آب انار :  آب انار را بگیرید و بدون مخلوط نمودن با چیز دیگری به پوست صورت خود بمالید. این عمل باعث روشن شدن رخساره می گردد و برای تغذیه پوست نیز بسیار مفید می باشد.

 طالبی : مقداری طالبی را همراه با گوشتش له نموده و بر روی پوست صورت خود بمالید. این میوه باعث نرمی و لطافت پوست می گردد چون سرشار از ویتامین های A,B,C می باشد که همه این ویتامین ها برای پوست مفید بوده و باعث ویتامینه شدن آن می گردد.

 ریشه سدر : ریشه سدر را به همراه پوست آن، در آب جوش ریخته و بگذارید برای 30 دقیقه بجوشد. پس از آن این مخلوط را صاف نموده و دوباره حرارت دهید تا غلیظ شود، استفاده از این مایع غلیظ در روشن شدن رنگ رخسار بسیار مفید می باشد.

 نخود : نخود را در کمی آب خیس کرده و پس از 2 ، 3 روز این مخلوط را صاف نموده و بر روی صورت خود بمالید . استفاده از این ماسک باعث باز شدن رنگ رخسار می گردد. 

 تره – شیر – عسل :  مقداری تره را ریز کرده و کاملا له کنید، مقدار کمی شیر به آن اضافه نموده، با کمی عسل و سپس این ماسک را بر روی چهره خود بمالید.

خاک اره چوب گردو – سركه : اگر خاک اره چوب گردو را با سرکه مخلوط نموده و بگذارید تا 2 روز بماند و سپس آنرا به صورت ماسک به چهره خود بمالید باعث می شود تا رنگ رخساره باز شود.

زیره :  زیره را خیس کرده و آب آنرا صاف نموده، این آب برای شست و شوی چهره و باز شدن رنگ آن و روشن شدن رخسار بسیار مفید می باشد.

 موز – روغن زیتون :  موز را رنده کرده و با روغن زیتون کاملا مخلوط نموده و به مدت 20 دقیقه این ماسک را بر روی پوست صورت گذاشته و در پایان با آب ولرم شست و شو داده، سپس با آب سرد تمیز و پاک کنید.

عسل : ابتدا مقداری عسل طبیعی را با بخار آب ، گرم کنید و صورت را با آن ماساژ دهید، سپس قشر نازکی از عسل گرم شده را روی پوست به مدت 20 دقیقه باقی بگذارید. 

 نعناع - سفیده تخم مرغ  - آبلیمو : نعناع را له کرده و آب آن را با دست کاملا می گیرید، سپس آنرا با سفیده تخم مرغ که کاملا زده شده و کف کرده است مخلوط کرده و چند قطره آب لیموی تازه به آن اضافه کرده و به مدت 30 دقیقه بر روی صورت ثابت نگه داشته  و سپس صورت را با آب سرد تمیز کنید.

 هلو- آب زیره : پوست هلو را از خودش و هسته جدا کرده ، ابتدا پوست صورت را نازک نموده و بعد پوست هلو را از طرفی که پرزهایش بر روی پوست قرار گیرند بر روی صورت پهن نموده و بعد از 15 دقیقه آنها را برداشته و صورت را با آب زیره و با کمک پنبه تمیز نمایید ؛ این بار خود هلوی له شده را روی پوست قرارداده و می گذارید تا 15 دقیقه دیگر بماند و بعد صورت را با آب سرد کاملا تمیز می کنید.

زرده تخم مرغ – عسل - روغن زیتون - گل ختمی و بابونه : زرده تخم مرغ را به هم زده، عسل را به آن اضافه نموده و بعد روغن زیتون و مقداری عصاره دم کرده گل ختمی و بابونه را به آن اضافه کرده و خوب مخلوط می کنید و بعد با کمک مقداری پنبه این ماسک را بر روی صورت می مالید.

سیب زمینی پخته - شیر و نارنج ( از بین بردن سیاهی دور چشم ) :  سیب زمینی پخته را رنده کرده و روی پوست صورت می مالید. این ماسک باعث جوانی و شادابی پوست می شود. ولی اگر آنرا بپزید و له کرده و باکمی شیر و نارنج به پوست به ویژه اطراف چشم بمالید باعث می شود تا در ضمن یکنواخت شدن پوست، سیاهی دور چشم نیز از بین برود. خیار : خیار را رنده کرده یا از ورقه های خیاری که از طول بریده شده است استفاده کرده و در روی صورت قرار دهید .

