با توجه گذراندن چهارشنبه آخر ماه صفر لازم دانستم تحقیقاتی که در
این مورد داشته ام را بنویسم تا علاوه بر یادآوری برای خود، دیگران نیز از
آن استفاده ببرند.....
همه ما با اصطلاح "چهارشنبه سوری" و مراسم آن آشنا هستیم....شب آخرین چهارشنبهً سال ( یعنی نزدیک غروب آفتاب روز سه شنبه ) لذا از اطاله کلام و توضیح مکررات خودداری می کنم و به اصل مطلب می پردازم....
مطلبی که برایم ثابت شده است این است که اصلا در ایران قدیم چیزی به اسم چهارشنبه سوری وجود نداشته است به چند دلیل :
1 ) در روزگار کهن پیش از اسلام ،برای هر یک از
روزهای ماه نامی داشت، نه اینكه برای روزهای هفته نام تعیین كنند.
آتش افروزی ایرانیان در پیشانی نوروز از آیین های دیرین است،
شک نیست که افتادن این آتش افروزی به شب آخرین چهارشنبهً سال، پس از اسلام رسم
شده است. چرا که ایرانیان ،شنبه و آدینه نداشتند ، روز چهارشنبه یا یوم
الاربعاء نزد عرب ها روز شوم و نحسی است. این است که ایرانیان آیین آتش افروزی پایان سال خود
را به شب آخرین چهارشنبه انداختند تا پیش آمدهای سال نو از آسیب روز پلیدی چون
چهارشنبه بر کنار ماند.
2 ) یکی از دلیل ها و
سندهای دیگری که نشان می دهد چهارشنبه سوری از آیین های پیش از اسلام نیست، می
تواند این باشد که مراسم آن در غروب آفتاب روز سه شنبه برگزار می شود. در
گاهشماری قمری آغاز بیست و چهار ساعت یک شبانه روز از غروب آفتاب روز پیش است؛
و چهارشنبه سوری، مانند بسیاری از آیین ها، جشن ها و سوگواری های مذهبی همچون
عید غدیر، نیمه شعبان، رحلت حضرت پیامبر ( ص ) که بر اساس گاهشماری قمری است،
در غروب روز پیش برگزار می شود. در صورتی که آیین های کهن مثل نوروز،
مهرگان، سده و ... که بر اساس گاهشماری خورشیدی است، آغاز بیست و چهار ساعت روز،
از سپیده دم و یا از نیمه شب است.
در حقیقت رسمی كه ما به عنوان آتش بازی چهارشنبه آخر سال
(چهارشنبه سوری ) می شناسیم مربوط به جشن سده می شود كه در چهلمین روز شب
یلدا یا شب زایش خورشید (انقلاب زمستانی) برگزار می شود و جشن چهلمین روز
خورشید است.می بینید كه چقدر از فلسفه این جشن باستانی دور شده ایم.....
بگذریم...
خلاصه كلام اینكه چهارشنبه سوری ، چهارشنبه آخر ماه صفر است
که با نفوذ اسلام در ایران (بنا به دلایل گفته شده) اشتباها به چهارشنبه
آخر سال اطلاق می شود ، چهارشنبه آخر سالی كه حتی رسوم آن دستخوش دگرگونی
شده و از فلسفه واقعی آن دور گشته است.........
تو ضیح مولف : در
مورد نحوست ماه صفر بخصوص چهارشنبه آخر ماه صفر هیچ روایتی نقل نشده است
که بتوان به آن استناد نمود.تنها دلیلی که می توان یافت احتمال آن است كه
این نحس دانستن ماه صفر و مخصوصاً آخرین چهارشنبه آن، از
این جهت باشد كه وفات رسول خدا(ص) در آن روز واقع گشته است و از آن حضرت
روایت شده است كه مىفرماید: «هر كس مرا به خروج ماه صفر مژده دهد، او را
مژده بهشت مىدهم و از این جهت عقول مردم حكم به نحس بودن آن ماه نموده
است.....
طلسمی كه به نام طلسم شرف شمس معروف است ( طلسم
سلیمانی) طلسمی است كه اگر با شرایط مخصوص نوشته شود به جهت كفایت مهمات و
نیّات از جمله تجربیات است.
بهتر
آن است كه برروی كاغذ زردی نوشته شود(اینكه برروی سنگ زرد می نویسند شاید
به علت ماندگاری بیشتر آن باشد) .یكی از شرایط آن زمان نوشتن آن است كه 19
فروردین ذكر شده است. ولی درحقیقت مراد از عدد 19 ،19 درجه برج حمل می
باشد كه بهترین و بیشترین قدرت برای تاثیر خورشید می باشد.هندیها می گویند
10 درجه برج حمل شرف آن است.(البته من از نجوم سررشته زیادی ندارم و لی
ممكن است در هند اینگونه باشد) .
علی
ایحال اگر فرض را بر 19 درجه برج حمل بگذاریم باید به این نكته توجه كنیم
كه لحظه تحویل سال زمانی است كه خورشید وارد 0 درجه و 0 دقیقه برج حمل می
شود و چون خورشید هر 24 ساعت یك درجه حركت میكند ، باید از زمان تحویل سال
19تا 24 ساعت(19*24) بگذرد تا به زمان شرف شمس برسیم كه كه به نظر من
حداكثر 30 دقیقه برای نوشتن این طلسم وقت داریم .به عنوان مثال در سال
1387 ،تحویل حمل به افق تهران در روز پنج شنبه صبح اول فروردین ساعت 19 و
18 دقیقه و 50 ثانیه بوده است.ساعت 9 و 12 دقیقه صبح نوزدهم فروردین اول
شرف شمس بود و ساعت 9 و 38 دقیقه صبح همان روز(حدود نیم ساعت بغد) آخر
شرف شمس بود.
و بهتر
است كه اگر روی سنگ حك می شود هر سال در زمان شرف شمس با سوزنی روی آن را
دوباره نویسی كنیم...به شرطی كه هنگام طرح نقش ستاره پنج پر قلم یا سوزن
را از سطح منقوش بر نداریم و متصل آن را رسم كنیم.......
این نقوش را بعضی از اولیاء اسم اعظم خداوندی می دانند و به نظر من با توجه به مطالبی كه قبلا در مورد اسم اعظم نوشتم باید عبارت "الله لااله الا هو " باشد كه به اینصورت ترسیم شده است (الله اعلم
