامتشان به عنوان امام دوازدهم.

2- دوران غیبت: این دوران شامل غیبت صغری و غیبت كبری است و از هنگام شهادت امام یازدهم علیه‌السّلام شروع می‌شود و تا هر زمان كه به اراده‌ی خداوند ظهور كنند، ادامه خواهد یافت.

3- عصر ظهور: پس از طی شدن دوران غیبت و به خواست پروردگار جهان، امام دوازدهم علیه‌السّلام ظهور خواهند فرمود و دنیا را سرشار از خوبی‌ها و زیبایی‌ها خواهند کرد. هیچ‌كس زمان ظهور آن موعود منتظر را نمی‌داند و از امام عصر علیه‌السّلام روایت شده است: «كسانی كه برای ظهور، زمانی تعیین كنند، دروغ‌گو هستند.»

منبع : nasimemahdi

مهم‌ترین آسیب‌های مهدویّت

پس از روشن شدن مفهوم آسیب‌شناسی و اهمیّت آن در مباحث مهدوی، به چند نمونه از مهم‌ترین آسیب‌های فرهنگ مهدویّت که پیش از ظهور و در دوران غیبت رخ می‌دهد، اشاره می‌کنیم:

1- برداشت‌های انحرافی از مفهوم انتظار

از آسیب‌های مهم در فرهنگ مهدویّت، تفسیرها و برداشت‌های نادرست از موضوعات این فرهنگ اسلامی است. درک و دریافت غلط از مفهوم «انتظار» سبب شده است بعضی گمان کنند که چون اصلاح جهان از فساد به دست امام عصر ^(ع)  خواهد بود، در برابر تباهی‌ها و ناهنجاری‌ها هیچ وظیفه‌ای نداشته و باید بی‌تفاوت بود و دست روی دست گذاشت چرا که همه چیز بر عهده‌ ایشان است.این نوع انتظار، انتظار منفی یا ویران‌گر است که امام خمینی ^(ره) در این‌باره دسته‌های مختلفی را برشمرده‌اند:

1- افرادی که انتظار فرج را به نشستن در مسجد، حسینیه، منزل و دعا کردن برای فرج می‌دانند، این‌ها مردم صالحی هستند که به تکالیف شرعی خود عمل می‌کنند لکن به فکر این نیستند که برای فرج کاری باید کرد.

2- بعضی دیگر انتظار فرج را این گونه معنا می‌کنند که ما به این‌که در جهان و بر ملت چه می‌گذرد، کار نداشته باشیم. تنها تکالیف خود را ادا کنیم تا حضرت بیایند و إن شاء الله همه چیز را دنبال کنند.

 3- عده‌ای نیز می‌گویند عالم باید پر از معصیت بشود تا حضرت بیایند، ما نباید امر به معروف و نهی از منکر کنیم تا گناه زیاد و فرج نزدیک شود.

4- یک دسته هم از این فراتر رفته و می‌گویند: باید به گناه دامن زد، باید مردم را دعوت به گناه کرد تا دنیا پر از ظلم و جور بشود و حضرت تشریف بیاورند.

5- افرادی نیز معتقدند که اصلاً هر حکومتی که در زمان غیبت محقق شود، حکومتی باطل و برخلاف اسلام است. این دسته از افراد به بعضی از روایات موجود در این زمینه استناد کرده‌اند، مانند روایت زیر که ابن اعین از امام باقر ^(ع) نقل کرده است: «کلُ رایةٍ تُرفعُ قَبل قِیام القَائم علیه‌السّلام طاغوت»؛ «هر پرچمی که قبل از پرچم حضرت قائم^(عج) برافراشته شود، صاحب آن طاغوت است.» در صورتی که منظور از عَلَم در آن روایات، عَلَم مهدوی است نه حکومت اسلامی.در این روایت، پرچم‌هایی که به خاطر دعوت به خویشتن برافراشته شود، محکوم به بطلان و غیر قابل اطاعت می‌باشند. این‌ها قیام‌هایی است که در مقابل حضرت ولی عصر^(ع) واقع شده‌اند و رهبر چنین قیام‌هایی طاغوت است. ولی پرچم‌هایی که در مسیر و جهت اهداف امام زمان ^(ع)  باشند، مورد انکار قرار نگرفته‌اند و دعوت آن‌ها به قیام برای در هم شکستن باطل و به دست گرفتن اداره‌ کشور و واگذاری آن به کسانی است که در حقیقت، حکومت، حق آنان می‌باشد، همانند قیام زید که از سوی امامان معصوم^(ع) مورد تمجید و تعریف قرار گرفته است.سستی، بی‌اعتنایی و بی‌توجهی به شرایط جامعه، سر تسلیم فرود آوردن در مقابل بدی‌ها و ستم‌ها، بازیچه‌ سیاست‌ بازان و منحرفان شدن و مقابله با هر حرکت اصلاحی، همه از نتایج این دیدگاه در مورد انتظار است.

