تبیان، دستیار زندگی

به تو من خواهم گفت قصه ی ام ابیها شدنت را امروز

به تو من خواهم گفت قصه ی عزیز آنها شدنت را امروز

و تو می دانستی که چگونه شاه و سالار دل نبی الله شوی

و تو می دانستی که چگونه مه تابان دل ولی الله شوی

و تو می دانستی که چگونه ام سالار شهیدان بشوی

و تو می دانستی . . .

به من اینک تو بگو که چگونه این همه خوب ...این همه خوب... این همه خوب شدی

به من اینک تو بگو که چگونه این همه صبور و مشتاق شدی

کاش می دانستم که چگونه دختر خدیجه بودن ؟! آسان ؟؟

کاش می دانستم که چگونه دختر رسول بودن ؟! آسان ؟؟

کاش می دانستم با چگونه طاقتی, در دل این کویر سوزان می شد ,

مادر سید و سالار شهیدان شدنت را دیدن

کاش می دانستم که چگونه با کدامین دیده , در دل مقام مادر شدنت ,

بتوان سرور زنهای دو عالم شدنت را دیدن

تو به من می گویی ؟ به من ای یار علی ؟ که چگونه است مادر اهل دلان بودن حال؟

تو به من می گویی ؟به من ای دخت نبی ؟ که چگونه است یاور مولا علی بودن حال؟

کاش می شد تو بگی راز دل با من خار

با من توبه کنان , زار زار

تو به من باز بگو . . .

چه کنم می ترسم . . .

من آلوده ی مشتاق گناه . . .

که چگونه ؟؟ شاید . . .

می شود آخر باز ؟؟

به کدامین دستور ؟؟

من درگیر گناه ؟؟

این چنین خسته و زار ؟؟

آن زمان کز پس دیوار بلند دل خود , ماه را می دیدم

من کوته نظر دیده نیاز. . .

از کجا دانستم؟؟

که تمام ماه بین الحرمین فاطمه است

"و تو ای یاور . . . دوست . . .

به تو من خواهم گفت سر جا ماندن بازرگه غفلت را باز

من چگونه بدهم این بهای دلربایی ز دل دخت پیمبر را باز ؟؟

تو چه می گویی؟؟

تو چه می دانی؟؟

من دل بنت حبیب الله را دارم دست ."

 گرد جهان گردیده ام

خوبان عالم دیده ام

لطف همه سنجیده ام

اما . . .

تو چیز دیگری