دعا و زیارت
امام حسین (ع) در دوره امامت
با شهادت امام مجتبی(ع) در
سال 49 یا 50 هجری، بار امامت به دوش امام حسین (ع) قرار گرفت. در دوران
دهساله حکومت معاویه، امام حسین(ع) همواره یکی از معترضین سرسخت نسبت به
سیاست ها و دستگیری و قتل های معاویه بود. امام حسین (ع) یکی از محورهای
وحدت شیعه و از چهرههای برجسته و شاخصی بود که مورد توجه قرار داشت و
همواره سلطه اموی از نفوذ شخصیت او بیم داشت.
با مرگ معاویه در سال 60
هجری، یزید به والی مدینه نوشت که از امام حسین (ع) به نفع او بیعت بگیرد.
اما سید الشهداء که فساد یزید و بیلیاقتی او را میدانست، از بیعت امتناع
کرد و برای نجات اسلام از سلطه یزید و محو دین راه مبارزه را پیش گرفت.از
مدینه به مکه هجرت کرد و در پی نامه نگاری های کوفیان و شیعیان عراق با آن
حضرت و دعوت برای آمدن به کوفه، آن امام ابتدا مسلم بن عقیل را فرستاد و
نامههایی برای شیعیان کوفه و بصره نوشت و با دریافت پاسخ کوفیان در بیعت
شان با مسلم بن عقیل، در روز هشتم ذیحجه سال 60 هجری از مکه به سوی عراق،
حرکت کرد.
پیمان شکنی کوفیان و شهادت
مسلم بن عقیل، اوضاع عراق را نامطلوب ساخت و سید الشهدا که همراه خانواده،
فرزندان و یاران به سوی کوفه میرفت، پیش از رسیدن به کوفه در سرزمین
"کربلا" در محاصره سپاه کوفه قرار گرفت ولی تسلیم نیروهای یزیدی نشد و
سرانجام در روز عاشورا در آن سرزمین، در نبردی نابرابر مظلومانه و تشنه
کام، همراه اصحابش به شهادت رسید و با نثار خون پاک خویش مکتب نوپای اسلام
را حیات جاودانه بخشید.
در این نمایه چهل و پنج مقاله پیرامون امام حسین (ع) در دوره امامت ارائه گردیده است.
چهارشنبه 23/4/1389 - 19:16
دعا و زیارت
زندگانی امام حسین (ع) قبل از امامت
امام حسین (ع) در سوم شعبان
سال چهارم هجری در مدینه به دنیا آمد. رسول خدا (ع) نام این فرزند زهرا
(ع) را "حسین" نهاد. وی مورد علاقه شدید پیامبر خدا (ع) بود و آن حضرت در
باره ی او فرمود: "حسین منی و انا من حسین..."و در آغوش پیامبر بزرگ شد.
هنگام رحلت رسول خدا، شش ساله بود. در دوران پدرش علی بن ابی طالب (ع)
نیز از موقعیت والایی برخوردار بود. علم، بخشش، بزرگواری، فصاحت، شجاعت،
تواضع، دستگیری از بینوایان، عفو و حلم و...از صفات برجسته این حجت الهی
بود. در دوران خلافت پدرش، در کنار آن حضرت بود و در سه جنگ "جمل"،
"صفین" و "نهروان" شرکت داشت.
پس از شهادت پدرش که امامت به حسن بن علی (ع) رسید،
همچون سربازی مطیع رهبر و مولای خویش و همراه برادر بود. پس از انعقاد
پیمان صلح، با برادرش و بقیه اهل بیت (ع) به مدینه آمدند . با شهادت امام
مجتبی (ع) در سال 49 یا 50 هجری، بار امامت به دوش سید الشهدا (ع) قرار
گرفت.
در این نمایه هفده مقاله پیرامون زندگانی امام حسین (ع) قبل از امامت ارائه گردیده است.
چهارشنبه 23/4/1389 - 19:15
لطیفه و پیامک
. امشب زمین و آسمان گردیده پر شور و شعف
امشب تمام عرشیان بهر زیارت بسته صف
امشب که عیدی میدهد بر عاشقان شاه نجف
امشب تو هم مستی کن و دل را بری کن از اسف
زیرا به دنیا آمده مظهر عزت و شرف
*میلاد نور مبارک*
2. ز گلزار نبی (ص) و بوستان حیدر و زهرا
گلی بشگفت با بوی خوش و با چهره ی زیبا
شنیدستی که با یک گل نمی گردد بهار؟ اما
گلستان گشته از این گل، همه دنیا و ما فیها
---
شکفتن پنجمین گل باغ عصمت و طهارت تهنیت باد.
