تبیان، دستیار زندگی

اشک

آن یک غمی از دل به پا خواسته----------وز شعله عشق جگرش سوخته

خواست که اندوه دل همه بیرون برد----------لیک دید آن همه اش یکی بیشتر نبود

تا که بر چشم برسد جانش سوخت----------هر دم خود را بر در و دیواری کوفت

چون که بر چشم برسید شوریده و سر گشته بشد------خود را رهانید از دل و از چشم ازاده بشد

خود را به خاک پای  معشوق انداخت----------تا مبادا گردی و غباری از زمین خواست

وز حرارت ان قطره اشک خاکش زنده بشد------- لیک ان همه شور و حرارت را برنتابید و دیوانه بشد 

عاشق دل معشوق با این گریه و اشک ها میازار----که تو را با این همه عشق و عاشقی ها چه کار

   صنما به زندگی عاشقی نباید کردن----------زیرا که عاشق را زندگی نتوان کردن

شعر از محمد امین تک روستا