 خیار به علت داشتن تب سرد، باعث نرمی و لطافت پوست می شود و حرارت پوست صورت را می گیرد و از به وجود آمدن جوش در پوست جلوگیری می کند.  

هندوانه– گلاب:  قسمت قرمز هندوانه را جدا کرده و پس از له کردن، آن را با کمی گلاب مخلوط نموده و به صورت ماسک به چهره بمالید و پس از گذشت 30 دقیقه صورت را با آب سرد شستشو داده، این ماسک باعث شادابی و طراوت و روشنایی پوست می گردد.

 ضماد گل یونجه - آرد جو :  ضماد گل یونجه را تهیه کرده و عصاره آن را با آرد جو مخلوط نموده و مخلوط را بر روی پوست مالیده و پس از 30 دقیقه صورت را با آب ولرم بشویید. این ماسک برای پاک کردن پوست بسیار مفید است.

روغن زیتون - آب لیموترش : مقداری روغن زیتون را با چند قطره آب لیموترش مخلوط کرده و با کمک پنبه آنرا بر روی صورت خود بمالید پس از 20 دقیقه پنبه را با کمی فشار بر روی پوست صورت بکشید و پوست خود را کاملا تمیز نمایید. پس از آن صورت خود را با آب ولرم بشویید.

کلم - روغن نارگیل : مقداری کلم را ریز ریز نموده و آنرا خوب له کنید، سپس به آن روغن نارگیل اضافه نمایید و بگذارید 3 روز در آفتاب بماند. پس از آن، این مخلوط را صاف کنید، مایع حاصله، سرشار از ویتامین می باشد و برای پوست بسیار مفید است. این ماسک برای هر نوع پوستی خوب است.

پیاز- گلاب و بهار نارنج : مقداری پیاز را نده کرده و بعد مقداری گلاب و بهار نارنج را برای از بین رفتن بوی تند پیاز به آن اضافه کنید. این ماسک برای ضدعفونی کردن پوست بسیار مفید می باشد. پس از گذشت 30 دقیقه صورت را با آب سرد بشویید.

 سیر – عسل : مقداری سیر را پوست کنده، سپس آنرا رنده کنید و با مقداری عسل مخلوط نمایید و به صورت ماسک بر روی صورت خود قرار داده و با دست ،صورت را ماساژ دهید . به علت خاصیت ضدعفونی کنندگی سیر و عسل هر دوی آنها باعث از بین رفتن آلودگی ها از سطح پوست می شود.

جعفری : مقداری جعفری را ریز نموده و در اندکی آب جوش، خیس کرده و در قوری را بگذارید تا دم بکشد سپس حدود 1 دقیقه آب را روی بخار قرار داده، بعد از سرد شدن آنرا صاف نموده آبش را به صورت بمالید و ماساژ دهید، این کار را به مدت یک هفته، صبح و شب تکرا کنید تا روشن شدن پوست صورت خود را مشاهده نمایید.

ماسک گیلاس و ماسک سیب هر دو باعث نرمی و لطافت پوست می شوند.

میخک – عسل – گلاب : مقداری میخک را در آب خیار خیس کرده و به مدت 24 ساعت بگذارید بماند و بعد کمی به آن عسل و گلاب اضافه کرده و پس از گذشت 2 ساعت دیگر، آنرا صاف نموده و به عنوان ماسک از آن استفاده نمایید.

 دانه های ذرت تازه :  دانه های ذرت تازه را از میوه اش جدا کرده  و در مقدار بسیار اندکی شیر به مدت 2 روز خیس کنید. پس از آن این مخلوط را در مخلوط کن ریخته و مایع یکدستی درست نمایید و از آن به عنوان ماسک استفاده نمایید.

 آب عدس :  مقداری آب عدس را با تخم خربزه مخلوط نموده و بعد از گذشت2،3 ساعتی، از آن به عنوان ماسکی برای صورت خود استفاده نمایید.

 یکی از ماسک های موثر در نرمی و لطافت پوست این گونه آماده می شود: آرد جو و آرد باقلا (یک قسمت) را با عدس له شده و نشاسته گندم ( سه قسمت) و با تخم خربزه (دو قسمت) و مقدار کمی زعفران مخلوط کرده یا مواد فوق را باز هم در آب هندوانه خیس نموده و شب به صورت بمالید و روز صورت را با جوشانده گل بنفشه یا آب هندوانه یا آب کدوی تازه یا آب خربزه بشویید و پس از آن با آب نیم گرم. همیشه بهار برای نرم کردن پوست های شکننده به کار می رود و برای این کار چنین عمل کنید: یک مشت گل و ساقه همیشه بهار را به مدت یک ربع ساعت در آب بسیار گرم که در حال جوشیدن نباشد بریزید و به صورت کمپرس ولرم روی پوست گردن و صورت بمالید. عسل – آرد : 10 گرم عسل را در 50 گرم شیر بریزید و ضمن گرم کردن به هم بزنید، سپس چهار تا پنج قاشق ،آرد مرغوب به آن اضافه کنید. این مخلوط را روی پوست صورت بمالید و بگذارید به مدت 10 دقیقه بماند.