3. بوی گلهای بهشتی ز فضا می آید
عطر فردوس هم آغوش صبا می آید
نوگل مصطفوی، زینت باغ علوی
مظهر پنج تن آل عبا می آید
4. دو ماه از دو افق در دو شب تجلّی کرد / یکی شهنشه دوران، یکی امیر سپاهش
دو گوهر از دو صدف از دو بحر گشت نمایان / یکی چراغ هدایت، یکی معین و گواهش
یکی حسین و یکی ناصر حسین، ابوالفضل / که جان خویش به کربلا بداد به راهش
5. سروشی دوش در گوشم، سرود این نغمه ی شیوا
که بشگفت از گلستان محمد(ص) نوگلی زیبا
بشارت ای گنه کاران حسین آمد حسین آمد
نثار مقدمش سرها، فدای جان او جان ها
---
ولادت باسعادت شفیع المذنبین، حامی دین، امام حسین بن علی-ع مبارک.
6. شاهی به دوصد عزت و اجلال آید
با شوکت و فر و جاه و اقبال آید
امروز حسین آید و فردا عباس
خورشید ز پیش و مه ز دنبال آید
7. امام روح الله:
شما پاسداران بحق اسلامید، شما مثل جوان هاى صدر اسلام هستید
شما اسلام را نجات دادید باید از این به بعد هم پاسدارى کنید که این انقلاب به ثمر واقعى اش برسد.
---
روز پاسدار مبارک
8. الا ای پاسدار انقلاب کشور عشق
نام نیکویت همیشه ثبت، اندر دفتر عشق
تو کردی اقتدا در عزت و ایثار به آنکس
که هستی اش فدا بنمود و گردید"مظهر عشق"
---
ولادت امام حسین-ع و روز پاسدار مبارکباد.
چهارشنبه 23/4/1389 - 19:14
دعا و زیارت
اشاره
تابش طلایی آفتاب، چهارمین روز شعبان سال 26 هجری قمری را در مدینه نوری دیگر
می بخشید. بلور دل های شیفتگان امیرمؤمنان علی علیه السلام لبریز از شور و شوق می شد و
کوچه های بنی هاشم، آغوش خود را به روی زائران خانه حضرت می گشود. چهره
علاقه مندان اهل بیت علیهم السلام را شبنم شادی فرا گرفته بود و برای دیدار نورسیده مولای خویش
بر یکدیگر پیشی می گرفتند. «ماه» تازه در مدینه کرده و با ظهور خود دل های شیفتگان
اهل بیت علیهم السلام را از عطر شادمانی خوش بو ساخته بود. شور و شعف، خانه علی علیه السلام را فرا
گرفته و نگاه همگان به سخاوت لبان مولا بود تا انتخاب نام نوزاد را نظاره کنند و شیرینی
اولین کلام او را بیابند.
نام گذاری
ام البنین، قنداقه نوزاد را به دست امیرمؤمنان علی علیه السلام داد تا نامی برای وی برگزیند. حضرت در گوش
راست وی اذان و در گوش چپش اقامه گفت تا از همان ابتدا جانش با نوای خوش آن صفا یابد. آن گاه
فرمود: «من او را به نام عمویم، عباس می نامم.» سپس دست های نوزاد را بوسید و اشک به صورتش
جاری شد و فرمود: «گویا می بینم این دست ها در کنار رود فرات در راه یاری دین خدا قطع خواهد شد».
دوران کودکی
روزهای کودکی عباس علیه السلام در حالی آغاز شد که پدر گران قدرش چون آیینه معرفت، دانایی و کمال در
مقابل او قرار داشت. گفتار الهی و رفتار آسمانی امام علی علیه السلام تأثیری ژرف بر وی نهاد. عباس علیه السلام خود را
بر ساحل دریای علوم و معارف پدر می دید و در کنار جهاد و تقوا حس می کرد. او در خانه ای که بر خاک
قرار داشت، ولی از افلاک برتری یافته بود، خانه ای که فرشتگان با فروتنی در آن فرود می آمدند و محل
نزول اسرار هدایت بود، پرورش یافت. عباس علیه السلام در دوران کودکی، خوشه چین حقایق ولایت بود و از
بلندای بینش امام علی علیه السلام بهره های بسیار برد. امیرمؤمنان علی علیه السلام ، پرورش و تکامل فرزندش را
چنین توصیف می کند: «همانا فرزندم عباس، در کودکی دانش آموخت و چونان نوزاد کبوتر که از
مادرش آب و غذا می گیرد، از من معارف فرا گرفت».
