ابو جعفر محمدبن موسی خوارزمییکی از دانشمندان بزرگ ایرانی که منجم، ریاضیدان وجغرافیدان که در سال 185هجری قمری در نزدیکی بغداد پا به عرصه وجود نهاد او بزرگترین عالم زمان و عصر خویش بود. اجدادش اهل خوارزم بودند اما به احتمال زیاد خودش از اهالی قطربولی نزدیک بغداد بود. او در زمینه ریاضیات و نجوم مهارت به سزایی داشت. او اولین ریاضیدان دوره اسلامی است که آثارش به دست ما رسیده. وی در زمان خلاقیت مأمون عضو«دارالحکمه» که گروهی از دانشمندان در بغداد به سرپرستی مأمون قرار داشتند، شد و مورد توجه خلیفه وقت بود. او کتاب جبر و مقابله خود را که درباره ریاضیات مقدماتی است و اولسن کتاب جبر است که به عربی نوشته شده آن را به مأمون تقدیم کرد. کتابهای او در زمینه جبر، حساب، نجوم که به زبان عربی نوشته شد هم در کشورهای اسلامی و هم در کشورهای اروپایی تأثیری بسزا داشت. کتابهای دیگر او که درباره ارقام هندی است بعد از آنکه در قرن دوازدهم به زبان لاتینی منتشر شد تأثیر خاص برروی اروپائیان گذارد و نام خوارزمی مرادف با هر کتابی که درباره حساب جدید بود قرار گرفت و از همین جا اصطلاح جدید الگوریتم به معنای قاعده محاسبه رواج یافت. از جمله کتابهای ریگر او در زمینه ریاضی می توان مختصر من حساب الجبر و المقاله، کتاب الجمع و التفریق و زیج را نام برد. وی در سال 233 هجری قمری درگذشت.
بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه های شسته، باران خورده پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگ های سبز بید
عطر نرگس رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک می رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ها و دشت ها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک- که می خندد به ناز
خوش به حال جام لبریز از شراب
خوش به حال آفتاب
ای دل من، گر چه - در این روزگار-
جامه رنگین نمی پوشی به کام
باده رنگین نمی پوشی ز جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت - از آن می که می باید تهی ست-
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد به آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
اگر نگویی شیشه ی غم را به سنگ
هفت رنگش می شود هفتاد رنگ