تبیان، دستیار زندگی

سلام

یكى از دزدان معروف بود یك شب از دیوار خانه اى بالا  رفته  روى دیوار صدای مرد عابدی که صداى آرام  قرآن خواندنش فضا را عطر آگین کرده بود را می شنود :الم یاءن للذین آمنوا تَخشع قلوبهم لذكر اللّه آیا وقت آن نرسیده كه مدعیان ایمان قلبشان براى خدا نرم و آرامشود؟ یعنى تا كى قساوت قلب ، تا كى تجرى عصیان ، تا كى پشت به خدا كردن ؟ آیاوقت رو برگرداندن از گناه و رو كردن به سوى خدا نرسیده است

فضیل بن عیاض همین كه این آیه را شنید، انگار مخاطب شخص او است ،  گفت : خدایا چرا چرا وقتش رسیده از دیوار پایین آمد و دزدى ، شراب ، قمار، و ....راكنار گذاشت . و تاجایی که ممکن بود  اموال مردم را به خودشان  پس داد، حقوق الهى را ادا كرد و ..... تا بجایى كه بعدها یكى از بزرگان گردید، نه فقط مرد باتقوایى شد بلكه مربى و معلمى نمونه براى دیگران گردید.

 

هرکول
مردم یونان باستان افسانه های زیادی دارندکه از طریق آن می توان به طرز فکرشان پی برد، یکی از این افسانه ها مربوط به دلاوری های هرکول است.
هرکول مردی نیرومند بود. وقتی شنید، در یکی از شهرهای یونان شیرغول پیکری به مردم حمله ور می شود و آنان را پاره پاره می کند،به شکار شیر رفت تا مردم را از شرّ شیر آدم کش رها کند.
گویا آن شیر پوست بسیار سختی داشت، آنچنان که تیر بر او کارگر نبوده، هرکول دلاورانه وارد غاری که شیر در آن بو د می شود، شیر دیوانه وار به سوی او حمله می کند. هرکول با یک ضربه چماق او را از پای در می آورد.از آن پس هرکول از پوست سخت شیر به عنوان زره و کلاه استفاده کرد.
از داستان های دیگری که در مورد هرکول نقل می کنند:اینکه هرکول شنید در ماندابی ماری زندگی می کند به نام«هیدرا» که نه سر  دارد. آن مار هر چند وقت یکبار از مانداب بیرون می آمد و گلّه های گوسفند را می بلعید.
گویند:هرکول با هیدرا به نبرد برخاست و سرهای او را یکی پس از دیگری از تن جدا کرد. امّا به جای هر سری که از مار جدا می کرد، دو سر تازه می روئید.
پس هرکول به جوانی که وی را همراهی می کرد دستور داد که گردن دو شاخه ی مار را بایک نیم سوز شعله ور بسوزاند. بدین سان سرهای جدا شده مار از رشد دوباره باز ماند، در نتیجه هر کول مار را برای همیشه نابود کرد.