تبیان، دستیار زندگی

حرفهای دلتنگی

مولای غريب من .نمی دانم اولين بار که نامت به زبان آوردم چند ساله بودم اما مطمئنم آن روزهااينگونه مشتاق ديدارت نبودم . دوست ندارم چون بدفهمان فريب خورده با خود وبه تو دروغ بگويم هرچند که توبراسرار قلب من واقفی مولايم نام غريبت امروز برکتيبه قلب من ثبت شده ومن بی نام تو روزم را آغاز نمی کنم وبی اسم توسر بر بالين نمی گذارم دوست ندارم درفراقت فقط ندبه سردهم سال هاست که هزاران عاشق همچون من ازغم هجران تومی گريند اما هنوز پرده ازرخ برنداشتی .من تشنه آنم که کاری انجام دهم تا لبخندی زيبا برلبان شما نقش بندد ومن سرمست شوم از اينکه آقايم «تمام زندگی ام» برای لحظه ای ازمن راضی است .

شيعه توبودن کارآسانی نيست .نه !اين راه صعب را با دو رکعت نماز غراب وار نمی توان پيمود .بايد ابراهيم شد و بی گدار به آتش زد سوخت نه آنگونه که دنيا پرستان درعشق های مادی می سوزند .مولای من !ای کاش نيم نگاهی بيندازی به اين مسافر که سالهاست شوق ديدارت زنده اش نگه داشته هر لحظه با خود می انديشيم که توکعبه آمال هزاران شيدا اينک برکدامين خاک سربرسجده گذاشته وبرای کدامين يک ازشيعيانت طلب بخشش داری همه اين شعررا می دانيد که :

ديدار يار غائب دانی چه ذوق دارد

                                        ابری که دربيابان برتشنه ای ببارد