مشاهده مطالب کاربر

تعداد مطالب : 9

تعداد نظرات : 4

زمان آخرین مطلب : 6485روز قبل

ادبی هنری

درویشی مستجاب الدعوه در بغداد پدید آمد . حجاج یوسف را خبر کردند ، بخواندش و گفت : دعای خیری بر من کن . گفت : خدایا جانش بستان. گفت : از بهر خدای این چه دعاست ؟ گفت : این دعای خیرست تو را و جمله مسلمانان را.

دوشنبه 8/7/1387 - 12:27

[ نظر به این مطلب ] - [ نظرات این مطلب : 2 ]

ادبی هنری

قدر عافیت

پادشاهی با غلامی عجمی در کشتی نشست و غلام ، دیگر دریا را ندیده بود و محنت کشتی نیازموده ، گریه و زاری درنهاد و لرزه براندامش اوفتاد. چندانکه ملاطفت کردند آرام نمی گرفت و عیش ملک ازو منغص بود ، چاره ندانستند . حکیمی در آن کشتی بود ، ملک را گفت : اگر فرمان دهی من او را به طریقی خامش گردانم . گفت : غایت لطف و کرم باشد . بفرمود تا غلام به دریا انداختند . باری چند غوطه خورد ، مویش را گرفتند و پیش کشتی آوردند به دو دست در سکان کشتی آویخت. چون برآمد به گوشه ای بنشست و قرار یافت . ملک را عجب آمد. پرسید: درین چه حکمت بود ؟ گفت : از اول محنت غرقه شدن ناچشیده بود و قدر سلامتی نمی دانست ، همچنین قدر عافیت کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید.

دوشنبه 8/7/1387 - 12:25

[ نظر به این مطلب ] - [ نظرات این مطلب : 0 ]

ادبی هنری

امثال و حكم

از امثال عرب است كه گویند: بزغاله اى بر پشت بامى ، به گرگى كه از پایین مى گذشت دشنام داد. گرگ گفت : تو مرا دشنام نمى دهى ، بل جاى تست كه مرا دشنام مى دهد.

يکشنبه 7/7/1387 - 21:30

[ نظر به این مطلب ] - [ نظرات این مطلب : 0 ]

ادبی هنری

پارساى خداشناس و باعزت

پادشاهى یكى از پارسایان را دید و پرسید: ((آیا هیچ از ما یاد مى كنى ؟ ))
پارسا پاسخ داد: ((آرى آن هنگام كه خدا را فراموش مى كنم .))

هر سو دود آن كس ز بر خویش براند و آنرا كه بخواند به در كس نداواند

يکشنبه 7/7/1387 - 21:28

[ نظر به این مطلب ] - [ نظرات این مطلب : 0 ]

ادبی هنری

زاهد دغلباز

زاهدنمایى مهمان پادشاه شد، وقتى كه غذا آوردند، كمتر از معمول و عادت خود از آن خورد و هنگامى كه مشغول نماز شد، بیش از معمول و عادت خود، نمازش را طول داد، تا بر گمان نیكى شاه به او بیفزاید.
هنگامى كه به خانه اش باز گشت ، سفره غذا خواست تا غذا بخورد. پسرش ‍ كه جوانى هوشمند بود از روى تیزهوشى به ریاكارى پدر پى برد و به او رو كرد و گفت : ((مگر در نزد شاه غذا نخوردى ؟ ))
زاهدنما پاسخ داد: ((در حضور شاه چیزى نخوردم كه روزى به كار آید.)) (یعنى همین كم خورى من موجب موقعیت من نزد شاه گردد، و روزى از همین موقعیت بهره گیرم .)
پسر هوشمند به او گفت : ((بنابراین نمازت زا نیز قضا كن كه نمازى نخواندى تا به كار آید؟ ))

اى هنرها گرفته بر كف دست

عیبها برگرفته زیر بغل

تا چه خواهى گرفتن اى مغرور - روز درماندگى به سیم دغل

يکشنبه 7/7/1387 - 21:26

[ نظر به این مطلب ] - [ نظرات این مطلب : 0 ]

دعا و زیارت

نبوّت

مى دانیم آفرینش انسان به خاطر نیاز آفریدگار نبوده، زیرا او از هر نظر بى نیاز است، بلكه «به خاطر تكمیل و تكامل خود انسان بوده» كه با پیمودن «راه تكامل» شایستگى بیشترى براى زندگى عالى تر از نظر معنوى و مادّى پیدا كند. بدیهى است پیمودن این راه، نیاز به رهبرانى دارد كه با دانش و تقواى فوق العاده خود بتوانند، راهنما و سرمشق مؤثّرى براى همگان باشند، زیرا علوم و دانش هاى ما محدود است، و بسیار اتّفاق مى افتد كه در تشخیص راه سعادت و آنچه به نفع ماست، گرفتار اشتباهاتى مى شویم بنابراین باید كسانى باشند كه با ارتباط با جهان ماوراى طبیعت، این راه را به درستى، و بدون اشتباه بیابند، و به ما نشان دهند.ما این افراد را «پیامبران» و ارتباط مرموز آنها را با جهان ماوراى طبیعت «وحى» مى نامیم

يکشنبه 7/7/1387 - 21:25

[ نظر به این مطلب ] - [ نظرات این مطلب : 0 ]

شعر و قطعات ادبی

محرومیت اهل كمال از زینتهاى دنیا

از یكى از بزرگان پرسیدند: ((با اینكه دست راست داراى چندین فضیلت و كمال است ، چرا بعضى انگشتر را در دست چپ مى كنند؟))
او در پاسخ گفت : ((مگر نمى دانى كه همیشه اهل كمال و صاحبان فضل ، از نعمتهاى دنیا محروم هستند؟!))

آنكه حظ آفرید و روزى داد

یا فضیلت همى دهد یا بخت

يکشنبه 7/7/1387 - 21:21

[ نظر به این مطلب ] - [ نظرات این مطلب : 0 ]

ادبی هنری

اعتدال در نیكى

چوپانى پدر خردمندى داشت . روزى به پدر گفت : ((اى پدر دانا و خردمند! به من آن گونه كه از پیروان آزموده انتظار مى رود یك پند بیاموز!))
پدر خردمند چوپان گفت : ((به مردم نیكى كن ، ولى به اندازه ، نه به حدى كه طرف را لوس كند و مغرور و خیره سر نماید.))

يکشنبه 7/7/1387 - 21:19

[ نظر به این مطلب ] - [ نظرات این مطلب : 0 ]

شعر و قطعات ادبی

ارامگاه روحانی

این    منم دیده از جهان بسته                          و ز قیود جهانیان رسته

این منم لب به مهر خاموشی                         کرده جا در چه فراموشی

این منم خارج از فضای جان                          در دل خاک تیره گشته نهان

نی نی این جسم نا توان من است                         قفس تنگ مرغ جان من است

لله الحمد کاین قفس بشکست                          قطره بر بحر بیکران پیوست

انکه   دارد نظر به عالم پاک                           کی شود پای بست عالم خاک

مرغ گلزار عشق دوست منم                           عاشق هر که یار اوست منم

من کجا تنگنای گور کجا                            وندران تا بنفخ  صور کجا

                                    بالله این   خاکدان ظلمانی

                                     نیست ارامگاه   روحانی