 از طرفی این تفکر تنها شامل آن دسته از افراد نمی‌شود، بلکه خود ما نیز با اعمال به ظاهر دینی خود شامل این انتظار منفی می‌شویم، شناخت صحیح از دین نداشتن، امر به معروف و نهی از منکر نکردن و نسبت به مسائل پیرامون خود بی‌تفاوت بودن، ما را از منتظر واقعی بودن دور کرده است.

**در حالی‌که انتظار سازنده یا مثبت، تلاش و حرکت منتظر و زمینه‌سازی برای ظهور حضرت است**

انتظار واقعی، آماده باش و تحصیل آمادگی‌های لازم برای رسیدن به اهداف و خواسته‌های مورد نظر است. انتظار، تنها یک حالت روحی نیست، بلکه با توجه به روایاتی که آن را «افضل الاعمال» یا «احب الاعمال» می‌دانند، یک حالت روحی جریان یافته و شکل گرفته‌ای است که از معرفت برخاسته و به اقدام و عمل می‌انجامد.ادامه دارد

هر امر مهمی به نسبت اهمیّتش، در معرض خطرها و آسیب‌هایی هست، معارف مهم مهدویّت نیز همینطور، اندیشه‌ مهدوی نیز مثل هر اندیشه و فرهنگی آفت‌ها و آسیب‌هایی داره که اگر به اونها توجه نشه و به موقع برای برطرف ساختن اونها اقدام نشه، آثار منفی و مخربی به دنبال خواهد داشت. 

مفهوم آسیب‌شناسی

آسیب، عاملی است که سبب اختلال، ناهنجاری و آفت در پدیده‌ها می‌شود و آسیب‌شناسی به معنای بازشناسی اختلال‌های مفهومی و مصداقی بحث است. این اختلال‌ها ممکنه در اثر ناکارآمد بودن و ضعف روش‌های پیام رسانی یا محتوایی پیام باشد. در معارف مهدوی نیز هر گاه مفاهیم و آموزه‌ها، با بدفهمی روبرو یا به صورت نابه‌جا القا بشه، آسیب‌های چشم‌گیری آشکار خواهد شد. و باید کج‌روی‌ها و کج‌اندیشی‌هایی که تاکنون در این موضوع صورت گرفته ، بازشناسی شده و دیدگاه‌های مهدوی به دور از اختلال‌های مفهومی و مصداقی، بیان شوند. 

اهمیّت موضوع آسیب‌شناسی مهدویّت

آسیب‌های فرهنگ مهدویّت، مواردی است که غفلت از آن‌ها موجب سستی اعتقاد آدمی به اصل وجود امام^(ع)  یا ابعاد مختلف شناخت آن بزرگوار می‌شه و گاهی نیز گرایش به افراد یا مجموعه‌های منحرف را در پی داره. از این رو باید برای شناختن این کج‌روی‌ها و کج‌اندیشی‌ها اقدام جدّی صورت بگیره . به بیان دیگه باید به پیرایش و تهذیب مفاهیم و مصادیقی که تاکنون وارد این فرهنگ شده است، پرداخت. در غیر این صورت هر گونه برنامه‌ریزی برای نهادینه‌سازی این فرهنگ، بی‌نتیجه خواهد بود. کسانی که بدون توجه به بحث آسیب‌ها وارد عمل می‌شن ، همچون باغبانی هستند که بدون توجه به آفت‌ها، مشغول کشت و کار شود که قطعاً در این صورت این کشت و کار ثمره‌ای برای او نخواهد داشت.