تبیان، دستیار زندگی

نوشته های زیر گفته های شخصیست به نام " جکسون براون" که اندرزهاییست برای زندگی بهتر! خوب و بدش با خودتون

• روز تولد دیگران را به خاطر داشته باش
• حداقل سالی یک بار طلوع آفتاب را تماشا کن
• برای فردایت برنامه ریزی کن
• از عبارت متشکرم زیاد استفاده کن
• نواختن یک نوع موسیقی را یاد بگیر
• زیر دوش آب برای خودت آواز بخوان
• اگر مجبور شدی با کسی درگیر شوی اولین ضربه را بزن و محکم بزن
• برای هر مناسبت کوچکی جشن بگیر
• اجناسی که بچه ها می فروشند را بخر
• همیشه در حال آموختن باش
• آنچه میدانی به دیگران بیاموز
• روز تولدت یک درخت بکار
• دوستان جدید پیدا کن اما قدیمیها را از یاد مبر
• از مکانهای مختلف عکس بگیر
• راز دار باش
• فرصت لذت بردن از خوشی ها را به بعد موکول نکن
• به دیگران متکی نباش
• هیچ وقت در مورد رژیم غذاییت با کسی صحبت نکن
• اشتباه هایت را بپذیر
• بدان که تمام اخباری که می شنوی درست نیست
• بعد از تنبیه بچه هایت آنها را در آغوش بگیر و نوازش کن
• گاهی برای خودت سوت بزن
• شجاع باش، حتی اگر نیستی وانمود کن که هستی، هیچ کس نمی تواند تفاوت بین این دو را تشخیص دهد
• هیچ وقت سالگرد ازدواجت را فراموش نکن
• به کسی کنایه نزن
• از بین کتابهایت آنهایی را امانت بده که بازگشتشان برایت مهم نباشد
• به بچه هایت بگو که آنها فوق العاده اند
• برای فرزندانت آواز بخوان
• برای فرزندانت کتاب بخوان
• افتخاراتت را با دیگران قسمت کن
• صدای خنده پدر و مادرت را ضبط کن
• نگذار شرافتت لکه دار شود
• سعی کن کاری نکنی که دیگران احساس مهم بودن بکنند
• هیچ وقت شادی دیگران را از بین نبر
• به رستورانهای گران نرو
• یک اشتباه را دوبار تکرار نکن
• سعی کن برای دیگران الگو باشی
• انگیزه ات در ازدواج عشق باشد
• همیشه شکر گذار باش
• کوچکترین پیشرفتها را هم موفقیت بدان
• وظیفه شناس باش
• به جزئیات توجه کن
• هیزمهای شومینه را خودت خرد کن
• از افراد بدبین دوری کن
• بدان تمام چیزهایی که میشنوی درست نیست
• به پیشخدمتها بیش از حد معمول انعام بده
• هیچ وقت ماشین نخودی رنگ نخر
• یادت باشد حتما به مادرت تلفن بزنی
• در همان نگاه اول به نیروی عشق ایمان بیاور
• هرگز آرزوها و رویاهای دیگران را کوچک نشمار
• اگر کسی به تو آبنبات نعنایی تعارف کرد رد نکن
• از صمیم قلب عشق بورز
• ممکن است کمی لطمه ببینی اما تنها راه استفاده بهینه از حیات همین است
• همیشه عکسهای جدید از خودت بگیر
• وقتی می دانی کسی واقعا زحمت کشیده که شیک شود به او بگو معرکه شده ای
• علامت خاصی بین خودت و همسرت در نظر بگیر تا در میهمانی ها با او رد و بدل کنی تا بداند حتی در مکانهای شلوغ هم به او توجه داری
• یادت باشد که محبت همه کس را تحت تاثیر قرار میدهد
• هرگز پشت تلفن شماره کارت اعتباری ات را نگو
• یادت باشد تمام مردم از چیزی وحشت دارند، به چیزی عشق میورزند، و چیزی را از دست داده اند
• آرام صحبت کن اما در فکر کردن سریع باش
• هیچ وقت پایان فیلمها و کتابها را برای کسی نگو
• هیچ وقت لیوان به دست عکس نگیر
• با زنی که بی میل غذا میخورد ازدواج نکن
• به دنبال دردسر نباش
• سعی کن اولین کسی باشی که برای دفاع از خود برمیخیزد
• فرصت قدم زدن با همسرت را از دست نده
• شعر مورد علاقه ات را حفظ کن
• وقتی گوشی تلفن را بر میداری لبخند بزن بدان که طرف مقابل اینرا از صدایت حس میکند
• درباره موسیقی ای که مورد علاقه ات نیست اظهار نظر نکن
• گشاده رو باش
• وقتی قصد حمایت از کسی را نداری حداقل او را نترسان
• راحتی و خوشبختی را با هم اشتباه نگیر
• ثروت و موفقیت را یکسان تلقی نکن
• در بخشیدن خطای دیگران پیش قدم باش
• قبل از آنکه دست و صورتت را بشوئی از بودن حوله یا دستمال مطمئن شو
• وقتی جنسی را برای تعویض می بری با سر و وضع مرتب برو
• انجام کارهایت را به خاطر بسپار

