این ضایعهٔ شایع، هموروئید واقعى نیست، بلکه ترومبوز سیاهرگهاى هموروئیدى خارجى زیرپوستى مجراى مقعدى است. اصطلاحى مناسبتر براى این ضایعه، هماتوم اطراف مقعدى است. این حالت با برجستگى دردناک، سخت و مایل به آبى در زیر پوست یا آنودرم مشخص مىشود که اندازهٔ آن بین چند میلىمتر تا چند سانتىمتر متغیر است. اگرچه پارگى ممکن است تمام عرض دیوارهٔ رگ را درگیر کند، معمولاً کامل نیست، به نحوىکه یک لایهٔ نازک ادوانتیس روى لخته باقى مىماند. ترومبوز هموروئید خارجى عموماً بهدنبال افزایش ناگهانى فشار وریدى (مثلاً پس از برداشتن وزنهٔ سنگین، سرفه، عطسه، یا زایمان) رخ مىدهد. این ضایعه بیشتر در افراد جوانى رخ مىدهد که از جهات دیگر سالم هستند و لزوماً ارتباطى با بیمارى هموروئیدى داخلى ندارد.
اگر بیمار ظرف ۴۸ ساعت اول معاینه شود، ممکن است سیر تسریع شود و تسکین فوری، یا با تخلیهٔ ترومبوس و یا با درآوردن کامل ضایعه (هموروئیدکتومى خارجی) تحت بىحسى موضعى حاصل شود. پس از آنکه لخته شروع به ارگانیزهشدن کند، نمىتوان آن را تخلیه کرد، و در این حالت باید اقدامات محافظهکارانه انجام داد. هیج تلاشى براى جاانداختن یک هموروئید خارجى ترومبوزه نباید انجام شود، چرا که موقعیت اصلى آن خارجى است.