عباس در کلام امام سجّاد علیه السلام
امام سجاد علیه السلام در کربلا حضور داشت و خود شاهد شهامت و فداکاری های شهیدان راه حقیقت و
فضیلت بود. آن حضرت درباره عباس علیه السلام می فرماید: «خداوند، عمویم عباس را رحمت کند که با
ایثارگری و جانبازی در راه برادرش، فداکاری کرد تا دست هایش قطع شد و خداوند به جای آن، به او دو
بال داد که با آنها به همراه فرشتگان در بهشت پرواز کند، همان گونه که برای جعفر بن ابی طالب7 قرار داده شد.
برای عباس در پیشگاه خداوند منزلتی است که در روز قیامت، همه شهیدان غبطه اش را می خورند».
عباس در کلام امام صادق علیه السلام
امام صادق علیه السلام در شأن و مقام حضرت عباس علیه السلام چنین می فرماید: «عموی ما، عباس، پسر علی علیه السلام ،
بینشی دقیق و ایمانی استوار داشت. در رکاب برادرش با دشمنان جهاد کرد و به خوبی از عهده آزمایش
الهی برآمد و به مقام شهادت رسید.» در بخشی از زیارت نامه ای که امام صادق علیه السلام در مورد حضرت
عباس علیه السلام فرموده، چنین می خوانیم: «گواهی می دهم که تو ای عباس، در امر دینت هیچ گونه سستی
نکردی و در برابر دشمن ایستادی و به راستی با کمال بصیرت و آگاهی از دنیا رفتی، در حالی که به
صالحان اقتدا و از پیامبران پیروی کردی».
بزرگ جانباز اسلام
با مشاهده زندگی قمر بنی هاشم می توان دریافت که صفت ایثار و جانبازی، به بهترین شکل در وجود
شریف آن حضرت نمود می یابد. حضرت عباس علیه السلام در پاسداری از سالار شهیدان، بر قلّه ایثار نشست و
بر دیگر جانبازان آن عرصه پیکار حق بر ضد باطل، برتری یافت؛ زیرا فداکاری و جانبازی ایشان بر
اساس ژرف ترین بصیرت ها قرار داشت؛ همان بصیرتی که امام صادق علیه السلام فرمود: «عموی ما عباس
بصیرتی نافذ و عمیق و ایمانی محکم داشت».
برای رسانه
پرسش های سه گزینه ای
1. دلیل نام گذاری حضرت عباس علیه السلام به این نام چیست؟
الف) ایشان در برابر دشمن بسیار قاطع و غضبناک بودند.
ب) آن حضرت قامتی بلند و برافراشته داشت.
ج) ایشان در مقابل بی عدالتی برافروخته می شد.
2. مدت عمر بابرکت حضرت عباس علیه السلام چند سال بود؟
الف) 42 سال
ب) 30 سال
ج) 35 سال
3. نام مادر حضرت عباس علیه السلام چه بود و این نام به چه معناست؟
الف) امّ ایمن، مادر راستی
ب) ام البنین، مادر پسران
ج) اَسماء، به معنای آسمان
4. چه کسی بدن حضرت عباس علیه السلام را به خاک سپرد؟
الف) امام حسین علیه السلام
ب) مردان قبیله بنی اسد
ج) امام سجاد علیه السلام
5. باب الحوائج به چه معناست؟
الف) وسیله برآورده شدن نیازه
ب) باب احتیاج ها و نیازه
ج) محل بیان مشکلات و گرفتاری
چهارشنبه 23/4/1389 - 19:12
سياست
اشاره
پاسدار در لغت به معنی نگهبان و مراقب است و پاسداران، کسانی هستند که در
حساس ترین لحظات تاریخ، از میان مردمان برمی خیزند و همچون دژی استوار، مردانه در
راه رسیدن به حق و حقیقت و حفظ آن گام برمی دارند. کمر بستن برای احیای
حقیقت خواهی، همتی جانانه می طلبد که تنها از مردانی چون حسین علیه السلام برمی آید. آزادگی
و شورِ حقیقت جویی حسین علیه السلام چنان حماسه ای آفرید که تا زمان، زمان است، نامش
جاودان و مایه احترام انسان های حق طلب خواهد بود. در تاریخ انقلاب اسلامی ایران نیز
نمونه هایی از رادمردی پاسدارانی را می توان یافت که برای دفاع از کیان و کشور خود، به
فداکاری پرداختند. افرادی که با روحیه شهادت طلبی، انسجام درونی و خلاقیت نظامی، در
صحنه هایی مختلف به نبرد پرداختند. تشابه عملکرد و هم خوانی اهداف پاسداران با سیره
عملی امام حسین علیه السلام ، موجب شد تا روز تولد مبارکش به عنوان «روز پاسدار» تعیین شود.
