تبیان، دستیار زندگی

در روز گارانی در شهری باستانی"افکار" دو مرد عالم و دانشمند زندگی می کردند که هریک

دانش دیگری را تحقیر می کرد و منفور می شمرد.

یکی از آن دو خدا را انکار می کرد و دیگری به او ایمان داشت.

روزی آن دو دانشمند یکدیگر را در بازار دیدند. در میان پیروان خود در مورد وجود و عدم

وجود خدا به گفتگو پرداختند.پس از ساعت ها مجادله از هم جدا شدند.

همان شب مردی که منکر خدا بود به معبد رفت زانو زد و به تضرع و زاری از خدا خواست

تا عصیان گذشته ی او را ببخشدو همان ساعت مرد دیگر که به خدا ایمان داشت کافر شد.

 ساعت سه ی نصف شب بود که صدای تلفن پسری را بیدار کرد .

پشت خط مادرش بود.پسر با عصبانیت گفت:چرا این موقع شب مرا

بیدار کردی؟ مادرش جواب داد: 25 سال پیش در همین موقع تو

 مرا بیدار کردی فقط خواستم بگویم تولدت مبارک.

پسر از اینکه مادرش را رنجاده بود تا صبح خوابش نبرد. صبح

برای دلجویی به خانه ی مادرش رفت مادر را کنار میز تلفن به

همراه شمعی نیم سوخته و شاخه گلی زیبا یافت اما مادر دیگر در

این دنیا نبود...

یادم هست که پدر همیشه می گفت:«از دوست ناباب بپرهیزکه مانند سیاهچاله ای سیاه است.سیاهچاله ای که تورا بدون دانستن ترو خشک بودنت در خود غرق می کند و آنگاه راه گریزی نخواهی داشت.»

یا آن بار که می گفت:«با دوست ناباب رفاقت مکن که مانند سرابی است در بیابان که تورا باآن که می دانی سراب استو محال به سوی خود می کشد و در آخر پشیزی نصیبت نمی شود.»

اما تو ای دوست ناباب!آن قدر به من چسبیدی و در گوشم خواندی که مرا گرفتار خود کردی تا آنجا که دیگر نه راه پیش دارم و نه راه پس.

هرگاه تصمیم داشتم از تو دوری کنم ضرب المثلی آوردی و گفتی:«ترک عادت موجب مرض است»! و مرا آن قدر گرد این ضرب المثل چرخواندی که چشم و گوشم را بستی...

اما بدان که سرانجام از خواب غفلت برخاستم و به محضر پدر شتافتم و تمام اسرارو رموزمان را برایش نقل کردم و گفتم که چه ضرب المثلی برایم گفته ای پدرم نیز در جواب ضرب المثلت ضرب المثلی با چنین مضمون آورد:«ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است!»

پس ای دوست ناباب1 برو با من کارت نباشد که قیافه ات تابلوست و من می دانم که« رنگ رخساره خبر می دهد از سر ضمیر!» پس برو و دیگر گرد من نپلک که « خر ما از کرگی دم نداشت»! یادت باشد فردا روزی در پیشگاه من حاضر نشوی و نگویی که عوض شده ای و تصمیم داری دختر خوبی بشوی که در جا پاسخ پدرم را برایت بازگو می کنم:« خر همان خر است فقط پالانش عوض شده است!»