تبیان، دستیار زندگی

دل بی قرار
روح بی پناه
صدایی هنوز به گوش می رسد
حی علی خیر العمل
برخیز
زنده شو
بشتاب
به سوی بهترین عمل
به سوی نماز
به سوی پرواز
مرغ دلم نغمه خدایی می داند
اگر چه به کلام در نیاید
چمدان کوچکم خالی از هر چیز
منتظر بر سر خیابان پایان دل کندن
مدتی است بی قراری می کند
همه چیز آماده است تا دل بکنی
و آنگاه به پرواز در آیی
یک یا حسین
باشد که آسمان با زمین هم آغوش شود
و در این وحدت
مسافران شکسته بال
به سمت آرامش ماوا گزینند
باهر اسمی
تو من
او
همه یکی شویم
به سویش
حی علی خیر العمل

همسفر عزيز
تقدیمت می دارم این دل نوشته که چندان هم ادبی نیست
اما یک دنیا غم و انتظار در آن مستتر است
می خواهد با تو که اهل دلی
واگویه کند
از غمی بزرگ
از غم گم شدگی
از غم سرگردانی
از غم بی معبودی
وحده وحده وحده
لا شریک الا هو
بیا تا باهم در آغوشش خانه کنیم
خانه ای امن بی دغدغه
بی دردسر
بی خدعه
بی کینه
بی مکر
بی نگاه خائن
که
و هو یعلم خائنه الاعین
نگار من همه
ریزه کاری ها را می داند
مهمان نواز است
با آنکه به حریمش پناه آورد
مهر می ورزد
لبخند می زند
و پاداش خواهد
داد

روح همه رفتگان در حضور او به آرامش خواهند رسید
خدایا حضورت را همواره بر ما متذکر شو
و مارا بمیران آنگونه که محمد (ص) و آل او را میراندی
و زنده بدار آنگونه که محمد (ص) , وآل او را زندگی بخشیدی