مولود مبارک انقلاب
دیدگاه حضرت امام خمینی رحمه الله در تأسیس سپاه در سال اول پیروزی انقلاب، از درک عمیق ایشان از
تاریخ اسلام به ویژه مشکلات جامعه اسلامی پس از رحلت پیامبراسلام و تجربه انقلاب ها و حرکت های
ملت ایران در طول تاریخ کشورمان همچون انقلاب مشروطیت و نهضت ملی شدن نفت حکایت
می کند. از این رو، پس از پیروزی انقلاب اسلامی برای تحقق شعارهای انقلاب اسلامی و پاسداری از
این انقلاب نوپا، نهادی مردمی و انقلابی به نام «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» شکل گرفت و به این
ترتیب، شور و شوق انقلابی برای سازندگی کشور سازمان دهی شد. مقام معظم رهبری این مولود
مبارک را پدیده ای بی سابقه می داند و می فرماید: «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که مولود مبارک
انقلاب اسلامی است، پس از صدر اسلام، پدیده بی سابقه ای است».
روحیه پاسداری
پاسدار هر جا که باشد، باید به روح پاسداری توجه کند. یکی از اهداف حضرت امام خمینی رحمه الله از
تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی این بود که نیروی مسلحی پدید آید که در این تشکیلات
نظامی، فکر، عقیده و ایمان؛ یعنی عوامل معنوی قدرت در تمام اجزا رعایت شود. حضرت آیت الله
خامنه ای، روحیه پاسداری را این گونه تشریح می کند: «بهترین شکل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی،
همان شکل است که آنان را به وضع مؤمنان مجاهد کربلا نزدیک کند. اخلاق، دعا، دین، عبادت،
برادری، تواضع و هضم شدن در ولی خدا، از خصوصیات بارز سپاه پاسداران بایستی باشد».
فرهنگ پاسداری
از روزی که پیامبران الهی برای هدایت بشر مبعوث شدند، دنیاپرستان در برابر آنان صف کشیدند و
بدین ترتیب، جبهه حق و باطل پدید آمد. جبهه باطل برای اهداف شوم خود و ریشه کن ساختن حق و
ارزش های الهی از هیچ تلاشی دریغ نورزید. جامعه ای که به فرهنگ پاسداری ـ همان فرهنگ جهاد و
شهادت ـ آراسته باشد، برای دفاع از حق و ارزش ها به صحنه می آید و با احیای امر به معروف و نهی از
منکر، به ستیز باطل برمی خیزد و دین خدا را یاری می دهد. امام حسین علیه السلام نیز برای احیای حق،
پاسدارانی عاشق شهادت را برگزید و فرمود: «آگاه باشید هر یک از شما که حاضر است در راه ما از جان
خویش بگذرد و جانش را در راه لقای پروردگار نثار کند، آماده حرکت با ما باشد».
وظایف سپاه
در اندیشه مقام معظم رهبری، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، مأموریت های مهمی بر عهده دارد.
ایشان در تبیین این مأموریت ها می فرماید: «اول، دفاع مسلحانه از انقلاب و نظام اسلامی است که این،
مأموریت محوری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است. دوم، سازمان دهی و آموزش ارتش بیست
میلیونی است.... این کاری است که باید سپاه بکند و متناسب با سپاه است ولا غیر». ایشان در جای
دیگر، در مورد مسئولیت سپاه می فرماید: «[سپاه] مسئولیت اصلی اش حمایت و دفاع مخاطره آمیز از
انقلاب در مقابله با حرکات ضدانقلاب است. ضمن اینکه هنگام ضرورت باید برود و از مرزها هم دفاع
بکند».
