تبیان، دستیار زندگی

يارا آفرين بر تو جهان آرا   

                                       ستايش منحصر به توست , پروردگارا

در راه عشق راسخ شوم به سوت تو

                                      انتهاي هر عشق وصال توست , پروردگارا

به نيت تو عبادت و نماز به جاي آرم

                                     غير از اين روش كفر توست , پروردگارا

در راه دانش پيشرفت اندكي دارم

                                     تنها اميدم تويي لقاي توست , پروردگارا

در سياهي و تباهي گم گشته ام

                                   از نافرمانيست نه از جفاي توست . پروردگارا

گويند كوچ پرستوها بهر طعام است

                                  سخن بيهوده ايست عالم در لقاي توست , پروردگارا

عالمان همه سر گشته جهان چرا منبسط گشته

                                 تمام علل در معلول توست , پروردگارا

شب و روز بهر كسي لب به سخن باز كنم

                                چشمانم در همه كس دنبال نگاه توست , پروردگارا

سحر را دوست دارم , چون تنها كورسوي اميد در صبح زندگي ام است.

سحر را دوست دارم , چون هميشه با آمدنش تاريكي ها را كنار مي زند و پاكي را نويد ميدهد.

سحر را دوست دارم , به خاطر سحرهاي كوچكي كه در ماه عشق به خدايم دارم

سحر را دوست دارم , چون با آوردن نامش بر زبان روحم لطيف مي شود.

سحر را دوست دارم , چون با آمدنش بارقه اي از اميد در قلبم گشود تا اين شعر را بسرايم