  برگ خشک گل بنفشه – شیر : مشتی از برگ خشک گل بنفشه را در یک لیتر شیرجوش به مدت دو تا سه دقیقه قرار دهید تا دم بکشند و سپس آن را صاف کرده، از این شیر می توان برای سفیدی و نرمی پوست استفاده نمود.

زیزفون خشک :  دو مشت زیزفون خشک را در یک لیتر آب جوش، دم کنید و پس از دم کردن،این محلول را صاف نمایید و به پوست خود بمالید. این محلول باعث روشن شدن پوست می گردد.

 مقداری از مخروط تازه ی رازک را در نیم لیتر آب جوش در حدود 15 دقیقه دم نمایید. سپس آنرا صاف کرده و وقتی سرد شد به پوست صورت خود بمالید.

 تذکر: از خوردن زیره، آب راکد و سرکه بپرهیزید که باعث کدری پوست صورت می شوند. خوردن اطریفل، آمرله ی پرورده ، خون را پاکیزه و تصفیه ساخته و رنگ رخساره را گلگون می کند. فلفل، سعد، قرنفل ، زعفران، زوفا در غذا خون را باز و منبسط ساخته و به پوست فایده می رساند.

خورشید و ستارگان

سالهاست که دانشمندان واکنشی را که در خورشید و ستارگان رخ داده و در آن انرژی تولید می‌کند کشف کرده‌اند. این واکنش عبارت است از ترکیب (برخورد) هسته‌های چهار اتم هیدروژن معمولی و تولید یک هسته اتم هلیوم. اما مشکلی سر راه این نظریه است. بالاترین دمایی که در خورشید وجود دارد مربوط به مرکز آن است که برابر 15ضرب در 10 به توان 6 می‌باشد. در حالی که در ستارگان بزرگتر این دما به 20 ضرب در ده به توان 6 می‌رسد. به همین خاطر تصور بر این است که آن واکنش معروف ترکیب چهار اتم هیدروژن معمولی و تولید یک اتم هلیوم در سایر ستارگان بزرگ نیست که باعث تولید انرژی می‌شود.

بلکه احتمالا چرخه کربن در آنها به کمک آمده و کوره آنها را روشن نگه می‌دارد. منظور از چرخه کربن آن چرخه‌ای نیست که روی زمین اتفاق می‌افتد، بلکه به این صورت است که ابتدا یک اتم هیدروژن معمولی با یک اتم ¹²C ترکیب می‌شود (همجوشی) و یک اتم ¹³N به همراه یک واحد پرتو گاما را آزاد می کند. بعد این اتم با یک واپاشی به یک اتم ¹³C به علاوه یک پوزیترون و یک نوترینو تبدیل می‌شود. بعد این ¹³C دوباره با یک اتم هیدروژن ترکیب می‌شود و ¹⁴N و یک واحد گاما حاصل می‌شود.

دوباره در اثر ترکیب این نیتروژن با یک هیدروژن معمولی اتم ¹⁵O و یک واحد گاما تولید می‌شود و ¹²C واپاشی کرده و ¹⁵N به علاوه یک پوزیترون و یک نوترینو را بوجود می‌آورد. و دست آخر با ترکیب ¹⁵N با یک هیدروژن معمولی ¹²C به علاوه یک اتم هلیوم بدست می‌آید.






دیدید که در این چرخه ¹²C نه مصرف شد و نه بوجود آمد، بلکه فقط نقش کاتالیزگر را داشت. این واکنشها به ترتیب و پشت سر هم انجام می‌شوند. و واکنش اصلی همان تبدیل چهار اتم هیدروژن به یک اتم هلیوم است. مزیت چرخه کربن این است که سرعت کار را خیلی بالا می‌برد. ولی اشکالی که دارد این است که در دمای حد اقل20 ضرب در ده به توان 6 شروع می‌شود. بنابراین احتمال زیادی می‌رود که در ستاره‌های بزرگتر چرخه کربن باعث تولید انرژی می‌شود.

