تبیان، دستیار زندگی

سوسیالیسم :  دو گاو دارید.یكی را نگه می دارید.دیگری را به همسایه ی خود می دهید. 
كمونیسم :   دو گاو دارید.دولت هر دوی آنها را می گیرد تا شما و همسایه تان را در شیرش شریك كند.. 
فاشیسم :   دو گاو دارید.شیر را به دولت می دهید.دولت آن را به شما می فروشد.. 
كاپیتالیسم :  دو گاو دارید.هر دوی آنها را می دوشید.شیرها را بر زمین می ریزید تا قیمتها همچنان بالا بماند.. 
نازیسم :  دو گاو دارید.دولت به سوی شما تیراندازی می كند و هر دو گاو را می گیرد.. 
آنارشیسم :  دو گاو دارید.گاوها شما را می كشند و همدیگر را می دوشند.. 
سادیسم :  دوگاو دارید.به هر دوی آنها تیراندازی می كنید و خودتان را در میان ظرف شیرها می اندازید.. 
آپارتاید :   دو گاو دارید. شیر گاو سیاه را به گاو سفید می دهید ولی گاو سفید را نمی دوشید.. 

دولت مرفه :  دو گاو دارید.آنها را می دوشید و بعد شیرشان را به خودشان می دهید تا بنوشند.. 
بوروكراسی :  دو گاو دارید.برای تهیهء شناسنامهء آنها هفده فرم را در سه نسخه پر می كنید ولی وقت ندارید شیر آنها را بدوشید.. 
سازمان ملل :  دو گاو دارید.فرانسه شما را از دوشیدن آنها وتو می كند.آمریكا و انگلیس گاوها را از شیر دادن به شما وتو می كنند.نیوزلند رای ممتنع می دهد.. 
ایده آلیسم :  دو گاو دارید.ازدواج می كنید.همسر شما آنها را می دوشد.. 
رئالیسم :  دو گاو دارید.ازدواج می كنید.اما هنوز هم خودتان آنها را می دوشید.. 
متحجریسم :  دو گاو دارید.زشت است شیر گاو ماده را بدوشید.. 

فمینیسم :   دو گاو دارید.حق ندارید شیر گاو ماده را بدوشید.. 
پلورالیسم :   دو گاو نر و ماده دارید.از هر كدام شیر بدوشید فرقی نمی كند.. 
لیبرالیسم :   دو گاو دارید.آنها را نمی دوشید چون آزادیشان محدود می شود.. 
دموكراسی مطلق :   دو گاو دارید.از همسایه ها رای می گیرید كه آنها را بدوشید یا نه.. 
سكولاریسم :   دو گاو دارید.پس به خدا نیازی نیست 

گویند:

«تقلب مفهومی‌است بس اساسی» به طوری که شاعر میگوید: تقلب توانگر کند مرد را

تاریخچه‌ی تقلب از جایی شروع میشود که حسن کچل برای نخستین بار تن لش را تکان داد و به مکتب رفت.

 از بد ماجرا همان روز امتحان ماهیانه‌ی کودکان فلک بخت مکتب بود.

لیک حسن از روی گشادی، چشمان چپش را بر روی ورقه‌ی همزاد انداخت تا نکتی بس ارزشمند از ورقه‌ی فوق الذکر، دشت کند. این بود که اولین تقلب تاریخ بشری زده شد.

 البته این تقلب با روش‌های فوق العاده ابتدایی (البته در مقابل ترفند‌های کنونی) صورت گرفت.

 بدین ترتیب که حسن با کلی زور زدن تن را تکان داد و خود را به بالای ورقه‌ی همزاد رسانید و خیلی راحت مطالب را دو در فرمود. زان پس تقلب دوران طلایی خود را آغاز کرد.

 بدین ترتیب که گسترش یافت و مصادیقی متفاوت پیدا کرد.

 از جمله تقلب‌های رایج تقلبات سر امتحان، دو در کردن غذا از سلف،  تقلب در مخ زنی، تقلب در بازی (که از آن به جر زنی تعبیر میشود) را می‌شود نام برد.

حال روش هایی از تقلب در امتحانات را به نظرتان می‌رسانیم: روش های نوشتاری:

1- نوشتن روی کف پا، پس کله، پشت گوش و...

 2- نوشتن روی میز، پشت نیمکت، زیر نیمکت، پشت مانتوی جلویی و...

3- نوشتن روی دستمال، پاکت نامه و...

 و ...

روش های با کلاسی:

 1- استفاده از ماشین حسابهای مهندسی

 2- استفاده از آیینه،  لوازم آرایش، فیلم، عکس

روش های جوادی:

1- خم کردن سر به روی ورقه‌ی طرف به صورت تابلو.

روزی یک مرد روحانی با خداوند مکالمه ای داشت: "خداوندا! دوست دارم بدانم بهشت و جهنم چه شکلی هستند؟ "، خداوند او را به سمت دو در هدایت کرد و یکی از آنها را بازکرد، مرد نگاهی به داخل انداخت، درست در وسط اتاق یک میز گرد بزرگ وجود داشت که رویآن یک ظرف خورش بود، که آنقدر بوی خوبی داشت که دهانش آب افتاد، افرادی که دور میزنشسته بودند بسیار لاغر مردنی و مریض حال بودند، به نظر قحطی زده می آمدند، آنهادر دست خود قاشق هایی با دسته بسیار بلند داشتند که این دسته ها به بالای بازوهایشان وصل شده بود و هر کدام از آنها به راحتی می توانستند دست خود را داخل ظرف خورش ببرند تا قاشق خود را پر نمایند، اما از آن جایی که این دسته ها ازبازوهایشان بلند تر بود، نمی توانستند دستشان را برگردانند و قاشق را در دهان خودفرو ببرند.

مرد روحانی با دیدن صحنه بدبختی و عذاب آنها غمگین شد، خداوند گفت: "تو جهنم را دیدی،حال نوبت بهشت است"، آنها به سمت اتاق بعدی رفتند و خدا در را باز کرد، آنجاهم دقیقا مثل اتاق قبلی بود، یک میز گرد با یک ظرف خورش روی آن و افراد دور میز،آنها مانند اتاق قبل همان قاشق های دسته بلند را داشتند، ولی به اندازه کافی قوی وچاق بوده، می گفتند و می خندیدند، مرد روحانی گفت: "خداوندا نمیفهمم؟!"، خداوند پاسخ داد: "ساده است، فقط احتیاج به یک مهارت دارد، می بینی؟ اینها یاد گرفته اند که به یکدیگر غذا بدهند، در حالی که آدم های طمع کاراتاق قبل تنها به خودشان فکر می کنند!"

هنگامی که موسی فوت می کرد، به شما می اندیشید، هنگامی که عیسی مصلوب می شد، به شما فکر میکرد، هنگامی که محمد وفات می یافت نیز به شما می اندیشید، گواه این امر کلماتی است که آنها در دم آخر بر زبان آورده اند، این کلمات از اعماق قرون و اعصار به ما یادآوری می کنند که یکدیگر را دوست داشته باشید، که به همنوع خود مهربانی نمایید، که همسایه خود را دوست بدارید، زیرا که هیچ کس به تنهایی وارد بهشت خدا (ملکوت الهی) نخواهدشد.