محور اساسی انقلاب
حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی و دفاع از ارزش های انقلاب اسلامی، وظیفه همه مردم ایران
اسلامی است. با وجود این، انقلاب اسلامی که به رهبری حضرت امام خمینی رحمه الله به پیروزی رسید، فقط
نیازمند پرچم دارانی از جنس مؤمنان راستین و متعهد به اهداف بلند انقلاب است. از این رو، مقام
معظم رهبری، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را محور اصلی و تکیه گاه انقلاب می داند و در دیدار با
پاسداران می فرماید: «بنده معتقدم این انقلاب بر دوش عناصر انقلابی خواهد توانست به پیش برود و
لاغیر! کسانی که انقلاب روی دوش آنها پیش می رود،... صد در صد عناصر مؤمن و صادق و خالص این
انقلابند... و در این مجموعه مؤمن، آن رکن اصلی و آن محور اساسی که می توان به او تکیه کرد،
گروه های ویژه و از جمله آنها، شما برادران سپاه هستید».
سپاه، محور دفاع انقلابی
بی شک، مهم ترین وظیفه سپاه، حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی است. با وجود این، تنها با تقویت
سپاه است که می توان در برابر اخلال مزدوران داخلی و تهدیدها و تجاوز دشمنان خارجی مقابله کرد.
بنابراین، سپاه در بازداری دشمنان انقلاب از تجاوز به ایران اسلامی نقش بی بدیلی ایفا می کند. از این
رو، اقتدار نیروهای سه گانه سپاه، اندیشه تجاوز به میهن اسلامی را از سر هر متجاوزی بیرون خواهد
کرد. مقام معظم رهبری اهمیت وجود و اقتدار سپاه را چنین بیان می کند: «عقیده من بر این است که
تنها نیرویی که قادر است از انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ـ انقلابی دفاع کند، فقط سپاه است. اگر ما
سپاه را نداشته باشیم یا ضعیفش را داشته باشیم، قادر نخواهیم بود از انقلاب دفاع کنیم».
سپاه و پیروزی های جنگ
در طول هشت سال دفاع مقدس و فراز و نشیب های پس از انقلاب، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی،
یکی از نهادهایی بود که با اقتدا به مولای خود سیدالشهداء، به پاسداری از انقلاب و هدف های آن
پرداخت. رهبر فرزانه انقلاب در مورد نقش اثرگذار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنگ تحمیلی
می فرماید: «سپاه بلاشک در طول جنگ، عنصر تعیین کننده و مؤثر جنگ بود و اکثر فتوحاتی که ما از
اول تا آخر جنگ داشتیم، با نام سپاه همراه است؛ یا منحصراً از آن سپاه بوده یا سپاه در آنها نقش اصلی
را یا نقش مهمی را بازی کرده است».
برای رسانه
الف) گفتار مجری
سلام بر تو ای سبزطینت! سلام بر تو ای پاسدار میهن و شریعت! آسمان، دعاگوی فطرت خداجویت
و زمین، ثناخوان ضمیر حقیقت طلبت باد! تو که دست و بازوی خدایی، اینک در بهار صلح و آسایش،
پیغام آور دوستی و صلح هستی. نامت به جاودانگی بلندترین ستاره های آسمان باد و راه پر رهروت به
وسعت کهکشان ها، ای همیشه سبز!
پاسدار هستم و پیشه ام عاشقی است. از دریای خشم ملت، عطش ناک از فرات و عباس وار از
علقمه می آیم. سلاح با دستانم عهد اخوت خوانده و لباس سبز بر تنم، گویای عشق بی کرانه ام است.
خون حسینی در رگ و بوی خمینی از پیرهنم جاری است. شاگرد دلداده پیر جماران و مرید
پاک باز خورشید خامنه ام. عافیت طلبی از جانم گریزان است. پاسدار هستم و پیشه ام عاشقی است.