محصور سازی

یک تعریف ساده و پایه‌ای از همجوشی عبارت است از فرو رفتن هسته‌های چند اتم سبکتر و تشکیل یک هسته سنگین‌تر. مثلا واکنش کلی همجوشی که در خورشید رخ می‌دهد عبارت است از برخورد هسته‌های چهار اتم هیدروژن و تبدیل آنها به یک اتم هلیوم. تا اینجا ساده به نظر می‌رسد، ولی مشکلی اساسی سر راه است می‌دانید هسته از ذرات ریزی تشکیل شده است که پروتون و نوترون جزء لاینفک آن هستند. نوترون بدون بار و پروتون با بار مثبت که سایر بارهای مثبت را به شدت از خود می‌راند. مشکل مشخص شد؟ بله … اگر پروتونها (هسته‌های هیدروژن) یکدیگر را دفع می‌کنند، چگونه می‌توان آنها را در همجوشی شرکت داد؟

همانطور که حدس زدید راه حل اساسی آن است که به این پروتونها آن قدر انرژی بدهیم که انرژی جنبشی آنها بیشتر از نیروی دافعه کولنی آنها شود و پروتونها بتوانند به اندازه کافی به هم نزدیک شوند. حال چگونه این انرژی جنبشی را تولید کنیم؟ گرما راه حل خوبی است. در اثر افزایش دما جنب و جوش و به عبارت دیگر انرژی جنبشی ذرات بیشتر و بیشتر می‌شود، بطوری که تعداد برخوردها و شدت آنها بیشتر و بیشتر می‌شود. به نظر شما آیا دیگر مشکلی وجود ندارد؟ خیر ، مسئله اساسیتری سر راه است.

یک سماور پر از آب را تصور کنید. وقتی سماور را روشن می‌کنید با این کار به آب درون سماور گرما می‌دهید (انرژی منتقل می‌کنید). در اثر این انتقال انرژی دمای آب رفته رفته بالاتر می‌رود و به عبارتی جنب و جوش مولکولهای آب زیاد می‌شود. در این حالت بین مولکولهای آب برخوردهایی پدید می‌آید. هر مولکول که از شعله (یا المنت یا هر چیز دیگری) مقداری انرژی دریافت کرده است آنقدر جنب و جوش می‌کند تا بالاخره (به علت محدود بودن محیط سماور و آب) انرژی خود را به دیگری بدهد. مولکول بعدی نیز به نوبه خود همین عمل را انجام می‌دهد. بدین ترتیب رفته رفته انرژی منبع گرما در تمام آب پخش می‌شود و دمای آب بالا می‌رود. آیا وقتی بدنه سماور را لمس می‌کنیم هیچ گرمایی حس نمی کنیم؟ …بله حس می کنیم.

دلیلش هم برخورد مولکولهای پر انرژی آب با بدنه سماور و انتقال انرژی خود به آن. هدف ما از روشن کردن سماور گرم کردن آب بود نه سماور. امیدوارم تا اینجا پاسخ اولین مشکل اساسی بر سر راه همجوشی را دریافت کرده باشید. بله اگر اگر با صرف هزینه و زحمت بالا سوخت را به دمایی معادل میلیونها درجه کلوین برسانیم آیا این اتمها آنقدر صبر خواهند کرد تا با دیگر اتمها وارد واکنش شوند یا در اولین فرصت انرژی بالای خود را به دیواره داده و آن را نابود می‌کند؟ بنابراین نیاز به محصور سازی داریم، یعنی باید به طریقی اجازه ندهیم که این گرما به دیواره منتقل شود.

رسیدن به دمای بالا

شروع واکنش همجوشی به دمای بسیار بالایی نیازمند است. درست است که دمای پانزده میلیون درجه دمای بسیار بالایی است و تصور بوجود آوردنش روی زمین مشکل و کمی هم وحشتناک می‌باشد، ولی معمولا در زندگی روزمره دور و برمان دماهای خیلی بالایی وجود دارند و ما از آنها غافلیم. مثلا وقتی در اثر اتصالی سیمهای برق داخل جعبه تقسیم می‌سوزد و شما صدای جرقه آنرا می‌شنوید و پس از بررسی متوجه می‌شوید که کاملا ذوب شده فقط بخاطر دمای وحشتناکی بوده که آن داخل بوجود آمده. این دما به حدود سی - چهل هزار درجه کلوین می‌رسد.

