دوست دارم با این دنیا گل یا پوچ بازی کنم چون شک ندارم جفت دستاش پوچه...!
پ.ن :
به دنیا اومدیم پوچ بود . سالها گذشت . ابر و ماه و خورشید و فلک در کارند اما بازم پوچه . چه دنیاییه . هیچی واسه ما نداشت . جز روزهای خوبه سختی . ما همچنان دنبال گل میگردیم و امیدوار به اینکه روزی بهش برسیم . فکر میکنم جواب این باشه ...
پوچ و دیگر هیچ .
یادش بخیر . یه چند سالی میشه که به تبیان سر نزده بودم . تبیان جون ماشالله جوون رشیدی شدیا ، خدا نگهت داره .
از دوستان و آشنایان عزیز هنوز کسی اینجا هست ؟؟؟!!!