هشت زمستان سرد، در بلندترین قله های برف گیر غرب نخفتی و هشت تابستان داغ را در
بیابان های آفتاب خورده جنوب جنگیدی. تو صفیر بارش گلوله بر فرق دشمنی. تو خروش بانگ
تکبیری. تو خمینی رهبری، قرآن کتابی و عاشورامسلکی. دلیری تو، خاطره سربداران را از یادها محو
کرده و زلال جان فشانی تو، یاد حماسه آفرینان تاریخ را سترده است. آسمان ها پیش جان فشانی ات به
سجده افتاده اند. سلام بر قامت سبز و استوارت، ای پاسدار همیشه بیدار!
امروز از بلندترین اندیشه ها، که از چشمه سار زلال جماران جاری بود، سپاهی گرد آمده است؛
سپاهی از ملت پابرهنه و درد کشیده که غول عصیان را از قصر طلایی بیرون کرده و به خاک نیستی
افکنده بود؛ سپاهی که بر آفتاب عاشورا، اقتدا کرده بود و حماسه هایی کربلایی می آفرید. این روز
خجسته بر همه سبزپوشان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مبارک باد.
برایت دعا می کنم، تویی که مهربان آفریده شدی؛ تویی که ارمغان شهادت، سوغات روزهای
نبردت بود؛ تویی که بهشت به پذیرایی ات افتخار می کند؛ تویی که چون موج متلاطمی؛ تویی که
فداکارانه با پیروزی ات، دل خانواده های داغ دار شهید را خرسند می کردی؛ تویی که گَرد غریبی و
تنهایی را از چهره چروک خورده پدران شهید، پاک می کردی؛ تویی که مربی پیکارهای کربلایی هستی؛
تویی که آزادی را به خانه ها آوردی؛ تویی که پاسدار حریم اسلام و قرآنی. نامت را می ستایم و
فداکاری ات را سپاس می گویم.
ب) زیرنویس
امام خمینی رحمه الله
روز مبارک سوم شعبان المعظم را که روز طلیعه پاسدار و پاسداری از مکتب مترقی اسلام
است،... به حق باید این روز معظم را روز پاسدار بنامیم.
ای کاش من هم یک پاسدار بودم.
شما آینه مجسم مظلومیت ها و رشادت های این ملت بزرگ در صحنه نبرد و تاریخ مصوّر
انقلابید.
پاسدارها بودند که مملکت ما را در چنین زمانی که هیچ کس نمی توانست حفظ کند، حفظ
کردند.
شما پاسدارانِ به حق اسلامید. شما مثل جوان های صدر اسلام هستید. شما اسلام را نجات
دادید. باید از این به بعد هم پاسداری کنید که این انقلاب به ثمر واقعی اش برسد.
مقام معظم رهبری
سپاه، مجموعه ای از بهترین عناصر انقلابی و مؤمن است.
اگر سپاه نباشد یا ضعیف باشد، امکان ندارد بتوانیم در مقابل تهدیدی که وجودش را مسلّم
می دانیم، دفاع کنیم.
سپاه، مظهر کوشش و دفاع انقلابی توده های مردم در شکل منظم آن است.
چهارشنبه 23/4/1389 - 19:9
دعا و زیارت
شاره
امام حسین علیه السلام ، دومین ثمره پیوند آسمانی علی علیه السلام و فاطمه علیهاالسلام در سوم شعبان سال چهارم
هجری در مدینه دیده به جهان گشود. آن حضرت، هفت ساله بود که جدّش،
رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم از دنیا رفت. پس از آن، سی سال در کنار پدرش زندگی کرد. پس از
حضور ده ساله در کنار برادر بزرگوار خود و به دنبال شهادت آن حضرت، به مدت ده سال
امامت امت اسلامی را عهده دار شد و سرانجام در محرم سال 61 هجری در سرزمین کربلا
به شهادت رسید.
خاندان تابناک
امام
حسین علیه السلام در شریف ترین و اصیل ترین خانواده ها به دنیا آمد.
مادرش، فاطمه زهرا علیهاالسلام در
پاک دامنی و تقوا یگانه بود و پدرش، علی علیه السلام ، نماد فضیلت، شهامت
و مردانگی به شمار می آمد. روزی
رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم ، حسین علیه السلام را بر شانه خود
گذاشت و در برابر مردم فرمود: «این حسین بن علی، بهترین
مردان امت من است. جدّش، محمد رسول خدا صلی الله علیه و آله ، بزرگ
پیامبران است و جدّ مادری اش، خدیجه
دختر خُوَیلد، پیشی گیرنده زنان جهان به سوی ایمان به خدا و رسول خداست و
مادر او فاطمه
زهرا علیهاالسلام ، دختر محمد صلی الله علیه و آله وسلم بهترین و سرور
زنان جهان است.» امام حسین علیه السلام نیز می فرمود: «در میان
همگان کیست که جدی مانند من یا معلمی همچون علی داشته باشد؟ من فرزند دو
ماه تابناکم. مادرم،
فاطمه زهرا علیهاالسلام و پدرم، درهم کوبنده کفر در بدر و حُنین بود».
