تبیان، دستیار زندگی

می خوام از تو بنویسم تو که تمامیه خزونی                 با صداقت سر عهدت تو نتو نستی بمونی

می خوام از تو بنویسم تو که پا رو عشق گذاشتی               غنچه ی عشق دلم رو توی گلدونت نکاشتی

قلب تو قلب پرنده پوستت اما پوست شیر                زندون تن و رها کن ای پرنده پر بگیر

وقتی باهات حرف می زنم جواب سر بالا میدی           دوست نداری توی دلت به من یه زره جا بدی

حالا نمیدونم چراباید بدون تو باشم               یه دنیا عشقه تو دلمگدای عشق تو باشم

                          بهای عشق تو چیه میدم بهاشو هرچیه

من تنم می لرزه وقتی فکر می کنم چه روزگاری قراره  واسه تو به وجود بیاد بعد از من

حالا اگه خیلی کمم برو....

تو بودی زیبای زندگی من                میدونم که شدی اسیر رفتن

آره دنیا بود که تو رو ازم گرفت          وقتی رفتی آسمون و غم گرفت

سرنوشت من و تو شده جدایی           ولی باز برای قلبم تو یه قطره از خدایی

شاید این که با تو هستم یه خیاله         ولی باز برای این دل همینم خیلی زیاده

من ایرونیم  این یه نعمتی بود که خدا بهم داد و واسه ایران هر کاری میکنم تا به اوج سعادت برسه

میخوام با تو بمونم /      تا آخر دنیا می خوام از تو بخونم/ با تو تو بهشتم   /     تو نیلوفر من ستاره ی شب من /   نشونه ی بهشتی تو عشق آخر من    /باز از تو می خونم     

   هر کی میگه دوسم داره       تو روم داره دروغ میگه

   حرف تو هم مثل حرف اوناست      بزار برو بسه دیگه

   عشق کی تو این دوره زمونه      مثل عشق پاک من میمونه

   حرف دل منو بشنو خدا         میخوام راحت بشم از این دنیا   

 تا که خواستم دل ببازم         باز کردی پر پرواز

 حالا من موندم و بارون         تویه چشمام با یه آواز

 وقتی که رفتی عزیزم          قلب عاشقم می ترسید

 این طلیب عشق و احساس       توی دست من می لرزید