مشاهده مطالب کاربر

تعداد مطالب : 1

تعداد نظرات : 2

زمان آخرین مطلب : 6369روز قبل

دعا و زیارت

هر وقت یه مراسم مذهبی مناسبتی شرکت می کنیم گاهی چیزای میشنویم که واقعاً جای تعمل دارند ولی خیلی ساده از کنارشون می گذریم. مثل

مجلاتی که مگن:

کسی که دو رکعت از نمازش قبول بشه، بهشت بر اون واجب میشه.

یه روز نشستم و روش فکر کردم که واقعیت این گفته ها چیه و کی تحقق پیدا می کنن. من با این جملات مخالف نیستم ولی دیدم که خیلی ها

برداشت های اشتباهی از این جملات دارند. بهشت واجب میشه اما در شرایطی.
مثلاً در نماز وقتی میگید الله اکبر، هرگز نباید در مقابله با مشکلات اونقدر مشکل رو حتی از خدا هم بزرگتر تصور کنید. وقتی میگید لاالله اله

الله، هرگز نباید بنده چیز یا کسی دیگه ای بشید. وقتی توی نمازتون میگید خدایا فقط از تو یاری می جوییم، نباید چشم به یاری غریبه ها داشته

باشید و...
برای اینکه نمازتون قبول بشه، فقط درست نماز خوندن مهم نیست. فقط این مهم نیست که تمام آداب نماز رعایت بشه. بلکه مهم تر اینه که باید

به تمام حرف هایی که در نماز می زنید اعتقاد قلبی داشته باشید و تک تک جملاتی که در نماز به زبون میارید، عمل کنید. عمل کردن نه

برای یک لحظه، بلکه برای تمام عمر دنیوی. دیدم بعضی ها رو که فکر می کنن اگه دو رکعت از نمازشون قبول بشه و بهشت براشون واجب

بشه، دیگه از اون به بعد هرکاری بخوان می تونن بکنن اما از اصل موضوع بی خبرند...!
خیلی جالبه، آدم گاهی احساس میکنه که نماز انگار یه چکیده از قرآن و تمام اسلام هست که اگه کسی به چیزایی که توی نماز به زبون میاره

عمل کنه، بی شک رستگار میشه. اون موقع هست که کسی که واقعاً عمل می کنه دیگه به فکر این نیست که نمازش قبول بشه و بهشت براش

واجب میشه یا نه، بلکه اون لحظه لذتی بیشتر از با خدا بودن مطرح نیشت...
بهشت واجب میشود، زمانی که تا آخر عمر به حرف هایی که در دو رکعت نمازی که می خونید، عمل کنید.

دوشنبه 14/11/1387 - 21:35

[ نظر به این مطلب ] - [ نظرات این مطلب : 2 ]