دو خط موازى زاییـده شدند . پسركى در كلاس درس آنها را روى كاغذ كشید. آن وقت دو ‏خط موازىچشمشــان به همافتاد. و در همان یك نگاه قلبشـان تپیـد. و مهر یكدیگر را در ‏سینه جای دادند. خطاولى گفت:ما مى توانیم زندگی خوبی داشته باشیم. و خط دومی ‏از هیجان لــرزید. خطاولـی گفت: و خانه اى داشته باشیم در یك صفحه دنج كـاغذ‎ .‎من روزها كار میكنم. میتوانم بروم خط كنار یك جاده دور افتاده و متروك شوم ،یا خط كنار ‏یك نردبام. خطدومی گفت: من هم می توانم خط كنار یك گلدان چهار گوش گل سرخ ‏شوم ،یا خط یك نیمكتخالی در یك پارك كوچك و خـــلوت‎.‎خط اولــی گفت: چه شغل شاعـــرانه اى. و حتمأزندگی خوشی خواهیــم داشـت‎.‎در همین لحظه معلم فریاد زد: دو خط موازی هرگز به همنمىرسند و بچه ها تكرار ‏كردند: دو خط موازی هیچ وقت به هم نمی رسند‎.‎دو خط موازیلـرزیدند. به همدیگــر نگـاه كردند. و خط دومی پقی زد زیر گریـه‎ .‎خط اولی گفت: نهاین امكان ندارد . حتمأ یك راهی پیدا میشود .خط دومی گفت: ‏شنیدی كه چه گفتند؟ هیچراهی وجود ندارد. ما هیچ وقت به هم نمی رسیم. و دوباره ‏زد زیر گریه. خط اولی گفت: نباید نا امید شد. ما از این صفحه كاغذ خارج می شویم و ‏دنیا را زیر پا می گذاریم. بالاخره كسی پیدا میشود كه مشكل ما را حل كند. خط دومی ‏آرام گرفت. و اندوهناك ازصفحه كاغذ بیرون خزید. از زیردر كلاس گذشتند. و وارد حیاط ‏شدند. و از آن لحظه بهبعد سفرهای دو خط موازی شروع شد. آنها از دشتها ‏گذشتند ..... ، از صحراهای سوزان ..... ، از كوههای بلند ..... ، از دره های عمیق .......، ‏از دریاها ....... ،ازشهرهای شلوغ‎.....‎سالها گذشت ؛و آنها دانشمندان زیادی را ملاقات كردند. ریاضیدانبه آنها گفت: این محال است.هیچ ‏فرمولی شما را به هم نخواهد رساند. شما همه چیز راخراب میكنید. فیزیكدان گفت: ‏بگذارید از همین الآن نا امیدتان كنم. اگر می شدقوانین طبیعت را نادیده گرفت، دیگر ‏دانشی به نام فیزیك وجود نداشت. پزشك گفت: ازمن كاری ساخته نیست، دردتان بی ‏درمان است. شیمی دان گفت: شما دو عنصر غیر قابلتركیب هستید. اگر قرار باشد با ‏یكدیگر تركیب شوید ، همه مواد خواص خود را از دستخواهند داد. ستاره شناس ‏گفت: شما خودخواه ترین موجودات روی زمین هستید. رسیدن شمابه هم مساوی ‏است با نابودی جهان. دنیا كن فیكون می شود . سیـارات از مدار خارج میشوند. كرات با ‏هم تصادف میكنند. نظام دنیا از هم می پاشد . چون شما یك قانون بزرگرا نقض كرده ‏اید. فیلسوف گفت: متاسفم... جمع نقیضین محــال است‎.‎و بالآخره بهكودكی رسیدند. كودك فقط سه جمله گفت: شما به هم میرسید. نه در ‏دنیاى واقعیات. آنرا در دنیاى دیگری جستجو كنید...... دو خط موازی او را هم ترك كردند. ‏و باز هم بهسفرهایشان ادامه دادند. اما حالا یك چیز داشت در وجودشان شكل میگرفت. ‏‏«آنها كم كممیل به هم رسیدن را از دست میدادند.» خط اولی گفت: این بی ‏معنی است. خط دومیگفت:چی بی معنی است؟ خط اولی گفت:این كه به هم ‏برسیم. خط دومی گفت: من هم همینطورفكر میكــنم. و آنها به راهشان ادامه دادند‎.‎یك روز به یك دشت رسیدند. یك نقاشمیان سبزه ها ایستاده بودو نقاشی میكرد.خط ‏اولی گفت:بیـا وارد آن بوم نقاشــی شویمو از این آوارگی نجات پیــدا كنیم‎.‎خط دومی گفت: شاید ما هیچوقت نباید از آن صفحهكاغذ بیرون می آمدیم. خط اولی ‏گفت:در آن بوم نقاشی حتمأ آرامش خواهیم یافت. و آندو وارد دشت شـدند.روی دست ‏نقاش رفتند و بعد روی قلمش. نقاش فكری كرد و قلمش راحركت داد‎.‎و آنها دو ریل قطار شدند كه از دشتی می گذشت. و آنجا كه خورشید سرخ آرامآرام ‏پایین می رفت ، سر دو خط موازی عاشقانه به هم میرسید‏‎

دختر كوچولوی چهار ساله اصرار عجیبی داشت خواهر نوزادش را تنها ملاقات كند. پدر و مادرش گمان می كردند او حسادت می كند و می خواهد دور از چشم آنان خواهرش را اذیت كند یا به او صدمه بزند.بالاخره با اصرار او راضی شدند اجازه بدهند با شرط آنکه آن ها از لای در تماشایش كنند.دختر كوچولو با خوشحالی به سراغ نوزاد رفت كنار تخت خواهرش زانو زد و گفت : تو تازه از پیش خدا اومدی به من بگو چه شكلی بود ؟ من شكلش یادم رفته؟

بسا روزه داری که بهره ای جز گرسنگی و تشنگی از روزه داری خود نداردو بسا شب زنده داری که از شب چیزی جز رنج و بی خوابی به دست نیاورد!خوشا خواب زیرکان و افطاران! 

                                              نهج البلاغه حکمت 145

فقر هدیه ی خداست....آبروی هدیه ی خدا را با گدایی نبریم...!