حسین علیه السلام در زمان پیامبر
امام حسین علیه السلام تا هفت سالگی در مهد نبوت تربیت شد. پیامبراسلام، او را در آغوش خویش با
آموزه های آسمانی اسلام پرورش داد و زیرنظر خود تربیت کرد. میزان علاقه پیامبر به حسین علیه السلام به
اندازه ای بود که کوچک ترین ناراحتی او را تحمل نمی کرد. روزی از در خانه فاطمه علیهاالسلام می گذشت. وقتی
صدای گریه حسین علیه السلام را شنید، وارد خانه شد و به دخترش فرمود: «مگر نمی دانی که گریه حسین علیه السلام
مرا اندوهگین می سازد.» سپس نوزاد را بوسید و گفت: «خدایا! من این نوزاد را دوست دارم. تو نیز او را
دوست بدار».
پیشوای سوم در دوران خلافت پدر
در دوران خلافت پنج ساله امیرمؤمنان علی علیه السلام ، امام حسین علیه السلام در صحنه های سیاسی و نظامی مهم
زمان در کنار آن حضرت قرار داشت. ایشان در جنگ جمل، فرماندهی جناح چپ سپاه علوی را
عهده دار بود و در جنگ صفین نیز افزون بر حضور در میدان نبرد، با سخنرانی های پرشور، در تشویق
یاران حضرت علی علیه السلام برای شرکت در جنگ نقشی فعال داشت.
حسین علیه السلام در دوران امامت برادر
امام حسین علیه السلام ، پس از شهادت پدر بزرگوارش، ده سال در کنار برادر و رهبرش، امام حسن مجتبی علیه السلام
قرار گرفت. در زمان حرکت نیروهای امام حسن علیه السلام به سمت شام برای نبرد با معاویه، همراه آن حضرت
در صحنه های نظامی حضور داشت و زمانی که معاویه به امام حسن علیه السلام پیشنهاد صلح کرد، ایشان با امام
حسین علیه السلام و عبدالله بن جعفر درباره این پیشنهاد به گفت وگو پرداخت.
امام حسین علیه السلام در دوران حکومت معاویه
امام حسین علیه السلام در دوران ده ساله امامت خویش، به دنبال هر جنایت معاویه، او را با نامه های متعدد یا
سخنرانی های کوبنده مورد انتقاد قرار می داد. یکی از مهم ترین موارد مخالفت امام با معاویه، موضوع
ولی عهدی یزید بود. امام با آگاهی از فعالیت های دامنه دار معاویه در این زمینه، در برابر او موضع گیری
تندی کرد.
در اواخر دوران حکومت معاویه که فشار بر شیعیان به اوج رسیده بود، آن حضرت به حج رفت و در
سرزمین مِنی، در سخنرانی افشاگرانه ای فرمود: «دیدید که این مرد زورگو و ستمگر با ما و شیعیان ما
چه کرد؟ من در اینجا مطالبی را با شما در میان می گذارم ... وقتی به شهرها و میان قبایل خود برگشتید،
با افراد مورد اعتماد در میان بگذارید و آنان را به رهبری ما دعوت کنید؛ زیرا می ترسم این موضوع به
دست فراموشی سپرده شود و حق نابود گردد.» سپس به بیان فضیلت ها و پیشینه درخشان پدرش و
خاندان امامت پرداخت و جنایت های معاویه را برشمرد.
درودی برتر
روزی کنیز امام حسین علیه السلام بر آن حضرت وارد شد و شاخه گلی به عنوان شادباش به آن حضرت تقدیم
کرد. حسین بن علی علیه السلام به او فرمود: «در راه خدا آزاد هستی.» از حضرت پرسیدند: شاخه گلی بی قدر و
قیمت تقدیم شما کرد و در برابر، آزادش کردید؟ حضرت فرمود: «خداوند ما را این گونه ادب کرده است
آنجا که فرمود: و هنگامی که به شما درود گویند، شما درودی نیکوتر از آن یا همانندش را پاسخ دهید.