البته این دما برای همجوشی حکم طفل نی سواری را دارد. یا اینکه می‌توانیم با استفاده از ولتاژهای بسیار بالا قوسهای الکتریکی را از درون لوله‌های موئین عبور بدهیم. به این ترتیب دمای هوای داخل لوله که اکنون به پلاسما تبدیل شده به نزدیک چند میلیون درجه می‌رسد (که باز هم برای همجوشی کم است). یکی از بهترین راهها استفاده از لیزر است. می‌دانید که لیزرهایی با توانهای بسیار بالا ساخته شده‌اند. مثلا نوعی از لیزر به نام لیزر نوا (NOVA) می‌تواند در مدت کوتاهی انرژی معادل ده به توان پنج ژول تولید کند.

اما باز هم در کنار هر مزیت معایبی هست. مثلا این لیزر تبعا انرژی زیادی مصرف می‌کند که حتی با صرف نظر از آن مشکل دیگری هست که می‌گوید، اگر انرژی تولیدی لیزر در آن مدت کوتاه باید تحویل داده بشود پس برای برقرار ماندن معیار لاوسن (حالا که مدت زمان محصور سازی پایین آمده) باید چگالی بالاتر برود. که در این مورد از تراکم و چگالی جامد هم بالاتر می‌رود.

انواع واکنشها

برای بهینه سازی کار رآکتورهای همجوشی و افزایش توان خروجی آنها راههای متعددی وجود دارد. یکی از این راهها انتخاب نوع واکنشی است که قرار است در رآکتور انجام بشود. واکنش زیر نوعی از واکنش همجوشی به صورتی است که در آن دو هسته سبک با یکدیگر واکنش داده و یک هسته سنگین‌تر را بوجود می‌آورند. یعنی حاصل ترکیب دو هسته دوتریم و تولید یک هسته ترتیم به علاوه یک هسته هیدروژن معمولی است. این واکنش انرژی ده می‌باشد. چون تفاوت انرژی بستگی هسته سنگین‌تر و هسته‌های سبکتر مقداری منفی است.

در این واکنش مقدار انرژی تولیدی برابر MeV4 می‌باشد. قبلا گفته شد که باید برای انجام همجوشی هسته‌ها به اندازه کافی به هم نزدیک بشوند. این مقدار کافی حدودا معادل 3 fm می‌باشد. چون در این فاصله‌ها انرژی پتانسیل الکتروستاتیکی دو دوترون در حدود MeV 0.5 هست پس می‌توانیم با این مقدار انرژی دادن به یکی از دوترونها دافعه کولنی بین دوترونها شکسته و واکنش را شروع کنیم که بعد از انجام مقدار MeV 4.5 تولید می شود (MeV 0.5 انرژی جنبشی به علاوه 4 MeV انرژی آزاد شده).

زنجیره پروتون_پروتون پروتونها جهت تشکیل اتمهای هلیوم پیچیده‌تر تصادم می‌کنند و گداخته می‌شوند. در این فرآیند آنها ذراتی پر انرژی نظیر نوترینو ، پوزیترون و فوترون آزاد می‌کنند.

می‌توانیم رآکتور خود را طوری طراحی کنیم که دور دیواره بیرونی آن لیتیوم مایع تحت فشار جریان داشته باشد. این لیتیوم مایع گرمای تولیدی اضافی را از واکنش گرفته و به آب منتقل می‌کند و با تبدیل آن به بخار باعث می‌شود که توربین و ژنراتور به حرکت در آیند و برق تولید بشود.

اما چرا لیتیم؟

قبلا دیدید که مقرون به صرفه ترین واکنش در راکتور همجوشی واکنش دوتریم - ترتیم است. در این واکنش دیدید که یک نوترون پر انرژی تولید می‌شد. این مسأله یعنی نوترون زایی می‌تواند سبب تضعیف بخشهایی از رآکتور شود. از طرفی برای محیط زیست و مخصوصا سلامتی کسانی که در اطراف رآکتور فعالیت می‌کنند بسیار مضر است. اما اگر لیتیوم را به عنوان خنک کننده داشته باشیم این جریان لیتیم همچنین نقش مهم کند کنندگی را بازی خواهد کرد. به این صورت که با نوترون اضافی تولید شده در واکنش ترکیب شده و سوخت گران قیمت و بسیار کمیاب رآکتور رو که همان تریتیوم است تولید می‌کند. واکنش دقیق آن به شکل زیر است. البته در این مورد باید ضخامت لیتیوم مایع در جریان حداقل یک متر باشد