شادباش نیکوتر از شادباش او، آزاد کردن او از بندِ کنیزی بود».
سیمای حسین علیه السلام در کلام معصومان علیهم السلام و بزرگان
سیمای حسین علیه السلام در کلام رسول مهر
امام حسین فرمود: من بر رسول خدا وارد شدم. حضرت فرمود: «آفرین بر تو ای اباعبداللّه! ای زینت
آسمان ها و زمین.» شخصی که آنجا حضور داشت، عرض کرد: یارسول اللّه! چگونه کسی جز شما
می تواند زینت آسمان ها و زمین باشد؟ پیامبر فرمود: «سوگند به آن کسی که مرا نبّی به حق مبعوث
کرد، مقام حسین بن علی علیه السلام در آسمان، والاتر از مقام او در زمین است. به درستی که بر عرش الهی
نوشته شده است: حسین علیه السلام ، چراغ هدایت و کشتی نجات است».
سیمای حسین علیه السلام در کلام امام باقر علیه السلام
حضرت امام محمدباقر علیه السلام فرمود: «شیعیان ما را امر کنید به زیارت قبر حسین علیه السلام بروند؛ زیرا زیارت قبر
امام حسین علیه السلام ، روزی را فزونی می بخشد، عمر را افزایش می دهد و از رویدادهای خطرناک جلوگیری
می کند. زیارت قبر امام حسین علیه السلام بر هر مؤمنی که به امامت حسین علیه السلام اقرار دارد، لازم است».
سیمای حسین علیه السلام در کلام امام زمان علیه السلام
در بخشی از زیارت ناحیه مقدسه که انتساب آن به امام زمان علیه السلام مشهور است، می خوانیم: «تو ای
حسین! برای رسول خدا6، فرزند؛ برای قرآن، سند و برای امت، بازو و توان بودی. در طاعت خدا،
سپاس گزار و در مورد عهد و پیمان، حافظ و مراقب بودی. رکوع و سجودت، طولانی بود و در دنیا، زاهد و
پارسا بودی».
شخصیت حسین علیه السلام از نگاه گاندی
از گاندی، مصلح بزرگ هند نقل شده است که: «من برای مردم هند چیز تازه ای نیاوردم. فقط نتیجه ای
که از مطالعات و تحقیقاتم درباره تاریخ زندگی قهرمانان کربلا به دست آورده بودم، ارمغان ملت هند
کردم. اگر بخواهیم هند را نجات دهیم، واجب است همان راهی را بپیماییم که حسین بن علی علیه السلام
پیمود».
معرفی کتاب
فرهنگ سخنان امام حسین علیه السلام ، محمد دشتی، قم، مؤسسه تحقیقاتی امیرالمؤمنین، 751 صفحه.
در کتاب فرهنگ سخنان امام حسین علیه السلام ، 440 حدیث از آن حضرت گردآوری شده است. مجموعه
این احادیث، موضوع بندی مناسبی دارد که بر اساس نظام الفبایی، فهرست ابتدایی کتاب را تشکیل
داده است و از واژه «آب» آغاز می شود و به «یاری طلبیدن» پایان می گیرد. البته هر موضوع اصلی دارای
موضوع های فرعی است که با شماره های جداگانه مشخص شده اند.
از ویژگی های مهم این کتاب آن است که پیش از ذکر حدیث، به اختصار، به علت، مکان و زمان
صدور حدیث و هدف امام از بیان سخن، اشاره شده است. ویژگی مهم دیگر کتاب، آوردن سلسله راویان
هر حدیث در پاورقی است که در تشخیص قوّت و ضعف سند حدیث کمک شایانی خواهد بود. گفتنی
است این کتاب ششمین جلد از مجموعه پانزده جلدی نهج الحیاة است که جلد اول آن به سخنان
پیامبران الهی و جلدهای بعد به سخنان معصومان اختصاص یافته است.
چهارشنبه 23/4/1389 - 19:8
سينمای ایران و جهان
فیلم کوتاه به سفیدی کاغذ به کارگردانی سعید میر و به تهیه کنندگی سید شبیر موسوی در شهرستالن الیگودرز- لرستانت با موضوع امام زمان (عج) و تهاجم فرهنگی شروع به کار کرد
چهارشنبه 23/4/1389 - 19:3